Masukตอนที่ 11ครอบครัว เขมทัตลุกออกจากที่นอนแล้วออกจากบ้านตั้งแต่เช้ามืด กอบัวคิดว่าเขาคงไปหาณิชาแต่เช้า เธอพยายามตั้งสติ และคิดวางแผนอนาคตของเธอและน้อง ๆ ต่อไป ช่วงสายณิชามาที่บ้านเพราะเขาโทรศัพท์หาเขมทัตเท่าไหร่ก็ไม่มีใครรับสาย กอบัวจึงรู้ว่าสามีของเธอไม่ได้หายไปกับณิชา กอบัวค่อย ๆ เก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าแล้วลงเอามาเก็บไว้ที่ห้องนอนของพ่อ เธอตั้งใจจะหย่าให้ได้ในวันพรุ่งนี้ เธอทนอยู่ในสภาพนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว หญิงสาวนั่งรอการกลับมาของสามีอยู่ที่โซฟากลางห้องรับแขก เพราะเธอตั้งใจจะคุยกับเขาให้รู้เรื่องภายในวันนี้ให้ได้ เสียงรถของเขมทัตขับเข้ามา หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดเพื่อเตรียมพร้อมกับการพูดเรื่องสำคัญ ชายหนุ่มเดินเข้ามาในบ้าน เห็นกอบัวนั่งรออยู่เขาทำท่าจะรีบเดินหนีเพราะไม่อยากฟังเรื่องที่หญิงสาวจะพูด “พรุ่งนี้เราไปหย่ากันนะคะ ในเมื่อคุณมีคนอื่นแล้ว ควรปล่อยบัวไป ตลอดเวลาที่อยู่กับคุณ บัวไม่เคยลืมพระคุณที่คุณทำให้กับครอบครัวของบัว แต่บัวไม่ไหวแล้ว สงสารบัวเถอะ” หญิงสาวทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้น เธอรู้สึกไม่ค่อยสบายอยู่แ
ตอนที่ 10เมื่อรู้สึกว่าต้องเสียไป แขกกลับไปแล้วแต่กว่าจะกลับก็เกือบเที่ยงคืน กอบัวเองก็ต้องพยายามออกจากห้องของบิดาที่อยู่ชั้นล่างให้เงียบที่สุด เพื่อเดินกลับขึ้นห้องไปอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน เพราะตอนแรกเธอไม่คิดว่าแขกจะกลับดึกแบบนี้ เขมทัตเปิดประตูห้องนอนมา ตอนแรกเขาคิดว่ากอบัวคงหลับแล้ว จึงเดินเข้าไปกอดภรรยาที่กำลังนั่งเป่าผมอยู่ “ทำไมนอนดึกจัง ผมคิดว่าบัวจะหลับแล้วเสียอีก” “กำลังจะนอนแล้วค่ะ ตอนแรกก็ตั้งใจจะรอช่วยป้าลออเก็บจานชาม แต่เห็นดึกแล้วก็เลยตัดสินใจอาบน้ำ” กอบัวค่อย ๆ แกะมือของสามีออกแล้วเดินมาที่เตียงนอน เพราะอยากให้อีกฝ่ายไปอาบน้ำได้แล้ว “เป็นสิบปีเลยหรืออาจจะมากกว่านั้น เราไม่ได้เจอกันเลย ก็เลยมีเรื่องคุยกันนานหน่อย” เขมทัตถอดเสื้อผ้าไปก็อธิบายให้ภรรยาฟัง ทั้งที่อีกฝ่ายยังไม่ถามหรือแสดงท่าทางอะไร “คุณณิชาเธอสวยมากเลยนะคะ ใครได้ไปเป็นภรรยาคงโชคดีน่าดู” กอบัวหลุดปากพูด เพราะเธอรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ แต่มันทำให้อีกฝ่ายถึงกลับหันมามองเธอและยิ้มแปลก ๆ “เดี๋ยวอาบน้ำก่อนนะคุณแม่บ้าน แล้วจะมาทว
ตอนที่ 9หลีกทาง ดอมกับดามเอาเงินที่ได้จากการเก็บพริกขายมาให้พี่สาว ไม่น่าเชื่อการปลูกพริกแค่สองคราว สามารถเก็บเงินได้หลายหมื่นเลย เพราะไม่มีต้นทุน เขมทัตจ่ายให้ทั้งหมดทั้งสองคนจึงมีหน้าที่แต่เก็บกำไรอย่างเดียว “เก็บไว้ แล้วพี่จะคุยกับคุณทัตเรื่องเรียนของเราสองคน” ดอมกับดามใจหนึ่งก็อยากเรียนหนังสือต่อ อีกใจก็อยากอยู่ใกล้ ๆ พี่สาวเพราะเป็นห่วง ถึงแม้เสี่ยดนัยจะสิ้นฤทธิ์ไปแล้ว “พวกผมเป็นห่วงพี่ เรื่องเรียนก็อยากเรียนกันนะ แต่ไม่อยากทิ้งพี่บัวเลย” ดอมมองหน้าดามและตัดสินใจพูด เพราะทั้งสองคนคุยเรื่องนี้กันมานานแล้ว แต่ยังหาข้อสรุปไม่ได้ “ถ้าห่วงพี่ต้องยิ่งเรียน วันไหนที่คุณทัตเขาเบื่อพี่แล้ว ดอมกับดามจะได้มีความรู้ไปหางานทำแล้วเลี้ยงพี่ได้ พี่ยี่สิบแล้วนะตอนนี้ ไม่ต้องเป็นห่วงพี่แล้ว” สามคนพี่น้องกอดกันที่ห้องนอนของพ่อที่ตอนนี้มีเพียงแค่รูปตั้งไว้เท่านั้น เขมทัตตัดสินใจส่งน้องชายของภรรยาทั้งคู่เข้าเรียน โดยทั้งสองคนต้องเรียนอยู่ในชั้นเดียวกันและอายุมากกว่าเพื่อนในห้อง เพราะหยุดเรียนไปสองปีเต็ม ๆ ดอมกับดามไปอาศั
ตอนที่8เริ่มต้นใหม่ “เอ้า! เขมทัตมาหาพ่อถึงที่นี่เลย มีเรื่องอะไรด่วนเหรอลูก” ปรีชาตกใจเมื่อพาภรรยาเข้านอนและกำลังเดินออกจากห้องเพื่อมาทำงานบ้านที่ทำค้างไว้แต่กลับหันมาเจอลูกชายยืนอยู่ด้านหลัง เขมทัตไม่มีคำตอบ เขาทรุดตัวนั่งลงและก้มกราบไปที่เท้าของผู้ให้กำเนิดเพื่อขอขมาในทุกสิ่งที่เขาเคยทำไม่ดีและคิดร้ายกับพ่อมาตลอด “ไม่เอา ๆ ลุก ลูกไม่จำเป็นต้องมากราบพ่อแบบนี้เลย” ชายแก่โน้มตัวลงไปประคองตัวลูกชายขึ้นมา ใบหน้าที่ เหี่ยวย่นตอนนี้มีน้ำใสๆไหลมาเต็มพื้นที่ “ผมขอโทษกับทุกอย่างที่ผมทำไป พ่อทิ้งความสบายความร่ำรวยไว้ให้ผม แต่พ่อกลับต้องมาลำบากแบบนี้” 
ตอนที่ 7อ้างว้าง งานศพจบแล้วกอบัวก็เอาแต่เงียบไม่ร่าเริงเหมือนแต่ก่อน จนทั้งเขมทัตและน้องชายทั้งสองคนต่างก็เป็นห่วง ชายหนุ่มจึงคิดว่าต้องหาอะไรให้ภรรยาทำ เธอจะได้ไม่มีเวลาว่าง จะได้เศร้าน้อยลง “บัวผมอยากให้คุณลงพริกเพิ่ม แต่เอาให้ห่างจากที่เดิมหน่อยนะ กลัวมันจะติดโรคกัน ดูแล้วรายได้ดีเชียว ดอมกับดามได้เงินก้อนกันทุกวัน” หญิงสาวหันมามองหน้าสามี เธอมัวแต่เศร้าจนลืมไปเลยว่า เธอต้องหารายได้ให้น้อง ๆ จะได้มีเงินไปเรียนต่อในเมือง “คุณทัตให้บัวทำกี่ไร่คะ” “แล้วแต่เลย ถามน้อง ๆ ดีกว่า ว่าทำกันไหวที่กี่ไร่ เพราะถ้าจบจากเก็บพริกคราวนี้ ผมจะให้สองคนนั้นไปเรียนในเมืองแล้วนะ อายุมากขึ้นทุกวัน เดี๋ยวจะเรียนไม่ทันเขา
ตอนที่ 6ตามหาหัวใจ พระจันทร์คืนนี้เต็มดวง ส่องแสงสว่างสวยงามยิ่งนัก แต่มันกลับตรงข้ามกับหัวใจของเขมทัตที่เดินไปเรื่อย ๆ ด้วยความรู้สึกมืดมิดหาทางออกไม่เจอ “กอบัวเธออยู่ที่ไหน ส่งใจมาบอกผมนะ ผมขอโทษ” ชายหนุ่มแหงนหน้ามองพระจันทร์ ที่กำลังสาดแสงทำให้ไร่ดูสว่างเหมือนช่วงเย็นก่อนพระอาทิตย์ตก เขมทัตหยุดเดินและหันไปมองที่ศาลเจ้าที่เจ้าทาง ที่ถูกสร้างไว้ตั้งแต่สมัยพ่อของเขา มองเข้าไปเหมือนข้างในมีใคร สักคนอยู่และเขาอยากใครคนนั้น ช่วยบอกเขาหน่อยว่าภรรยาของเขาอยู่ที่ไหน เอี๊ยด! อ๊าด! เมื่อลดพัดมาเสียงของสังกะสีที่โดนลมพัดก็ดังขึ้นมา จนชายหนุ่มสะดุ้งด้วย
ตอนที่ 1แสดงความเป็นเจ้าของ ธนาธิปเจ้าของโรงแรมในจังหวัดเชียงใหม่ เป็นนักธุรกิจ รุ่นใหม่ที่ถูกจับตามองเพราะเขามีอายุเพียง35ปี เวลานี้เขากำลังนั่งรออลินดาสาวน้อยในวัยแค่21 เธออยู่ค
ตอนที่ 9ความจริงที่คนอื่นก็รู้ รถกู้ภัยใช้เวลาค้นหานานอยู่เกือบชั่วโมงจนในที่สุดเจ้าหน้าที่ก็สามารถใช้เครื่องตัดถ่างพาตัวมาวินออกมาจากรถได้ ทั้งคู่ถูกนำส่งโรงพยา
ตอนที่ 4ข้ามคืนที่เปลี่ยนชีวิต ทั้งสองคนกินข้าวเสร็จก็พากันกลับคอนโดมิเนียมเพราะ ธนาธิปไม่ได้ซื้อแค่หม้อทอดไร้น้ำมันแต่เขาซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าและเฟอร์นิเจอร์เข้าคอนโดมิเนียมอีกหลายอย่างและหนึ่งทุ่มทางร้านจะมาส่ง “ของวางกองไว้ที่โต๊ะ ห้องซักผ้าก่อน เพราะเดี๋ยวตรงครัวต้องขยับหลายอย่
ตอนที่ 2ชั่วข้ามคืน อลินดาเธอนอนลืมตาหันหลังให้อีกฝ่ายทั้งคืนจนถึงเช้าและเธอก็คิดว่าชายหนุ่มที่นอนข้าง ๆ เธอ ก็นอนไม่หลับเช่นกัน







