อสูรร้ายทวงสวาท

อสูรร้ายทวงสวาท

last updateLast Updated : 2026-11-17
By:  baiboau-เนื้อนวลUpdated just now
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
29Chapters
9views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

แล้วเตียงนอนต้องรองรับการเคลื่อนไหวรุนแรงของสองหนุ่มสาวซ้ำแล้วซ้ำอีก คราวนี้พิพัฒน์จับแก้วตาให้คว่ำหน้า โก่งบั้นท้ายขึ้น และกระซวกเข้าใส่ด้านหลัง เขาอัดใส่ไม่หยุด ต่อเนื่อง และดุดัน มือเอื้อมไปขยี้หัวนมเล็กไปด้วย สร้างความเสียวซ่านกระสันเสียดให้กับแก้วตามากมายเหลือเกิน หญิงสาวสั่นระริก แตกระเบิดนับครั้งไม่ถ้วนคาเอ็นใหญ่ที่ดำดิ่งค้างคา “โอ้ว... โอ้ว... วิเศษเหลือเกิน แก้วตา... เอามันที่สุด... โอ้ว... โอ้ว...” ตอนนี้ในหัวของหล่อนไม่มีเรื่องใดสำคัญอีกแล้ว นอกจากการถูกเอ็นยักษ์บดขยี้ “อู๊ยยยย... ผัวขา... อ๊า... อย่าหยุด... อ๊า...”

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1

พิพัฒน์จ้องมองสตรีวัยกลางคนหน้าตาสะสวยที่ก้าวเข้ามาภายในบ้านของตัวเองด้วยความแปลกใจ เขาหันไปมองบิดา ก่อนจะเอ่ยถาม

“ใครครับพ่อ”

นิพลยิ้มให้กับลูกชาย ก่อนจะพูดขึ้น “คุณนัยนา ภรรยาของพ่อเอง”

พิพัฒน์ช็อก อ้าปากค้าง “เมียใหม่ของพ่ออย่างนั้นเหรอครับ”

“อืม ใช่แล้วล่ะ” นิพลลุกขึ้นยืน “วันนี้พ่อเลยเชิญคุณนามาเพื่อแนะนำให้แกรู้จัก”

พ่อของเขาพูดจบก็เดินตรงเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น และยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

พิพัฒน์นั่งนิ่ง กำมือแน่น จ้องมองภาพของบิดากับผู้หญิงคนใหม่ที่กำลังจะก้าวเข้ามาแทนมารดาที่ตายไปเมื่อห้าปีก่อนด้วยความไม่พอใจ

“ไม่มีใครมาแทนคุณแม่ได้ พ่อจำเอาไว้นะครับ”

รอยยิ้มบนใบหน้าของนิพลจางลงไปเมื่อได้ยินคำพูดของบุตรชาย นัยนาเองก็เช่นกันที่หน้าซีดเผือด หล่อนมองสามีด้วยความไม่สบายใจ

“นากลับก่อนก็ได้นะคะ คุณพล”

“ไม่ต้องกลับไปไหนหรอกครับคุณนา” นิพลบอกภรรยาคนใหม่ ก่อนจะหันไปมองลูกชาย “อย่าสร้างปัญหาให้ฉัน พิพัฒน์”

พิพัฒน์มองบิดาอย่างผิดหวัง “ผมไม่เคยคิดเลยนะครับว่าพ่อจะไปคว้าผู้หญิงต่ำๆ แบบนี้เข้ามาในบ้าน และให้มาอยู่ในฐานะแม่เลี้ยงของผม”

“คุณนาไม่ใช่ผู้หญิงต่ำๆ และที่สำคัญคุณนาเป็นคนดี”

พิพัฒน์มองหน้าบิดาสลับกับหน้าของนัยนา “คนดีหรือครับ คนดีที่พร้อมจะแปลงร่างเป็นนังแม่มดยามที่พ่อไม่เห็นน่ะสิ”

“คุณพัฒน์คะ น้า...” นัยนาพยายามจะอธิบาย แต่พิพัฒน์ไม่ยอมฟัง

“หุบปากไปเลยนังแม่มด”

“เจ้าพัฒน์!”

เสียงดุดันของบิดาไม่ได้ทำให้พิพัฒน์เกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย

“ถ้าพ่อไม่ไล่นังผู้หญิงคนนี้กลับไป ผมจะอาละวาดให้บ้านพังเลย คอยดูสิครับ!”

“ถ้าแกทำแบบนั้น ฉันจะตัดค่าขนมแก จำเอาไว้พิพัฒน์”

“นี่พ่อเห็นนังเมียใหม่มันดีกว่าลูกแท้ๆ อย่างนั้นเหรอครับ” พิพัฒน์ตามบิดาและพูดด้วยน้ำเสียงผิดหวัง

นิพลกัดฟันแน่น “ก็ถ้าแกทำตัวเป็นคนดี ฉันก็จะไม่มีทางเห็นใครดีกว่าแก ไปเรียนได้แล้ว”

พิพัฒน์มองหน้านัยนาอย่างเกลียดชัง เขากัดฟันแน่นด้วยแรงโทสะ ก่อนจะเดินออกไปจากบ้านทันที

นัยนามองตามลูกเลี้ยงไปจนลับตา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองนิพล

“นาคิดว่านาควรจะกลับไปอยู่ที่บ้าน...”

นิพลส่ายหน้าน้อยๆ คว้ามือภรรยาขึ้นมากุมเอาไว้ “ไม่เอานะคุณนา คุณเป็นภรรยาของผมแล้ว ยังไงคุณก็ต้องอยู่ที่นี่กับผม”

“แต่ลูกชายของคุณ...” นัยนายังเต็มไปด้วยความไม่สบายใจ

“ช่างมันเถอะ อีกสักพักก็น่าจะดีขึ้น”

“แต่นาคิดว่าควรจะรอให้ลูกชายของคุณยินยอมเสียก่อนนะคะ แล้วค่อยให้นากับลูกย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่”

นิพลส่ายหน้าดิก และยืนยันคำเดิม “ผมทนเห็นนากับลูกลำบากไม่ได้อีกแล้วล่ะ มาอยู่ด้วยกันที่นี่ มีอะไรผมจะได้ช่วยเหลือไงล่ะ”

“แต่นาเกรงใจคุณ และก็... รู้สึกไม่ค่อยดีเลยที่ทำให้คุณกับลูกชายต้องทะเลาะกัน”

เป็นอีกครั้งที่นิพลส่ายหน้า “ผมกับเจ้าพัฒน์ก็เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาแบบนี้ตลอดนั่นแหละครับ คุยกันดีๆ ได้ไม่เกินห้านาที” นิพลถอนใจออกมาเบาๆ “เอาเป็นว่าคุณไม่ต้องกังวลนะครับ ผมจะจัดการกับเจ้าพัฒน์เอง”

“ขอบคุณค่ะ คุณพลที่เมตตานากับลูก”

นัยนายกมือขึ้นไหว้ผู้ชายตรงหน้า มองเขาผ่านม่านน้ำตาด้วยความซาบซึ้งใจ ถ้าไม่มีนิพล หล่อนก็คงไม่มีแม้แต่เงินที่จะส่งให้ลูกสาวเรียกมหาวิทยาลัย

“เพราะคุณเป็นคนดี ผมถึงได้รักไงครับ”

นิพลดึงร่างของนัยนาเข้ามากอดแนบอก ก่อนจะพาเดินขึ้นชั้นบนเพื่อพาไปดูห้องพัก

พิพัฒน์ที่แอบมองอยู่ขบกรามแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บแค้น

“คิดว่าจะอยู่ที่นี่ได้ง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ นังแม่มด ฝันไปเถอะ”

ชายหนุ่มกัดฟันแน่น ก่อนจะหมุนตัวเดินตรงไปยังรถคันงามของตัวเอง และขับออกไปด้วยความเร็วสูง

แก้วตาที่เดินอยู่ริมถนนภายในมหาวิทยาลัยต้องรีบก้าวหลบด้วยความตกใจ เมื่อรถคันงามพุ่งตรงเข้ามาคล้ายกับจะเฉี่ยวชน

“ทำไมขับรถแบบนี้นะ”

หล่อนพึมพำต่อว่าเจ้าของหล่อนเบาๆ และยืนมองรอคนขับก้าวลงมา

“เดินไม่ดูตาม้าตาเรือเลยนะแม่คุณ”

พิพัฒน์นั่นเอง...

แก้วตาเห็นว่าเป็นคนที่ตัวเองกำลังพยายามหลบหน้าอยู่จึงรีบหมุนตัวเดินหนี แต่พิพัฒน์ก้าวยาวๆ มาคว้าแขนเรียวเอาไว้เสียก่อน

“จะรีบไปไหน แก้วตา”

หล่อนหยุดเดิน และพยายามบิดแขนให้หลุดจากอุ้งมือใหญ่

“ปล่อยแขนแก้วเถอะ พัฒน์”

ชายหนุ่มไม่ปล่อย แถมยังเพิ่มน้ำหนักที่ปลายนิ้วมากยิ่งขึ้น ทำให้หล่อนเจ็บระบมที่เรียวแขนเป็นที่สุด

“เธอแปลกไปนะแก้วตา”

“เอ่อ...” หล่อนเสหลบสายตาคมกริบของพิพัฒน์ “แก้ว... ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ”

“ไม่เหมือน เธอคอยแต่หลบหน้าฉันตลอดเวลา”

“แก้ว... แก้วไม่ได้หลบหน้าพัฒน์นะ เอ่อ... ปล่อยแขนแก้วเถอะ แก้วจะรีบไปเรียน”

พิพัฒน์ไม่ปล่อย และแค่นยิ้มหยัน “เธอมีเรียนเก้าโมงไม่ใช่หรือ”

“คือ... แก้วต้องรีบไปอ่านหนังสือ”

“อย่าหาข้ออ้างนักเลย”

เขากระชากหล่อนเข้าไปหาใกล้ยิ่งขึ้น ในขณะที่หล่อนตกใจรีบโก่งตัวหนี แต่พิพัฒน์แรงเยอะกว่า ทำให้หล่อนแทบไม่ได้อยู่ห่างจากเรือนร่างสูงโปร่งของเขาเลย

“ฉันรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ในหัว”

“เอ่อ... แก้วไม่ได้คิดอะไรนะ”

“เธอกำลังคิดถึงเรื่องของเราในคืนนั้นใช่ไหมล่ะ”

ใบหน้าหวานเห่อร้อน ดวงตากลมโตเบิกกว้าง พวงแก้มแดงก่ำขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

“ปละ... เปล่าสักหน่อย นี่ปล่อยแขนแก้วนะ”

พิพัฒน์ส่ายหน้าน้อยๆ

“ไม่ปล่อย ทำไมต้องปล่อยด้วย ในเมื่อตอนนี้เธอเป็นสิทธิ์ของฉันแล้ว”

หล่อนเผยอปากค้างเติ่ง คาดไม่ถึงว่าพิพัฒน์จะพูดแบบนี้ออกมา

“พัฒน์... พัฒน์พูดอะไรน่ะ”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
29 Chapters
ตอนที่ 1
พิพัฒน์จ้องมองสตรีวัยกลางคนหน้าตาสะสวยที่ก้าวเข้ามาภายในบ้านของตัวเองด้วยความแปลกใจ เขาหันไปมองบิดา ก่อนจะเอ่ยถาม“ใครครับพ่อ”นิพลยิ้มให้กับลูกชาย ก่อนจะพูดขึ้น “คุณนัยนา ภรรยาของพ่อเอง”พิพัฒน์ช็อก อ้าปากค้าง “เมียใหม่ของพ่ออย่างนั้นเหรอครับ”“อืม ใช่แล้วล่ะ” นิพลลุกขึ้นยืน “วันนี้พ่อเลยเชิญคุณนามาเพื่อแนะนำให้แกรู้จัก”พ่อของเขาพูดจบก็เดินตรงเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น และยิ้มให้อย่างเป็นมิตรพิพัฒน์นั่งนิ่ง กำมือแน่น จ้องมองภาพของบิดากับผู้หญิงคนใหม่ที่กำลังจะก้าวเข้ามาแทนมารดาที่ตายไปเมื่อห้าปีก่อนด้วยความไม่พอใจ“ไม่มีใครมาแทนคุณแม่ได้ พ่อจำเอาไว้นะครับ”รอยยิ้มบนใบหน้าของนิพลจางลงไปเมื่อได้ยินคำพูดของบุตรชาย นัยนาเองก็เช่นกันที่หน้าซีดเผือด หล่อนมองสามีด้วยความไม่สบายใจ“นากลับก่อนก็ได้นะคะ คุณพล”“ไม่ต้องกลับไปไหนหรอกครับคุณนา” นิพลบอกภรรยาคนใหม่ ก่อนจะหันไปมองลูกชาย “อย่าสร้างปัญหาให้ฉัน พิพัฒน์”พิพัฒน์มองบิดาอย่างผิดหวัง “ผมไม่เคยคิดเลยนะครับว่าพ่อจะไปคว้าผู้หญิงต่ำๆ แบบนี้เข้ามาในบ้าน และให้มาอยู่ในฐานะแม่เลี้ยงของผม”“คุณนาไม่ใช่ผู้หญิงต่ำๆ และที่สำคัญคุณนาเป็นคนดี”พิพัฒน์มองห
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 2
“ฉันก็พูดความจริงยังไงล่ะ”แล้วปลายจมูกโด่งก็แตะลงบนแก้มนวล เจ้าของแก้มสะดุ้งตกใจ และรีบสะบัดตัวแรงๆ จนหลุดจากอุ้งมือใหญ่ หล่อนรีบถอยหลังหนี ดวงตากลมโตเบิกกว้างตกใจ“พัฒน์... อย่าทำแบบนี้นะ”แทนที่เขาจะสำนึกได้บ้าง แต่เขายังคงหัวเราะเช่นเดิม หล่อนต่างหากที่อับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี“ทำไมฉันจะทำไม่ได้ หรือต้องให้ฉันสาธยายว่าระหว่างเรามันคืออะไร”แก้วตาน้ำตารื้น ไม่เข้าใจพิพัฒน์เลยสักนิด นี่เขากำลังคิดอะไรอยู่ ทำไมเขาถึงพูดจาแบบนี้“อย่าพูดถึงเรื่องนั้นอีกเลยพัฒน์”“ทำไมฉันจะพูดถึงไม่ได้ ในเมื่อมันคือความจริง”จากน้ำตาที่เอ่อล้นขอบตา ยามนี้มันไหลรินออกมา จนหลังมือเล็กต้องรีบยกขึ้นป้ายทิ้ง“พัฒน์ต้องการอะไรกันแน่ หรือเพราะว่าพลาดจากนินแล้ว พัฒน์ก็เลยจะมาฆ่าเวลาด้วยการทำร้ายจิตใจแก้วใช่ไหม”หล่อนไม่รู้หรอกว่าพิพัฒน์กำลังคิดอะไรอยู่ เพราะในสายตาของเขาไร้ความรู้สึกเหลือเกิน“แล้วถ้าใช่ล่ะ”กลีบปากอิ่มสั่นระริก หัวใจปวดร้าวทรมาน“แก้วก็จะบอกพัฒน์ว่า... แก้วไม่ต้องการเป็นตัวแทนของใคร ดังนั้น... เลิกยุ่งกับแก้วได้แล้ว!” หล่อนยกมือขึ้นป้ายหยาดน้ำตาอีกครั้ง“ขอตัวนะพัฒน์ แก้วมีเรียน”“เธอคิดว่าฉ
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 3
“ไม่เชื่อหรอก หลบตาแบบนี้ แสดงว่ามีเรื่องกังวลใจใช่ไหม ไหนลองเล่าให้ฟังหน่อยสิ” ลินินคาดคั้น แก้วตาจึงไม่มีทางเลือกจำต้องเล่าออกมา“ก็ไม่มีอะไรมากหรอกนิน แค่... แม่ของแก้วกำลังจะแต่งงานใหม่น่ะ”“จริงเหรอ” ลินินฉีกยิ้มกว้าง“จริงสิ วันนี้แม่จะพาแก้วไปกินข้าวกับผู้ชายคนนั้นน่ะ แต่แก้วไม่อยากไปเลย”“แก้วไม่ชอบผู้ชายคนนั้นเหรอ” ลินินดึงมือเพื่อนรักมากุมเอาไว้“เปล่านะนิน แค่แก้วรู้สึกว่าเขากับครอบครัวของเราแตกต่างกันเกินไปน่ะ”“ยังไงเหรอ”แก้วตาระบายลมหายใจออกมาแผ่วเบา ด้วยความเป็นกังวลเต็มใบหน้า“เขารวยมาก ในขณะที่บ้านของแก้วยากจน”“ไม่เอาน่าแก้ว ความรักมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับฐานะสักหน่อย แต่มันขึ้นอยู่กับหัวใจต่างหาก”แม้หล่อนจะรู้ดีว่าที่ลินินพูดมันคือเรื่องจริง แต่ก็ยังอดเป็นกังวลไม่ได้“แก้วไม่รู้ว่าครอบครัวของเราจะเข้ากับครอบครัวของเขาได้หรือเปล่า แก้วกลัวว่าแม่จะเสียใจ”“อย่าคิดมากสิแก้ว คุณแม่ของแก้วน่าจะตัดสินใจดีแล้วล่ะถึงได้ทำแบบนี้ ดังนั้นแก้วจะต้องเคารพการตัดสินใจของคุณแม่นะ”“อืม” แก้วตาพยักหน้ารับน้อยๆ “แก้วก็ไม่คิดจะขัดขวางอะไรหรอก เพราะแก้วอยากให้แม่มีความสุข”“นินเอาใจช่วยน
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 4
“ขอบใจมากนะนุ” แก้วตายื่นหมวกกันน็อคคืนให้กับอนุวัฒน์“ไม่เป็นไร เรายินดีมาส่งแก้วนะ ให้มาส่งทุกวันเลยก็ได้ ถ้าแก้วยอมนะ”แก้วตายิ้มน้อยๆ“อย่าเลยนุ แก้วเกรงใจน่ะ และอีกอย่างบ้านแก้วก็ไม่ใช่ทางผ่านของนุสักหน่อย”“อย่าคิดมากสิแก้ว นุยินดี”“แก้วรู้ว่านุมีน้ำใจ แต่แก้วไม่อยากเอาเปรียบนุนี่น่า เอาไว้เราเจอกันที่มหา’ลัยนะ นุ”อนุวัฒน์พยักหน้ารับเล็กน้อย “ก็ได้ งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะ แก้วตา”“จ้ะ”แก้วตายืนรอจนรถมอเตอร์ไซค์ของอนุวัฒน์วิ่งออกไปพ้นจากรั้วบ้าน จึงหมุนตัวเดินขึ้นบันได มารดานั่งรออยู่ที่ห้องโถงของตัวบ้าน“สวัสดีจ้ะแม่”นัยนามองลูกสาวด้วยสายตาเอ็นดู “เพื่อนมาส่งเหรอแก้ว”“จ้ะ เพื่อนที่มหา’ลัยน่ะแม่”“แล้วทำไมไม่ชวนขึ้นมาดื่มน้ำดื่มท่าก่อนล่ะ แม่จะได้รู้จักด้วย”“เอ่อ... แก้วเห็นว่าแม่จะไปธุระก็เลยไม่ได้ชวนขึ้นมา เอาไว้โอกาสหน้านะแม่”นัยนาที่ตอนนี้แต่งตัวด้วยชุดสวยงามลุกขึ้นจากโซฟาและเดินมาหยุดตรงหน้าของลูกสาว จ้องมองใบหน้าเศร้าสร้อยนั้นอย่างเป็นกังวล“แค่แก้วบอกมาคำเดียวว่าไม่อยากให้แม่คบกับคุณพล แม่ก็จะทำตามความต้องการของแก้วนะ ขอเพียงแค่แก้วบอกมาเท่านั้น”หญิงสาวส่ายหน้าน้อยๆ พ
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 5
“แก้วต้องหัดแต่งหน้าทาปากบ้างรู้ไหม จะได้สวยๆ ไงล่ะ หนุ่มในฝันคนนั้นจะได้หันมามอง”คำว่าหนุ่มในฝันทำให้ใบหน้าของพิพัฒน์ลอยเข้ามาในหัว และมันก็ยิ่งทำให้หล่อนเสียใจ เพราะรู้ดีไม่ว่าจะทำอะไร พิพัฒน์ก็ไม่มีทางมอง“ว่าแต่หนุ่มคนที่แก้วชอบ ชื่ออะไรนะ”“เอ่อ... แก้ว... แก้วเลิกชอบเขาแล้วล่ะแม่”“อ้าว ทำไมล่ะ ทำไมถอดใจง่ายๆ แบบนี้”แม่ของหล่อนแต่งหน้าให้หล่อนไปก็ถามไถ่ไป“คือ... แก้วอยากตั้งใจเรียนน่ะแม่ เลยคิดว่าจะหยุดเรื่องความรักเอาไว้ก่อน”นัยนาระบายยิ้มน้อยๆ ขณะลงลิปสติกสีเดียวกับชุดที่ลูกสาวใส่บนกลีบปากอิ่มของแก้วตา“แก้วอยากทำอะไรแม่ไม่ว่าหรอก เอาที่คิดว่าดี ว่าถูกต้องนะลูก”“ขอบคุณค่ะแม่”“เอาล่ะ เสร็จแล้ว”แก้วตาลืมตาขึ้น ก่อนจะรีบรับกระจกมาจากมือของมารดา เพื่อมาส่องหน้า“ตะลึงไปเลยใช่ไหมล่ะ ลูกสาวแม่แต่งหน้าแล้วสวยราวกับนางฟ้า”นัยนาพูดขึ้นเมื่อเห็นลูกสาวนิ่งงันไปแก้วตาอมยิ้มก่อนจะกล่าวขอบคุณมารดา“ขอบคุณแม่มากนะคะ แก้วแทบไม่เชื่อว่าคนในกระจกคือแก้ว”“ทำไมถึงไม่เชื่อล่ะ ในเมื่อแก้วของแม่ออกจะสวย จริงไหม”หล่อนยิ้มบางๆ ให้มารดา พลางอดคิดน้อยใจในอกไม่ได้ถ้าพิพัฒน์คิดแบบแม่ก็คงจะดีสิ
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 6
พิพัฒน์ที่นั่งดื่มเบียร์อยู่บนห้องนอนเดินออกมาเกาะขอบหน้าต่างเพื่อรับลมเย็นๆ ซึ่งก็ทำให้เขาได้เห็นแขกของบิดาที่กำลังขึ้นรถกลับออกไปกรามแกร่งขบกันแน่น ดวงตาคมกริบเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ นิ้วเรียวกำขอบหน้าต่างเอาไว้สุดแรง จ้องเขม็งมองผู้หญิงสองคนที่อยู่ด้านล่างตาไม่กะพริบคนที่กำลังยืนคุยกับบิดาของเขาอยู่คือนัยนาแน่นอน ส่วนอีกคนหนึ่งก็คงหนีไม่พ้นลูกสาวของนัยนา แต่ทำไมนะ ทำไมช่างคุ้นตานักพิพัฒน์พยายามเพ่งมองคนตัวเล็ก แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็มองไม่ชัดเจน จนกระทั่งรถคันงามแล่นออกไปเสียก่อนเขากัดฟันแน่น และตัดสินใจเดินออกไปนอกห้อง เพื่อลงไปหาบิดานิพลที่เดินยิ้มกลับเข้ามาในบ้านชะงักเล็กน้อย เมื่อเห็นลูกชายยืนจังกาอยู่ที่ตีนบันได“มีอะไรกับฉันหรือเปล่า พิพัฒน์”พิพัฒน์ยิ้มหยัน มองบิดาอย่างไม่พอใจ “พ่อก็รู้ว่าผมไม่ชอบอะไร แต่พ่อก็ยังจะทำ”คนเป็นพ่อถอนใจแรงๆ อย่างเบื่อหน่าย “ถ้าแกหมายถึงเรื่องของคุณนาล่ะก็ ฉันทำในสิ่งที่แกต้องการไม่ได้จริงๆ ฉันรักคุณนา”“หึ รัก...?” พิพัฒน์ยิ้มหยัน“ใช่ ฉันรักคุณนา และฉันก็ตั้งใจว่าจะใช้บั้นปลายชีวิตที่เหลืออยู่กับผู้หญิงคนนี้”“แต่ผมไม่ต้องการให้พ่อพาผู้หญิงห
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 7
หลังจากจบคาบเรียนตอนเช้าแล้ว แก้วตาก็แยกตัวออกมาจากลินินเพื่อไปคืนหนังสือที่ห้องสมุด แต่ยังเดินไปไม่ทันถึง พิพัฒน์ก็โผล่มาขวางหน้าเสียก่อน“พัฒน์!”พิพัฒน์ยิ้มหยัน มองแก้วตาอย่างจงใจหาเรื่อง “ทำไมต้องทำหน้าทำตาตกใจขนาดนั้นด้วย หรือว่าเพราะฉันไม่ใช่ไอ้นุ ถึงได้ตกใจขนาดนี้”คนตัวเล็กถอนใจแผ่วเบา ก่อนจะเดินหนี เพราะไม่อยากพูดกับคนพาล แต่เขาคว้าแขนเอาไว้“ปล่อยนะพัฒน์”“เดี๋ยวนี้จับนิดจับหน่อยทำเป็นร้องให้ปล่อย ทีเมื่อก่อนไม่เห็นจะสะดีดสะดิ้งแบบนี้เลย”แล้วพิพัฒน์ก็ดึงร่างอรชรเข้ามาหา กลิ่นสาปสาวโชยเข้ามาในจมูก และทำให้เลือดหนุ่มในกายเดือดพล่านอย่างสุดจะควบคุม เขาอดแปลกใจตัวเองไม่ได้ที่ตอนนี้ในหัวกลับไม่มีเรื่องราวของลินินอยู่อีกเลย แต่กลับมีแก้วตาฝังแน่นอยู่แทนนี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันนะ?“พัฒน์... ปล่อยแก้วนะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”“กลัวไอ้นุจะมาเห็นหรือไง”หล่อนมองเขาทั้งน้ำตา น้อยใจสุดๆ “ใช่ ทีนี้ก็ปล่อยแขนแก้วได้แล้วใช่ไหม”พิพัฒน์ยิ้มเยาะ ก่อนจะก้มหน้าต่ำลงมาหา แก้วตาต้องรีบเบี่ยงหน้าหนีด้วยความหวาดหวั่น“ไม่ปล่อย ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ”“แต่แก้วไม่มีอะไรจะคุยกับพัฒน์ ปล่อยแก้วนะ แ
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 8
ระหว่างทางเดินมายังห้องสมุด พิพัฒน์ถูกนักศึกษาสาวๆ เดินเข้ามาพูดคุยด้วยหลายคน จนหล่อนที่เดินตามอยู่ข้างหลังต้องก้มหน้าเพื่อซ่อนความหึงหวงที่ตัวเองไม่มีสิทธิ์จะรู้สึกเอาไว้อย่างสุดความสามารถผู้หญิงพวกนี้หน้าตาสะสวย และหุ่นดีมาก ในขณะที่หล่อนเหมือนสาวเชยๆ ที่หลุดออกมาจากยุคโบราณกาล แก้วตาเม้มปากเป็นเส้นตรง และจะเดินเลยพิพัฒน์ไป แต่เขาคว้าแขนเอาไว้“ไปพร้อมกัน”สายตาของสาวๆ ทุกคู่จับจ้องมองมาที่หล่อน และมันก็ทำให้หล่อนรู้สึกตกใจไม่น้อย หล่อนรีบบิดแขนออกจากอุ้งมือของพิพัฒน์ แต่เขาไม่ยอมปล่อย“งั้นขอตัวก่อนนะครับสาวๆ เอาไว้เจอกันครับ”“อย่าลืมนัดของเรานะคะ พี่พัฒน์” น้องศึกษาปีหนึ่งหน้าตาสวยจัดเอ่ยขึ้น“แน่นอนครับน้องแนนนี่” พิพัฒน์หันไปยิ้มให้ ก่อนจะเอ่ยลาสาวๆ อีกสองสามคน จึงลากหล่อนเดินออกไปมา“ทำไมจะต้องรีบร้อนด้วย ฉันก็แค่หยุดคุยกับคนรู้จักเท่านั้นเอง” พอเดินออกมาไกลแล้วเขาก็ตำหนิหล่อนทันทีแก้วตาเม้มปากเป็นเส้นตรง พยายามข่มความหึงหวงเอาไว้สุดกำลัง“แก้วก็แค่อยากไปห้องสมุด”“ห้องสมุดไม่หนีไปไหนหรอกน่ะ มันไม่มีขา” พิพัฒน์ยังไม่หยุดโต้แย้งกับหล่อน “แต่น้องๆ พวกนั้นมีขา ถ้าฉันไม่หยุดคุยก
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 9
“รู้ว่าเตี้ยก็หัดดื่มนมให้มันเยอะๆ สิ จะได้ไม่เดือดร้อนคนอื่นแบบนี้”กำลังจะเอ่ยขอบคุณอยู่แล้วเชียว จำต้องกลืนมันลงคอไปทันที หล่อนขยับตัวออกห่างเขา ก่อนจะรีบเดินหนีออกมาอย่างรวดเร็วพิพัฒน์รีบเดินตาม พร้อมกับถือหนังสือเล่มที่หล่อนอยากอ่านติดมือมาด้วย“ไหนว่าอยากได้หนังสือเล่มนี้ไงล่ะ ฉันหยิบให้แล้ว ทำไมไม่เอาล่ะ”แก้วตาไม่ตอบ จึงถูกคนเผด็จการคว้าแขนและกระชากเข้าไปปะทะแผ่นอก หญิงสาวเบิกตากว้างตัวสั่นเทา และมองไปรอบๆ ตัวอย่างกังวลใจ“ปล่อยนะพัฒน์ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”“ไม่ จนกว่าจะเลิกทำบึ้งตึงใส่ฉันเสียที”หล่อนกัดปากแน่น ไม่เข้าใจเขาเลยสักนิด “พัฒน์อย่ามาสนใจแก้วเลย”“ถ้าฉันห้ามตัวเองได้ก็ดีน่ะสิ” เขาพูดออกมาเสียงดัง จนหล่อนต้องช้อนตาขึ้นมองด้วยความสงสัย ก่อนที่เขาจะรีบกลบเกลื่อน“ฉันก็แค่... ไม่ชอบให้เธอทำหน้าบูดบึ้งใส่น่ะ”แก้วตายิ้มเศร้าหมอง พลางขยับตัวออกห่าง เมื่อพิพัฒน์ยอมคลายอ้อมแขน“พัฒน์ก็ไม่ต้องมองหน้าแก้วสิ ไปมองหน้าน้องๆ เฟรชชี่ก็ได้ พัฒน์จะได้เจริญหูเจริญตามากกว่ามองหน้าแก้วยังไงล่ะ”“มันแน่อยู่แล้ว”แก้วตารีบหมุนตัวเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะเดิม น้ำตารื้นทั้งสองข้างพิพัฒน์ยืน
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more
ตอนที่ 10
แก้วตาชะงักเท้าเมื่อรถของพิพัฒน์แล่นมาจอดข้างตัวในตอนเย็นยามที่กำลังจะกลับบ้าน หล่อนหมุนตัวจะเดินหนี แต่เขากระโจนลงจากรถและมาขวางหน้าเอาไว้“ขึ้นรถ”“ไม่ แก้วจะกลับเอง”“อย่ามาทำเป็นพูดดี ฉันรู้ว่าเธอนัดกับไอ้นุเอาไว้”เขาคว้าแขนของหล่อนเอาไว้ และบีบแรงๆ ไม่ยอมปล่อย“ถ้าใช่แล้วพัฒน์จะมายุ่งอะไรด้วยล่ะ”หล่อนเห็นเขาทำหน้าตาดุดัน ก่อนจะเค้นเสียงเดือดดาลออกมา“ไอ้นุมันคุยกับอาจารย์อยู่ อีกนานกว่าจะออกมา”“แก้วรอได้”“อย่าเรื่องมากได้ไหม ขึ้นรถ”แล้วคนตัวโตก็ผลักหล่อนเข้าไปในรถทันที จากนั้นก็ชี้หน้าดุดัน“อย่าลงมาเชียวนะ ไม่อย่างนั้นจะทำแบบคืนนั้น”หล่อนตกใจหน้าตาซีดเผือดที่ได้ยินพิพัฒน์พูดถึงเรื่องนั้นที่พยายามจะลืมเขาก้าวขึ้นมานั่งข้างๆ และหันมามองหล่อน “คาดเบลล์สิ หรือว่าอยากถูกตำรวจจับ”หล่อนเม้มปากแน่น เนื้อตัวปั่นป่วนทรมาน แต่ก็ยอมคาดเข็มขัดนิรภัยแต่โดยดี“พัฒน์ต้องการอะไรกันแน่ มายุ่งกับแก้วทำไม”“ก็แค่อยากไปส่งที่บ้าน”เขาพูดเมื่อขับรถออกมาจากมหาวิทยาลัยแล้ว“แต่แก้วกลับเองได้”“ฉันรู้ แต่ฉันจะผ่านทางนั้นพอดี มีอะไรไหม”หล่อนเม้มปากเป็นเส้นตรง และนั่งก้มหน้ามองมือของตัวเองนิ่ง ก้
last updateLast Updated : 2026-11-17
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status