แชร์

ตอนที่ 38

ผู้เขียน: หวานใจเธอ
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-16 10:11:41

            แต่ผมเลือกหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวไปให้เธอใส่ ผมจึงหยิบแล้วเดินออกมาหาน้ำอิงที่ตอนนี้เธอยังคงยืนรอผมอยู่ที่เดิมแทนที่เธอจะนั่งรอผม

            “อะ พอดีมีแต่เสื้อเชิ้ตน่ะ ใส่แก้ขัดไปก่อน”

            “ขอบคุณค่ะ เอิ่มมมมไม่มีกางเกงเหรอคะ”

            “มีแต่บ๊อกเซอร์ของฉัน เธอจะเอามั้ย”

            “ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณสำหรับเสื้อนะคะ อิงขอตัวก่อนนะคะ”

            “อืม”

            พูดจบฉันหันหลังให้เขาเดินไปยังห้องรับแขกเพื่อที่จะได้เข้าไปอาบน้ำนอนพักผ่อนสักทีนี่มันก็ค่อนข้างที่จะดึกมากแล้ว

            ผมยืนมองดูเธอจนเธอเดินเข้าห้องและปิดประตูเรียบร้อยและผมก็เดินกลับเข้าห้องเพื่อที่จะได้อาบน้ำพักผ่อนสักที ผมก้าวเข้าห้องมาหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไปถอดเสื้อผ้าออกจนหมดเปิดฝักบัวให้น้ำได้ราดชะโลมร่างกายของผมให้สดชื่น ผมยืนอาบน้ำไปสักพักพอเสร็จผมก็เดินออกมาแต่งตัวที่ห้องแต่งตัวใช้ผ้าขนหนูผืนน้อยซับน้ำที่ผมและยืนคิดอะไรไปด้วย และผมก็เผลอยิ้มออกมากับความคิดของตัวเองที่จะทำต่อจากนี้

            ฉันเดินเข้ายังภายในห้องนอนรับแขก ต้องตาโตเท่าไข่ห่านเพราะห้องนี้กว้างและออกแบบได้สวยงามมาก ต่างจากห้องพักของฉันที่คฤหาสน์มากชื่นชมกับห้องนอนสักพัก หลังจากชื่นชมจนพอใจฉันก็เดินตรงไปที่ห้องแต่งตัวเพื่อหาผ้าขนหนูจะได้ไปอาบน้ำชำระร่างกายสักที ดีนะที่ของใช้ในห้องน้ำของเขาครบครันขนาดไม่มีคนมาอยู่ยังพร้อมขนาดนี้เลย ถือว่าโชคดีมากเพราะวันนี้ฉันแต่งหน้าจัดเต็มมากด้วยไม่งั้นสิวขึ้นแน่ๆ ฉันเดินถือผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไป ถอดเสื้อผ้าออกจนหมดแล้วค่อยๆเปิดน้ำให้ไหลลงมาเพื่อชำระล้างร่างกาย ตอนนี้ฉันรู้สึกสดชื่นมากดีนะที่คอนโดเขามีสองห้องไม่อย่างนั้นฉันคงนอนไม่หลับแน่ๆเพราะไม่ได้อาบน้ำต้องไม่สบายตัวมากๆแน่ ฉันสระผมด้วยเพราะตอนที่เดินไปเอาผ้าขนหนูฉันเห็นมีไดร์เป่าผม จึงถือโอกาสสระผมไปด้วยเลยจะได้นอนสบายๆวันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ชำระล้างร่างกายจนเสร็จฉันก็เดินเอาผ้าขนหนูพันรอบออกอวบเดินมาทางห้องแต่งตัวที่มองดูชุดชั้นในและชุดที่ฉันใส่มา ดีนะที่อาบน้ำและเปลี่ยนชุดที่คอนโดน้ำฟ้ามาแล้วไม่งั้นเน่าแน่ ฉันหยิบชุดชั้นในและชุดสายเดี่ยวมาแขวนตากไว้ พรุ่งนี้ต้องใส่กลับบ้านแต่คงต้องขอยืมเสื้อเชิ้ตเขาคลุมตอนกลับบ้านแล้วล่ะเดี๋ยวคนที่คฤหาสน์จะตกใจกับชุดที่ฉันใส่ จากนั้นฉันก็เช็ดตัวให้แห้งแล้วหยิบผ้าขนหนูข้ามาซับน้ำที่ผมของฉันแล้วห่อไว้ก่อน ฉันหยิบเสื้อของเขาขึ้นมาสวมใส่กลิ่นหอมเหมือนตอนที่ฉันใกล้เขาก่อนหน้านี้เลย คิดบ้าอะไรเนี่ยน้ำอิง ฉันรีบสวมเสื้อเขาโดยเร็ว คืนนี้ฉันไม่ได้ใส่ชุดชั้นในนอนเพราะต้องเอาไว้ใส่กลับกลัวจะมีกลิ่นไม่ดีหากฉันใส่นอนด้วย ยังไงฉันก็นอนคนเดียวอยู่แล้ว 

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • คนที่ไม่คู่ควร(รัก)   ตอนที่ 46

    “พอเรียนจบเธอก็จะไปจากที่นี่อย่างงั้นเหรอ น้ำอิง แล้วฉันล่ะ สิ่งที่ฉันบอกที่ฉันพูดกับเธอไปไม่มีความหมายเลยงั้นสิ” “เรื่องของเราไม่มีทางเป็นไปได้หรอกค่ะไม่มีอะไรที่อิงเหมาะสมกับคุณเลยสักอย่าง ตอนนี้คุณก็แค่นึกชอบนึกสนุกแต่ถ้าคุณเจอคนที่เพียบพร้อมและเหมาะสมกับคุณทั้งหน้าตา ฐานะ ชาติตระกูล คุณก็จะไม่สนใจคนไม่มีค่าเด็กกำพร้าแบบอิงหรอกค่ะ” “ฉันบอกเธอแล้วไงว่าฉันไม่เคยสนใจเรื่องพวกนั้น ฉันสนใจแค่เธอ” “เราหยุดพูดเรื่องนี้เถอะนะคะ เดี๋ยวคุณก็เจอคนที่เขาคู่ควรกับคุณทุกด้าน ช่วยจอดรถให้อิงลงด้านหน้าด้วยค่ะ” ผมไม่พูดตอบโต้อะไรเธอออกไปแล้วตบไฟเลี้ยวหมุนพวงมาลัยให้รถจอดข้างฟุตบาทแล้วเหยียบเบรกด้วยความแรงจนเกิดเสียงดัง เอี๊ยด แล้วนั่งนิ่งๆจนเธอหันมาเอ่ยพูดกับผม “ขอบคุณนะคะ ที่ทำตามที่อิงขอ” ฉันยกมือขึ้นไหว้เขาแล้วเอ่ยขอบคุณที่เขาทำตามที่ฉันขอ แต่หน้าเขาไม่แม้แต่จะหันมามองฉันด้วยซ้ำ ความรู้สึกของฉันตอนนี้คือเหมือนมีอะไรมาบีบที่ทรวงอกข้างซ้าย การที่เขาเมินขนาดหน้าเขายังไม่หันมามอง ต่างจากก่อนหน้านี้ที่เขาเอาแต่มองฉันด

  • คนที่ไม่คู่ควร(รัก)   ตอนที่ 45

    “คุณแพกซ์ อิงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ” “เร็วๆน้ำอิง จะกลับมั้ยบ้านอะ” “แต่ว่า......” “งั้นก็นั่งกันอยู่แบบนี้นี่แหละ” ฉันได้แต่คิดว่าทำไมเขาถึงเป็นคนแบบนี้เอาแต่ใจตัวเองได้ถึงขนาดนี้ ดูท่าทีแล้วถ้าขืนฉันไม่ทำตามที่เขาบอกเขาคงไม่พาฉันกลับบ้านจริงๆ ฉันจึงตัดสินใจยื่นหน้ากดจมูกเข้าที่แก้มสากของเขาเสี้ยววิแล้วผละออกมา “อิงไปอาบน้ำได้หรือยังคะ” “ยัง หอมใหม่แล้วทำให้มันดีๆหน่อยน้ำอิง” ฉันหน้ามุ่ยด้วยความไม่ชอบใจหอมก็หอมแล้วเขายังจะเอายังไงอีก ฉันเลยยื่นหน้าเพื่อที่จะหอมเขาอีกครั้งจะได้จบๆสักที จะได้ไปอาบน้ำกลับบ้านแต่ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้น เมื่อเขาหันหน้ามาในจังหวะที่ฉันจะหอมแก้มเขาทำให้ตอนนี้ฉันดันไปจุ๊บปากเขาแทน “จุ๊บ” “โอเค ครั้งนี้ผ่านไปอาบน้ำได้แล้วแล้วออกไปเอาเสื้อผ้าที่ห้องรับแขกด้วย” หลังจากที่พูดจบผมก็ลุกลงจากเตียงแล้วก้าวเท้ายาวๆเปิดประตูออกจากห้องเธอไป จนตอนนี้เขาออกจากนอกไปแล้วฉันยังนั่งเหม่อกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้อยู่เลย แล้วเขา

  • คนที่ไม่คู่ควร(รัก)   ตอนที่ 44 ขอโทษค่ะ

    ฉันนอนมองจ้องเขาอยู่นานจนได้สติว่าวันนี้เขาต้องไปทำงานส่วนฉันสอบเสร็จหมดแล้ว ก็เหลือแค่เพียงหาที่ฝึกงานคิดได้ดังนั้นฉันจึงค่อยๆจับแขนของเขายกออกจากการโอบกอดของฉัน แล้วค่อยๆขยับตัวออกห่างจากเขาเพื่อที่จะลุกไปอาบน้ำรอเขาตื่นจะได้กลับบ้าน แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ออกห่างจากเขา มือหนาก็รั้งเอวคอดกิ่วของฉันเข้าไปอยู่ที่เดิมและโอบกอดฉันไว้ “จะไปไหน” ผมตื่นมามองเธอนอนหลับก่อนหน้านี้แล้ว แต่พอเห็นเธอตื่นผมก็เลยแกล้งทำเป็นนอนหลับต่อจึงรู้ว่าเธอตื่นมามองผมนอนอยู่และพยายามจะหลุดออกจากอ้อมกอดของผม “อิง จะไปอาบน้ำค่ะจะได้กลับบ้าน” “จะรีบทำไมยังเช้าอยู่” “ไปอาบน้ำเถอะค่ะ คุณต้องไปทำงานนะคะ” “ยังไม่อยากลุกเลย” “คุณแพกซ์คะ” ฉันหันไปมองเขาหน้านิ่งจ้องหน้าเขาไม่ละสายตาไปไหน เป็นการใช้สายตาในการกดดันเขา ซึ่งการกระทะเหล่านี้ฉันไม่ควรที่จะกระทำกับเขาด้วยซ้ำ แต่ฉันก็ลืมตัวเผลอแสดงกิริยาเช่นนี้ออกมา กว่าจะรู้ตัวก็ไม่ทันแล้ว “ก็ได้ๆลุกแล้วๆ” ผมยอมจำนนให้แก่เธอยอมปล่อยเธอออกจากอ้อม

  • คนที่ไม่คู่ควร(รัก)   ตอนที่ 43

    “พึ่งจะตี 5 น้ำอิงจะกลับยังไง” “เดี๋ยวอิงเรียกรถกลับค่ะ” “ไม่ต้องเดี๋ยวฉันไปส่งเธอเอง” “แล้วถ้าคนอื่นเห็นว่าอิงกลับมาพร้อมกับคุณมันจะดูไม่ดีนะคะอิงกลับเองดีกว่าค่ะ” “ไม่ มานอนได้แล้วกลับพร้อมกัน” “อิงไม่นอนแล้วค่ะ คุณนอนต่อเลยค่ะอิงจะไปอาบน้ำเตรียมตัวรอคุณค่ะ” “มานอน อย่าให้ต้องพูดอีกรอบ ไม่อย่างนั้นจะไม่จบด้วยการนอนเฉยๆนะ” ผมเอื้อมมือดึงเธอเข้ามาหาตัวเองเธอก็โน้มตัวมาตามแรงดึงของผมจนตอนนี้เราอยู่ใกล้กันจนหน้าอกนิ่มๆของเธอเบียดชิดกับตัวของผม จนอยากจะสัมผัสก้อนนุ่มนิ่มนั้นเหลือเกินแต่ก็ต้องห้ามใจไว้ เดี๋ยวเด็กน้อยจะตกใจกลัว “นอนค่ะนอน” ฉันรีบตอบกลับเขาทันทีเพราะกลัวเขาจะทำอะไรแบบที่พูดออกมาจริงๆเพราะคิดว่าถ้าฉันยังดื้อดึงเขาคงทำมากกว่านี้แน่ๆเลยต้องจำยอมนอนกับเขาต่อ จากนั้นผมก็จับเธอล้มลงนอนโดยหันหน้าออกไปทางเดียวกันแล้วซ้อนตัวด้านหลังของเธอแนบชิดลำตัวเข้าหาเธอแบบแนบแน่นแล้วรั้งตัวเธอข้าหาจนแผ่นหลังติดกับแผงอกกว้างของผมแล้วโอบกอดเธอไว้แน่น มือผมลูบที่ท้องน้อยเธอเบาๆอ

  • คนที่ไม่คู่ควร(รัก)   ตอนที่ 42

    ผมมองเธอที่เอาแต่หลบสายตาผมของผมคงจะเขินอายที่ผมรู้ว่าเธอแอบชอบผมเหมือนกัน แล้วก็ดูการกระทำของเธอสิจะไม่ให้ผมชอบเธอได้ยังไง ขนาดตอนที่เธอเขินอายยังหน้ารักเลย “ว่ายังไงชอบฉันหรือเปล่า” “ค่ะ อิงชอบคุณจริงๆ แต่เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ คุณเลิกพูดเรื่องนี้เถอะนะคะ ต่อไปอิงจะไม่เข้าใกล้คุณอีกค่ะ” “ไม่ ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ เราต่างคนก็ต่างชอบพอกัน” “อิงไม่มีอะไรที่เหมาะสมคู่ควรกับคุณเลยค่ะ” “ฉันไม่ได้สนใจเรื่องพวกนั้น เธอไม่ต้องคิดมากกับเรื่องพวกนั้น” “ไม่ได้หรอกค่ะ คุณท่านทั้งสองมีพระคุณกับอิงมาก อิงทำให้พวกท่านเสื่อมเสียเพราะอิงไม่ได้หรอกค่ะ” “พ่อแม่ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นพวกท่านมีเหตุผลฉันรักใครชอบใครพวกท่านก็รักด้วยนั่นแหละ” “แต่ท่านก็ต้องอยากได้คนที่เหมาะสมกับชาติตระกูลของพวกท่านอยู่ดีนะคะ คนที่สามารถเชิดหน้าชูตาวงตระกูล ไม่ใช่คนใช้จนๆในบ้านแถมยังเป็นเด็กกำพร้าอีก ไม่มีอะไรให้น่าภูมิใจมีแต่กับอายคนค่ะ” ฉันพูดกับเขาด้วยสัจจริงทุกอย่างที่พูดออกมานั้นคือเรื่องจริงที่ไม่อาจหลีก

  • คนที่ไม่คู่ควร(รัก)   ตอนที่ 41 ความในใจ

    ผมค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าหาใบหน้าเธอหวังจะสัมผัสปากจิ้มลิ้มตรงหน้าแต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อน้ำอิงเอ่ยพูดขึ้นมาพร้อมกับมือน้อยๆที่ดันหน้าอกผมไว้ “คุณแพกซ์อย่าค่ะ คุณเข้ามานอนในห้องอิงได้ยังไงคะ” “เดินเข้ามา” แล้วดูคำตอบที่ฉันได้จากเขา และตอบแบบหน้านิ่งๆด้วยนะ แล้วดูสิ่งที่เขาทำอยู่ตอนนี้ เขาคิดจะทำอะไรกับฉันกันแน่ “แล้วคุณจะเข้ามาห้องอิงทำไมคะ แล้วยังจะ…..” ฉันไม่พูดประโยคสุดท้ายออกมาแต่ปลายสายตามองที่มือของเขาที่ตอนนี้เขายังวางพาดไว้ที่เอวฉันอยู่เลย “แล้วยังจะอะไร หืมมม” ผมไม่แค่พูดยังเอาจมูกของตัวเองไปปัดป่ายเข้าจมูกของเธอเป็นการหยอกล้อกับเธอเบาๆ “คุณแพกซ์ อย่าทำแบบนี้ค่ะ” “ทำไม” “แล้วคุณจะทำแบบนี้กับอิงทำไมคะ” “แล้วทำไมจะทำไม่ได้ล่ะ หืมม” “ก็เราไม่ได้เป็นอะไรกัน แล้วคุณก็ไม่ได้ชอบอิงคุณจะมาทำแบบนี้กับอิงทำไมคะ หรือว่าเห็นอิงเป็นคนใช้ที่บ้านคุณ หรือเพราะว่าบ้านคุณมีพระคุณกับอิงคุณจะทำอะไรกับอิงก็ได้เหรอคะ” ฉันพูดออกมาด้วยน้

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status