Mag-log inShare
ตอนที่ 4 แม่หนูเป็นนางฟ้า
Petsa ng paglalathala:
2026-08-01 01:45:12เฌอยิ้มให้เด็กหญิงตัวจ้ำม่ำที่นั่งอยู่ตรงส่วนพ่วงข้างที่ดูจะตื่นตาตื่นใจกับทิวทัศน์ของไร่จันทรัช ขณะมุ่งหน้าไปยังโรงงานแปรรูปอาหาร
“หนูชอบชาเย้งป้าเฌอ เท่มากค่ะ” ทิวาจับผมที่ปลิวไสวไปตามลมของตัวเองไม่ให้เข้าปากขณะพูด ใบหน้าจิ้มลิ้มปรากฏรอยยิ้มสดใสและไร้เดียงสาตลอดเวลา
“ถ้าทิวาชอบป้าพาซิ่งทุกวันเลยดีไหมคะ” ทิวาไม่ใช่คนแรกที่ชอบซาเล้ง ไม่ว่าหลานคนไหนได้นั่งก็ล้วนติดใจ
“ดีค่ะ ป้าเฌอๆ”
“คะ?”
“มีชาเย้งเย็กๆ ไหมคะ” ทิวาพูดพร้อมยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาแล้วเคลื่อนเข้าหากันทำท่าประกอบ
“ซาเล้งเล็กๆ เหรอคะ ทิวาอยากได้ซาเล้งสุดเท่ใช่ไหม” เฌอเดาความต้องการของหลานได้
“หนูอยากชิ่งเหมืองป้าเฌอค่ะ”
“ป้าจัดให้ค่ะ แล้วทิวาชอบสีอะไรคะ”
“ฉีพูค่ะ”
“โอเคค่ะ ซาเล้งสีชมพูของทิวา ป้าเฌอคนสวยจัดให้”
“หนูดีใจ หนูจะมีชาเย้งฉุดเท่แย้ว” สองมือเล็กประสานบนอกตัวเอง ใบหน้าที่ยิ้มนั้นบ่งบอกความรู้สึกดีใจอย่างที่พูด
“แย้วป้าเฌอพาหนูชิ่งไหนคะ” ตอนนี้ออกมาไกลจากคฤหาสน์หลังงามมากแล้ว ไม่รู้ว่าป้าเฌอกำลังพาตัวเองซิ่งไปที่ไหน
“ไปหาปู่ธารากับย่าคะนิ้งก่อนเลยค่ะ”
“หนูยู้จักปู่ธายา หนูยู้จักย่าคะนิ้งด้วย” ทิวาตื่นเต้นที่จะได้เจอสมาชิกคนอื่นๆ ในครอบครัวของปะป๊า
“ปะป๊ากับอาปลังบอกใช่ไหมคะ”
“ใช่ค่ะ”
“ปู่ธายาจะยักหนู ย่าคะนิ้งจะยักหนู”
“แน่นอนค่ะ”
“หนูยังไม่ถามป้าเฌอเยย”
“ทิวาจะถามอะไรคะ”
“ป้าเฌอยักหนูไหม”
“รักสิคะ เห็นปุ๊บก็รักปั๊บเลย”
“ป้าเฌอยักหนู หนูดีใจ หนูยักป้าเฌอคงเดียว” เฌอมองหลานยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาวางทาบอก รู้สึกได้ว่าทิวาชอบใช้ภาษากาย และน่ารักดี
“ถึงแล้วค่ะ” คุยกันเพลิน เผลอแป๊บเดียวก็ถึงโรงงานแปรรูปอาหาร ดับเครื่องรถเสร็จก็ชูมือไปอุ้มหลาน
“ป้าเฌอๆ เดี๋ยวก่อง”
“ทำไมคะ”
“เกงในเข้าวิงค่ะ”
“ป้าช่วยค่ะ”
หลังจากจัดการกับกางเกงในให้เข้าที่เข้าทาง เฌอก็พาหลานไปหาปะป๊ากับหม่าม้าของเธอ
ทิวาทักทายและแนะนำตัวเหมือนเช่นเคย ความน่ารัก ไร้เดียงสา ช่างพูด และไม่กลัวคนแปลกหน้า ทำให้ธารากับคะนิ้งเอ็นดูอย่างง่ายดาย
“ปู่ธายาหย่อเหมืองปู่ฉิยาเยยค่ะ” ทิวาพิจารณาใบหน้าที่ยังคงความหล่อเหลาแม้จะอายุมากแล้วของปู่ธารา ที่เหมือนกับปู่ศิราราวกับพิมพ์เดียวกัน
“ก็เหมือนที่ปะป๊าของทิวาหล่อเหมือนอาปลังไงครับ”
“ปะป๊าของหนูหย่อ อาปลังของหนูหย่อ หนูตกใจ!” ทิวายกสองมือทาบอกเมื่อเห็นผู้มาใหม่สามคน
“ทิวาตกใจอะไรคะ” คะนิ้งหันไปมองตามสายตาหลาน
“ตกใจคงหย่อเหมืองกังเยอะค่ะ” ทิวาตกใจคนหล่อที่เหมือนกันทั้งสามคน
“อ๋อ แล้วทิวารู้ไหมคะว่าคนหล่อสามคนชื่อลุงอะไร”
“หนูต้องคิดก่องค่ะ ปะป๊าญาติเยอะ”
เพียงพบกันครั้งแรก ธารากับคะนิ้งก็ตกหลุมรักหนูน้อยทิวาแล้ว นึกอยากมีหลานเป็นของตัวเองบ้าง แต่ลูกๆ ก็ยังไม่ยอมมีให้สักที
“หนูคิดออกแย้ว ยุงฌาม ยุงฌอง ยุงฌาง น้องของป้าเฌอค่ะ” ทิวาใช้ความคิดเพียงครู่ก็คิดออก สามหนุ่มที่ทำให้ตกใจในความหล่อก็คือลุงฌาม ลุงฌอน และลุงฌาน น้องชายแฝดสามของป้าเฌอ
“เก่งจังเลยค่ะ”
“ป๊ะป๊าบอกหนูเก่งหยอดเยย อาปลังก็บอกหนูเก่งหยอดเยยเหมืองกังค่ะ” ปะป๊ากับอาปลังมักชมเสมอว่าตนเก่ง
“ทิวากินผลไม้ฟรีซดรายไหมครับ อร่อยอย่างนี้เลย” รู้ว่ามีสมาชิกใหม่มา ฌามก็ไม่เข้ามาหามือเปล่า
“ว้าวๆ” ผลไม้ฟรีซดรายหลากชนิดทำให้ทิวาตาโต
“อยากกินไหมครับ”
“หนูอยากกิงค่ะ”
“ถ้างั้นก็กินเลยครับ”
พอได้รับอนุญาต ทิวาก็หยิบผลไม้ฟรีซดรายเข้าปากกินอย่างเอร็ดอร่อย
“แล้วทำไมหม่าม้าของทิวาไม่มาด้วยล่ะคะ” เฌอถาม
“หนูไม่มีหม่าม้า หนูมีแม่ค่ะ”
“โอเคค่ะ ป้าถามใหม่ แล้วแม่ของทิวาทำไมไม่มาด้วยล่ะคะ”
“แม่หยับยอเป็งนางฟ้าค่ะ”
“แม่หลับรอเป็นนางฟ้า ป้าเข้าใจแล้วค่ะ” เฌอทวนสิ่งที่ทิวาพูดเสียงแผ่วเบา เข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในประโยค เมื่อเห็นสีหน้าเศร้าสลดของหลาน ก็กลายเป็นรู้สึกผิดที่ถามเรื่องสะเทือนใจ
“ปะป๊าบอกแม่จะเป็งนางฟ้าฉวยตาหยอดกางถ้าหนูไม่ย้องไห้ค่ะ” ยามพูดถึงแม่แม้จะยิ้ม แต่แววตาที่ไหวระริก เสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย ก็ทำให้ทุกคนรู้ว่าหนูน้อยทิวากำลังอดกลั้นอย่างถึงที่สุด
“ทิวาคนเก่ง” คะนิ้งโอบกอดหลานสาวตัวน้อยที่พยายามเข้มแข็ง
“ทิวาเด็กดีนั่งรอตรงนี้ไม่ซนนะคะ”
“หนูนั่งนี้ หนูเป็งเด็กดี”
“เก่งมากค่ะ”
“หนูเป็งคงเก่ง”
“ทิวาของแม่เป็นเด็กดีแล้วก็เก่งมากๆ เลยค่ะ”
“ปะป๊ามาแย้ว”
“รอปะป๊าอยู่เหรอครับ”
“หนูยอปะป๊า ปะป๊ามา หนูวิ่งเย่งได้”
“หนูเป็งเด็กดีของแม่ หนูเป็งคงเก่งของแม่ หนูนั่งยอแม่เฉยๆ หนูไม่ชง หนูยอปะป๊ามาหาหนู” เสียงเล็กยังคงสั่นเครือ และยังพูดด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่มีความสุขกับแม่
Pinakabagong kabanata
คนโปรดของพบตะวัน SPECIAL 45
ในช่วงวันหยุด ปลีมารับขุนที่วัด ไปเที่ยวเล่นกับเรียนพิเศษที่ไร่จันทรัช และยังหวังว่าสักวันขุนจะเปลี่ยนใจมาอยู่ด้วยกัน“ปี้ขุง ปี้ขุงขุง ปี้ขุง ขุง ขุง ขุง” เสียงร้องเรียกพี่ขุนจากวารี ทำให้ขุนเร่งรีบออกมาจากกุฏิท่านเจ้าอาวาส หลังจากทำความสะอาดเสร็จ“เรียกเยอะตลอดเลย” ขุนสะพายย่ามพระที่มีสมุดกับดินสอ ใส่รองเท้าแตะ แล้ววิ่งมายังรถ SUV คันหรู“พี่มารับขุนไปเที่ยวไร่จันทรัช” ทิวายิ้มกว้างให้ขุนเสมอ“กอดพี่ทิวาได้ไหมครับ” ขุนก็ไม่รู้ว่าทำไมทุกครั้งที่เห็นหน้าพี่ทิวาถึงอยากกอด และรู้สึกอบอุ่นหัวใจเสมอ“ได้สิ” ทิวากางแขนรอรับกอดจากขุนทุกครั้งที่เจอกัน รู้สึกผูกพันราวกับเป็นคนในครอบครัว“หนูโป้งปี้ขุง” วารีกอดอก ใบหน้าแสนงอนฉายชัด ก่อนจะสะบัดหน้าพรืดหันหลังให้พี่ขุน“วารีมาโป้งพี่ทำไม” ขุนไม่รู้ว่าทำอะไรให้น้องวารีขุ่นเคือง“ไม่ยู้ไม่ชี้” วารีแสดงอาการแสนงอน สะบัดหน้าพรืดไปอีกทาง “ไม่บอกแล้วพี่จะรู้ไหม”“ไม่ยู้ไม่ชี้” ความขุ่นเคืองไม่จางหาย ทิวามองบนเอือมระอาน้องสาว“อะไรของวารี เป็นอะไร”“ไม่ยู้ไม่ชะ...”น้องสาวสะบัดสะบิ้งไม่เลิก ทิวาจึงตีเพียะที่ต้นแขน“แง~ ปี้วาตีหนู”“พี่ตีเบาๆ”“ตีนี้เ
คนโปรดของพบตะวัน SPECIAL 44
“ยอด้วยๆ” เจ้าเทพสามฤดูลงมาจากเรือนก็เห็นพี่ทิวเขากับเพื่อนขี่จักรยานไปคนละคัน ต่างตะโกนบอกให้รอด้วย ได้ยินเสียงน้องทั้งคู่จึงหยุดรอวายุกับเวหารีบคว้ารถจักรยานของตัวเอง แต่จะต่างจากของพี่ที่เพิ่มล้อพยุงมาอีกสองล้อ ส่วนวารีกลับคว้าเจ้าวิฬาร์แล้วอุ้มวิ่งไปหาพี่นับหนึ่ง“นับหนึ่งอุ้มหนู” วารีกอดเจ้าวิฬาร์ บอกพี่นับหนึ่งเสียงอ้อนให้อุ้มขึ้นนั่งจักรยาน“วารีมากับพี่” ทิวเขาวางมือบนที่นั่งด้านหลัง ให้น้องสาวไปด้วยกัน“ปี้ทิวเอาวิยาไป” วารีให้เจ้าวิฬาร์กับพี่ชาย แล้วกลับไปหาพี่นับหนึ่ง ทิวเขามองเจ้าลูกแมวสามสีสลับกับน้องสาวจอมเฟี้ยว“นับหนึ่งอุ้มหนู” วารีชูแขนให้คนพี่อุ้ม นับหนึ่งจึงลงรถจักรยาน ตั้งขาตั้งไม่ให้รถจักรยานล้ม“หนักมาก” นับหนึ่งอุ้มวารีขึ้นที่นั่งด้านหลัง ด้วยน้ำหนักตัวที่ไม่เบาเลย อันเป็นผลมาจากความจ้ำม่ำ ทำให้คนพี่ต้องใช้แรงทั้งหมดของตัวเอง“หนูฉมบูง” วารีบอกคนพี่ว่าตนนั้นสมบูรณ์“ไมวายีไม่ปั่งจักยางฉีพูเอง” วายุถามน้องสาวฝาแฝด ทำไมไม่ปั่นจักรยานสีชมพูไปเอง“หนูพอใจงี้” ก็พอใจแบบนี้“ไปยัง เวพร้อมชิ่งแย้ว” เวหาตั้งท่ามาดมั่น สายตามองพุ่งไปข้างหน้า มือขวาบิดที่จับเลียนแบบท่าบิ
คนโปรดของพบตะวัน SPECIAL 43
ยามเช้า หลังจากพระฉันภัตตาหารแล้ว ก็ถึงเวลาอาหารของแม่ชีกับผู้มาปฏิบัติธรรมวารีนั่งเหยียดขาไปกับพื้นหอฉัน วางจานข้าวบนหน้าขานั้น กับเมนูหมูทอดราดข้าว โดยมีเจ้าวิฬาร์นั่งอยู่ข้างๆวารีหยิบหมูทอดวางกับพื้น แบ่งให้เจ้าวิฬาร์ เสียงง่ำๆ บ่งบอกว่ามันถูกใจหมูทอดยิ่งนัก“หย่อยเนอะ” วารีพยักพเยิดกับเจ้าวิฬาร์ เมื่อมันกินหมด ก็หยิบให้อีก“ถ้ากลับบ้าน วารีจะคิดถึงวิฬาร์ไหม” ทิวเขาถือขวดน้ำดื่มมาให้น้องสาว ตลอดเวลาที่อยู่วัด วารีกับเจ้าวิฬาร์ตัวติดกันตลอด ถึงขนาดตอนนอน ยังเอาไปนอนด้วยกัน แต่ก็พร้อมตีกันทุกเวลาเช่นกัน จนทุกคนเริ่มสับสนความสัมพันธ์ของคู่นี้“หนูไม่คิดถึงหยอก” ปากบอกไม่คิดถึง แต่มือก็หยิบหมูทอดให้เจ้าลูกแมวสามสี จนตอนนี้ตัวเองกินข้าวกับน้ำมันหมูทอด“ถ้ากลับบ้านจะไม่ได้เจอวิฬาร์แล้วนะ”“ไมไม่เจอ”“ก็วิฬาร์เป็นแมววัด”“วิยาเหมียวหนู เหมียวหนู อยู่หนู”“จะอยู่กับวิฬาร์ได้ยังไง วิฬาร์เป็นแมววัด” ท่าทางจะต้องคุยกันยาว ทิวเขาทิ้งตัวนั่งขัดสมาธิ“วิยาของหนู วิยาอยู่บ้างหนู” พี่ชายย้ำหนักหนาว่าเจ้าวิฬาร์เป็นแมววัด ก็พานให้กินข้าวไม่ลง วางจนข้าวลงข้างตัว อุ้มเจ้าวิฬาร์มานั่งบนตักแล้วกอดมันไ
คนโปรดของพบตะวัน SPECIAL 42
วันนี้ฝนตกตลอดทั้งวัน จนใกล้เวลาเลิกเรียนของขุนก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตก ทิวาเป็นห่วงกลัวขุนจะรอนาน ด้วยต้องรอให้ฝนหยุดตกหรือซาลงก่อน คนงานจึงขี่รถมอเตอร์ไซค์ไปรับได้“ทิวา ไปยืนตรงนั้นโดนไอฝนเดี๋ยวไม่สบายครับ” ทิวายืนเกาะขอบหน้าต่างศาลาการเปรียญ ด้วยฝนที่เทกระหน่ำลงมาทำให้ละอองฝนกระเซ็นเข้ามา ปลีกลัวลูกสาวจะไม่สบาย“ปะป๊า” ทิวาเดินกลับมาหาคนพ่อ แล้วนั่งลงบนตัก“ครับ”“เราไปรับขุนที่โรงเรียนกันเถอะค่ะ” พูดพร้อมกับมองนาฬิกาบนผนังที่บ่งบอกเวลา 15.55 น. เลยเวลาเลิกเรียนของขุนมายี่สิบห้านาทีแล้ว“ทิวาอยากไปรับขุนเหรอครับ”“หนูยับปี้ขุง ปะๆ ยับปี้ขุง” พี่ทิวายังไม่ทันตอบคนเป็นพ่อ วารีก็พูดขึ้นมาก่อน อยากไปรับพี่ขุนที่โรงเรียน“ปะป๊าถามพี่ทิวานะวารี” ทิวเขาว่า“หนูบอกป๊าปิ๊ หนูไม่ตอบป๊าปิ๊เยย ปี้ทิวปู้ดเยอะแย้วนะ” ความยอกย้อนของวารีทำพี่ชายมองค้อนไปวงใหญ่“วารีพูดเยอะกว่าพี่อีก”“หนูปู้ดน้อย ปู้ดนิดๆ เอง”“วารีกับทิวเขาหยุดพูดก่อน พูดเยอะ ขุนก็รอนาน เอามือปิดปากไว้เลย ไม่ต้องพูด จนกว่าพี่จะพูดกับปะป๊าเสร็จ” ไม่ได้กลัวแค่หม่าม้าทับทิม แต่หากพี่ทิวาเข้าโหมดจริงจัง น้องๆ ก็กลัวเช่นกัน ทิวเขาเ
คนโปรดของพบตะวัน SPECIAL 41
“แง~~ วิยาตีหัวหนู” เจ้าวิฬาร์ที่อยู่บนโต๊ะใช้ขาขวาหน้าตบหัวของวารีที่ยืนเกาะโต๊ะจนผมกระเจิง เสียงร้องไห้ดังลั่น แต่ไม่มีน้ำตาสักหยด“ตีฉู้แน่” เพียงแป๊บเดียวเสียงร้องไห้ก็หายไป กลายเป็นวิ่งไล่ตีเจ้าลูกแมวสามสี“แง~~ วิยากัดก้งหนู” เจ้าวิฬาร์หมอบพร้อมกับส่ายก้นเตรียมพร้อมจู่โจม ก่อนจะกระโดดงับก้นของวารีแล้ววิ่งหนีขึ้นต้นไม้“ยงมาฉู้ย่างเยย” วารีตะโกนบอกเจ้าวิฬาร์ให้ลงมาสู้กันข้างล่าง“มึงว่าที่คุณหนูกับเจ้าวิฬาร์ทำกันอยู่เนี่ยสู้จริงหรือว่าแค่เล่นกัน” ลาร์ซเริ่มสับสนพฤติกรรมของคุณหนูวารีกับเจ้าวิฬาร์“กูว่าเล่น ถ้าสู้จริงคุณหนูจะไม่ร้องไห้ จะไม่ฟ้อง” จากที่เลี้ยงเจ้านายตัวน้อยแฝดสามมาเองกับมือก็ว่าได้ หากทะเลาะกันถึงขั้นลงไม้ลงมือจะไม่มีเสียงเล็ดลอด หรือเรียกว่าทะเลาะเงียบ เพราะกลัวถูกทำโทษ แต่คุณหนูวารีฟ้องทุกครั้งที่ถูกเจ้าวิฬาร์ตี กัด หรือกระโดดถีบ“ก็จริง” ลาร์ซคิดตามและเห็นด้วยกับโจนาส“หูย~~” วารีนั่งยองจับจ้องไปที่บางอย่างด้วยท่าทางตื่นเต้น“คุณหนูมองอะไรวะ” โจนาสมองตามสายตาของคุณหนูวารี ก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรให้น่าตื่นเต้น“กูก็อยู่กับมึง อยากรู้ก็ไปดู” ลาร์ซก็สงสัยไม่ต่างกัน“อ
คนโปรดของพบตะวัน SPECIAL 40
“ไม่มีใครฝืนดวงชะตาได้ สายลมจะพัดผ่าน...คุณปู่ครับ” ทิวเขาคิดตามที่ท่านเจ้าอาวาสพูดกับครอบครัวของหนูสา ก่อนจะเอ่ยกับคนเป็นปู่“ครับ” ศิรารอฟังสิ่งที่หลานชายจะพูดด้วยอย่างตั้งใจ“ถ้าสายลมจะพัดกรรมไปจากทิว ต้องเป็นพายุทอร์นาโดแล้วแหละครับ”“เดี๋ยวน้องก็โตแล้ว อดทนหน่อยนะครับ” ศิราทั้งขำทั้งเอ็นดูหลานชาย เจอฤทธิ์ความป่วนของน้องแฝดสามเข้าไปถึงกับขยาด จนต้องชวนมาอยู่วัดด้วยคิดตามประสาว่าจะช่วยให้กรรมหนักเป็นเบา ก็คืออยากให้เจ้าเทพสามฤดูดื้อน้อยลง แสบน้อยลง หรือซนน้อยลง“ทิวสามขวบดื้อเหมือนน้องจิ๋วไหมครับ”“เออ...”“ดื้อเหมือนกันแน่เลย เพราะกรรมคือผลของการกระทำ แล้วกรรมจะเบาได้ยังไง ตอนนี้ทิวก็ยังดื้ออยู่” ปู่อ่ำอึ้งก็เป็นคำตอบได้แล้ว ความดื้อของตนก็คงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าน้องๆ ไม่เช่นนั้นคงไม่ต้องมาชดใช้กรรมอยู่แบบนี้“สำหรับปู่ ถึงจะดื้อกันบ้าง ซนกันบ้าง แต่หลานปู่ก็เป็นเด็กที่มีเหตุผล และพร้อมรับฟังคำสั่งสอน ความดื้อ ความซน ก็มาจากความอยากรู้อยากเห็น และการเป็นตัวของตัวเอง”“ดื้อมาก ซนมาก คุณปู่หัวระเบิดปุ้งเยอะ”“พูดแบบนี้แสดงว่าจะเลิกดื้อ เลิกซน”“ดื้อเหมือนเดิม ซนเหมือนเดิมครับ”“ถ้าเช่น
Maaari mong magustuhan
รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา62.2K viewsวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์175.5K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก409.7K viewsสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M viewsลวงรักใต้เงาจันทร์โลหิต
Ladyporn107 viewsใต้อาณัติแฝดมาเฟีย (3P)
Selenex201 viewsเมื่อนางร้ายตัวประกอบขอหย่า
จินเหมยเทียน119 viewsเมียจ้างที่คุณไม่มีวันรัก
สามสิบเอ็ดมีนา_182 views
