บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก

บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก

By:  อาเป่าIn-update ngayon lang
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
9
7 Mga Ratings. 7 Rebyu
192Mga Kabanata
9.4Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

“ต้องการงั้นเหรอ?” ซางเลี่ยรุ่ยจ้องมองหญิงสาวที่มีใบหน้าแดงก่ำโผเข้าสู่อ้อมอกของเขา กล่าวด้วยน้ำเสียงเกียจคร้าน อาการของเวินหร่านกำเริบ เธอกัดฟันพยักหน้า แต่งงานมาหนึ่งปี ฟู่จิ่งเฉิงผู้เป็นสามีกลับไม่เคยแตะต้องตัวเธอเลย ด้วยเหตุนี้ เวินหร่านจึงป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย เมื่อไหร่ที่อาการกำเริบก็จะมีความต้องการอย่างรุนแรง จนกระทั่งบังเอิญไปเห็นสามีแอบจูบรูปถ่ายพี่สาวของเธอกลางดึก ถึงได้รู้ว่าตัวเองเป็นแค่ตัวแทนของพี่สาวเท่านั้น เมื่ออาการหนักขึ้น เธอทำได้เพียงไปโรงพยาบาล แต่กลับต้องมาเจอกับหมอหนุ่มสุดหล่อ เธอแทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ เกือบจะจับเขา... เสียตรงนั้น คิดไม่ถึงเลยว่าวันรุ่งขึ้นเวลาไปทำงาน หมอหนุ่มที่เพิ่งจะตรวจร่างกายให้เธออย่างใกล้ชิดเมื่อวาน กลับกลายเป็นท่านประธานคนใหม่ที่เพิ่งมารับตำแหน่ง? เวินหร่านตั้งใจจะทำเป็นไม่รู้จัก แต่กลับถูกเลื่อนขั้นให้เป็นผู้ช่วยส่วนตัวข้างกายประธานคนใหม่เสียอย่างนั้น ...... “ท่านประธานคะ ฉันมีสามีแล้วนะคะ หรือว่าคุณอยากจะเป็นมือที่สาม?” ภายในห้องทำงาน เวินหร่านถูกบังคับให้นั่งคร่อมอยู่บนตักของเขา ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความโกรธ ชายหนุ่มรวบเอวของเธอไว้แล้วจูบลงไป “ที่รัก คุณลืมไปแล้วเหรอว่าเมื่อคืนคุณเพิ่งจะเรียกผมว่าสามีทั้งคืนน่ะ?” หลังจากนั้นเวินหร่านก็แต่งงานใหม่โดยไม่หันหลังกลับไปมอง อดีตสามีกลับคิดเสียใจภายหลัง เขาอ้อนวอนด้วยดวงตาแดงก่ำ “หร่านหร่าน เรามาเริ่มต้นใหม่กันเถอะนะ! ขอแค่เราไม่หย่ากัน คุณต้องการอะไรก็ได้ทั้งนั้น!” เวินหร่านตอบกลับอย่างเย็นชา “ขอโทษที ฉันไม่สนใจขันทีหรอกนะ”

view more

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

RebyuMore

Sarintorn Phadungpongwattana
Sarintorn Phadungpongwattana
มีกี่ตอนหรอคะ
2026-07-25 02:44:26
0
0
สุพิญญา สว่างอารมณ์
สุพิญญา สว่างอารมณ์
รอตอนต่อไปนะคะ
2026-07-06 20:48:12
0
0
ชัชชญา อุปธรรม
ชัชชญา อุปธรรม
มีแต่เรื่องน่าอ่านเยอะแยะเลยค่ะ
2026-07-06 15:49:41
0
0
Arouijunk Aroui
Arouijunk Aroui
อยากอ่านต่อแล้วค่า รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
2026-06-26 12:27:43
0
0
Pachcha Nabee
Pachcha Nabee
ต่อเลยค่าาาาาา รอออออออออ
2026-06-20 01:28:53
0
0
192 Kabanata
บทที่ 1
“ถอดออกแล้วนอนลงไปครับ!”ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของชายหนุ่มหัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเธอไม่รู้เลยว่าตัวเองไปติดโรคที่น่าอับอายจนพูดไม่ออกแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่พออาการกำเริบก็จะรู้สึกต้องการอย่างมากจนถึงขั้นไม่เลือกเวลาและสถานที่ ทำให้ชีวิตและหน้าที่การงานได้รับผลกระทบอย่างหนักเวินหร่านถูกรบกวนจากอาการนี้จนทนไม่ไหว จึงรวบรวมความกล้ามาจองคิวแผนกสูตินรีเวชที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งนี้เพราะเห็นว่าที่นี่เก็บรักษาความลับได้อย่างดีเยี่ยม เพียงแต่ค่าตรวจรักษาจะแพงกว่าโรงพยาบาลทั่วไปหลายเท่าแต่คนที่เธอจองคิวไว้คือแพทย์หญิงหัวหน้าแผนกสูตินรีเวชวัยสี่สิบกว่านี่ แล้วทำไมคนที่มาตรวจเธอกลับกลายเป็นหมอหนุ่มร่างสูงไปได้ล่ะ?“จะ... จำเป็นต้องถอดกางเกงด้วยเหรอคะ?”เวินหร่านตื่นเต้นอย่างมาก ถามออกไปอย่างระมัดระวังการที่เธอต้องมาถอดกางเกงต่อหน้าผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่ง ถึงแม้จะรู้ว่าเขาเป็นหมอก็เถอะ เธอก็ยังรู้สึกกระดากอายจนพูดไม่ออกอยู่ดีซางเลี่ยรุ่ยแสดงท่าทีจริงจัง “ถ้าไม่ถอดกางเกง แล้วผมจะตรวจให้คุณได้อย่างไรครับ?”“แต่ว่า ฉัน...”เวินหร่านหน้าแดงก่ำ บิดตัวไปมาด้วยความเขินอาย
Magbasa pa
บทที่ 2
เวินหร่านเดินออกจากห้องตรวจ รับยา แล้วรีบเดินออกจากโรงพยาบาลไปพอนึกถึงภาพในห้องตรวจเมื่อครู่ ที่ถูกหมอผู้ชายคนหนึ่งสั่งให้ถอดกางเกง เพื่อตรวจให้เธอเธอก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำไปถึงใบหูถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เธอคงไม่มีหน้าไปพบใครแน่ ๆวันหลังเธอต้องหาหมอผู้หญิงเท่านั้น จะไม่ยอมให้ผู้ชายแปลกหน้ามาตรวจช่วงล่างของเธออีกเด็ดขาดในตอนนั้นเอง รถเบนท์ลีย์สีดำคันหนึ่งก็ค่อย ๆ แล่นมาจอดตรงหน้าเธอเวินหร่านยังนึกว่าเป็นรถที่เธอเรียกไว้มาถึงแล้ว พอเหลือบมองผ่านกระจกรถเข้าไปกลับกลายเป็นใบหน้าที่หล่อเหลาคมคายราวกับผลงานประติมากรรมชั้นเลิศ สมบูรณ์แบบจนไร้ที่ติ!สายตาของเวินหร่านสบเข้ากับอีกฝ่ายเพียงชั่วครู่ ก็รู้สึกคุ้นตาอยู่บ้างสายตาแบบนี้ของเขา...เหมือนจะเป็นหมอผู้ชายที่เพิ่งตรวจเธอในห้องตรวจเมื่อกี้เลยไม่ใช่เหรอ?เวินหร่านลมหายใจสะดุดหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันทีทำไมถึงบังเอิญมาเจอกันที่หน้าโรงพยาบาลอีกแล้วเนี่ย?ซางเลี่ยรุ่ย “ขึ้นรถสิ เดี๋ยวผมไปส่ง!”เวินหร่านรีบส่ายหน้าเป็นพัลวัน “ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะ”เธอไม่ได้สนิทกับเขาสักหน่อย จะกล้าติดรถเขาไปได้อย่างไร?ยิ่งไปกว่านั
Magbasa pa
บทที่ 3
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่ไหวแล้ว!“คุณถือซะว่าช่วยฉัน...ที่รัก...ฉันทรมานจริง ๆ นะคะ...”เธอกัดริมฝีปากล่าง ดวงตารื้นน้ำคู่นั้นมองเขาอย่างน่าสงสารลมหายใจเปลี่ยนเป็นกระชั้นขึ้นมาเธอต้องการมันจริง ๆในหัวมีแต่เรื่องแบบนั้นหยุดคิดไม่ได้เลยฟู่จิ่งเฉิงขมวดคิ้วรังเกียจท่าทางร่านราคะที่เธอมักแสดงออกมาต่อหน้าเขาเขาตวาดอย่างเย็นชา “ถ้าคุณกระสันขนาดนั้นก็ไปหาวิธีจัดการเองเถอะ”น้ำเสียงที่ทั้งเย็นชาและดูถูกทิ่มแทงจุดเปราะบางที่สุดในหัวใจของเวินหร่านแต่ฟู่จิ่งเฉิงกลับทำเหมือนมองไม่เห็นสีหน้าเจ็บปวดของเธอเขาเตือนอย่างเย็นชา “ต่อไปอย่าแต่งตัวแบบนี้ต่อหน้าผมอีก!”ดวงตาเป็นประกายของเวินหร่านหม่นแสงลงในทันใดระลอกความขมขื่นแผ่ขยายออกไปในใจสุดท้ายสามีก็ไม่ยินดีแตะต้องเธอเช่นเคย“ฉันเข้าใจแล้วค่ะ”เธอก้มหน้าต
Magbasa pa
บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับเธอที่แท้ก็มีท่านประธานคนใหม่มานั่นเองมิน่าวันนี้ตอนเธอมาถึงบริษัทก็พบว่าเพื่อนร่วมงานหญิงต่างถือกระจกเติมเครื่องสำอางกันอยู่“เวินหร่าน ทำไมเธอยังไม่รีบแต่งตัวอีก?”หลีลี่เห็นเธอได้ยินข่าวแล้วยังเฉยอยู่จึงรีบดึงเธอนั่งลง “เธอแต่งหน้าอ่อนเกินไป เดี๋ยวฉันช่วยเติมให้เธอสวยขึ้นเอง”เวินหร่านหลบหลีกเป็นพัลวัน พูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ท่านประธานมารับตำแหน่ง เกี่ยวอะไรกับฉัน? ฉันยังมีเรื่องต้องทำอีกเยอะนะ!”เธอเรียนจบมหาวิทยาลัยก็ถูกแม่ใหญ่ส่งมาทำงานที่บริษัทแห่งนี้พูดเสียน่าฟังว่า ให้เธอมาเก็บเกี่ยวประสบการณ์ที่บริษัทอื่นความจริงก็คือกีดกันไม่ให้เธอเข้าไปมีตำแหน่งสำคัญในกิจการของตระกูลเวินส่วนกิจการของตระกูลเวินเก็บไว้ให้เวินจ้าวเหลียงพี่ชายและเวินฉีพี่สาวสืบทอดลูกสาวที่เกิดจากแม่เล็ก
Magbasa pa
บทที่ 5
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไม่พ้นเสียจริง ๆ!หวงอี้อันเตือนเธออย่างดุดัน “เธอทำผิดก็รับผิดชอบเอง อย่าดึงฉันเข้าไปเกี่ยวด้วยเข้าใจไหม?”เขาเป็นคนของแม่ใหญ่ของเธอสองปีมานี้ที่เวินหร่านถูกส่งมาเป็นลูกน้องของหวงอี้อันเขาได้รับคำสั่งจากแม่ใหญ่ให้จงใจกลั่นแกล้งเธอหลายต่อหลายครั้งตอนนี้บอสใหญ่มาที่บริษัทวันแรกก็ข้ามลำดับชั้นเรียกเธอเข้าพบ ในสายตาหวงอี้อัน จะต้องเป็นเพราะเวินหร่านไปล่วงเกินบอสใหญ่มาแน่ ๆแต่ถ้าเธอถูกลงโทษจริง ๆ เขาก็จะได้มีเรื่องไปรายงานคุณนายใหญ่เวินพอดีเขาได้รับคำสั่งจากคุณนายใหญ่เวินให้หาวิธีทำให้เวินหร่านทำผิดพลาดแต่ตลอดสองปีที่เวินหร่านเป็นลูกน้องของเขา เธอก็ระมัดระวังตัวมาโดยตลอด ไม่เคยทำอะไรผิดพลาดเขากำลังกลุ้มใจอยู่ว่าจะ ‘ยัดความผิด’ ให้เธออย่างไรดี คิดไม่ถึงว่าเธอจะเอาตัวเองใส่ตะกร
Magbasa pa
บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นผู้ช่วย ต่อไปได้เจอเขาทุกวัน เธอจะรับมือไหวได้อย่างไรกัน?ดวงตาลุ่มลึกของซางเลี่ยรุ่ยจับจ้องเธอ “ไม่พอใจที่ได้เลื่อนตำแหน่ง?”เวินหร่านเลียริมฝีปากแดง “ฉันคิดว่า...”ซางเลี่ยรุ่ยตัดบทเธอ “คุณเป็นประธาน หรือว่าผมเป็นกันล่ะ?”รอยยิ้มบนใบหน้าเวินหร่านแข็งทื่อ “ย่อมเป็นคุณอยู่แล้วสิคะ!”ซางเลี่ยรุ่ยออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด “กลับไปส่งมอบงาน แล้วพรุ่งนี้ก็มาทำงานที่ออฟฟิศประธาน!”“แต่...” เวินหร่านลังเลเขาไม่กลัวเธอคิดมิดีมิร้ายเลยเหรอ?ถ้าเธออดไม่ไหว จับกดเขาขึ้นมาจะทำอย่างไร?สีหน้าซางเลี่ยรุ่ยดูจะเริ่มหมดความอดทน “ไม่อยากทำก็ลาออกได้!”เวินหร่าน “...”เธอพยักหน้าเบา ๆ “ฉันเข้าใจแล้วค่ะ!”ซางเลี่ยรุ่ยปรายตามองเธอ คิดว่าเธอตกลงแล้วจึงเดินกลับไปที่เก้าอี้ผู้บริหารเพื่อสะสางงานต่อเ
Magbasa pa
บทที่ 7
เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้แต่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องบางอย่างสามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมานอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเวินหร่านเป็นโรคนั้น“ท่าน... ท่านประธานคะ...”เวินหร่านพลันตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนเครื่องจักรที่หยุดทำงานเสียงจากปลายสาย ทำไมฟังแล้วเหมือนบอสใหญ่สายฟ้าแลบที่บริษัทของเธอเลยล่ะ?เธอลอบยินดีอยู่ชั่วขณะ แต่ก็ถูกประสาทสัมผัสซัดหายไปอย่างรวดเร็วใบหน้าหล่อเหลาสง่างามของซางเลี่ยรุ่ยพลันเปลี่ยนเป็นบึ้งตึง“สายขนาดนี้แล้วคุณยังไม่มาทำงาน? แต่กลับทำเรื่องแบบนั้นอยู่ที่บ้านเนี่ยนะ?”ใบหน้าสวยของเวินหร่านร้อนฉ่าไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเธอคิดไม่ถึงเลยว่าจะกดรับสายบอสใหญ่โดยบังเอิญในขณะที่กำลังช่วยตัวเองอยู่? ทั้งยังถูกเขาได้ยินเข้าพอดีอีกด้วย?แต่เธออดไม่ไหวแล้วจริง ๆโรคฮิสทีเรียของเธอกำเริบขึ้นมาทีไรก็ไม่อาจควบคุมได้เลย“ฉัน... ฉันลาออกแล้วนะคะ...” เวินหร่านส่งเสียงตะกุกตะกักซางเลี่ยรุ่ยขมวดคิ้ว “ลาออก? ผมไม่เห็นรู้เลย? พนักงานต้องแจ้งลาออกล่วงหน้าหนึ่งเดือน ทั้งยังต้องให้ความร่วมมือกับฝ่ายกฎหมายในการตรวจสอบและส่งมอบงาน มิฉะนั้นจ
Magbasa pa
บทที่ 8
อะไรนะ?มารับตำแหน่งวันแรกก็ให้เธอไปทำความสะอาดเนี่ยนะ?แล้วผู้ช่วยอย่างเธอจะต่างจากแม่บ้านตรงไหน?เวินหร่านคิดจะประท้วง แต่เมื่อสบสายตาที่เปี่ยมแรงกดดันของซางเลี่ยรุ่ยก็จำต้องกัดฟันตอบรับ “ค่ะ!”เธอหันหลังเดินตรงไปที่ห้องรับรอง เสียงซางเลี่ยรุ่ยดังไล่หลังมา “อย่าลืมถอดรองเท้าล่ะ!”แม่เจ้า กฎเยอะขนาดนี้เลย?เธอถอดรองเท้าส้นสูง เมื่อเปิดประตูห้องรับรองเข้าไปก็ต้องตกใจกว้างกว่าบ้านเธออีกเหรอเนี่ย?เฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้านำเข้ามีครบครันทุกอย่างประเด็นสำคัญที่สุดคือไม่มีฝุ่นจับเลยแม้แต่นิดเดียวเวินหร่านไม่เข้าใจเลยว่าห้องรับรองแบบนี้มีอะไรให้ทำความสะอาดด้วย?หรือว่าซางเลี่ยรุ่ยเป็นโรครักความสะอาดเหมือนกับฟู่จิ่งเฉิงอย่างนั้นเหรอ?เห็นทีจะมีแค่ความเป็นไปได้ข้อนี้แล้วเวินหร่านหยิบเครื่องดูดฝุ่นขึ้นมาอย่างยอมรับชะตากรรม แล้วเริ่มทำความสะอาดพื้นและเฟอร์นิเจอร์ได้รับการเช็ดทำความสะอาดทั้งหมดอีกรอบเวลาล่วงเลยถึงตอนเที่ยงโดยไม่รู้ตัวเวินหร่านยังไม่ทันได้กินมื้อเช้าก็ถูกเขาเรียกมาทำงาน จากนั้นก็ง่วนอยู่กับการทำความสะอาดห้องรับรองมาตลอดช่วงเช้า จึงทั้งเหนื่อยและหิวเธ
Magbasa pa
บทที่ 9
เวินหร่านแหงนคอ สูดลมหายใจเฮือกใหญ่ความปรารถนาที่ไม่ได้รับการเติมเต็มทำให้เธอจวนเจียนจะเสียสติอยู่รอมร่อเวินหร่านนึกเสียใจที่ไม่ได้เอาแท่งหรรษามาด้วยเธอจะคาดคิดได้อย่างไรว่าเช้านี้อาการเพิ่งกำเริบไป แล้วจะกำเริบอีกครั้งเร็วขนาดนี้ทั้งยังเกิดขึ้นในห้องรับรองของท่านประธานอีกต่างหากแต่สิ่งที่เธอคิดไม่ถึงยิ่งกว่าคือท่านประธานกลับเดินเข้ามาในห้องเวินหร่านได้ยินเสียงเปิดประตู หัวใจก็กระดอนขึ้นมาจุกคอหอยแย่แล้ว!ถ้าซางเลี่ยรุ่ยมาเห็นเธอในสภาพแบบนี้จะทำอย่างไรดี?ความร้อนใจ ความกังวลและความกลัว อารมณ์ด้านลบต่าง ๆ พลันถาโถมเข้ามาหาเธอเวินหร่านพยายามจะยืนขึ้นมาอีกครั้งแต่ไร้ประโยชน์ขาสองข้างของเธออ่อนระทวย ยืนไม่ขึ้นเลยสักนิดเวลานั้นเอง ประตูห้องน้ำก็ถูกคนเปิดออกเงาร่างสูงใหญ่ของซางเลี่ยรุ่ยปรากฏขึ้นตรงหน้าประตูเวินหร่านราวกับถูกฟ้าผ่า!หัวสมองระเบิดตูม!ดวงตาสองคู่ประสานกันเธอพลันรู้สึกอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี“ประ...ประธานซาง?”ซางเลี่ยรุ่ยทอดสายตามองมาที่เธอดูไม่ออกว่าใบหน้าหล่อเหลานั้นอยู่ในอารมณ์แบบไหนสายตาเฉียบคมลุ่มลึกกวาดมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า
Magbasa pa
บทที่ 10
เวินหร่านเงยหน้าขึ้นมอง เป็นไป๋หลิน เลขาของซางเลี่ยรุ่ยเธอรีบซ่อนกางเกงในตัวนั้นไว้ด้านหลัง“ผู้ช่วยเวิน ทำไมคุณถึงมายืนอยู่ข้างนอกคนเดียวล่ะคะ? ไม่เข้าไปเหรอ?”ไป๋หลินพูดพลางทำท่าจะช่วยเปิดประตูห้องทำงานของประธานให้เธอ“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำความสะอาดห้องรับรองเสร็จแล้วเพิ่งออกมาน่ะค่ะ!” เวินหร่านโบกมือเป็นพัลวันความสงสัยวาบผ่านดวงตาไป๋หลิน “ประธานซางให้คุณช่วยทำความสะอาดห้องรับรองเหรอคะ?”เธอทำงานกับซางเลี่ยรุ่ยมาหลายปี จึงรู้นิสัยของเขาดีห้องรับรองเป็นพื้นที่ส่วนตัวของเขา ปกติมักไม่ให้ใครเข้าไปง่าย ๆเมื่อก่อนถึงจะเป็นการทำความสะอาด เขาก็มักทำด้วยตัวเองวันนี้ทำไมถึงให้ผู้ช่วยเวินเข้าไปทำความสะอาดกันนะ?เวินหร่านพยักหน้า “ใช่แล้วค่ะ มีอะไรเหรอคะ?”“ไม่มีอะไรค่ะ!” ไป๋หลินรีบส่ายหน้า สายตาที่มองเธอแปลกไปหลายส่วน“คุณเพิ่งได้เลื่อนตำแหน่ง คงยังไม่ได้ไปที่ห้องทำงานของตัวเองใช่ไหมคะ เดี๋ยวฉันพาคุณไปเองค่ะ!” เธอออกตัวนำทางให้อย่างกระตือรือร้นเวินหร่านตามไป๋หลินมาจนถึงหน้าห้องทำงานถัดจากห้องทำงานของประธานบริษัทไป๋หลินเปิดประตู “ผู้ช่วยเวิน ต่อไปที่นี่ก็คือห้องทำงานของคุณแล้ว
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status