LOGINก่อนจะโนมตัวลงไปจุ๊บที่แก้มของเขาท่ามกลางเสียงเฮของเพื่อนอีกเชนเคย“พราวรักพี่เธียค่ะและจะรักมากขึ้นทุกวัน พราวจะขอเป็นภรรยาที่ดี เป็นแม่ที่ทำหน้าที่ได้ดีที่สุด เป็นที่พึ่งและเป็นกำลังใจให้คุณสามีทุกก้าวที่เดิน ทุกคนจะเป็นพยานให้นะคะ” พอฉันพูดจบพี่เธียก็ยิ้มกว้างแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้ ก่อนจะสวมกอดฉัน
ในวันแต่งงานของเราพี่เธียเปิดบ้านรับแขกแต่เช้า เขาแทบจะนอนไม่หลับเลยด้วยซ้ำล่ะมั้งเพราะฉันเห็นเขาเข้านอนตอนเที่ยงคืนตื่นมาตั้งแต่ตีสี่ครึ่งขนาดว่าเราไม่ได้เตรียมอะไรมาก จ้างแม่บ้านมาช่วยจัดโต๊ะและทำกับข้าวเลี้ยงแขกที่มีแต่สามสิบกว่าคน พี่เธียก็ยังคงตื่นเต้นกว่าฉันอีก“ไม่คิดเลยนะว่าจะได้เห็นแกอยู่ก
Episode 64 —The end — เราสองคนคุยกับผู้ใหญ่แล้วว่าจะจัดงานแต่งหลังจากที่พี่เธียเรียนจบ อย่างน้อยก็เพื่อนเชิญญาติและเพื่อนสนิทมาเป็นพยานรักให้กับเราทั้งคู่ ซึ่งกว่าจะถึงวันนั้นก็อีกหลายเดือนฉันคุยกับพี่เธียว่าเราจะไม่จัดงานใหญ่โต เน้นแค่พบปะและพูดคุยกัน เลี้ยงอาหาร ของหวาน เครื่องดื่มแบบโต๊ะยาว ฉัน
“อยากค่ะ แต่พราวยังเรียนไม่จบไง” ฉันตอบเสียงเบาสับสนอยู่เหมือนกันว่ามันควรหรือไม่ควรกันแน่“หรือจะรอพี่เรียนจบ แล้วมีอีกคนค่อยแต่งดี” พี่เธียถาม แต่คำถามนั้นเหมือนบังคับให้ฉันตัดสินใจมากกว่า จะบ้าหรือไงกัน ถ้ามีอีกคนฉันไม่ต้องหยุดเรียนแล้วเรียนจบตอนอายุสามสิบเลยเหรอ“งั้นเราลองไปคุยกับผู้ใหญ่ก่อนก็ไ
Episode 63 ฉันโชคดีที่มีเธอ“จะกลับด้วยกันเลยไหม ฉันผ่านทางนั้นพอดี” เจมส์เก็บหนังสือใส่กระเป๋าเป้ของมันแล้วถามขึ้นมาโดยที่ไม่ได้มองฉันตอนนี้เรากำลังออกจากห้องเรียนในคาบสุดท้ายของวันและทุกๆวันพุธเจมส์จะต้องไปถ่ายแบบ ซึ่งเป็นทางผ่านไปบ้านพี่เฟรมพอดีที่ต้องใช้คำว่าบ้านของพี่เฟรมเพราะตอนนี้ฉันพาพอร์ช
“อื้อ~ พี่เธีย…” ริมฝีปากหนาจูบตรงส่วนนั้นซ้ำๆก่อนจะลากลิ้นสากขึ้นและลงตามรอยแยกจนชื้นแฉะ สร้างความตื่นตระหนกตกใจให้ฉันจนเกรงไปทั้งตัวแต่ขาสองข้างกลับสั่นเทาเพราะสัมผัสวาบหวามเสียวซ่านปลายลิ้นสากลากไล้ผ่านรอยแยกขึ้นลงช้าๆ สัมผัสอุ่นชื้นจากปลายลิ้นสร้างความเสียวกระสันจนทำเอาฉันเริ่มหายใจหอบถี่ ทว่าน
“ฉันไม่เคยมีตัวตนอยู่แล้ว คนที่หน้าตาแบบนี้ บนโลกนี้มีแต่ผู้ชายที่ชื่อคีตะ” ถึงแม้เขาจะไม่ร้องไห้แต่ฉันกลับสัมผัสได้ว่าจิตใจของเขากำลังอ่อนแอเหลือเกิน“เลิกพูดสักที่ได้ไหม…” ฉันถลาเข้าไปกอดเขาจากทางด้านหลังโอบแขนรอบลำตัวของเขาแน่น ขณะที่เขายังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง“นายก็มีตัวตนอยู่ตรงนี้ไง ฮึก ฉันไม่ไ
“เช็ดตัว” เสียงเข้มเอ่ยแล้วกระชากผ้าห่มออกจากตัวฉันการกระทำของไคทำฉันประหลาดใจไม่น้อยจนต้องนอนนิ่งแอบมองเขาที่จับฉันเช็ดตัวอย่างกับฉันเป็นเด็กสามขวบ แววตาคมเข้มนั้นนิ่งและไม่ได้มองหน้ากันแต่จับจ้องไปที่ผ้าเช็ดตัวผืนนั้นอย่างตั้งใจ“ทำดีเป็นด้วยเหรอ นึกว่าดีแต่ทำร้ายคนอื่น” ฉันถามเสียงพร่าขณะที่เขาค
EP.28ไม่สบายฉันตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวันด้วยอาการที่ปวดเมื่อยไปทั้งตัว โดยเฉพาะอาการหนักอึ้งในหัวอย่างกับมีใครมายัดก้อนหินเอาไว้ แถมยังแสบตาจนน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่มีสาเหตุไม่รู้ว่าธัญญ่ามันกลับไปตอนไหนเพราะมีเพียงกระดาษโน้ตเล็ก ๆ ที่แปะไว้ตรงประตูซึ่งน่าจะเป็นมันนั่นแหละที่เขียนเอาไว้ก่อนจะออกไ
EP.26ตัดไม่ขาดหลายวันแล้วที่ฉันไม่รับรู้เรื่องราวของไค พยามยามจะไม่สนใจ ไม่เก็บเอามาคิด แต่ถึงอย่างนั้นก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าบางทีก็ยังมีชื่อของเขาผุดขึ้นมาในหัวอยู่ทุกเวลา“พามาเที่ยวก็หัดทำหน้าให้มันมีความสุขหน่อยเถอะ เกรงใจหน้ากับเสื้อผ้าที่แต่งมาหน่อยก็ได้” ยัยธัญญ่าตะโกนด่าฉันแข่งกับเสียงเพลงในร้าน