จุดอ่อนของมาเฟีย

"ทางช่องแจ้งมาแล้วนะคะคุณริต้า" ผู้จัดการฝ่ายผลิตเอ่ยขึ้นทันทีที่ก้าวเข้ามาภายในห้องทำงานขนาดเล็กของ รินลดาเจ้าของห้องเงยหน้าขึ้นจากเอกสารตรงหน้า ใบหน้ารูปไข่ได้สัดส่วน ดวงตากลมโตฉายแววกังวลอย่างไม่อาจปิดบัง คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ ริมฝีปากบางเม้มแน่นราวกับกำลังกลั้นลมหายใจรินลดา ภานุรัตน์ ทายาทรุ่นที่สามของบริษัท ดีดีวิดิโอ ที่ผลิตละครชื่อดังที่เคยสร้างผลงานเรตติ้งถล่มทลายมาแล้วนับร้อยเรื่อง ภายใต้การสังกัดช่องใหญ่ที่ใครต่างก็อยากร่วมงานแต่เมื่อถึงวันที่เธอก้าวขึ้นมารับตำแหน่งบริหารแทนผู้เป็นแม่ กลับเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่เศรษฐกิจตกต่ำอย่างหนัก พฤติกรรมผู้บริโภคเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว สื่อบันเทิงผุดขึ้นราวกับดอกเห็ดผู้คนเลิกเฝ้าหน้าจอโทรทัศน์ในช่วงไพรม์ไทม์ ละครภาคค่ำที่เคยเป็นความหวังหลัก เริ่มไม่ใช่อีกต่อไปรินลดายื่นมือไปรับเอกสารจากผู้จัดการฝ่ายผลิต พร้อมกับถอนหายใจยาวอย่างไม่รู้ตัว เธอดึงเอกสารออกจากซองสีน้ำตาล ก่อนจะกลั้นใจเปิดอ่านอย่างช้า ๆดวงตากลมสวยกวาดไปตามตัวอักษรทีละบรรทัด คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบจะเป็นเส้นตรง ยิ่งอ่าน อากาศในห้องก็ยิ่งอึ

"ทีน่า!"เสียงเรียกนั้นแทบจะกลายเป็นเสียงตะโกน และในจังหวะเดียวกันนั้นเอง เสียงดนตรีเหมือนเงียบลงกะทันหันความเงียบถาโถมเข้ามา เสียงของรินลดาดังก้องไปทั่วห้อง สายตาทุกคู่หันมามองเป็นตาเดียว และบนโซฟาตัวยาวนั้น ผู้ชายที่เธอมาเพื่อพบ ยังคงเอนกายอยู่ที่เดิม ราวกับความวุ่นวายทั้งหมด ไม่ได้ทำให้เขาสนใจขึ้นมาแม้แต่น้อย"พี่ริต้า" ทีน่าเอ่ยเรียก พร้อมกับลุกขึ้นยืนตัวตรง อย่างรวดเร็วตามสัญชาตญาณ รอยยิ้มเมื่อครู่เลือนหายไปจากใบหน้า เหลือเพียงความตื่นตระหนก"พี่มาได้ยังไงคะ"รินลดานิ่งไป สายตาจับจ้องเด็กสาวตรงหน้า เด็กสาวที่เธอรู้จักดี ทีน่า นางเอกดาวรุ่งที่กำลังมาแรงที่สุดในเวลานี้ เด็กปั้นที่ค่ายของรินลดาเป็นคนผลักดันขึ้นมาด้วยสองมือ ในวันที่ช่องต้องการนางเอกหน้าใหม่ ค่ายของเธอคือคำตอบเดียวที่ทุกคนเลือกและวันนี้ เด็กคนนั้นกำลังอยู่ในอ้อมแขนของผู้ชาย ที่รินลดาจำเป็นต้องเรียกว่า "นายทุน"รินลดาไม่ตอบคำถามของนางเอกดังตรงหน้า เธอเพียงเบือนสายตาไปยังผู้ชายที่เงยหน้ามองเธออยู่ก่อนแล้วในจังหวะที่สายตาสบกัน ดวงตาคมกริบสีน้ำตาลเข้มจ้องกลับมา คิ้วหนาของเขาเลิกขึ้นเพียงเล็กน้อย คล้ายกำลังท้าทาย ริมฝีป

คอร์นีเลียสยังคงดื่มด่ำกับไวน์ราคาแพง ไม่สนใจอารมณ์ของคนตรงหน้า ไม่ว่าใบหน้าของรินลดาจะโกรธจนแดงก่ำเพียงใด เขาก็ไม่แม้แต่จะเหลือบมองหญิงสาวกำมือแน่น พยายามระงับอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นอย่างยากเย็น เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า แฟนเก่าคนเดียวในชีวิต จะกลายมาเป็นผู้ชายที่ร้ายกาจได้ถึงเพียงนี้"คอร์นีเลียส" รินลดาเอ่ยชื่อเขาอีกครั้ง เสียงต่ำลงกว่าเดิม เหมือนพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้ระเบิดตอนนี้"ฉันต้องการกลับเข้าฝั่ง"คอร์นีเลียสวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะเหลือบสายตามองบอดี้การ์ดเพียงแวบเดียว เป็นสัญญาณสั้น ๆ ที่รินลดาไม่อาจเข้าใจ เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา ร่างสูงใหญ่ของบอดี้การ์ดก็อันตรธานหายไป ราวกับรู้หน้าที่ดีว่า ควรจะอยู่ตรงไหนในช่วงเวลานี้ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูงอีกครั้ง เขาหันกลับมามองดวงตากลมโตที่แดงก่ำด้วยความโกรธ ก่อนจะถอนหายใจยาว คล้ายเอือมระอาคนตรงหน้า"ผมห้ามคุณไม่ให้กลับเข้าฝั่งหรืออย่างไร" เขาเอ่ยเสียงเรียบ รินลดาอ้าปาก อ้าแล้วหุบ เธอไม่รู้จะสรรหาคำพูดไหน หรือคำด่าไหนมาด่าคนตรงหน้า นอกจากกำมือแน่นอย่างเจ็บใจ "ริต้า" ชายหนุ่มเรียกชื่อด้วยน้ำเสียงที่แตกต่างออกไป ริ

งานเปิดตัวบริษัท KN Production ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ณ โรงแรมหรูระดับห้าดาวใจกลางเมืองอิสตันบูล เป็นงานใหญ่ที่ไม่ได้แค่เปิดตัวบริษัทสื่อขนาดยักษ์ หากแต่เป็นการประกาศตัวตนของคอร์นีเลียส ต่อโลกธุรกิจสื่อ ที่พร้อมจะท้าชนกับบริษัทชั้นนำของโลก รินลดาฝืนยิ้มแย้ม ทักทายผู้คนมากมายในฐานะคู่ควงของหัวเรือใหญ่ รอยยิ้มที่เธอปั้นแต่งขึ้นมา เพื่องานสังคมที่เธอเคยใช้บ่อยมาก หญิงสาวที่สวมชุดเดรสเกาะอกสีดำราคาแพงของแบรนด์หรูที่ถูกสั่งตัดเพื่อเธอโดยเฉพาะ ผู้จัดละครสาวต้องแสร้งทำเป็นสนิทสนมกับมาเฟียหนุ่ม แสร้งว่ารู้จักและคุ้นเคยกับครอบครัวของเขาเป็นอย่างดี ทั้งที่ความจริงแล้ว เธอไม่เคยพบพ่อแม่ของคอร์นีเลียสแม้แต่ครั้งเดียว และเหตุผลที่ทำให้รินลดาจำต้องปลีกตัวออกจากงาน มาสูดอากาศคนเดียวเงียบ ๆ บนดาดฟ้าของโรงแรมก็เพราะการปรากฏตัวของ อดีตคู่หมั้น ของเขามาเรียเป็นนางแบบชื่อดัง หญิงสาวมาจากตระกูลที่รู้จักและสนิทสนมกับครอบครัวของคอร์นีเลียสมายาวนาน ความคาดหวังของทั้งสองตระกูล คือการแต่งงานของคนทั้งคู่ ทว่าในค่ำคืนนี้ คอร์นีเลียสกลับประกาศต่อหน้าสื่อมวลชน ว่าผู้หญิงที่เขารัก มีเพียงรินลดา คนเดียวเท่านั้น

คอร์นีเลียสหยิบผ้าเช็ดหน้าจากกระเป๋าเสื้อสูทขึ้นมา ค่อย ๆ เช็ดคราบเลือดบนใบหน้าของรินลดาอย่างระมัดระวังหญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะดึงผ้าไปจากมือเขาแล้วใช้มันค่อย ๆ เช็ดเองด้วยมือที่สั่นเทา ผู้จัดละครสาวสูดลมหายใจลึก พยายามตั้งสติ บอกตัวเองซ้ำ ๆ ว่านี่ก็แค่ความเหนื่อยล้า เหมือนเพิ่งวิ่งออกกำลังกายมาเท่านั้นคอร์นีเลียสหันไปสั่งการกับมือขวาของเขา เสียงของมาเฟียหนุ่มกลับมาเย็นเฉียบในทันที"สั่งปิดล้อมพื้นที่ ล่าตัวพวกมันให้ได้ ถ้ายังสู้...จัดการให้หมด" คำสั่งสั้น กระชับ ไร้ความปรานีก่อนที่เขาจะหันกลับมามองหญิงสาวข้างกาย สายตาเปลี่ยนไป อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด"ริต้า" ชื่อของเธอถูกเอ่ยอย่างแผ่วเบา ต่างจากคำสั่งที่เอ่ยเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง รินลดาเบือนหน้าหนีไปอีกทาง หญิงสาวพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล มือบางประสานกันอยู่บนตัก กุมแน่นจนรู้สึกถึงเล็บที่จิกลงบนเนื้อ ความเจ็บปวดที่ช่วยย้ำว่าเธอยังมีสติอยู่ นี่คือโลกของเขา โลกที่แสนอันตรายปีเตอร์พูดถูก ถ้าเธอยังอยู่ข้างคอร์นีเลียส สักวันหนึ่ง เธอคงโดนลูกหลงอย่างแน่นอนแล้วทำไม...หัวใจของเธอกลับไม่เชื่อฟังสมองที่สั่งการว่ามันอันตราย ทำไมเธอยังรู