Masukคุณป๋ายืนกอดอกทำหน้ายักษ์ไม่รับมุกที่ฉันส่งไปให้ ใจคอจะตีฉันด้วยไม้เรียวนี่จริงๆ หรือไง “เลือกได้หรือยัง” คุณป๋าถามเสียงเข้ม สมองของฉันคิดอะไรไม่ได้นอกจากเรื่องอย่างว่า ฉันค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงเดินมาหยุดตรงหน้าของคุณป๋า “เลือกได้แล้วค่ะ” “เลือกอันไหนก็หยิบขึ้นมา” ฉันวางมือลงบนแผงอกแกร่ง แล้วค
ผมค่อยๆ หันมองทางเมียตัวดีของตัวเองที่ในตอนนี้แทบจะยืนไม่อยู่ “ออกไปให้หมด” สิ้นสุดคำสั่งของผม พวกลูกน้องก็รีบพากันออกไปในทันที เหลือเพียงไอ้กล้าที่เป็นลูกน้องคนสนิท “นายอย่าดุคุณหนูเลยนะครับ คุณหนูคงอยากจะออกไปดื่มกับเพื่อนบ้าง” “มึงเลิกให้ท้ายเมียกูสักที” ผมขบกรามแน่นระงับอารมณ์โกรธของตัวเอง
3 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ฉันแต่งงานกับคุณป๋าแล้ว แต่งแบบงงๆ ในตอนนั้นที่คุณป๋าคุกเข่าขอฉันแต่งงาน หลังจากนั้นสองอาทิตย์เราทั้งคู่ก็จูงมือกันเข้าหอ จดทะเบียนสมรสเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย ที่ผ่านมสฉันไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าคุณป๋าดูแลฉันดีมาก และซื่อสัตย์กับฉันอย่างที่เคยสัญญาเอาไว้ว่าจะไม่ทำให้ฉ
“อาเหนือสวัสดีค่ะ ^_^” ฉันกับเพื่อนยกมือไหวอาเหนือ “มึงน่าอิจฉาจริงๆ ว่ะไอ้หิรัญที่มีเมียสวยขนาดนี้” อาเหนือรับไว้แล้วหันหน้าพูดกับคุณป๋า “แล้วผู้หญิงของมึงล่ะ ทำไมไม่พามางานด้วย ?” “ก็แค่ของเล่น กูจะพามาออกงานทำไม” อาเหนือตอบแบบไม่ใส่ใจ นี่ถ้าฉันเป็นผู้หญิงคนนั้นคงจะเสียความรู้สึกมากที่ถูกจำกัดแ
ในตอนนี้ฉันกำลังนั่งทำแผลให้กับคุณป๋าอยู่ คิดแล้วก็ขำ ใครจะไปคิดว่าคุณป๋าจะมีมุมที่อ่อนแอแบบนี้ ความรักมักทำให้คนอ่อนแอเสมอ “ห้ามโดนน้ำนะคะเดี๋ยวแผลจะอักเสบ” “เป็นหมอหรือไง” คุณป๋าทำหน้ามุ่ยใส่ฉัน “เป็นเมียคุณหิรัญค่ะ ^_^” พอฉันพูดแบบนั้นคุณป๋าก็หน้าแดงขึ้นมาเฉียบพลัน ก่อนที่จะคว้ามือมาดึงตั
ถึงจะคิดว่าคุณป๋าไม่ได้อยู่หน้าประตูแล้วแต่ฉันก็ยังโวยวาย เอาแต่ทุบประตูห้องอยู่แบบนั้นเผื่อคุณป๋าจะเห็นใจกลับมาเปิดให้ “อื้อ หนูทุบประตูจนมือแดงหมดแล้วนะคะ” ฉันแสร้งทำเป็นพูด ถ้าคุณป๋าแอบฟังอยู่คงจะเห็นใจ นี่ฉันเป็นเมียเชียวนะ จะใจดำขนาดนั้นหรือไง แต่!!! ไร้สัญญาณใดๆ จากด้านนอก เงียบกริบไม่ได้ย
Talk คุณป๋า ตอนนี้ผมอยู่ที่โรงพยาบาล กำลังนั่งรออยู่ที่หน้าประตูห้องฉุกเฉินที่มีฝุ่นอยู่ข้างในนั้น ผมยัง งง กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เลือดไหลออกมาจากตรงนั้นของฝุ่นเยอะมากจนผมตกใจทำอะไรแทบไม่ถูก ไม่คิดว่าการที่เธอตกเตียงจะทำให้เลือดไหลออกมาเยอะขนาดนั้น แกร็ก! ประตูห้องฉุกเฉินถูกเปิดออกพร้อมกับร่
เช้าวันใหม่... ในขณะที่กำลังนอนหลับอยู่ จู่ๆ มันก็รู้สึกเหมือนมีอะไรหยาบๆ มาเค้นที่หน้าอก จากนั้นก็รู้สึกสึกไอร้อนกับไอเย็นมันวูบวาบอยู่บริเวณเนินหน้าอก ทำให้ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมอง “อื้อ~ คุณป๋า เช้าแล้วนะคะ” ฉันดันแผงอกแกร่งของคุณป๋าออก เพราะตอนนี้คุณป๋ากำลังวุ่นวายอยู่กับหน้าอกทั้งสองเต้า แต่เช้
คุณป๋าไม่ได้ฟังเสียงคัดค้านจากฉัน แต่กลับยื่นคำขาดให้พนักงานคนนั้นไปหาซื้อมะม่วงน้ำปลาหวานมาให้ได้ ก่อนจะดึงฉันเข้าไปในห้องทำงาน ตุบ!! ร่างของฉันถูกเหวี่ยงอัดกระแทกกับโซฟาอย่างแรง ก่อนจะเอื้อมมือมาดึงยางรัดผมออกแล้วโยนมันทิ้งอย่างหัวเสีย แบบนี้มันชักจะเกินไปจริงๆ แล้วนะ!! “คุณป๋า!! มันเจ็บนะคะ
เมื่อคืนไม่รู้ว่าคุณป๋าหาซื้อมะม่วงได้หรือเปล่า และก็ไม่รู้ว่ากลับมาโรงแรมตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะตื่นขึ้นมาตอนเช้าฉันก็นอนอยู่บนเตียงในห้องแล้ว วันนี้ฉันค่อนข้างที่จะตื่นสายเพราะความเพลียจากเมื่อคืน ตื่นมาก็ไม่เจอคุณป๋าแล้ว ลุกขึ้นเดินออกไปหาที่ด้านนอกก็ไม่เจอ แต่เจอโน้ตที่แปะไว้ตรงอาหารที่วางอยู่







