Se connecterPartager
คลั่งรัก : 12 : แค่จับมือ…
Date de publication:
2026-10-18 17:05:36
Dernier chapitre
คลั่งรักดีไซเนอร์สาว คลั่งรัก : 21 : เธอมาง้อ… แต่ผมขอจีบ
บทที่ 21 เธอมาง้อ… แต่ผมขอจีบ “เฮ้ออออ” แพรวาพรูลมหายใจออกมาอย่างโล่งใจเมื่อเคลียร์งานของตัวเองเสร็จ หลังจากขับรถออกจากห้างอย่างรีบร้อนเธอก็ตรงดิ่งมาส่งชุดให้กับคุณหมอรดา เพิ่งเสร็จธุระและตอนนี้ก็นั่งถอนหายใจทิ้งอยู่บนรถ อย่าว่าแต่เพิ่งเสร็จธุระเลยเธอเพิ่งมีเวลาได้คิดถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า ลืมไปเลยว่าก่อนหน้านี้หนีคุณธีร์ธามมา นึกถึงสายตาตอนสบตากันเขามองมาเหมือนไม่พอใจ หรือเขาโกรธเธอจริงๆ แล้วโกรธเรื่องอะไรล่ะทีนี้ แล้วเมื่อกี้เขาจะคิดว่าเธอออกไปกับคนอื่นหรือเปล่านะ พอคิดแบบนั้นได้ก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าขึ้นมาหมายจะทักไปอธิบายกับเขา แต่ก็ต้องชะงักก่อนเมื่อเห็นสายโทรเข้าจากริชชี่เกือบสามสิบสาย โทรมาอะไรขนาดนั้น? ที่เธอไม่ได้รับเพราะคุยงานกับคุณหมออยู่และปิดเสียงโทรศัพท์จึงไม่ได้ยินอะไรเลย รู้ตัวอีกทีก็ตอนว่างนี่แหละ นอกจากจะมีสายโทรเข้ามาแล้วยังมีข้อความทิ้งไว้ด้วย ริขชี่ส่งมาทิ้งท้ายว่า LINE ริชชี่ : ถ้าว่างแล้วมาคุยกันหน่อย อยู่ที่ร้านตอนนี้! เครื่องหมาย ! นี่คืออะไร เธอทำอะไรผิดอีก? จะบ้าแล้วนะชีวิตนี้มีแต่คนไม่พอใจ แพรวาไม่ได้ตอบข้อความริชชี่แต่เลือกปิดโทรศัพท์แล
คลั่งรักดีไซเนอร์สาว คลั่งรัก : 20 : ร้อนใจ
บทที่ 20 ร้อนใจ “ค่ะ แล้วคุณหมอรีบไหมคะ” แพรวาตอบกลับปลายสายด้วยน้ำเสียงปกติ วันหยุดทั้งทีแต่มีคนโทรมาสั่งงานด่วนซะงั้น จะใครได้อีกล่ะที่กล้ารบกวนวันหยุดสาวขี้วีนสุดโก๊ะแบบเธอได้ นอกซะจากจะเป็นคุณหมอรดาเพราะแพรวายอมอยู่คนเดียว เนื่องจากรายนี้วีนเก่งกว่าเธอ “ค่ะได้ค่ะ เดี๋ยวแพรรีบจัดการให้นะคะ” แน่นอนว่าปลายสายตอบกลับมาว่าด่วนจี๋ นอกจากจะเป็นดีไซเนอร์ให้กับแบรนด์รดาของคุณหมอแล้ว เธอยังต้องทำหน้าที่เป็นสไตลิสต์ส่วนตัวให้คุณหมอด้วย ซึ่งงานที่ได้รับมอบหมายมาล่าสุดคือต้องหาชุดราตรีเรียบหรูแต่โดดเด่นให้ก่อนเที่ยงพรุ่งนี้ เวลามีจำกัดมากดีไซเนอร์สาวหัวหมุนทันทีเมื่อวางสาย รีบเลื่อนหาคอนแทกต์ติดต่อหาแบรนด์หรูตามบรีฟที่คุณหมอต้องการ เพราะจะใช้แบรนด์ของตัวเองก็ไม่ได้ชุดราตรีที่กำลังซุ่มทำยังไม่เปิดตัว จะสั่งตัดพิเศษตอนนี้ก็คงไม่ทัน เมื่อติดต่อหาจากคนสนิทได้ชุดที่ถูกใจก็ส่งต่อให้คุณหมอเลือก เลือกได้เสร็จแพรวาก็พรูลมหายใจออกมากอย่างโล่งใจ กินเวลาไปเกือบสามชั่วโมงในการหาชุด และตอนนี้ก็เวลาเกือบบ่ายโมงน้ำเธอก็ยังไม่ทันอาบ ต้องรีบออกไปรับชุดด้วยตัวเองอีก เพราะวินนี่ติดงานด่วนเช่นกันไปแทนไม่ไ
คลั่งรักดีไซเนอร์สาว คลั่งรัก : 19 : ไม่ได้อยากเป็นแค่นี้ NC++
บทที่ 19 ไม่ได้อยากเป็นแค่นี้ NC++ “ได้….” มือหนารูดถุงยางอนามัยถอดทิ้งโยนไปกลางอากาศทันที แค่วันไนท์ใช่ไหม! ได้! พรึ่บ! “อ๊ะ…” คนตัวเล็กร้องออกมาเสียงหลงเมื่อโดนมือหนากระชากข้อเท้าของตัวเองอย่างไม่แรงนัก แต่ก็แรงมากพอที่สามารถทำให้เธอถลาลากเข้าไปใกล้เขามากขึ้น ดวงตากลมโตจับจ้องอยู่ที่การกระทำของเขาอย่างงุนงง ยังคงมึนเมานิดหน่อยและงุนงงว่าทำไมเขาถอดถุงยางอนามัยทิ้งทั้งที่ยังไม่เอาเลย?… หรือเขาจะสด ถ้าเป็นเขาจะสดเธอก็ไม่ติด เพราะอยากลิ้มอยากลองมากกว่าและมั่นใจว่าเขาสะอาดสะอ้านมากพอไม่จำเป็นต้องกังวล “พี่ธีร์จะไม่ใส่ถุงเหรอคะ” เธอถามตาแป๋ว พลางส่งสายตาหวานเชื่อม แอบกัดปากเขินอายเล็กน้อยเมื่อร่างสูงจับแก่นกายใหญ่จ่อทางปากช่องคลอด เขาถูเบาๆ จนน้ำของเธอไหลเยิ้มเพิ่มออกมาแต่ไม่ยอมดันเข้าไปสักที แพรวาหลุดเสียงครางออกมาด้วยความกระสั่นยกสะโพกบดเบียดส่ายเข้าหาเขาใกล้มากขึ้นอีกระดับอย่างต้องการ “ครับ” ดวงตาคมกริบก้มลงมองที่ระหว่างขาขาว พลางยกสะโพกสอบขยับนาบแก่นกายถูไถไปด้วย ก่อนจะเงยหน้ามายิ้มตอบคนตัวเล็ก “ไม่ใส่ถุงและจะไม่ใส่เข้าไปด้านในครับ” เขายิ้มตอบอย่างร้ายกาจ แค่วันไนท์สแตนก็
คลั่งรักดีไซเนอร์สาว คลั่งรัก : 18 : เข็มไหนเจ็บกว่ากัน NC++
บทที่ 18 เข็มไหนเจ็บกว่ากัน NC++ “ถึงตาวาวาวแล้วครับ” เขาจับมือสวยนำทางมาวางลงบนเป้ากางเกงของตัวเอง จนคนตัวเล็กหน้าแดงก่ำลืมตาขึ้นเลื่อนสายตามองตาม ความใหญ่โตของเขาดุนออกมาผ่านเนื้อผ้าจนตัวเล็กเม้มริมฝีปากเข้าหากัน แพรวาจ้องมองเป้ากางเกงด้วยแววตาพราวระยับราวกับเด็กน้อยกำลังได้ของเล่นชิ้นใหม่ เธอใช้นิ้วชี้เรียวลากวนมันเบาๆ ก่อนจะเงยมองหน้าเจ้าของมัน เห็นนักธุรกิจหนุ่มกัดฟันจนสันกรามนูนด้วยความเสียวแทบขาดใจก็ยิ่งพอใจ มือเล็กดื้อซนลากขึ้นสูงไปจนถึงหัวกางเกงแบรนด์ดัง สอดมือเข้าใต้เสื้อยืดราคาแพงอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงแผงหน้าท้องแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเป็นลอน เท่านั้นแหละมือเล็กจัดการผลักเขาลงไปกับเตียงเป็นฝ่ายก้าวขาขึ้นคร่อมเขาแทน ‘หูยย กล้ามแน่นมากกอยากลูบทั้งคืน’ เธอคิดในใจ “ร้อนแรงจังเลยนะครับ…” นักธุรกิจหนุ่มยิ้มกริ่ม จ้องมองการกระทำของคนสวยขาด้วยสายตาหวานเยิ้ม ก่อนจะพยุงตัวขึ้นในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนผิงกับหัวเตียง ปล่อยให้คนตัวเล็กได้ลูบไล้ตามใจชอบ อยากจะจับ อยากจะแตะตรงไหนเขาก็ยอมทั้งนั้น เพราะทั้งตัวของเขามันเป็นของแพรวาอยู่แล้ว “ถอดออกให้หนูหน่อย…
คลั่งรักดีไซเนอร์สาว คลั่งรัก : 17 : ชิม NC++
บทที่ 17 ชิม NC++ “ผมเป็นผู้ชายแล้ว…” เขากำลังเตือนคนเมาในตอนที่เขายังพอมีความอดทนอยู่ แต่ประโยคที่แทรกขึ้นมาของคนตัวเล็กทำเอาเขากู่ไม่กลับทันที “หรือพี่ธีร์อยากทำมากกว่านี้?” “…ผมทำได้เหรอครับ” ดวงตาคมกริบมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังมองออดอ้อนเขาอยู่ สติสตังเขาขาดผึ่งทันทีเมื่อโดนมือเล็กจับมือไปวางลงบนหน้าอกอวบอิ่มเป็นคำตอบ เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป เป็นฝ่ายโน้มตัวลงไปจูบทับลงบนริมฝีปากบางระเรื่ออย่างละเมียดละไมและค่อยๆ เพิ่มแรงทวีคูณขึ้นเมื่อคนใต้ร่างจูบตอบกลับมา ความรู้สึกที่อัดอั้นเต็มกายถูกส่งผ่านบทจูบเร่าร้อน นักธุรกิจหนุ่มไม่รอช้าสอดเรียวลิ้นไล่งับริมฝีปากบางจนเกิดเสียงดังจ้วบจ๊าบคละห้องนอนใหญ่ เขาดูกลีบปากเล็กสลับกับงับเบาๆ แล้วปล่อย เอียงคอเข้าหาในองศาที่ทำให้หน้าแนบชินกันมากขึ้น ลมหายใจร้อนเป่ารดลงบนแก้วขาวเนียนชวนให้ขนลุกซู่ แพรวาที่มีความกล้ามากขึ้นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ยกมือขึ้นคล้องคอหนารั้งเขาเข้ามาใกล้ จนคนข้างบนก้าวขึ้นมาบนเตียงเต็มตัวคร่อมร่างเล็กเอาไว้ใต้อาญัตติ เสียงหอบหายใจหนักของคนตัวเล็กเริ่มดังแทรกคลอกับเสียงจูบ ทำให้เขาได้สติ ริมฝีปากค่อยๆ ผละจากกัน ทิ้
คลั่งรักดีไซเนอร์สาว คลั่งรัก : 16 : อยากทำมากกว่านี้
บทที่ 16 อยากทำมากกว่านี้ ไนต์คลับสุดหรูย่านเมืองหลวง (ร้านของริชชี่) “ขอบคุณค่ะ” แพรวาเอ่ยขอบคุณคนตัวสูงในตอนที่เขายื่นมือเข้ามาพยุงขณะกำลังจะก้าวลงจากรถยนต์คันหรูของเขา วันนี้เขามีคนขับรถมาด้วยไม่ได้ขับเองเหมือนครั้งก่อน ระหว่างทางมาที่ร้านจึงมีโอกาสกุมมือกันตลอดทาง ถามสารทุกข์สุกดิบระหว่างที่ไม่ได้เจอกันราวกับคนสนิทกันมานานหลายปี ทั้งที่เพิ่งคุยกันไม่กี่ครั้งเอง แต่นอกจากจะช่วยพยุงในตอนเธอลงรถ เขายังถือวิสาสะกุมมือเธอเดินเข้าร้านอย่างเนียนๆ คนรู้ทันแบบเธอแสร้งปล่อยเบลอไม่ทักท้วงเพราะอยากให้เขาจับเช่นกัน วันนี้อะไรก็ได้อยู่แล้ว หรือจะมากกว่านี้ก็ย่อมได้ “วันนี้เอาเบาๆ ก่อนไหมครับ” นักธุรกิจหนุ่มหันมาถามคนข้างๆ ที่นั่งใกล้กันจนแทบจะสิงกันอยู่รอมร่อ เขากำลังเลือกเครื่องดื่มสำหรับวันนี้ เห็นนิ้วเรียวสวยชี้ที่วอดก้าเขาจึงรีบถามขึ้นมาทันที “หนูอยากดื่มอันนี้… ไม่ได้เหรอคะ” แพรวาเงยหน้าขึ้นมาเอียงคอมองเขาตาแป๋วท่ามกลางความมืดสลวย แต่ยังพอมีแสงในคลับส่องตกลงมากระทบกับใบหน้าหวานพอให้มองเห็นแววตาดื้อรั้นของเธออยู่ชัดเจน “…ได้อยู่แล้วครับ” สายตาอ้อนมาขนาดนี้แล้วเขาจะกล้าขัดใจไงไหว ถึง
Vous vous intéresseriez aussi à
