MasukEP5 - ความต่าง(ฮาโล)
ฮาโลขับรถมาส่งผักกาดที่ปากซอยทางเข้าสลัม เธอขอบคุณเขาก่อนเดินเข้าไป
เมื่อเดินมาถึงหน้าบ้าน ปรากฏว่ามีเสียงโหวกเหวกโวยวายดังขึ้น มีชาวบ้านยืนมุงดูบางอย่างอยู่
“ยาย!!!!!”
ผักกาดรีบวิ่งเข้าบ้านทันทีเมื่อผู้เป็นยายกับยื้อยุดฉุดกระชากกระเป๋ากับชายฉกรรณ์2คน เธอคอดว่าคงจะเป็นการ์ดของบ่อน
“ยายจ๋า นี่มันอะไรกัน!”
“ไอ้พวกเลว เอาของข้าคืนมานะ!!”
“เป็นหนี้ไม่จ่าย มึงยังจะกล้าด่าอีกเหรอว่ะ!!!”
ชาย2คนเริ่มขึ้นเสียง ผักกาดเอาตัวเองบังผู้เป็นยายไว้ทั้งที่ก็กลัวเช่นกัน
“อย่าทำอะไรยายกาดนะ! ได้แล้วก็ไปซิ”ผักกาดเอ่ย
“ไม่ครบเว้ย!”
“อย่านะ!!!!”
“เฮ้ย!!!หยุด!!!”
เสียงของใครบางคนเอ่ยดังขึ้นจากด้านหลัง ผักกาดที่ร้องไห้จนน้ำตานองหน้าถึงกับเบิกตากว้างเมื่อเป็นฮาโ ล นี่เขาเดินตามเธอเข้ามางั้นเหรอ
“คะ..คุณฮาโล!!!” การ์ด2คนเอ่ยขึ่น
“ทำอะไร!!!”
“พวกผมแค่มาทวงหนี้ครับ” การ์ด2คนเอ่ย
“ไปบอกเฮียไบรท์เดี๋ยวกูไปจัดการเอง” ฮาโลเอ่ย
“ครับๆ”
การ์ด 2 คนรีบเดินออกจากบ้านของผักกาดไป ท่ามกลาฝสายตาชาวบ้านที่รีบแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้างมัน ไม่มีแม่แต่คนเดียวที่จะยื่นมือมาช่วยผักกาด
“เป็นอะไรหรือเปล่า” ฮาโลเอ่ย
“ไม่เป็นไรค่ะ”
“กาด คนนี้ใคร???” ยายของเธอเอ่ยถามขึ้น
“ผมชื่อฮาโล เป็นรุ่นพี่ของผักกาดครับ”
หลังจากคุยกันไปไม่นาน ยายของเธอก็ขอตัวออกไปข้างนอก ผักกาดได้อต่เครีนดเพราะยายเธอคงไปหาที่เล่นไพ่อีกแน่ ขนาดดึกป่านนี้แล้ว
“ยายเล่นไพ่เหรอ?” ฮาโลเอ่ย
“ค่ะ....”
ผักกาดก้มหน้าเก็บของที่ตกกระจัดกระจายอยู่บนพื้นทีล่ะชิ้น ก่อนที่ฮาโลเองด็จะทำเช่นนั้นเหมือนกัน
“พี่ไม่ต้องทำหรอกค่ะ เดี๋ยวกาดเก็บเองได้ค่ะ”
“ช่วยกันจะได้เสร็จเร็วๆ”
หลังจากเก็บของจนเสร็จเวลาเที่ยงคืนกว่า แต่ยายของผักกาดก็ยังไม่กลับ
“พี่กลับเถอะค่ะ ดึกมากแล้ว” ผักกาดเอ่ย
“ยายกาดน่ะไม่กลับหรอกคืนนี้ ถ้าไปเล่นไพ่” ฮาโลเอ่ย
“กาดรู้ค่ะ”
“อยู่คนเดียวบ่อยเหรอ” ฮาโลเอ่ยถาม
“ค่ะ”
“วันนี้พี่อยู่เป็นเพื่อน” ฮาโลเอ่ย
“มะ..ไม่เป็นไรค่ะ”
ฮาโลเอ่ยพรางทรุดตัวลงนอนหนุนตักผักกาดที่นั่งอยู่บนพื้น
“พี่ฮาโล!!!!!”
“ขอหนุนตักไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย นั่งเฉยๆพี่ง่วง”
คนตัวโจถือวิสาสะนอนหลับไปบนตักของหญิงสาว เธอนั่งนิ่งไม่กล้าขยับตัวแม้แต่น้อย ก่อนจะค่อยๆก้มลงมองใบหน้าหล่อๆได้รูปของเขา ผู้ชายคนนี้ใบหน้าได้รูปรับกับจมูกและปาก ผิวขาวเนียน นี่หรือเปล่าเขาเรียกว่าผิวคนรวย
“พี่ฮาโล เอาหมอนมั้ยค่ะ” ผักกาดเอ่ย
“.........”
ฮาโลไม่มีสัญญาณใดๆตอบกลับ เหมือนกับว่าเขาหลับสนิทแบบนั้น ผักกาดค่อยๆหยิบหมอนมาแต่ไม่สามารถยกศรีษะของชายหนุ่มออกจากตักตัวเองได้ จนเธอเองก็นั่งพิงกำแพงแล้วเผลอหลับไป
“พะ..พี่ฮาโล!! ตื่นค่ะ”
ผักกาดตื่นมาในตอนเช้าและต้องตกใจเมื่อเธอนอนอยู่ในอ้อมกอดของฮาโลตั้งแต่เมื่อไหร่ ก่อนหลับเขายังนอนตักเธออยู่เลย
“หื้ม?? ตื่นแล้วเหรอ”
ฮาโลค่อยๆคลายกอด ก่อนที่ผักกาดจะรีบลุกขึ้นทันทีเ้วยความตกใจ
“ไม่ต้องกลัวพี่ไม่ได้ล่วงเกินอะไรหรอกเมื่อคืน พี่ตื่นมาเห็นกาดหลับแล้วจะล้มลงพี่เลยคว้าไว้แล้วนอนต่อแค่นั้น” ฮาโลเอ่ย
“ขะ..ขอบคุณค่ะ พะ..พี่กลับได้แล้วค่ะ เดี๋ยวยายกาดมาเห็น” ผักกาดเอ่ย
“อืม เดี๋ยวพี่โทรหานะ”
พูดจบฮาโลลุกขึ้นคว้ากุญแจรถเดินออกจากบ้านหลังเก่าของผักกาดแล้วกลับเข้าคอนโดไปอาบน้ำเพราะมีเรียนในวันนี้
📩ฮาโล : เย็นนี้เจอกันหน้าโรงเรียน
📩ผักกาด : พี่มีอะไรหรือเปล่าคะ
📩ฮาโล : มีซิ มีเยอะด้วย
แผนเยอะ แผนแยะ ค่ะพี่ฮาโล น้องผักกาดตามไม่ทันเหลี่ยมพี่หรอกกกกก
EP6 - ความต่าง (ฮาโล)ผักกาดอ่านข้อความนั้นพรางขมวดคิ้ว ก่อนเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าก่อนเดินเข้าเรียนตามปกติ เธอต้องตอบคำถามนิดหน่อยอย่างหนักว่าหายไปไหนเมื่อคืน แต่เธอกลับไม่ได้บอกว่าถูกแฟนพี่ชายนิดหน่อยทำร้าย ได้แต่บอกว่ายายโทรตามด่วนเจ้าหนี้มาเลยไม่ได้ลาแล้วกลับมาเลย นิดหน่อยที่รู้จักครอบครัวของผักกาดเป็นอย่างดีก็ไม่ได้มีคำถามใดๆเพิ่มอีก“กาด แกว่างมั้ย ไปเอาของที่คอนโดพี่ชายฉันเป็นเพื่อนหน่อยซิ” นิดหน่อยเอ่ย“เลิกเรียนหรอ” ผักกาดเอ่ยเพราะวันนี้ฮาโลบอกจะมา เธอไม่อยากให้นิดหน่อยรู้ว่าเมื่อคืนเธอไปกับฮาโล เพราะหากทั้งคู่เจอกัน ฮาโลคงจะพูดเรื่องแฟนพี่ชายของนิดหน่อยแน่นอน“อืม ทำไมเหรอ แกมีนัดหรอ”“ปะ..เปล่า แต่เลิกเรียนแล้วออกเลยนะ กาดจะได้กลับบ้านไม่ช้าไง กลัวยายบ่น”“ยายแกเนี้ยนะบ่น ปกติยายแกกลับบ้านช้านิ” นิดหน่อยเอ่ย“อ่อ วันนี้ยายไม่ค่อยสบายเห็นเมื่อเช้าหน้าซีดๆ กาดว่าจะรีบกลับไง” ผักกาดเอ่ย“ได้ดิ เดี๋ยวรีบไปรีบกลับ”ผักกาดตัดสินใจส่งข้อความไปบอกฮาโลว่าเธอมีธุระกับนิดหน่อยไปเจอไม่ได้ แล้วออกจากโรงเรียนไปกับนิดหน่อยทันทีที่โรงเรียนเลิกคอนโดนะ พี่ชายนิดหน่อยทั้งคู่มาถึงก่อนที่จะเจ
EP5 - ความต่าง(ฮาโล)ฮาโลขับรถมาส่งผักกาดที่ปากซอยทางเข้าสลัม เธอขอบคุณเขาก่อนเดินเข้าไปเมื่อเดินมาถึงหน้าบ้าน ปรากฏว่ามีเสียงโหวกเหวกโวยวายดังขึ้น มีชาวบ้านยืนมุงดูบางอย่างอยู่“ยาย!!!!!”ผักกาดรีบวิ่งเข้าบ้านทันทีเมื่อผู้เป็นยายกับยื้อยุดฉุดกระชากกระเป๋ากับชายฉกรรณ์2คน เธอคอดว่าคงจะเป็นการ์ดของบ่อน“ยายจ๋า นี่มันอะไรกัน!”“ไอ้พวกเลว เอาของข้าคืนมานะ!!”“เป็นหนี้ไม่จ่าย มึงยังจะกล้าด่าอีกเหรอว่ะ!!!”ชาย2คนเริ่มขึ้นเสียง ผักกาดเอาตัวเองบังผู้เป็นยายไว้ทั้งที่ก็กลัวเช่นกัน“อย่าทำอะไรยายกาดนะ! ได้แล้วก็ไปซิ”ผักกาดเอ่ย“ไม่ครบเว้ย!”“อย่านะ!!!!”“เฮ้ย!!!หยุด!!!”เสียงของใครบางคนเอ่ยดังขึ้นจากด้านหลัง ผักกาดที่ร้องไห้จนน้ำตานองหน้าถึงกับเบิกตากว้างเมื่อเป็นฮาโ ล นี่เขาเดินตามเธอเข้ามางั้นเหรอ“คะ..คุณฮาโล!!!” การ์ด2คนเอ่ยขึ่น“ทำอะไร!!!”“พวกผมแค่มาทวงหนี้ครับ” การ์ด2คนเอ่ย“ไปบอกเฮียไบรท์เดี๋ยวกูไปจัดการเอง” ฮาโลเอ่ย“ครับๆ”การ์ด 2 คนรีบเดินออกจากบ้านของผักกาดไป ท่ามกลาฝสายตาชาวบ้านที่รีบแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้างมัน ไม่มีแม่แต่คนเดียวที่จะยื่นมือมาช่วยผักกาด“เป็นอะไรหรือเปล่า” ฮาโลเอ
EP4 - ความต่าง (ฮาโล)“ผักกาด แกว่างมั้ย วันนี้วันเกิดพี่ชายหน่อยอ่ะ ไปด้วยกันนะ” นิดหน่อยเอ่ยขึ้น“เดี๋ยวกาดบอกยายก่อนนะหน่อย” ผักกาดเอ่ย“โทรเลยๆ เลิกเรียนแล้วแกไปแต่งตัวที่บ้านฉัน ฉันรู้ว่าแกไม่มีชุดแซ่บๆไปแน่ แกมันสายหวาน” นิดหน่อยเอ่ย“นี่ไปงานวันเกิดที่ไหนเหรอหน่อย”“XX PUB จะหวานไม่ได้ค่ะเพื่อน”“ผับเหรอ แล้วเราเข้าได้เหรอหน่อย” ผักกาดเอ่ย“ยัยกาด! 18แล้วก็เข้าได้แล้วมั้ยล่ะ ไม่ได้ก็ให้ติปไปซิไม่ยาก” นิดหน่อยเอ่ย“ก็ได้ แต่กาดกลับดึกมากไม่ได้นะ เดี๋ยวยายบ่นเอา” ผักกาดเอ่ย“จ้าาาาาา”หลังจากโทรขออนุญาตผู้เป็นยายว่าจะไปบ้านนิดหน่อยแต่ไม่ได้บอกว่าไปผับ หลังเลิกเรียนทั้งคู่ก็พากันไปที่บ้านนิดหน่อยเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า“วู้ววว แกนี่พอแต่งหน้าแต่งตัวแบบนี้แล้วยังกับคนล่ะคนเลย สวยดีแกดูซิ แกนี่มันซ่อนรูปจริงๆ”หลังจากแต่งตัวแต่งหน้าโดยฝีมือนิดหน่อย ผักกาดยืนได้แต่ยืนมองตัวเองในกระจกแบบอึ้งๆ เพราะในกระจกเหมือนกับไม่ใช่ตัวเธอเลยสักนิด“สาวๆ เสร็จกันหรือยัง หู้ววน้องกาด ใข่ตัวจริงป่ะเนี่ย” นะ พี่ชายของนิดหน่อยเอ่ยขึ้นเมื่อเดินมาตามน้องๆที่ห้อง“สวยสู้แฟนพี่ได้ป่ะละพี่นะ” นิดหน่อยเอ่
EP3 - ความต่าง (ฮาโล)ผักกาดและนิดหน่อยเดินไปตามบูทต่างๆของมหาวิทยาลัย ผักกาดได้แต่มองด้วยสายตาที่เศร้าสร้อย เพราะเธออยากเรียนในคณะเหล่านั้นมาก อย่าว่าแต่มหาลัยนี้เลย แม้แต่มหาวิทยาลัยธรรมดาๆ เธอจะมีโอกาศได้เรียนมันหรือเปล่าเธอเองก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำ เพราะลำพังยายเธอคนเดียวจะส่งเธอเรียนคงเป็นไปได้ยาก เหลือแค่ว่าหากเธอทำงานไหว เธอก็มีโอกาศได้เรียนหนังสือ“ผักกาด!”เสียงๆนึงเอ่ยเรียกชื่อของเธอจากด้านหลัง เมื่อทั้งคุ่หันกลับไปก็พบเจอเข้ากับฮาโลที่เดินล้วงกระเป๋ากางเกงตามมา“ค่ะ? พี่มีอะไรกับกาดหรือเปล่า” ผักกาดเอ่ย“จะไปไหนกันเหรอ?” ฮาโลเอ่ย“ไม่ค่ะ พอดีกาดกับหน่อยดูเสร็จแล้วกำลังจะกลับ” ผักกาดเอ่ย“อ่อ ถ้าสนใจคณะพี่สอบถามข้อมูลได้นะ พี่แนะนำได้” ฮาโลเอ่ย“ขอบคุณค่ะ งั้นกาดขอตัวนะคะ”ผักกาดรีบลากแขนนอดหน่อยเดินออกไปทันทีเพราะรู้สึกแปลกๆกับสายตาของฮาโล ทั้งที่เขาแค่มองนิ่งๆ แต่เหมือนมีพลังบางอย่างที่เธอบอกไม่ถูกหลังจากแยกย้ายกับนิดหน่อย ผักกาดกลับเข้าบ้านในสลัมแล้วเอมโบชัวที่ได้มาเปิดดู ก่อนจะสะดุดตาเข้ากับข้อความบางอย่างบนกระดาษนั่นแอดไลน์พี่มา เดี๋ยวจะรู้เอง halopix.30ข้อความบนกระดาษเป
EP2 - ความต่าง (ฮาโล)มหาวิทยาลัยเวลา 10 โมงเช้า ฮาโลถูกสองเพื่อนสนิทไปปลุกถึงคอนโดแล้วลากมามหาวิทยาลัย นั่นมันก็ไม่ได้ทำให้เพื่อนทั้งสองผิดหวังแม้แต่น้อย เมื่อการมาของฮาโล ทำเอาสาวๆที่มางานแห่เข้ามารุมที่คณะของเขาเป็นจำนวนมาก"พ่อแม่มึงตอนปั้นมึงนี่ท่าไหนว่ะ ออกมาหล่อสนั่นแบบนี้!" ปิงเอ่ย"ไว้กูจะถามพ่อกูให้นะ ว่าเอียงข้างไหน ยกขาไหนก่อน" ฮาโลเอ่ย"ไอ้สัส!! มึงก็กล้าไป เดี๋ยวอาเปอร์ฟาดพวกกูหัวแตกพอดีถ้ารู้ว่าพวกกูถาม" ปิงเอ่ย"ไอ้ห่านี่ นั่งหาวอยู่นั่น ง่วงห่าอะไรนักหนา" เพิ่มเอ่ย"มันนอนวันล่ะ13ชั่วโมงมึงลืมรึไง คนห่าอะไรนอนเหมือนซ้อมตาย" ปิงเอ่ย"ด่ากูกันเข้าไป กูกลับแม่งล่ะ!!" ฮาโลเอ่ย"ใจเย็นครับเพื่อนๆๆ" ปิงเอ่ยฮาโลนั่งหาวแล้วหาวอีกเพราะความง่วง สายตามองบูธของคณะแล้วยิ่งอยากจะนอน มันไม่เห็นจะมีอะไรให้เขาตื่นเต้นสักนิด"พี่ค่ะ มีโบชัวอีกมั้ยค่ะ พอดีมันหมด"เสียงๆนึงเอ่ยขึ้น เป็นผู้หญิงผมประบ่าที่มาพร้อมเพื่อนหน้าหวานข้างๆ ซึ่งฮาโลถึงกับปรับโฟกัสสายตาแทบไม่ทัน"นี่ครับ"จู่ๆฮาโลก็เดินคว้าโบชัวจากมือเพื่อนสนิทลุกขึ้นไปยื่นให้กับน้องผู้หญิงทั้งสอง สายตาเขาจับจ้องไปยังน้องผู้หญิงใบ
EP1 - ความต่าง (ฮาโล)XX AIRLINE สำนักงานใหญ่“มึงปาร์ตี้ให้มันเบาๆบ้างนะฮาโล เห็นแม่บ่นเรื่อยๆเลย”ฮาเปอร์ผู้เป็นพ่อที่ขึ้นแท่นบรอดบริหารสุงสุดแทนฮาวายผู้เป็นตา สายการบินระดับโลกของครอบครัวดูแลกิจการมาตั้งแต่ฮาวาย ส่งต่อมาให้ฮาน่า ก่อนจะมาถึงรุ่นล่าสุดคือฮาเปอร์ และอีกไม่นาน มันจะเป็นของฮาโล ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูล“คร้าบบบบ งั้นผมไปก่อนนะครับ คืนนี้ผมมีนัด” ฮาโลเอ่ย“เบาได้ก็เบา โทรไปหาแม่ด้วย ถ้าจะไม่เข้าบ้าน” ฮาเปอร์เอ่ย“ครับ”ชายหนุ่มขับรถกลับเข้ามาที่คอนโด ก่อนจะถึงเขาขับรถผ่านโรงเรียนมัทํยมเล็กๆแห่งนึงซึ่งมันเป็นทางผ่านกลับคอนโดเป็นประจำ โรงเรียนไม่ได้มีขนาดใหญ่อะไร และตอนนี้เขาก็ขับมาถึงตอนโรงเรียนเลิกพอดิบพอดี มันทำให้การจราจรหน้าโรงเรียนติดขัดนิดหน่อยเพราะนักเรียนกำลังทยอยกันข้ามถนน นักเรียนหญิงที่นี่ถูกบังคับให้ติดโบว์สีม่วงอ่อน ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่เห็นแล้วต้องจำได้ว่าเรียนที่นี่เด็กนักเรียนทยอยกันข้ามถนนต่อหน้ารถของชายหนุ่ม จนกระทั่งสองคนสุดท้ายสายตาคมกริบจับจ้องไปที่นักเรียนหญิงผมยาวรวบผมเป็นหวงม้าติดโบว์สีม่วงเหมือนกับคนอื่นๆ แต่เธอกลับดูสะดุดตาเขาอย่างบอกไม่ถูก รอย







