เข้าสู่ระบบอย่าปากดีให้มันมากนักตราบใดที่ยังต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ก็ต้องทำตามที่ฉันสั่งและหัดเจียมตัวไว้ด้วย!
ดูเพิ่มเติมบทที่1
เรื่องเลวร้าย **มีฉากรุนแรง**
บรื้นนนน
เสียงรถสปอร์ตขับผ่านเส้นหลักของโครงการหมู่บ้านจัดสรรอารอนเจ้าของโรงงานผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ชื่อดังกำลังขับรถหนีสุดชีวิต นาทีระทึกนี้อารอนรับรู้ได้ทันทีว่าเขาคงไม่มีชีวิตกลับไปแน่นอน เขาจึงต่อสายหาลูกชายเพียงคนเดียวนั่นก็คืออาเธอร์ ตั้งแต่เขาเลิกรากับภรรยาของเขาอาเธอร์ก็แทบไม่กลับมาเหยียบที่ประเทศไทยอีกเลย
ตืดดดด
สุดท้ายสายก็ถูตัดไปเพราะตอนนี้อาเธอร์กำลังประชุมงานกับเพื่อนที่ลงทุนทำธุรกิจด้วยกัน อารอนหักพวงมาลัยเข้าไปในซอยหวังว่าจะเจอบ้านคนแต่กลับพบเพียงความว่างเปล่ามองไปทางไหนก็เจอแต่ทุ้งหญ้าและซากตึกอาคารพาณิชย์
ปั้ง!!!
เสียงปืนดังสนั่นไปทั่วบริเวณ รถของอารอนเกิดเสียหลักพุ่งลงไปข้างทางจนหน้ารถอัดกระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่ ชายชุดดำที่ขับรถตามมารีบมาดูคนเจ็บกำลังจะตาย อารอนมองดวงตาคู่นั้นด้วยความเจ็บปวดเขาเสียใจที่ไว้ใจคนผิดไม่ทันที่จะได้สั่งเสียเสียงปืนนัดสุดท้ายก็ดังขึ้นพร้อมกับคราบเลือดที่สาดกระจายเต็มรถ
มหาวิทยาลัย Aaren
นักศึกษาปี4 กำลังเดินลงมาจากตึกคณะบริหารธุรกิจหนึ่งในนั้นก็คือมุกดาลูกสาวของมานพเลขาคนสนิทของอารอน วันนี้เป็นวันเกิดของเธอ เธอสัญญากะคุณพ่อเอาไว้ว่าจะฉลองหมูกระทะกันที่บ้านโดยเธอจะพาเพื่อนสนิทกับน้องรหัสมาด้วยแต่เมื่อมาถึงเธอก็เห็นข้าวของที่พ่อเธอซื้อเตรียมเอาไว้วางอยู่บนโต๊ะม้าหินอ่อนหน้าบ้านรถของพ่อจอดอยู่ในโรงจอดรถเหมือนพ่อของเธอจะพึ่งกลับมาไม่นาน
“ยัยนาพาน้องแอลไปนั่งรอก่อนก็ได้เดี๋ยวฉันเข้าไปช่วยพ่อเอง” มุกดาหันไปพูดกับเพื่อนจากนั้นก็เดินเข้าไปในครัวตลอดทางเดินเธอรู้สึกถึงความผิดปกติ เธอไม่ได้ยินเสียงของพ่อเธอเลยปกติแล้วท่านจะชอบร้องเพลงเวลาทำงานบ้านแต่ครั้งนี้ทุกอย่างมันเงียบเชียบไม่มีแม้แต่เสียงพัดลม “พ่อจ๋า มุกกลับมาแล้วค่ะ”
แปะ! แปะ!
เสียงคล้ายน้ำหยดลงมาสู่พื้นมุกดามองขึ้นไปบนขื่อบ้านภาพที่เธอเห็นทำให้สติที่มีหล่นหายไปร่างของคุณพ่อแขวนอยู่บนขื่อท่านจากไปในวันครบรอบวันเกิดของเธอ มุกดาทรุดลงไปกองที่พื้นมือบางยกขึ้นมาปิดปากสะอื้นสุดท้ายเธอก็ระเบิดความอึดอัดครั้งนี้ออกมาจนสุดเสียง
กรี๊ดดดดดดด
ภาพทุกอย่างถูกตัดไปมุกดาลืมตาขึ้นมาก็พบเพียงเพื่อนสนิทที่ยืนคุยกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ มุกดาสะอื้นไห้จนทุกคนรีบเข้ามาดูชีวิตนี้เธอมีพ่อเพียงคนเดียวเธออยากให้เรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นฝันร้ายแต่คราบน้ำตาของเพื่อนสนิทมันเป็นสิ่งยืนยันว่าทุกอย่างมันคือเรื่องจริง
” มุกแกใจเย็น ๆ ก่อนนะ ฮึก! ฉันจะอยู่กับแกเอง"ิ “
” แกพ่อฉัน ฮึก! ฮือออ “
เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้ามาสอบปากคำมุกดาร่วมชั่วโมงโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจพบหลักฐานว่าพ่อของเธอลงมือสังหารเจ้านายอย่างท่านอารอน เจ้านายที่พ่อรักและเทิดทูนเป็นไปไม่ได้ที่พ่อของเธอจะทำเรื่องเลวทรามครั้งนี้แต่เหมือนทุกอย่างมันชี้เป้าจนเธอเองก็จนปัญญาที่จะสู้
“ฉันเชื่อว่าพ่อแกไม่ได้ทำแน่นอน พ่อแกลางานเพราะเตรียมงานวันเกิดให้แกและเป็นแบบนี้มาตลอดทุกปีด้วย”
“พ่อฉันพึ่งบอกว่าเจ้านายของพ่อรอให้ฉันเรียนจบจะได้ไปทำงานที่นั่น พ่อฉันไม่มีวันฆ่าใครได้หรอกแก"
มุกดาเริ่มมืดแปดด้านพ่อของเธอเป็นเสาหลักของบ้านขาดพ่อไปเธอคงไปต่อไม่ถูก เมื่อคุณอาร์ซีน้องชายของคุณอารอนเดินเข้ามามุกดารีบยกมือไหว้ท่านด้วยความนอบน้อม อาร์ซีพยักหน้าเพียงเล็กน้อยก่อนจะหยิบหลักฐานเกี่ยวกับการวางแผนและการฆาตกรรมพี่ชายของตนให้มุกดาได้ดู ทุกอย่างมันชี้เป้าไปที่พ่อของเธอแต่เธอก็ยังไม่ชื่อว่าพ่อเธอจะทำแบบนี้
"ฉันรู้ว่าเธอคงช็อกและรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นเอาเป็นว่าในเทอมสุดท้ายของการเรียนฉันจะรับผิดชอบแทนพี่ชายของฉันเองส่วนเธอเรียนจบแล้วก็ไปหางานทำฉันเองเสียใจกับการสูญเสียครั้งนี้เหมือนกัน"
"ค่ะ..." มุกดาตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ทำไมพ่อต้องทำแบบนี้หรือพ่อถูกใส่ร้ายกันแน่เรื่องนี้จะมีใครช่วยเธอได้ไหม
เมื่อคุณอาร์ชีกลับไปมุกดาก็หันกลับมาจัดงานศพคุณพ่อของเธอให้อย่างสมเกียรติแม้ใครจะกล่าวหาว่าพ่อของเธอเป็นฆาตกรแต่สำหรับเธอแล้วคุณพ่อของเธอคือคนที่เธอรักมากที่สุดในชีวิตและท่านก็เป็นฮีโร่เป็นเกราะป้องกันสำหรับเธอมาตลอด
"มุกแกจะทำยังไงต่อเรื่องรถพ่อแกเหลืออีกกี่ปีจะคืนให้ไฟแนนซ์หรือว่าแกจะเอามาใช้" นาเดินเข้ามาถามเพื่อนสายตาก็มองไปรอบๆ งานวันนี้เป็นงานศพคืนสุดท้ายเธออยู่กับมุกดาตั้งแต่วันเกิดเรื่องและชีวิตนี้คงจะทอดทิ้งเพื่อนคนนี้ไปไม่ได้
"ฉันคิดว่าเงินเก็บของพ่อกับของฉันน่าจะพอโปะหนี้ก้อนนี้เพราะรถมันเหลืออีกแค่ 2 ปีเท่านั้นเองฉันจะได้เอาไว้ใช้อีกอย่างใกล้เรียนจบกันแล้วด้วยฉันคงไปหางานทำที่อื่นคงไม่กลับไปทำบริษัทของพ่อให้เป็นขี้ปากใครหรอก"
"ฉันเข้าใจแกนะเอาแบบนี้ไหมถ้าแกไม่รังเกียจบริษัทของพี่ชายฉันแกไปทำงานกับฉันก็ได้นะแม้เงินเดือนมันจะไม่ได้สตาร์ทที่ 20,000 บาทแต่ถ้าแกยังไม่มีงานทำก็มาอยู่กับฉันก่อน"
"แค่นี้ฉันก็ดีใจมากแล้วนาฉันมีแกอยู่ข้างๆ แบบนี้ทุกครั้งที่มีปัญหาเลยขอบใจแกมากนะฉันรักแกที่สุดเลย"
สองสาวสวมกอดกันหน้าโลงศพของคุณพ่อมุกดาหากท่านเห็นลูกสาวในตอนนี้คงจะเบาใจที่อย่างน้อยก็มีเพื่อนที่คอยรักคอยดูแลในวันที่ท่านไม่อยู่ดูความสำเร็จของลูกสาวเพียงคนเดียวที่ท่านรักและดูแลมาจนโต
----------------------------
ทุกคนขาเรื่องนี้ไม่ได้ดราม่าเวอร์วังขนาดนั้นค่ะ แต่ฟินอยู่เด้อเวลาอิพี่อยู่กับน้อง
ตอนพิเศษหลายปีผ่านไปเสียงรองเท้าส้นสูงดังมาพร้อมกับเสียงรองเท้าหนังราคาแพงทั้งสอง พากันเดินเข้ามาในบริษัทเพราะว่าวันนี้จะมีการประชุมใหญ่เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ที่ อันนา เป็นคนคิดค้นขึ้นมาเองนั่นก็คือผลิตภัณฑ์ไวน์จากผลไม้เป็นสูตรที่เธอปรุงแต่งจากความชอบของตนเองโดยมีน้องชายอย่าง อเล็กซ์ ที่เป็นหนึ่งในผู้บริหารเดินล้วงกระเป๋าเข้ามาในห้องประชุมภายใต้แว่นสีดำไม่มีใครรู้เลยว่าเขากำลังจดจ้องไปยังดวงตาคู่หนึ่งที่กำลังส่อพิรุธออกมาให้เขาได้เห็น"สวัสดีครับคุณอันนาคุณอเล็กซ์วันนี้จะมีการประชุมใหญ่เกี่ยวกับแผนการวางจำหน่ายและการผลิตไวน์ที่คุณอันนาเป็นคนคิดค้นขึ้นมาอันนี้จะเป็นแผนการตลาดคร่าวๆ คุณอันนากับคุณอเล็กซ์ลองพิจารณาดูก่อนนะครับ" ทั้งสองหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาก่อนจะเปิดอ่านอย่างละเอียดอีกครั้งไม่ทันจะถึงครึ่งหน้ากระดาษอเล็กซ์ก็โยนเอกสารตรงหน้าทิ้งอย่างไม่ไยดี"แกเป็นอะไร?" อันนาหันไปถามน้องชายด้วยความสงสัยถึงน้องชายจึงเป็นพวกบ้าบิ่นแต่ก็ไม่เคยแสดงกิริยามารยาทออกมาให้เป็นที่ติฉินนินทาของใครหลายคนแบบนี้ "ใครเป็นคนคิดแผนการตลาดนี้?" อเล็กซ์เอนกายพิงเก้าอี้สายตามองไปยังฝ่ายการตลาดจะมีหนึ่ง
บทที่30ตอนจบเมื่อผู้หลักผู้ใหญ่ถามถึงเรื่องงานแต่งว่าทั้งสองคนจะแต่งงานกันเมื่อไหร่ เพียงแค่ได้ยินประโยคคำถามนี้ก็ทำให้อาเธอร์กลืนน้ำลายลงคอเขากลัวงานแต่งไปเสียแล้วมุกดาเห็นสีหน้าท่าทางของอาเธอร์ไม่สบายใจเธอจึงเป็นฝ่ายบอกกับทุกคนไปว่าเธอไม่อยากจัดงานใหญ่โตอีกอย่างตอนนี้อาเธอร์ก็แสดงความรับผิดชอบด้วยการจดทะเบียนสมรสกับเธอแล้วเธอไม่ต้องการอะไรอีกขอแค่ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตก็เพียงพอ แม้ผู้ใหญ่หลายคนจะไม่ค่อยพอใจแต่ก็ไม่มีใครกล้าขัดใจทั้งสองคนได้ในเมื่อทั้งสองคนเลือกแบบนี้ทุกคนก็ต้องยอมรับมุกดาพาลูกสาวเข้ามาหาอาเธอร์ในห้องทำงานหลังจากที่ลูกน้องของเขาออกจากห้องไปแล้วตอนนี้อาเธอร์ได้เป็นผู้บริหารสูงสุดรวมถึงได้ดูแลกิจการทุกอย่างทรัพย์สมบัติที่เป็นของต้นตระกูลทำให้เขาต้องแบกรับลูกน้องอีกนับพันชีวิตเอาไว้ในกำมือ "ตอนแรกฉันก็ไม่เข้าใจคำว่ามาเฟียคิดว่าจะต้องยิงกันฆ่ากันเหมือนในหนังที่แท้ก็เป็นเพียงแค่นักธุรกิจใช่ไหมคะ?" มุกดาเดินเข้ามาถามเมื่อเห็นว่าสามีของเธอมีอาการเหนื่อยล้าจึงเข้ามานวดไหล่บีบต้นคอให้ส่วนลูกสาวก็นวดแขนนวดขาสองคนช่วยกันคนละไม้คนละมือ"จริงๆ แล้วต้
บทที่29ไม่อยากได้ยินคำนั้นอาเธอร์นั่งลงฝั่งตรงข้ามคุณหมอเขาซึ้งใจจริงๆ ที่ได้เจอผู้มีพระคุณอีกหนึ่งคนหากไม่มีเธอคนนี้เขาก็คงไม่ได้เจอลูกเมียคงต้องอยู่กับความทุกข์ ความเสียใจไปตลอดชีวิตหากไม่มีแม่ของเขาที่ยังอยู่เคียงข้างเขาอาจจะจบชีวิตตัวเองไปแล้ว "ผมอยากขอบคุณที่คุณหมอช่วยมุกดาเอาไว้""ค่ะ วันนั้นฉันเองก็เกือบตายเหมือนกัน""ผมขอโทษกับเหตุการณ์วันนั้นไม่คิดว่าจะมีผู้เสียชีวิตเยอะขนาดนั้น""ฉันเข้าใจค่ะว่าแต่วันนี้คุณอาเธอร์มีธุระอะไรกับฉันหรือเปล่าคะ" "ผมอยากพามุกดากับลูกกลับบ้านแต่มุกบอกกับผมว่าเธอต้องมาทำงานกับคุณหมอ คือ... ผมอยากใช้เวลาหลังจากนี้กับมุกให้มากที่สุดผมกลัวการจากลา ผมกลัวว่าผมจะเสียมุกไปอีก... "คุณหมอถอนหายใจสายตามองไปที่มุกดากับอันนาทั้งสองกำลังนั่งมัดผมติดโบอันใหญ่อยู่อีกมุมตลอดระยะเวลาที่ผ่านมามุกดาก็เป็นผู้ช่วยที่ดีขยันทำงานทั้งงานบ้านและงานเอกสารต่างๆ หากเสียมุกดาไปคุณหมอก็คงใจหายเหมือนกันแต่เพื่อเห็นแค่ครอบครัวที่จะมาเติมเต็มความสุขให้กับหนูน้อยอันนาคุณหมอก็ไม่อาจฉุดรั้งมุกดาไว้ "ก็ได้ค่ะหลังจากนี้คุณก็ดูแลทั้งสองคนให้ดีๆ นะคะ มุกดาเป็นคนดีอย่าปล่อยให้เธอหล
บทที่ 28จัดหนักทั้งสองรู NC คนเจ้าเล่ห์ดันร่างมุกดาให้นอนลงบนเตียงขนาดคิงไซส์แม้มุกดาจะขัดขืนเล็กน้อยแต่เพราะความรักที่เธอมีต่อเขาทำให้เธอไม่อาจต่อต้านเขาได้เลย เธอใช้สองมือโอบแก้มของเขาไว้จนสายตาขอเธอกับเขาผสานกันความคิดถึงและการเฝ้ารอคอยมันสื่อออกมาทางสายตาเขาเสียโอกาสไปสามปีกว่าช่วงเวลาที่ผ่านมามันทำให้เขารู้สำนึกถึงความผิดที่เขาเคยทำกับมุกดาไว้ เขามองเห็นเธอเป็นแค่ของเล่นเขาไม่เคยเห็นคุณค่าของเธอเลยเขาไม่เคยได้ทำหน้าที่พ่อเลยหยดน้ำตาไหลลงมาบนแก้มของมุกดาเธอใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาของเขาออกไปช้าๆ เธอรับรู้ถึงความเจ็บปวดนี้ดีเธอไม่ควรหายไปนานขนาดนั้นแต่ถ้าเธอใจอ่อนเธอจะไม่มีวันเห็นอาเธอร์ในมุมนี้เลย "ฉันรักคุณนะคะคุณอาเธอร์""ฉันก็รักเธอ... อย่าหายไปอีกนะมุก"ริมฝีปากของทั้งสองประกบจูบกันอย่างอ่อนโยนมันเป็นจูบที่อบอุ่นหัวใจ จูบของความรักความเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน มุกดารับรู้ได้ว่าเขาเปลี่ยนไปมาก เขาเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นไม่รุนแรงไม่ดุร้ายเหมือนเมื่อก่อนร่างกายของเธอ... มันเป็นของเขาแค่คนเดียว"อื๊มมม" มุกดาเริ่มส่งเสียงครวญครางในลำคออาเธอร์ลูบไล้เรือนร่างของเธออย่างมือราวกับว่ากลัว
บทที่20กล่องปริศนารถตู้ขับมาจอดยังหน้าบ้านของมุกดาเธอเดินเข้ามาพร้อมหัวใจที่สั่นระรัวสายลมเย็นพัดผ่านเข้ามาแต่เธอกลับรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูกคงเป็นคุณพ่อของเธอที่คอยโอบกอดเธอไว้ท่านเป็นห่วงและคิดถึงลูกสาวเพียงคนเดียว ในวันนี้เธอตั้งใจจะมากราบรูปคุณพ่อก่อนจะเดินทางไปยังภูเก็ตโดยที่เธอไม่รู้
บทที่19ไปกับฉันถึงวันที่คุณแม่ของอาเธอร์เดินทางมายังประเทศไทยมุกดารีบเข้าครัวตั้งแต่เช้าเพื่อเตรียมเมนูพิเศษรอคุณแม่ของเขา วันนี้เธอทำเมนูผัดไทยกุ้งสดเพราะเธอสอบถามกับเลขาไมค์ว่าท่านชอบทานอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าพอรู้ว่าท่านชอบทานผัดไทยกุ้งสดเธอก็รีบออกไปจ่ายตลาดตั้งแต่เช้ากลับมาก็เตรียมเข้าครัวลงม
บทที่23ความจริงเปิดเผยในงานแต่งที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขของเจ้าสาวและคนรอบข้างแต่กลับเป็นความทุกข์ของอาเธอร์เขาไม่เคยสนใจคลิปวิดีโอที่ถูกฉายภาพให้แขกในงานเห็นภาพพรีเวดดิ้งที่น่าสะอิดสะเอียนสำหรับเขาทำให้เขาต้องเบนหน้าหนีไปอีกทางดูเจ้าสาวอย่างวิเวียนจะมีความสุขเหลือล้นเมื่อได้เห็นภาพบนจอได้เห็นรอ
บทที่8ง่วงก็นอนเดี๋ยวฉันทำเอง NC หลังจากที่มุกดาล้างถ้วยล้างจานทำความสะอาดบ้านเสร็จแล้วเธอก็เตรียมตัวกลับเข้าห้องของเธอแต่ก็ถูกอาเธอร์เรียกตัวเอาไว้เพื่อสอบสวนเหมือนทุกครั้งเธอเดินมานั่งตรงหน้าเขาที่พื้นพร้อมก้มหน้ามองมือตัวเองแต่อาเธอร์กับใช้ปลายนิ้วดันปลายคางเธอให้เงยหน้าขึ้น "เรื่องเรียนของเธ