Share

ตอนที่9.

last update Tanggal publikasi: 2024-10-30 20:52:55

ตอนที่9.

“เป็นอะไรมากรึเปล่าครับ...” เสียงนุ่มทุ้มที่ดังอยู่เหนือศีรษะทำให้ดวงหน้าที่ก้มต่ำของเธอเงยขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนคนที่ก้มลงมาก็ไม่ได้ระวังตัว จังหวะที่เกิดขึ้นพร้อมกันทำให้ใบหน้าของเขาคนนั้นกับเธอสัมผัสกันโดยบังเอิญ ริมฝีปากที่เผยอค้างของเขากับเธออยู่ชิดกันจนสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลของกันและกัน ลมหายใจอุ่นๆ หอมสะอาดเป่ารดแก้มของกันและกันบ่งบอกให้รู้ว่าเขากับเธอใกล้ชิดกันแค่ไหน เหมือนทุกสิ่งรอบกายของเธอหยุดเคลื่อนไหวแม้แต่ลมหายใจก็หยุดชะงัก...

และแล้วสิ่งที่พิมพ์ภัสสรไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อเอวบางถูกรั้งด้วยลำแขนแข็งแรงแล้วร่างบางถูกดันชิดผนังในมุมที่หลบแสงไฟและริมฝีปากที่เผยอด้วยความตกใจเมื่อครู่ก็ถูกครอบครองด้วยริมฝีปากนุ่มของเขาทันทีที่เธอจะร้องท้วง เรียวลิ้นร้อนฉกวูบเข้ามาในโพรงปากสาวหอมหวานพร้อมทั้งดูดรัดเกี่ยวกระหวัดรัดลิ้นเล็กอย่างเร่าร้อนทว่าอ่อนหวานนุ่มนวลจนเธอไม่อาจจะต้านทานกระแสความไหวหวามนั้นได้ ความร้อนระอุราวลาวาร้อนๆ จากภูเขาไฟที่ระเบิดพร่างพรายเดือดพล่านอยู่ในกายสาวจนเธอคิดว่ามันจะทำให้ร่างของเธอแตกระเบิดออกมาเป็นเสี่ยงๆ ความเสียวซ่านที่เธอไม่รู้จักทำให้ใจสาวน้อยเช่นเธอหวิวไหวเหมือนจะเป็นลมแต่เธอก็ยังยืนอยู่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นเธอกลับแอ่นร่างเขาหาเขาเพื่อบดเบียดร่างเสียดสีกับเขาอย่างลืมตัวทั้งยังส่งเสียงครางเบาๆ อย่างที่เธอไม่อาจจะยอมรับได้เลยว่ามันเป็นเสียงของตนเอง

ในขณะเดียวกันชายหนุ่มก็จูบเธอราวหิวกระหายห่างเหินจากความสุขทางเพศรสมานานนับปี แต่ทว่าคนอย่างธามไม่เคยขาดผู้หญิงข้างกายและไม่เคยว่างเว้นจากกิจกรรมสนุกเยี่ยงชายโสด หรือเพราะความอ่อนหวานไร้เดียงสามันท้าทายให้เขาจูบเธออย่างนี้ ชายหนุ่มคิดอย่างมึนงงทั้งหลงใหลเจ้าของกลีบปากหอมหวานนี้ มือหนาลูบไล้เรือนกายและผิวนุ่มละมุนมือที่พ้นจากเสื้อแขนกุดอย่างหลงใหล เธอมีผิวที่นุ่มนวลเหลือเกินและหอมกรุ่นละมุนละไมแตกต่างจากกลิ่นกายของหญิงสาวที่เขาเคยได้สัมผัส...

เสียงเดินพร้อมทั้งเสียงพูดคุยสนุกสนานของผู้หญิงสองคนดังแว่วมาในหัวทำให้ธามจำต้องละริมฝีปากจากสาวน้อยแสนหวานตรงหน้าอย่างแสนเสียดายในขณะที่คนซึ่งโดนขโมยจูบยังยืนตัวแข็งมองเขาตาโตริมฝีปากบวมเจ่อสั่นระริกด้วยอารมณ์หลากหลายได้แต่จ้องมองคนที่เสยผมลวกๆ เดินจากไปเงียบๆ แล้วเสียงกรี๊ดกร๊าดของสาวๆ ที่ดังขึ้นด้วยความตื่นเต้นดีใจก็เรียกสติของเธอให้กลับมา...

“กรี๊ดดด พี่ธาม พี่. / พวกเรากำลังรอพี่ธามเลยค่ะ / แทมมี่หน้าหงิกแล้วค่ะพี่ธามไม่มาเสียที” หลากหลายเสียงสาวๆ พูดแข่งกันทำให้พิมพ์ภัสสรใจเตอยู่ไม่น้อยก่อนที่เสียงพวกนั้นก็ค่อยๆ เงียบไปพร้อมกับเสียงของชายหนุ่มที่ตอบคำถามของสาวๆ ล้อมหน้าหลังอย่างคลั่งไคล้เขา

ธาม... เขาคือพี่ชายของแทมมี่ คนที่บุญยอดคลั่งอยากเห็นนักหนา และเขาก็ขโมยจูบแรกของเธอไปหน้าตาเฉยอีกด้วย มันน่าโมโหนัก เธอเพิ่งจะทะเลาะกับน้องสาวเขามา แต่สุดท้ายต้องมาเสียจูบให้คนเป็นพี่ชายเสียนี่ ที่สำคัญนอกจากเขาจะขโมยจูบแรกของเธอไป เขายังขโมยดวงใจของเธอไปด้วย...

“อุ้ย... ว้าย...” เสียงอุทานอย่างตระหนกของหญิงสาวดังขึ้นทำให้ชายหนุ่มต้องรีบคว้าเอวบางของเธอไว้ด้วยกลัวว่าเจ้าหล่อนจะล้มลงไปทำให้ร่างบางลอยคว้างเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงอย่างอัตโนมัติหรือตั้งใจก็ไม่อาจจะรู้ได้ เมื่อแขนเรียวของเธอโอบรอบลำคอแกร่งอย่างพอดิบพอดีเหมือนจับวาง...

“เป็นอะไรมากรึเปล่าครับคุณ...” ธามถามคนที่จ้องหน้าเขาตาโตด้วยความเป็นห่วงกลัวว่าเธอจะได้รับอันตรายอะไรแต่หญิงสาวกลับกะพริบตาปริบๆ ด้วยจริตก่อนจะยิ้มให้เขาอย่างเอียงอาย ความสวยงามของเธอเฉิดฉายจนเขาเองก็เผลอมองแต่ก็แค่นั้นเพราะมันไม่ได้ทำให้เขาเกิดความรู้สึกเหมือนกับที่เขามีต่อพริตตี้คนนั้น... บ้าจริงทำไมเขาต้องเอาไปเปรียบเทียบกับผู้หญิงคนนั้นด้วย พิมพ์ภัสสร...

“มะ ไม่เป็นไรค่ะ จินนี่แค่ตกใจ... ขอบคุณนะคะที่ช่วยจินนี่ไว้ ไม่อย่างนั้นคงล้มกลิ้งได้อายคนแน่ๆ เลยค่ะ”

“ครับ”

“ชื่อจินนี่นะคะ แล้ว เอ่อ คุณ...” หญิงสาวนามว่าจินนี่เอ่ยอ่อนหวาน

“ผมธามครับ ถ้าไม่เป็นไรแล้ว ผมขอตัวนะครับ พอดีธุระต้องรีบไป...” ธามตัดสินใจเมินสะพานที่ทอดมาอย่างแนบเนียนของเจ้าหล่อนแล้วรีบเดินจากไป ปล่อยให้หญิงสาวมองตามเขาด้วยความหมายมาด

ก่อนที่เธอจะทันได้ทำอะไรเสียงกรี๊ดกร้าดด้วยความชื่นชมก็ดังขึ้นทำให้เธอจะรีบเดินออกไปจากตรงนั้นแต่ก็ไม่ทันเมื่อผู้คนมากมายหลายสิบล้อมหน้าล้อมหลังเธอ...

“อุ้ย นี่คุณจินนี่ นางเอกเรื่องเงาริษยารึเปล่าคะ”

“จริงๆ ด้วย คุณจินนี่ ตัวจริงสวยกว่าในทีวีนะคะ ขอลายเซ็นหน่อยค่ะ...” จินนี่นางเอกสาวถูกรายล้อมด้วยแฟนคลับของเธอที่ปรี่เข้ามาชื่นชมนางเอกในดวงใจ ดาราสาวชื่อดังจึงแจกยิ้มให้แฟนๆ ของเธออย่างหวาดหยด

“โอ๊ย นี่พวกแกไปไหนมาฮะ ทั้งสองตัวเลยปล่อยให้ฉันถูกพวกนั้นรุมอยู่ได้ รู้มั้ยมันทำให้ฉันพลาดอะไรที่สำคัญๆ ไป” ดาราสาวตวาดสองสาวต่างด้าวซึ่งเป็นลูกไล่ของเธอที่ชื่อ มดดำกับมดแดง อย่างฉุนจัด

“ขอโทษค่ะ พอดีมดแดงท้องเสียค่ะเลยไม่ได้ตามดูแลคุณจินนี่”

“มดดำก็ไปเลื่อนรถมารอคุณจินนี่หน้าโรงแรมตามที่สั่งไงคะ” มดดำผู้ทำหน้าที่เป็นคนขับรถรีบตอบออกมายิ่งทำให้จินนี่ อยากจะกรีดร้องด้วยความไม่พอใจ

“นี่พวกแกเถียงฉันเหรอ นังมดแดง นังมดดำ...”

“อุ๊ย ลูกจินนี่ขาอย่าเสียงดังสิคะลูก อย่าเหวี่ยงอย่าวีนนะคะลูก เราเป็นนางเอกจำไว้สิคะ นางเอกกกกก...” นางจันวิภา เอ่ยเตือนสติลูกสาวที่กำลังจะกลายร่างเป็นนางมาร จินนี่หันมามองอย่างไม่พอใจแต่ก็ได้แต่กระแทกตัวนั่งที่เบาะหลังอย่างไม่สบอารมณ์ขณะที่รถเคลื่อนผ่านหน้าขบวนแฟนคลับของเธอที่โบกมือให้เธออย่างตื่นเต้น ดาราสาวกับมารดารีบเลื่อนกระจกลงโบกมือทักทายแฟนคลับด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแล้วก็กลับเป็นบึ้งตึงเมื่อกระจกสีดำปิดลง

“ฉันจะหักเงินเดือนแกสองคนคอยดู ที่บังอาจทำให้ลูกจินนี่ฉันอารมณ์เสีย” นางจันวิภาตวัดสายตามองอย่างขุ่นเคือง สองแม่ลูกก็ยิ้มให้กันอย่างถูกอกถูกใจเมื่อลิ่วล้อทั้งสองเงียบไป

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คาวแค้นแสนเสน่หา   ตอนที่64. อวสาน

    ตอนที่64. อวสาน“เด็กดื้อต้องโดนลงโทษหนักๆ รู้มั้ย...” ธามหอบกระเส่า“อืม... ก็ไม่รู้สิคะ ก็แล้วแต่ว่าพี่ธามมีแรงแค่ไหน...”หญิงสาวท้าทายสามีที่รักนัยน์ตาปรือปรอยเมื่อเขาก้มลงดูดกลืนยอดอกของตนอย่างเมามันและรุนแรงเร้าร้อนแตกต่างจากที่ลูกสาวน้อยดูดดื่มกินนมจากอก หญิงสาวแต่ครางอย่างยอมแพ้เมื่อทั้งปากและมือเขากำลังโจมตีเธอให้เสียวรัญจวนแทบขาดใจ มือใหญ่แยกเรียวขางามออกกว้างเพื่อแทรกเข้าแนบชิดร่างอิ่มของภรรยาอย่างรนรนเมื่อความร้อนระอุในกระแสเลือดมันเดือดพล่านจนเกินจะทานทนความเย้ายวนแสนหวานของเธอคงจะฆ่าเขาหากเขาไม่ได้เข้าไปอยู่ในกายสาวอุ่นฉ่ำชื้นของภรรยาแสนสวยของตน ธามขยันสะโพกแกร่งเข้าหาร่างนุ่มหยุ่นราวกำมะหยี่เนื้อดีของภรรยาสาวด้วยความเร่าร้อน สร้างความซ่านกระสันรัญจวนให้กับภรรยาจนสุขสมล้นเอ่อพาเธอท่องวิมานสวาทครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย หากเจ้าตัวน้อยไม่ส่งเสียงอ้อแอ้ขอน้ำนมอุ่นจากมารดากลางดึกเสียก่อน...“อื้ม พี่ธามพอก่อน น้องธัช หะ หิวแล้ว...” หญิงสาวผลักใบหน้าที่ซุกซบกับอกอวบของตนด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าธามยอมเงยหน้าขึ้นโดยดีแล้วหอมแก้มนวลหนักๆ ก่อนจะเดินไปอุ้มลูกน้อยมาห

  • คาวแค้นแสนเสน่หา   ตอนที่63.

    ตอนที่63.“สวัสดียามเย็นครับคนสวยของพ่อธาม...”ชายหนุ่มเดินไปกึ่งนั่งกึ่งนอนซ้อนหลังภรรยาที่กำลังให้นมลูกแล้วจูบแก้มนวลแรงๆ อย่างมันเขี้ยว แม้จะเจ็ดเดือนแล้วแต่น้องพริมกับน้องธัชยังติดนมแม่ไม่ยอมดื่มนมจากขวดเสียทีจนคนเป็นพ่ออ่อนใจเพราะอยากจะทวง ของรักของหวง คืนจากลูกๆ ตัวน้อยเต็มที... ตอนนี้น้องธัชซึ่งกินนมแม่พร้อมด้วยนมขวดนั้นหลับปุ๋ยไปแล้วอย่างเป็นสุข จะมีก็เพียงน้องพริมเท่านั้นที่ยังอ้อนคุณแม่อยู่กินไม่อิ่มเสียที “อื้อ พี่ธามไปอาบน้ำสิคะมาเหนื่อยๆ อย่ามากวนค่ะ...” หญิงสาวเบี่ยงหน้าหลบเขินๆ สายตาแพรวพราวของสามี แม้จะใกล้ชิดสนิทสนมกันมากี่ครั้งหรือทำมากกว่าหอมแก้มกัน เธอก็ยังขัดเขินอยู่ดียิ่งมีสายตาแป๋วๆ ของลูกน้อยมองมาอย่างไม่พอใจยิ่งทำให้เธอแทบจะผลักใบหน้าหล่อเหลาให้ห่างออกไปเพราะเธอรู้สึกอายลูกอย่างไรไม่รู้“อ้อแอ้ๆๆ บรือออ...”เสียงอ้อแอ้พร้อมทั้งเสียงพ่นน้ำลายและมืออวบๆ ของเด็กหญิงผลักใบหน้าบิดาออกจากอกอวบของมารดาที่ตนครอบครองอยู่ทำให้ธามอยากจะแกล้งลูกสาว จึงก้มลงงับเต้างามเบาๆ หยอกเย้าน้องพริมแต่กลายเป็นว่าเขาร้อนรุ่มขึ้นมาเสียเองเพียงแค่ได้กลิ่นกายหอมๆ อันเป็นกลิ่นธรรมชาติปรา

  • คาวแค้นแสนเสน่หา   ตอนที่62.

    ตอนที่62.“พี่ธามเข้ามาได้ยังไงคะ” ทำทีเป็นถามเสียงแข็งจนธาม หน้าเสีย พิมพ์ภัสสรนึกขันแกมสงสารเขาอยู่ไม่น้อย“เอ่อ พะ พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจจะเข้ามารบกวนเพื่อน เพียงแต่พี่เป็นห่วงกลัวเพื่อนกับเจ้าตัวเล็กจะหิว เลยถือวิสาสะเข้ามา หากมันทำให้เพื่อนลำบากใจพี่ขอโทษ”“ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่คะ ไหนคะ มีอะไรมาให้กินมั่งกำลังหิวพอดีเลย” พิมพ์ภัสสรถามหน้าตายทั้งที่ในใจนั้นอ่อนยวบอยากกอดเขาใจจะขาดเธออยากอยู่ใกล้ๆ เขา อยากอยู่ในอ้อมกอดอุ่นอ่อนโยน ความรู้สึกโหยมันเริ่มมากขึ้นทุกวันๆ แต่พ่อคุณก็ซื่อเหลือเกิน เธอบอกเขาว่าห้ามเข้าใกล้เธอเกินหนึ่งเมตรแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะละเมิดสัญญาไม่ได้นี่นา ตาทึ่ม บทจะทึ่มก็ทึ่มได้ใจจริงๆ สุดท้ายเธอก็นึกค่อนขอดเขาในใจ...“เพื่อนจะนั่งกินบนเตียงหรือไปที่ริมระเบียงดีครับพี่จะยกไปให้” ธามบอกอย่างกระตือรือร้น หญิงสาวก้มหน้าหลบซ่อนแววตาเจ้าเล่ห์ของตนก่อนจะเชิดหน้าตอบเขาเสียงเรียบ“เพื่อนจะนั่งกินตรงนี้ค่ะ รบกวนเอาถาดอาหารมาวางใกล้ๆ เพื่อนหน่อยค่ะ เพื่อนไม่ค่อยมีแรง...” เปิดโอกาสให้ขนาดนี้แล้วดูสิเขาจะทำอย่างไร...“ครับๆ เจ้าหญิง” ธามรีบยกถาดอาหารมาวางใกล้ๆ เธอแล้วก็

  • คาวแค้นแสนเสน่หา   ตอนที่61.

    ตอนที่61.เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วสภาพจิตใจของพิมพ์ภัสสรดีขึ้นเรื่อยๆ หญิงสาวกลับมาพูดคุยหัวเราะสดใสกับทุกๆ คนเหมือนเคย โดยไม่สนใจเรื่องอดีตหรือข่าวคราวของสองแม่ลูกผู้ที่เป็นเสมือนตราบาปความแค้นในใจเธอ เมื่อเธอค้นพบแล้วว่าการที่ยึดติดกับความแค้นใจนั้นมันเจ็บปวดทรมานมากเพียงใด และตอนนี้เธอมีอย่างอื่นให้สนใจ ใส่ใจมากกว่าอดีตอันแสนเจ็บปวดเป็นไหนๆ ก็เจ้าตัวเล็กในท้องของเธอนี่อย่างไรล่ะ ตอนนี้เจ้าตัวเล็กคงกำลังสนุกสนานมากจนดีดดิ้นถีบยันหน้าท้องของผู้เป็นแม่จนเห็นเป็นรูปร่างมือและเท้าน้อยๆ ส่งผลให้คนมองตื้นตันด้วยความสุขจนล้นใจ“พี่ธามไปห่างๆ เลยค่ะ เพื่อนยังไม่ได้อนุญาตให้พี่ธามเข้าใกล้เพื่อนเกินหนึ่งเมตรนะคะ...” หญิงสาวหันมาตวาดชายหนุ่มที่ทำท่าเหมือนจะโผนเข้ามาลูบไล้สิ่งมีชีวิตที่อยู่ในตัวของเธอเหมือนคนอื่นๆ บ้าง ใบหน้าและท่าทางหงอยๆ ของเขาดูน่าสงสารอยู่หรอกแต่เขานั่นล่ะตัวร้ายที่สุด...“โธ่ เพื่อนน่ะ... ใจร้ายที่สุดเลย นี่แทมมี่อย่ามาวุ่นวายกับเมียพี่ได้มั้ย แล้วไม่ต้องชวนกันไปไหนด้วย รู้บ้างสิว่าผัวเมียเขาอยากอยู่ด้วยกัน” ธามพ้อภรรยาที่เขาได้จับเธอตีทะเบียนแล้วเรียบร้อยด้วยความน้อยใจทั้งย

  • คาวแค้นแสนเสน่หา   ตอนที่60.

    ตอนที่60.“แหม อีแก่นี่ปากมันน่าตบให้ฟันร่วงจริงๆ จะตายอยู่แล้วยังจะปากดี” เจ๊หวานเท้าสะเอวจ้องหน้านางจันอย่างเกลียดชัง“อย่าเสียเวลาเลย คนพวกนี้ยิงปล่อยไว้นานยิ่งเปลือง” คุณนิดาขู่ซ้ำ“แกจะทำอะไรพวกเรา...” คราวนี้สองแม่ลูกกอดกันกลมเมื่อเห็นท่าทางน่ากลัวของชายฉกรรจ์ที่เดินตรงมาหาพวกตนด้วยสีหน้าเย็นชา“รับรองได้ว่าลูกน้องฉันทุกคนไม่มีใครใฝ่ต่ำข่มขืนฆ่าเธอแน่ๆ ของเน่าๆ แบบนี้แบให้เอาฟรีๆ ลูกน้องฉันก็ไม่มีใครอยากหรอกจ้ะ เพราะลูกน้องฉันทุกคนได้กินแต่ของดีๆ และเลือกสรรมาแล้วอย่างดีเสมอ ของคาวของเน่าของเหม็นอย่างพวกเธอน่ะไม่มีอยู่ในสายตาคนของฉันหรอกย่ะ และที่สำคัญถึงแม้ฉันจะเกลียดใครมากแค่ไหนฉันก็ไม่ใช้วิธีสกปรกอย่างที่พวกเธอใช้หรอก ฉันมีความเป็นแม่และมีความเห็นอกเห็นใจลูกผู้หญิงด้วยกันมากกว่าที่พวกเธอสองคนมีก็แล้วกัน เอาตัวพวกมันไป...”คุณนิดาปรายตามองเหยียดหยันรู้สึกขยะแขยงหญิงทั้งสองคนตรงหน้ายิ่งนัก สองแม่ลูกใจเสียแต่ยังไม่ยอมจำนนเสียทีเดียว เพราะต่างพยายามดิ้นรนออกจากเกาะกุมของชายทั้งสองปากก็ด่าทอต่างๆ นานาอย่างหยาบคายจนเจ๊หวานกับคุณนิดาแทบจะทนฟังไม่ได้“แน่จริงมึงปล่อยกูสิวะนางแก่ อีกะ

  • คาวแค้นแสนเสน่หา   ตอนที่59.

    ตอนที่59.“แต่ตอนนี้ฉันไม่มีน้องสาวแล้ว” พิมพ์ภัสสรหน้าหม่นลง“แต่เธอมีสิ่งที่มีค่ามากกว่า และฉันก็อยากให้เธอรักษามันไว้ กลับมาเป็นคนเดิมนะเพื่อน หากเธอเป็นแบบนี้หรือหากเธอกับเจ้าตัวเล็กเป็นอะไรไปฉันคงไม่ยกโทษให้ตัวเองไปตลอดชีวิตแน่ๆ เพราะฉันเองก็มีส่วนทำให้เรื่องมันเลวร้าย”แล้วแทนฤทัยก็เล่าเรื่องในคืนวันเกิดเหตุให้พิมพ์ภัสสรฟังซึ่งหากเป็นเมื่อก่อนพิมพ์ภัสสรคงจะต่อว่าแทนฤทัยด้วยความเผ็ดร้อนไปแล้วที่ทำเพิกเฉยกับคำเตือนของราฟาเอล ถึงขนาดว่ามีอันตรายต่อทุกคนแต่แทนฤทัยเลือกที่จะไม่ใส่ใจเพราะอคติที่มีต่อตน แต่ตอนนี้พิมพ์ภัสสรคิดว่าทุกคนก็คงได้รับผลของการกระทำของตนไปแล้ว...“ไม่เป็นไรหรอกแทมมี่ ฉันเองก็คงมีส่วนผิดเหมือนกัน หากว่าจะมีใครผิดก็คงเป็นคนที่คิดทำร้ายเรามากกว่าและฉันก็คิดว่าทุกคนก็คงได้รับผลกรรมของตนไปแล้ว ไม่ว่าฉันหรือเธอ หรือใครๆ”“นั่นแสดงว่าเธอยกโทษให้ฉันแล้ว” แทนฤทัยตาโตแล้วยิ้มกว้าง“ฉันยกโทษให้เธอไม่ได้หรอกแทมมี่” แทนฤทัยหุบยิ้มทันที พิมพ์ภัสสรยิ้มบางๆ ก่อนจะพูดต่อ“ที่ฉันยกโทษให้เธอไม่ได้ก็เพราะว่าฉันไม่เคยโทษเธอเลยกับทุกเรื่องที่ผ่านมา และฉันก็ไม่ได้โกรธเธอเองก็ไม่ได้ทำอ

  • คาวแค้นแสนเสน่หา   ตอนที่57.

    ตอนที่57.“แพงจ๋าหากชาติหน้ามีจริง เราเกิดมาเป็นพี่น้องกันอีกนะ” “แพงจะเกิดเป็นพี่เป็นน้องของเพื่อน ทุกๆ ชาติ แพงรักเพื่อนนะและจะรักตลอดไปแพงสัญญา...”“เพื่อนก็สัญญา... หลับให้สบายนะน้องพี่” สิ้นถ้อยคำในใจที่สื่อถึงกันดวงตาที่เต็มไปด้วยฝ้าขาวก็ค่อยๆ ปิดลงช้าๆ พิมพ์ภัสสรร่ำไห้ด้วยความร้าวรานใจ น้ำตามาก

  • คาวแค้นแสนเสน่หา   ตอนที่3.

    ตอนที่3.“ไปทางนี้ แพงต้องเกาะหลังพี่ไว้ พี่จะพาว่ายน้ำข้ามฝั่งไปหา บุญยอด เราจะหลบอยู่ที่นั่นก่อนป้าจันไม่กล้าตอแยแม่บุญเยี่ยมหรอก”พิมพ์ภัสสรจูงมือผอมๆ ของน้องสาวเดินลัดเลาะกำแพงมาอีกด้านซึ่งไกลพอสมควรจนมาถึงคลองเล็กๆ หลังหมู่บ้านจัดสรรแห่งนี้ที่สายน้ำขุ่นทั้งดำสกปรก แต่พวกเธอไม่มีทางเลือก ถ้ากลั

  • คาวแค้นแสนเสน่หา   ตอนที่2.

    ตอนที่2.“โธ่แพง เพื่อนจะพาแพงหนีคนใจร้ายพวกนี้ไปให้ได้”ปังๆๆ เสียงทุบประตูด้วยความโกรธดังขึ้นทำให้ทั้งสองสะดุ้งด้วยความหวาดกลัว เสียงสองแม่ลูกจะร้องเรียกพวกเธออย่างหยาบคายอยู่ด้านนอกห้องเก่าโกโรโกโสเพราะขาดการเอาใจใส่ดูแลยิ่งทำให้พิมพ์บงกชตัวสั่นด้วยความหวาดหวั่นเด็กหญิงมองหน้าแฝดผู้พี่แล้วเบะปาก

  • คาวแค้นแสนเสน่หา   ตอนที่1.

    ตอนที่1.“อย่านะ ไม่... อย่าทำแพงเลย คุณลุงขาอย่าตีแพงนะคะ แพงขอร้อง ฮือๆๆ อย่าตี...” เสียงเด็กหญิงวัยเจ็ดขวบเศษร่ำร้องอ้อนวอนต่อชายฉกรรจ์ซึ่งยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าเธอ สีหน้าถมึงทึงกับแววตาแดงก่ำของเขาน่าหวาดหวั่นพรั่นพรึงนัก ดวงใจเล็กๆ ของเด็กน้อยเต้นกระหน่ำด้วยความหวาดกลัว“นังเด็กนรก มึงอย่ามาอ้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status