Short
คำขอพิเศษของพี่สาวข้างบ้าน

คำขอพิเศษของพี่สาวข้างบ้าน

作者:  มาหาเศรษฐี已完成
語言: Thai
goodnovel18goodnovel
7章節
369閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

นิยายฟิล

ความหลงใหล

ย้อนกลับ

มุมมองผู้ชาย

คนโรคจิต

เพื่อนบ้าน

รักนอกการวางแผล

18+

สิ่งล่อใจ/เกลี้ยกล่อม/เกลี้ยกล่อม

"เสี่ยวอวี่ นายอย่าแกล้งพี่เลยนะ... พี่คันจะแย่อยู่แล้ว..." ภายในห้องนอน พี่สาวข้างบ้านนอนแยกขาออกอย่างคุมไม่อยู่ ใบหน้าสวยแดงระเรื่อด้วยความทรมาน คอเสื้อหลุดลุ่ย เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียด ผมไม่อาจสะกดกั้นอารมณ์ได้อีกต่อไป จึงคลานขึ้นไปทาบทับบนร่างกายของเธอ "พี่ครับ คันจนทนไม่ไหวเลยใช่ไหม? ให้ผมช่วยพี่นะ?"

查看更多

第 1 章

บทที่ 1

ผมชื่อเฉินเล่ออวี่ แอบหลงรักพี่สาวข้างบ้านมาโดยตลอด

เธอแก่กว่าผมหนึ่งปี รูปร่างโคตรจะเซ็กซี่เร่าร้อน ทรวงอกอวบอิ่มคู่นั้นดูราวกับจะล้นทะลักออกมา

เธอมักจะสวมชุดนักเรียนญี่ปุ่นสุดเซ็กซี่ ใส่คู่กับถุงน่องสีขาวเนียนละเอียดจนเห็นผิวอมชมพูอยู่บ่อยครั้ง

ทำเอาผมหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น

บางครั้งผมก็อาศัยจังหวะที่เธอไม่ทันสังเกต แอบไปขโมยถุงน่องที่เธอตากไว้ตรงระเบียงมาเพื่อระบายความเหงา

พอนานวันเข้า ความปรารถนาในใจกลับยิ่งเพิ่มพูนขึ้นไม่มีลด ถุงน่องที่ผ่านการซักแล้วไม่ทำให้ผมมีความรู้สึกใดๆ อีก

ผมปรารถนาที่จะได้ลิ้มรสร่างกายที่หอมหวานนุ่มละมุนของเธอด้วยตัวเองมากกว่า

และแล้วโอกาสนั้นก็มาถึงอย่างรวดเร็ว

วันหนึ่ง พี่สาวข้างบ้านป่วยเป็นไข้สูง พ่อแม่ของเธอก็ไปทำงานต่างจังหวัดกันหมด ไม่สามารถกลับมาได้ในทันที

เธอจึงโทรศัพท์มาหาผม ให้ช่วยไปซื้อยาแก้หวัดและเอาข้าวไปส่งให้หน่อย

พอได้ยินข่าวนี้ ผมก็ดีใจจนสั่นสะท้านไปทั้งตัว

นี่คือเหตุผลเดียวที่ให้ผมได้ก้าวเข้าไปในบ้านของเธอเท่านั้น แล้วยังมีโอกาสได้อยู่กับเธอตามลำพังในห้องอีกด้วย

ถึงตอนนั้นจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ผมนี่ตั้งตารอจนแทบไม่ไหวแล้ว

ในที่สุดกลางคืนก็มาถึง ผมถือกล่องข้าวและยาแก้หวัดมาที่บ้านของพี่สาวข้างบ้าน

เธอไม่ได้ล็อกประตูบ้าน พอผมผลักประตูก็เข้าไปได้ทันที

"พี่หลี่ซินเยว่ครับ อยู่ไหมครับ?"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงอ่อนแรงดังแว่วออกมาจากห้องนอน

"เสี่ยวอวี่เหรอ? พี่อยู่ในห้องจ้ะ เข้ามาสิ"

ผมผลักประตูห้องนอนเข้าไป เห็นหลี่ซินเยว่นอนอยู่บนเตียง ใบหน้าของเธอแดงก่ำ บนหน้าผากยังมีผ้าขนหนูหนาๆ วางทับไว้ผืนหนึ่ง

ผ้าห่มคลุมร่างไว้อย่างระเกะระกะ เผยให้เห็นผิวพรรณที่ขาวเนียน

ที่ข้างเตียงมีเท้าเล็กๆ ที่ดูเนียนละเอียดราวกับหยกโผล่พ้นออกมาข้างหนึ่ง

ผมวางยาและข้าวไว้ที่หัวเตียง สายตาลอบมองเข้าไปใต้ผ้าห่มของเธออย่างอดไม่ได้

เมื่อจ้องมองร่างอันเย้ายวน ที่ตอนนี้ห่างจากผมเพียงแค่ผ้าห่มกั้น ผมก็รู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัวอย่างห้ามไม่ได้

แม้แต่ส่วนนั้นก็เริ่มขยับขยายตัวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"พี่ป่วยขนาดนี้ทำไมไม่ห่มผ้าให้ดีล่ะครับ เดี๋ยวถ้าหนาวขึ้นมาจะทำยังไง"

ผมกุมเท้าเล็กๆ อันบอบบางของเธอไว้ แล้วสอดกลับเข้าไปในผ้าห่ม

จากนั้นก็ดึงชายผ้าห่มตรงหน้าอกขึ้นมาห่มทับร่างเธอไว้จนมิด

นิ้วมือแอบเฉียดผ่านความอวบอิ่มขาวผ่องของเธอโดยไม่ตั้งใจ มันทั้งลื่นเนียนและนุ่มนิ่มเหลือเกิน!

ร่างกายของผมเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต จนสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่

ก็ช่วยไม่ได้นี่นะ ก็ผมยังเป็นเด็กหนุ่มเวอร์จิ้นอยู่นี่นา นี่เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสร่างกายผู้หญิง โดยเฉพาะพี่สาวข้างบ้านที่ผมแอบรัก ผมตื่นเต้นจนขาทั้งสองข้างสั่นพั่บๆ

หลี่ซินเยว่เห็นผมดูแลเธอขนาดนี้ มุมปากของเธอก็ปรากฏรอยยิ้มออกมา

"ขอบใจมากนะเสี่ยวอวี่ ถ้าไม่มีนาย พี่ก็ไม่รู้จะทำยังไงดีเหมือนกัน"

"ตอนนี้พี่รู้สึกไม่มีแรงเลย นายช่วยป้อนยาพี่หน่อยได้ไหม?"

เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว

ผมหยิบยาขึ้นมาอย่างระมัดระวัง ใช้ช้อนค่อยๆ ป้อนเข้าปากเธอทีละนิด

จ้องมองหน้าอกเธอยามที่เธอกลืนยาลงไป มันเหมือนกับน้องชายของผมที่ขยับขึ้นลงตามไปด้วย

ผมป้อนยาเสร็จอย่างรวดเร็ว ผ้าขนหนูบนหัวของเธอเริ่มเย็นชืดแล้ว

"เดี๋ยวผมไปช่วยเปลี่ยนน้ำอุ่นผ้าขนหนูนะครับ พี่นอนพักเถอะ"

ผมถือผ้าขนหนูมาที่ห้องน้ำ เตรียมจะเปิดน้ำอุ่นมาชุบผ้า

ทว่าสายตากลับเหลือบไปเห็นกองเสื้อผ้าที่เธอถอดทิ้งไว้ด้านข้าง ในใจก็พลันตื่นเต้นขึ้นมา

ตอนนี้เธอนอนหมดแรงอยู่บนเตียงขยับไปไหนไม่ได้ ในห้องก็ไม่มีคนอื่นอยู่เลย

แบบนี้ต่อให้ทำเรื่องชั่วร้ายอะไรลงไป ก็คงไม่มีใครสังเกตเห็นแน่ๆ

ผมใช้มือรื้อค้นเสื้อผ้าของเธอ ซึ่งล้วนแต่เป็นชุดที่ใส่แล้วและยังไม่ได้ซัก

ด้านบนมีชุดกระโปรงและเสื้อเชิ้ตทับไว้ แต่ที่อยู่ด้านในนั้นกลับเป็นกางเกงในและถุงน่องที่ทำเอาใจแทบละลาย
展開
下一章
下載

最新章節

更多章節
暫無評論。
7 章節
บทที่ 1
ผมชื่อเฉินเล่ออวี่ แอบหลงรักพี่สาวข้างบ้านมาโดยตลอดเธอแก่กว่าผมหนึ่งปี รูปร่างโคตรจะเซ็กซี่เร่าร้อน ทรวงอกอวบอิ่มคู่นั้นดูราวกับจะล้นทะลักออกมาเธอมักจะสวมชุดนักเรียนญี่ปุ่นสุดเซ็กซี่ ใส่คู่กับถุงน่องสีขาวเนียนละเอียดจนเห็นผิวอมชมพูอยู่บ่อยครั้งทำเอาผมหลงจนถอนตัวไม่ขึ้นบางครั้งผมก็อาศัยจังหวะที่เธอไม่ทันสังเกต แอบไปขโมยถุงน่องที่เธอตากไว้ตรงระเบียงมาเพื่อระบายความเหงาพอนานวันเข้า ความปรารถนาในใจกลับยิ่งเพิ่มพูนขึ้นไม่มีลด ถุงน่องที่ผ่านการซักแล้วไม่ทำให้ผมมีความรู้สึกใดๆ อีกผมปรารถนาที่จะได้ลิ้มรสร่างกายที่หอมหวานนุ่มละมุนของเธอด้วยตัวเองมากกว่าและแล้วโอกาสนั้นก็มาถึงอย่างรวดเร็ววันหนึ่ง พี่สาวข้างบ้านป่วยเป็นไข้สูง พ่อแม่ของเธอก็ไปทำงานต่างจังหวัดกันหมด ไม่สามารถกลับมาได้ในทันทีเธอจึงโทรศัพท์มาหาผม ให้ช่วยไปซื้อยาแก้หวัดและเอาข้าวไปส่งให้หน่อยพอได้ยินข่าวนี้ ผมก็ดีใจจนสั่นสะท้านไปทั้งตัวนี่คือเหตุผลเดียวที่ให้ผมได้ก้าวเข้าไปในบ้านของเธอเท่านั้น แล้วยังมีโอกาสได้อยู่กับเธอตามลำพังในห้องอีกด้วยถึงตอนนั้นจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ผมนี่ตั้งตารอจนแทบไม่ไหวแล้วในที่สุดกลาง
閱讀更多
บทที่ 2
เมื่อจ้องมองรอยคราบคัดหลั่งสีเหลืองกองนั้น ผมก็ตื่นเต้นจนแทบคลั่งปกติผมทำได้แค่แอบขโมยชุดชั้นชุดในและถุงน่องที่ซักแล้วของเธอ ซึ่งมันไม่ได้มีฟีลลิ่งอะไรเลยแต่ตอนนี้ของที่ใส่แล้วและยังไม่ได้ซักวางอยู่ตรงหน้าผม ผมหยิบถุงน่องสีขาวคู่นั้นขึ้นมาอย่างทนไม่ไหวถุงน่องนั้นยังเปียกชื้นอยู่เล็กน้อย และมีกลิ่นเหงื่อจากฝ่าเท้าหลงเหลืออยู่ผมประคองมันไว้ในอุ้งมือแล้วขยับเข้าไปชิดจมูกสูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอด กลิ่นอายเหล่านั้นพุ่งเข้าไปถึงขั้วปอดของผมทันทีมันทำให้ผมรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตา เหมือนมีมดนับไม่ถ้วนถูกสูดเข้าไปในร่างกาย แล้วไต่พล่านไปตามเส้นเลือดมันรู้สึกคันยุบยิบไปทั้งตัวผมอยากจะปลดปล่อยตรงนั้นเสียให้รู้แล้วรู้รอด เพื่อบรรเทาความปรารถนาในร่างกายแต่พี่เธอยังรอผ้าขนหนูอุ่นๆ อยู่ ผมจึงจำใจวางถุงน่องลงด้วยความอาลัยอาวรณ์ ตั้งใจว่าเดี๋ยวค่อยกลับมาลิ้มรสใหม่อีกรอบพอกลับมาถึงห้องนอน ก็พบว่าหลี่ซินเยว่หลับตาลงแล้ว ดูเหมือนว่าเธอจะหลับไปจริงๆตอนนี้เธอช่างเหมือนกระต่ายน้อยที่รอคอยการถูกหยอกเย้าเหลือเกินผมวางผ้าขนหนูอุ่นๆ ลงบนหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบาเธอยังคงหลับต
閱讀更多
บทที่ 3
ผมเดินเข้ามาในบ้านพี่สาวข้างบ้านด้วยความกระวนกระวายใจ ก้มหน้าก้มตาเตรียมจะวางยาไว้แล้วรีบกลับไปจังหวะที่ผมหันหลังเตรียมจะออกไปนั้น หลี่ซินเยว่ก็เรียกผมเอาไว้"เสี่ยวอวี่ อย่าเพิ่งไปเลยนะ"ผมคิดว่าเธอจะตำหนิเรื่องเมื่อวาน ได้แต่ยืนตัวสั่นงันงกอยู่กับที่ตอนนี้เธอสามารถลุกขึ้นนั่งได้แล้ว และหยิบกล่องครีมออกมาจากตู้"เมื่อวานพี่ถูกนายทำจนคันไปหมดเลย นายช่วยทำให้พี่อีกรอบได้ไหม?"พอได้ยินประโยคนี้ ขนทั่วร่างของผมก็ลุกซู่ ขนพองสยองเกล้าจนเกือบคิดว่าตัวเองหูฝาดไป"จะ จะให้ผมช่วยยังไงครับ?"หลี่ซินเยว่ถอดเสื้อผ้าออกต่อหน้าผม เธอไม่ได้สวมอะไรไว้เลยแม้แต่ชิ้นเดียว เธอยืนประจันหน้ากับผมอยู่อย่างนั้นผมจ้องมองจนตาค้างเห็นเธอทาครีมลงบนก้อนนุ่มนิ่มคู่นั้น แล้วเอ่ยกับผมว่า"พี่ให้นายกินครีมฟรีดีไหมจ๊ะ?"พูดจบ เธอก็นอนลงบนเตียง ร่างกายขาวผ่องชโลมไปด้วยครีม ราวกับอาหารจานเลิศที่รอให้ผมลิ้มลองผมไม่อาจทนได้อีกต่อไป ย่อตัวลงแล้วค่อยๆ เลียชิมครีมเหล่านั้นอย่างช้าๆหลังจากเลียครีมจนสะอาด ยอดปทุมถันสีแดงระเรื่อก็ค่อยๆ ปรากฏออกมา มันแข็งชันยิ่งกว่าครั้งก่อนเสียอีกใบหน้าของหลี่ซินเยว่แดงก่ำ
閱讀更多
บทที่ 4
ผมทนไม่ไหวอีกต่อไป สองมือประคองเอวของเธอไว้แล้วออกแรงโถมกายเข้าใส่ทันทีในวินาทีนั้น ความรู้สึกบีบรัดอย่างรุนแรงเข้าจู่โจมสมองของผมเส้นประสาททั่วร่างพลันตึงขึ้นมาในทันทีนี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสถึงความสุขของการได้เป็นชายเต็มตัว มันช่างเสียวซ่านเกินบรรยายจริงๆหลี่ซินเยว่ส่งเสียงชื่นชมออกมาไม่ขาดปาก"แรงอีกนิดสิ นายนี่มันเก่งชะมัดเลย"แนวกระดูกสันหลังของผมรู้สึกซ่านสยิวไปหมด มันสบายจนบอกไม่ถูกในขณะที่พวกเรากำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม จู่ๆ ก็มีเสียงเปิดประตูบ้านดังขึ้นเวลานี้บ้านเธอยังจะมีคนมาอีกเหรอ?ผมรีบถอนตัวออกมาแล้วกุลีกุจอใส่เสื้อผ้าจ้องมองหลี่ซินเยว่อย่างอาลัยอาวรณ์ เธอก็ทำหน้ามุ่ยบ่นพึมพำออกมาอย่างไม่สบอารมณ์"รีบใส่เสื้อผ้าเร็วเข้า พ่อกับแม่พี่น่าจะกลับมาแล้ว"พอได้ยินประโยคนี้ ผมถึงกับยืนอึ้งไปทั้งตัวไม่ใช่ว่าพ่อแม่เธอไปทำงานต่างจังหวัดหรอกเหรอ? ทำไมถึงกลับมาตอนนี้ได้ล่ะไม่ทันให้ผมได้ลังเล พ่อแม่ของเธอก็ผลักประตูห้องเข้ามาโชคดีที่ก่อนหน้านั้นเพียงวินาทีเดียว ผมใส่เสื้อผ้าเสร็จพอดี ส่วนเธอก็ซุกตัวเข้าไปอยู่ในผ้าห่ม ก็เลยไม่ถูกจับได้พ่อของเธอเห็นผมอยู่ที่น
閱讀更多
บทที่ 5
เมื่อเห็นผมยืนเก้อเขินทำตัวไม่ถูก เธอก็คว้ามือผมแล้วลากไปที่ข้างเตียง ออกแรงดึงเบาๆ ให้ผมลงไปนั่ง จากนั้นเธอก็ขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของผม สองแขนโอบรอบคอผมไว้"ไม่ต้องตื่นเต้นนะ เดี๋ยวพี่สอนนายเอง"เธอเปิดฝากล่องครีม ใช้ปลายนิ้วปาดครีมออกมาเล็กน้อยแล้วจ่อมาที่ปากผม"มา อ้าปากสิ"ปลายนิ้วเรียวไล้ผ่านลิ้นของผมเบาๆ รสหวานละมุนของครีมระเบิดซ่านไปตามตุ่มรับรส ผสมผสานกับกลิ่นกายสาวที่หอมกรุ่นจากตัวเธอสัมผัสได้ชัดเจนว่าอุณหภูมิระหว่างผมกับเธอกำลังพุ่งสูงขึ้นผมกุมนิ้วมือของเธอไว้ เลียกินครีมบนนั้นอย่างหิวกระหาย ปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดพันรอบปลายนิ้วของเธอเธอหัวเราะเบาๆ พร้อมกระซิบ "เด็กดี"พูดจบ เธอก็ถอดถุงน่องออกแล้วเอามาวางทาบลงบนใบหน้าของผม"ความจริงพี่รู้นานแล้วนะว่านายชอบถุงน่องของพี่ นายแอบขโมยคู่ที่พี่ซักแล้วไปบ่อยๆ ความรู้สึกตอนนั้นมันดีไหมล่ะ?"ใบหน้าของผมร้อนผ่าวแดงก่ำไปถึงใบหู ได้แต่เกาหลังศีรษะแก้เก้อ"ตอนแรกมันก็ตื่นเต้นดีครับ แต่พักหลังเริ่มรู้สึกว่ากลิ่นมันจางไป มีแต่กลิ่นผงซักฟอก ไม่เหมือนกลิ่นจริงๆ จากตัวพี่"เธอหัวเราะคิกคัก ค่อยๆ เอาถุงน่องมาพันรอบข้อมือของผม แววตาด
閱讀更多
บทที่ 6
ท่าทีของพ่อผมนั้นดูเด็ดขาดเอามากๆ ท่านคัดค้านการแต่งงานครั้งนี้อย่างหัวชนฝา"ไม่ได้! อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าลูกสาวแกเป็นคนยังไง จบแค่ ม.ต้น ก็ไม่เรียนต่อ วันๆ เอาแต่เที่ยวเตร่มั่วสุมอยู่กับพวกนักเลงหัวไม้ นิสัยใจคอหล่อนเป็นยังไงฉันรู้ซึ้งดี คนแบบนี้ไม่มีวันได้ก้าวเท้าเข้าบ้านฉันเด็ดขาด!"พูดกันตามตรง ผมเองก็รู้ว่าหลี่ซินเยว่เรียนจบแค่ ม.ต้น แล้วก็ไม่ได้เรียนต่อ ได้ยินมาว่าหลังจากนั้นเธอก็ไปทำงานในบาร์แถมเพิ่งจะกลับมาบ้านเมื่อไม่นานมานี้เอง เมื่อก่อนแทบจะไม่ค่อยเห็นหน้าเธอเลยคำพูดของพ่อเหมือนน้ำเย็นจัดที่ราดรดลงมา บรรยากาศพลันชะงักงันจนแข็งทื่อ ใบหน้าของครอบครัวหลี่ซินเยว่ซีดสลดลงทันตาพ่อของเธอชี้หน้าพ่อผมแล้วพูดขึ้น"แกอย่ามาพูดจาพล่อยๆ ใส่ร้ายคนอื่นนะ ลูกสาวฉันน่ะสะอาดสะอ้าน วันนี้ฉันจะบอกความจริงให้แกเอาไปคิดดู งานนี้ไม่ว่ายังไงก็ต้องแต่ง!""แกน่ะสิพูดจาหมาๆ! เรื่องแต่งงานเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ไม่ใช่เรื่องที่แกจะมาบังคับขู่เข็ญกันได้หรอกนะ!" พ่อกับแม่ผมก็ไม่ยอมลดลาวาศอก สวนกลับคำพูดและการกระทำของฝั่งนั้นทันควันเสียงทะเลาะวิวาทดังขึ้นในห้องรับแขก มันดังจนผมรู้สึกปวดหัวจนแทบระเบ
閱讀更多
บทที่ 7
พอถึงช่วงค่ำ พ่อก็พาพวกเรากลับมาอยู่ที่บ้านคุณปู่ในชนบท เพื่อหลบไปพักใหญ่ก่อนในบ้านหลังเก่าของคุณปู่จุดไฟสีเหลืองสลัว ผนังลอกล่อน มีหยากไย่ขึงตึงไปทั่วคุณลุงกับอาสามก็อยู่ที่นี่ด้วยหลังจากพวกเขาฟังเรื่องราวที่พ่อเล่าจบ ต่างก็จุดบุหรี่ขึ้นสูบเงียบๆ"เรื่องของเสี่ยวอวี่เนี่ยท่าทางจะจัดการยากนะ ฝ่ายนั้นเขามีวิดีโอเป็นหลักฐานคาหนังคาเขา" ลุงค่อยๆ พ่นควันบุหรี่ออกมาด้วยสายตาเคร่งเครียดอาสามลุกขึ้นพูดว่า "ตามความเห็นผมนะ พี่ก็ให้มันแต่งๆ ไปเถอะ ยังไงหล่อนก็เพิ่งท้องได้ไม่นาน ไปเอาออกซะก็จบเรื่อง สมัยนี้ผู้หญิงน่ะหายากจะตาย แต่นี่โชคดีแค่ไหนแล้วที่มีคนมาประเคนให้ถึงที่ดันไม่เอา"คุณปู่ถือไม้เท้าฟาดเข้าที่ก้นของอาสาม"ในบ้านนี้แกมันเหลวไหลที่สุด จนป่านนี้ยังไม่ได้แต่งงานแต่งการ ดีแต่จะเสนอไอ้ความคิดเลอะเทอะ!""เสี่ยวอวี่น่ะเป็นถึงปัญญาชนนักศึกษา จะให้มาคว้าเมียพรรค์นั้นได้ยังไง?"พอถูกตี อาสามก็ได้แต่นั่งสูบบุหรี่เงียบๆ บนเก้าอี้ ไม่ยอมพูดอะไรอีกตอนนั้นเองคุณลุงก็หยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วหาเบอร์โทรเบอร์หนึ่ง"น้องรองอย่าเพิ่งใจร้อน สมัยก่อนตอนทำโปรเจกต์ก่อสร้างเคยรู้จักทนายอยู่คนห
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status