ครูสอนพิเศษสาวเสพติดตัณหา

ฉันชื่อสวี่ลี่ เป็นครูคนหนึ่ง

หลังจากแต่งงาน ฉันถูกสามีเคี่ยวกรำอย่างหนักจนเกินไป จนโชคร้ายที่ต้องกลายเป็นโรคเสพติดกามอันน่าอัปยศ

ไม่รู้ว่ามันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แม้แต่การสัมผัสเพียงแผ่วเบาที่สุด ก็สามารถกระตุ้นความสยิวซ่านภายในร่างกายของฉันให้พุ่งสูงขึ้นกว่าปกติหลายสิบเท่า ในสมองของฉันเต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะถูกเติมเต็ม เพียงแค่ภาพจินตนาการอันวาบหวามในหัว ก็เพียงพอที่จะทำให้ฉันตกอยู่ในสภาวะถึงจุดสุดยอดได้ในทุกๆ ที่

แม้แต่การเสียดสีจากการเดินก็ทำให้ฉันเปียกชื้น จนอยากจะได้รับการตอบสนองอยู่ตลอดเวลา

ยามอาการกำเริบ มันรู้สึกเหมือนมีแมลงตัวเล็กๆ นับไม่ถ้วนไต่ยั้วเยี้ย คันยิบจนแทบจะทนไม่ไหว

ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงอ้อนวอนให้สามีช่วยบรรเทาอาการให้ ช่วงแรกๆเขาก็ลุ่มหลงในรสสัมผัสและสนุกไปกับมัน แต่พอนานวันเข้า สามีก็ไม่สามารถตอบสนองตัณหาที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ของฉันได้อีกต่อไป

หลังจากอาการกำเริบครั้งหนึ่ง สามีทิ้งฉันไว้ข้างหลัง พลางสบถด่าขณะดึงกางเกงขึ้นมาสวม

"โธ่เว้ย ร่านอีกแล้วนะ!"

"วันๆ ฉันไม่ต้องไปทำงานทำการเลยหรือไง? คราวหน้าถ้ามีอาการอีกก็หาทางเอาเองแล้วกัน!"

สามีจากไปแล้ว

ทิ้งให้ฉันสั่นสะท้านคุกเข่าหมอบอยู่บนโต๊ะทำงาน ความเสียวซ่านทำให้ใบหน้าของฉันแดงก่ำ สองมือที่อ่อนแรงไม่มีแม้แต่กำลังจะใส่เสื้อเชิ้ตที่ยับยู่ยี่ให้เรียบร้อย รูหลังที่บวมเป่งโอบอุ้มของเหลวสีขาวขุ่นเอาไว้ แต่มันยังคงขยับตอดรัดอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ความว่างเปล่าทางด้านหลังทำให้ฉันรู้สึกคันยุบยิบไปทั้งตัว

ในอากาศยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นที่คุ้นเคย กลิ่นที่ใครเห็นก็รู้ว่าเพิ่งเกิดอะไรขึ้นที่นี่

บนพื้นเต็มไปด้วยร่องรอยหยาดน้ำแห่งกามารมณ์ของฉันที่เปียกโชก มันย้ำเตือนถึงสภาพอันบ้าคลั่งของฉันเมื่อครู่นี้อย่างไร้เสียง

แต่นั่นก็ช่วยบรรเทาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ช่วยไม่ได้จริงๆ ตอนนี้สามีไม่สามารถเติมเต็มฉันได้อีกต่อไปแล้ว

ฉันรีบฉีดสเปรย์ปรับอากาศ จัดการออฟฟิศให้เรียบร้อย ก่อนจะหมุนตัวออกไปสอนพิเศษตามบ้าน

ถึงแม้การช่วยเหลือของสามีจะช่วยบรรเทาไปได้มากแล้ว แต่เพื่อความไม่ประมาท ฉันยังคงพกยาติดตัวไปด้วย

ทว่าฉันกลับคิดไม่ถึงว่า ผู้ปกครองของนักเรียนจะเป็นชายฉกรรจ์ร่างกำยำขนาดนี้

ทันทีที่ได้เห็นซุนอู่ ท้องน้อยของฉันก็เริ่มปั่นป่วนอย่างควบคุมไม่ได้

ไม่เพียงแต่เขาจะสูงกว่าสามีของฉันถึงหนึ่งช่วงศีรษะ แต่ต้นขาที่หนาแน่นนั่นยังดูใหญ่กว่าเอวของฉันเสียอีก

ร่างกายท่อนบนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ นั่นราวกับจะโอบรัดฉันได้ทั้งตัว มือทั้งสองข้างนั่นคงสามารถรวบข้อมือของฉันได้อย่างง่ายดาย และกดฉันลงตรงไหนก็ได้ นิ้วมือที่หยาบกร้านและทรงพลังนั่นจะทิ้งร่องรอยไว้บนตัวฉัน แล้วสอดลึกเข้าไปในส่วนที่ลับที่สุดทางด้านหลัง เพียงแค่ขยับไม่กี่ครั้งก็คงทำให้ฉันเสร็จสมได้ในทันที

ฉันอดไม่ได้ที่จะก้มลงมอง ส่วนที่นูนเด่นออกมาจากกางเกงนั่น...

นิ้วมือของฉันขดเกร็งโดยอัตโนมัติ ฉันตกใจที่พบว่ามือของตัวเองอาจจะกำสิ่งของที่น่ากลัวชิ้นนั้นไว้ไม่รอบด้วยซ้ำ

สวรรค์... นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเคยเห็นของที่ใหญ่ขนาดนี้...

ในขณะที่ฉันกำลังกระสับกระส่าย สายตาที่ซุนอู่ใช้มองสำรวจฉันก็เริ่มร้อนแรงขึ้น

ฉันรีบมากจนเกินไป เลยติดกระดุมคอเสื้อผิดไปเม็ดหนึ่ง ทำให้หน้าอกของฉันแหวกออก เผยให้เห็นร่องอกที่ถูกก้อนเนื้อนุ่มนิ่มสองเต้าเบียดชิดกันจนเห็นได้ชัดเจน

ฉันสั่นสะท้านเล็กน้อยภายใต้สายตาของเขา รับรู้ได้ว่าร่างกายเริ่มร้อนผ่าว ความเสียวซ่านที่แสนทรมานและความว่างเปล่าเริ่มเผาไหม้สติสัมปชัญญะของฉัน

ซุนอู่ลอบกลืนน้ำลาย สายตาชำเลืองมองชายกระโปรงทรงสอบที่รัดรูปพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่มีความหมายแฝง

"คุณครูสวี่ใช่ไหมครับ? เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก คุณสวยเหมือนที่ลูกสาวผมบอกไว้จริงๆ"

ฉันดึงชายกระโปรงลงด้วยความประหม่า

ใบหน้าร้อนผ่าว "ขอบคุณค่ะ"

ในห้องนั่งเล่น เวยเวยนักเรียนของฉันกำลังเปิดหนังสือรออยู่ ส่วนข้างๆ นั้นมีอุปกรณ์ออกกำลังกายวางกองอยู่เต็มไปหมด

ซุนอู่เกาหัวพลางยิ้มอธิบาย

"ห้องนอนเวยเวยกำลังซ่อมอยู่ เลยต้องเรียนที่ห้องนั่งเล่นไปก่อนนะครับ"

"อ๋อ ไม่เป็นไรค่ะ"

ฉันตอบรับตามมารยาทแล้วนั่งลงสอนหนังสือให้เวยเวย แต่สมาธิกลับไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย

เสียงหอบหายใจหนักๆ ของผู้ชายดังมาจากข้างหลัง ทุกๆ เสียงเปรียบเหมือนการเติมฟืนลงในกองไฟแห่งสติที่กำลังมอดไหม้ของฉัน

ฉันแอบหันไปมองโดยใช้หางตา จ้องมองชายที่เหงื่อไหลโซมกายคนนั้น

ซุนอู่สวมเสื้อกล้ามตัวหลวมกำลังวิดพื้นอยู่

ทุกครั้งที่เขาดันตัวขึ้น กล้ามเนื้อที่ดูระเบิดพลังออกมานั้นกำลังแผ่ซ่านฟีโรโมนอย่างรุนแรง

จังหวะการขึ้นลงของเขา เคล้าไปกับเสียงหอบกระเส่าที่ทุ้มต่ำเซ็กซี่ ฟังดูเหมือนเขากำลัง...

ฉันลอบหนีบขาเข้าหากันแน่น พยายามกดข่มอาการอยากที่กำลังถูกปลุกเร้าขึ้นมาอย่างสุดชีวิต

ไม่ได้นะ ไม่ได้เด็ดขาด นี่มันบ้านนักเรียนนะ

ฉันนึกภาพไม่ออกเลยว่า ถ้ามาทำเรื่องน่าอายที่นี่ ฉันจะมีหน้ากลับไปที่โรงเรียนได้ยังไง

"คุณครูคะ ครูคันเหรอคะ?"

คำพูดของเวยเวยทำให้ฉันได้สติกลับมาทันที ตกใจจนพูดจาไม่เป็นภาษา

"ธะ... เธอว่าอะไรนะ?"

เวยเวยเบิกตากลมโตที่ใสซื่อ จิ้มไปที่ขาของฉันที่กำลังเบียดเสียดขัดสีกันแน่น

"ไม่มีอะไรจ้ะ ครูแค่... แค่ปวดห้องน้ำน่ะ"

ฉันรีบหาข้ออ้าง แล้วหลบเข้าไปในห้องน้ำอย่างทุลักทุเล

แต่ก่อนจะเข้าไป ฉันกลับพบว่าซุนอู่กำลังจ้องมองฉันด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา

สายตาที่ร้อนแรงของชายหนุ่มหยุดอยู่ที่สะโพกของฉัน รอยยิ้มเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้มนั้นทำให้ฉันเกือบจะแข้งขาอ่อน

ซวยแล้ว

เวยเวยยังเด็ก เธอคงไม่รู้อะไร

แต่ซุนอู่ไม่เหมือนกัน เขาคงจะเดาออกแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น

แต่เมื่อเทียบกับความกังวลว่าผู้ปกครองจะเอาเรื่องไปฟ้อง ตอนนี้ฉันไม่มีเวลามาคิดเรื่องนั้นแล้ว เพราะอาการของฉันกำเริบขึ้นมาอีกครั้ง

ฉันมือสั่นขณะเอื้อมไปหยิบยา แต่กลับเทออกมาเจอแต่ขวดเปล่า

แย่แล้ว ฉันลืมเติมยาใส่ขวด

สิ่งที่ตามมาพร้อมกับความตื่นตระหนก คือความคันยิบและความร้อนรุ่มที่โถมเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

เพียงแค่การเสียดสีของขาไม่สามารถบรรเทาอาการได้อีกต่อไป กางเกงในที่ห่อหุ้มส่วนสงวนก็เปียกโชกไปนานแล้ว แทบจะมีหยดน้ำไหลหยดลงมา

ฉันถอดกางเกงในออก วินาทีที่ส่วนลับสัมผัสกับอากาศ ความรู้สึกเย็นวาบก็ทำให้ฉันครางอือออกมาและทรุดตัวลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง

ทันทีที่แท่งสั่นขนาดพกพาได้สัมผัสลงไป

ฉันก็ครางอือในลำคอด้วยความซ่านสยิวอย่างกลั้นไม่อยู่ โชคดีที่มีสิ่งนี้ ไม่อย่างนั้นฉันคงคันจนสลบไปแน่ๆ

สิ่งที่คาอยู่ในรูนั้นทำหน้าที่สั่นสะเทือนอย่างแข็งขัน ความเสียวซ่านที่รุนแรงทำให้ฉันกระตุกสั่นจนแทบหมดสติ

แต่นี่มันเป็นเพียงการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ

หมอเคยบอกว่า ยามที่อาการกำเริบ ถ้าไม่ได้รับการร่วมรักกับผู้ชายจริงๆ อาการจะคงความเร่าร้อนอยู่แบบนี้ จนกว่าสติจะเตลิดไปจนหมดสิ้น

ฉันหอบหายใจแรง พยายามส่งข้อความหาสามีโดยสัญชาตญาณ

แต่สามีกลับไม่สนใจฉันเลย

ในหัวพลันนึกถึงคำพูดที่สามีทิ้งไว้ให้ในวันนี้ "นังร่าน คราวหน้าถ้าแกเกิดอาการอีกก็ไปหาคนอื่นซะ! ฉันโดนแกสูบจนแห้งหมดแล้ว!"

ไม่จริงน่า สามีเอาจริงงั้นเหรอ

ฉันอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา สมาธิทั้งหมดไปรวมอยู่ที่ตาน้ำที่กำลังเอ่อล้นนั่นแล้ว

"ทำยังไงดี? ทำยังไงดี?"

ถ้าไม่มีผู้ชายมาช่วยดับความกระสันนี้ ฉันต้องแย่แน่ๆ!

ความตึงเครียดทำให้ร่างกายของฉันเกร็ง สิ่งที่คาอยู่ทางด้านหลังขยับเล็กน้อย แล้วไปบดขยี้จุดกระสันเข้าอย่างจัง

ในพริบตานั้น ฉันกรีดร้องออกมา รูหลังเปียกแฉะจนเละเทะ แม้แต่ของเล่นก็ยังถูกแรงน้ำที่พุ่งออกมาสวนจนกระเด็นหลุดออกไป

ฉันหอบหายใจฟุบลงในห้องน้ำ กลิ่นอายของความเสียวซ่านยังไม่ทันหายไป ความว่างเปล่าทางด้านหลังก็จู่โจมเข้ามาทันควัน และมันเผาไหม้รุนแรงยิ่งกว่าที่เคย

สายตาที่พร่าเลือนของฉันเงยขึ้น มองไปที่ประตูอย่างไร้สติ

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฉันอ่อนไหวเกินไปไหม จากเดิมที่ประตูห้องน้ำควรจะมีแสงลอดเข้ามา ตอนนี้กลับถูกเงาดำทาบทับเอาไว้

ลักษณะนั้น เหมือนมีคนกำลังแนบชิดซุ่มมองอยู่บนประตู

"ซุนอู่อยากแอบดูฉันงั้นเหรอ?"

ความคิดประหลาดผุดขึ้นมา ไฟราคะในกายยิ่งโหมกระหน่ำ

พอคิดว่าชายร่างกำยำขนาดนั้นกำลังแอบดูสภาพอันร่านรักของฉันในตอนนี้ ความซ่านสยิวที่ยากจะอธิบายก็พุ่งพล่านขึ้นถึงขีดสุด

ในความพร่ามัว ฉันราวกับสัมผัสได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่กำลังโลมเลียไปตามร่างกายที่เปียกชุ่มของฉัน สายตาที่จาบจ้วงนั้นทำให้ฉันอยากจะร้องไห้แต่ก็มีความสุข และส่วนลึกทางด้านหลังก็ยิ่งทวีความคันคะเยอหนักกว่าเดิม