Share

บทที่ 3

Author: มาหาเศรษฐี
ผมเดินเข้ามาในบ้านพี่สาวข้างบ้านด้วยความกระวนกระวายใจ ก้มหน้าก้มตาเตรียมจะวางยาไว้แล้วรีบกลับไป

จังหวะที่ผมหันหลังเตรียมจะออกไปนั้น หลี่ซินเยว่ก็เรียกผมเอาไว้

"เสี่ยวอวี่ อย่าเพิ่งไปเลยนะ"

ผมคิดว่าเธอจะตำหนิเรื่องเมื่อวาน ได้แต่ยืนตัวสั่นงันงกอยู่กับที่

ตอนนี้เธอสามารถลุกขึ้นนั่งได้แล้ว และหยิบกล่องครีมออกมาจากตู้

"เมื่อวานพี่ถูกนายทำจนคันไปหมดเลย นายช่วยทำให้พี่อีกรอบได้ไหม?"

พอได้ยินประโยคนี้ ขนทั่วร่างของผมก็ลุกซู่ ขนพองสยองเกล้าจนเกือบคิดว่าตัวเองหูฝาดไป

"จะ จะให้ผมช่วยยังไงครับ?"

หลี่ซินเยว่ถอดเสื้อผ้าออกต่อหน้าผม เธอไม่ได้สวมอะไรไว้เลยแม้แต่ชิ้นเดียว เธอยืนประจันหน้ากับผมอยู่อย่างนั้น

ผมจ้องมองจนตาค้าง

เห็นเธอทาครีมลงบนก้อนนุ่มนิ่มคู่นั้น แล้วเอ่ยกับผมว่า

"พี่ให้นายกินครีมฟรีดีไหมจ๊ะ?"

พูดจบ เธอก็นอนลงบนเตียง ร่างกายขาวผ่องชโลมไปด้วยครีม ราวกับอาหารจานเลิศที่รอให้ผมลิ้มลอง

ผมไม่อาจทนได้อีกต่อไป ย่อตัวลงแล้วค่อยๆ เลียชิมครีมเหล่านั้นอย่างช้าๆ

หลังจากเลียครีมจนสะอาด ยอดปทุมถันสีแดงระเรื่อก็ค่อยๆ ปรากฏออกมา มันแข็งชันยิ่งกว่าครั้งก่อนเสียอีก

ใบหน้าของหลี่ซินเยว่แดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพิษไข้หรือเพราะอะไรกันแน่

เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า

"เสี่ยวอวี่ นายหลับตาลงสิ พี่จะให้นายกินครีมฟรีอีกรอบ"

พอผมหลับตาลง ก็ไม่รู้ว่าเธอทาครีมไว้ตรงไหน

รู้สึกเพียงแต่ว่าในปากมันมีรสเค็มๆ

ผมถามเธอ "พี่ทาครีมไว้ตรงไหนครับ? ทำไมมันถึงมีรสเค็มๆ"

เห็นเธอเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาแฝงไปด้วยความกะล่อน

"อยากรู้ก็หลับตาลงอีกรอบสิ จะให้กินอีกรอบนึงนะ"

คราวนี้ผมแลบลิ้นออกมา แล้วเลียชิมครีมไม่หยุด

หลี่ซินเยว่ส่งเสียงครางอื้ออึงออกมาเป็นระยะ เสียงนั้นทำเอาเลือดในกายผมสูบฉีดพล่าน เหมือนเสียงที่ดังออกมาจากในหนังผู้ใหญ่ไม่มีผิด

ผมอดใจไม่ไหวจนต้องหรี่ตามอง

ภาพเบื้องหน้าทำเอาผมร้อนรุ่มไปทั้งตัวจนแทบบ้า!

เธอนอนอยู่บนเตียง แยกขาทั้งสองข้างออก ตรงนั้นยังมีคราบครีมที่กินไม่หมดหลงเหลืออยู่

เมื่อเห็นผมยืนอึ้ง เธอก็ลุกขึ้นนั่งช้าๆ

"นายยังจะเขินอีกเหรอ เมื่อวานยังใจกล้าอยู่เลยนี่นา กล้าแอบคลำพี่ตอนไม่รู้ตัวด้วย"

ร่างกายที่ผมเฝ้าถวิลหาทั้งยามหลับและยามตื่น บัดนี้ปรากฏอยู่ตรงหน้าในสภาพเปลือยเปล่าล่อนจ้อน แถมเมื่อกี้ผมยังได้เลียได้ชิมไปแล้วด้วย!

ผมรู้สึกหน้ามืดตาลาย ร่างกายร้อนผ่าวราวกับลาวา และตรงเป้ากางเกงก็โด่งนูนขึ้นมาเป็นผงาดเป็นลำ

เธอเห็นผมมีอาการแบบนั้น ก็หัวเราะร่าพลางดึงกางเกงของผมลง

"พองจนจะแตกอยู่แล้ว รีบถอดกางเกงให้พี่ดูหน่อยสิว่าใหญ่ไหม"

วินาทีที่กางเกงถูกถอดออก ท่อนเอ็นขนาดมหึมาก็ดีดผึงออกมาจากกางเกง

หลี่ซินเยว่มองสิ่งนั้นด้วยความตกใจปนดีใจ เธอแลบลิ้นเลียริมฝีปาก ร่างกายเริ่มมีน้ำหวานไหลซึมออกมาอย่างห้ามไม่ได้

ท่าทางของเธอตอนนี้ดูร่านสุดๆ ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนที่มีความต้องการสูงมาก

เธอทาครีมลงบนส่วนนั้นของผม จนมันขาวโพลนไปทั้งแท่งเหมือนไอศกรีม

เธอคิดจะทำอะไรกันแน่? หรือว่าตั้งใจจะ...

ไม่ทันให้ผมได้ตั้งตัว เธอก็อ้าปากอมมันเข้าไปทันที แล้วเริ่มลิ้มรสอย่างหิวกระหาย

ผมรู้สึกซาบซ่านไปทั้งตัว นิ้วเท้าจิกเกร็งเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว สัมผัสได้ถึงกระแสไฟฟ้าที่วิ่งพล่านกระตุ้นไปตามกระดูกสันหลัง ทั้งเสียวทั้งซ่าน

ลมหายใจเริ่มหอบกระชั้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ

"เสี่ยวอวี่ ของนายนี่อร่อยจริงๆ เลยนะ!"

เธอเงยหน้าขึ้นมองผม บนแท่งนั้นเต็มไปด้วยน้ำลายของเธอ

ผมทนไม่ไหว ประคองศีรษะของเธอไว้แล้วเอ่ยว่า

"พี่ครับ ผมยังไม่เคยทำเลย พี่ให้ผมลองได้ไหม?"

เธอดูตื่นเต้นสุดๆ หมอบคลานลงบนเตียง แล้วโก่งสะโพกงอนงามสู้หน้าผม

"ได้สิ พี่เองก็อยากทำเหมือนกัน รีบมาปรนเปรอพี่เร็วเข้าสิ"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คำขอพิเศษของพี่สาวข้างบ้าน   บทที่ 7

    พอถึงช่วงค่ำ พ่อก็พาพวกเรากลับมาอยู่ที่บ้านคุณปู่ในชนบท เพื่อหลบไปพักใหญ่ก่อนในบ้านหลังเก่าของคุณปู่จุดไฟสีเหลืองสลัว ผนังลอกล่อน มีหยากไย่ขึงตึงไปทั่วคุณลุงกับอาสามก็อยู่ที่นี่ด้วยหลังจากพวกเขาฟังเรื่องราวที่พ่อเล่าจบ ต่างก็จุดบุหรี่ขึ้นสูบเงียบๆ"เรื่องของเสี่ยวอวี่เนี่ยท่าทางจะจัดการยากนะ ฝ่ายนั้นเขามีวิดีโอเป็นหลักฐานคาหนังคาเขา" ลุงค่อยๆ พ่นควันบุหรี่ออกมาด้วยสายตาเคร่งเครียดอาสามลุกขึ้นพูดว่า "ตามความเห็นผมนะ พี่ก็ให้มันแต่งๆ ไปเถอะ ยังไงหล่อนก็เพิ่งท้องได้ไม่นาน ไปเอาออกซะก็จบเรื่อง สมัยนี้ผู้หญิงน่ะหายากจะตาย แต่นี่โชคดีแค่ไหนแล้วที่มีคนมาประเคนให้ถึงที่ดันไม่เอา"คุณปู่ถือไม้เท้าฟาดเข้าที่ก้นของอาสาม"ในบ้านนี้แกมันเหลวไหลที่สุด จนป่านนี้ยังไม่ได้แต่งงานแต่งการ ดีแต่จะเสนอไอ้ความคิดเลอะเทอะ!""เสี่ยวอวี่น่ะเป็นถึงปัญญาชนนักศึกษา จะให้มาคว้าเมียพรรค์นั้นได้ยังไง?"พอถูกตี อาสามก็ได้แต่นั่งสูบบุหรี่เงียบๆ บนเก้าอี้ ไม่ยอมพูดอะไรอีกตอนนั้นเองคุณลุงก็หยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วหาเบอร์โทรเบอร์หนึ่ง"น้องรองอย่าเพิ่งใจร้อน สมัยก่อนตอนทำโปรเจกต์ก่อสร้างเคยรู้จักทนายอยู่คนห

  • คำขอพิเศษของพี่สาวข้างบ้าน   บทที่ 6

    ท่าทีของพ่อผมนั้นดูเด็ดขาดเอามากๆ ท่านคัดค้านการแต่งงานครั้งนี้อย่างหัวชนฝา"ไม่ได้! อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าลูกสาวแกเป็นคนยังไง จบแค่ ม.ต้น ก็ไม่เรียนต่อ วันๆ เอาแต่เที่ยวเตร่มั่วสุมอยู่กับพวกนักเลงหัวไม้ นิสัยใจคอหล่อนเป็นยังไงฉันรู้ซึ้งดี คนแบบนี้ไม่มีวันได้ก้าวเท้าเข้าบ้านฉันเด็ดขาด!"พูดกันตามตรง ผมเองก็รู้ว่าหลี่ซินเยว่เรียนจบแค่ ม.ต้น แล้วก็ไม่ได้เรียนต่อ ได้ยินมาว่าหลังจากนั้นเธอก็ไปทำงานในบาร์แถมเพิ่งจะกลับมาบ้านเมื่อไม่นานมานี้เอง เมื่อก่อนแทบจะไม่ค่อยเห็นหน้าเธอเลยคำพูดของพ่อเหมือนน้ำเย็นจัดที่ราดรดลงมา บรรยากาศพลันชะงักงันจนแข็งทื่อ ใบหน้าของครอบครัวหลี่ซินเยว่ซีดสลดลงทันตาพ่อของเธอชี้หน้าพ่อผมแล้วพูดขึ้น"แกอย่ามาพูดจาพล่อยๆ ใส่ร้ายคนอื่นนะ ลูกสาวฉันน่ะสะอาดสะอ้าน วันนี้ฉันจะบอกความจริงให้แกเอาไปคิดดู งานนี้ไม่ว่ายังไงก็ต้องแต่ง!""แกน่ะสิพูดจาหมาๆ! เรื่องแต่งงานเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ไม่ใช่เรื่องที่แกจะมาบังคับขู่เข็ญกันได้หรอกนะ!" พ่อกับแม่ผมก็ไม่ยอมลดลาวาศอก สวนกลับคำพูดและการกระทำของฝั่งนั้นทันควันเสียงทะเลาะวิวาทดังขึ้นในห้องรับแขก มันดังจนผมรู้สึกปวดหัวจนแทบระเบ

  • คำขอพิเศษของพี่สาวข้างบ้าน   บทที่ 5

    เมื่อเห็นผมยืนเก้อเขินทำตัวไม่ถูก เธอก็คว้ามือผมแล้วลากไปที่ข้างเตียง ออกแรงดึงเบาๆ ให้ผมลงไปนั่ง จากนั้นเธอก็ขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของผม สองแขนโอบรอบคอผมไว้"ไม่ต้องตื่นเต้นนะ เดี๋ยวพี่สอนนายเอง"เธอเปิดฝากล่องครีม ใช้ปลายนิ้วปาดครีมออกมาเล็กน้อยแล้วจ่อมาที่ปากผม"มา อ้าปากสิ"ปลายนิ้วเรียวไล้ผ่านลิ้นของผมเบาๆ รสหวานละมุนของครีมระเบิดซ่านไปตามตุ่มรับรส ผสมผสานกับกลิ่นกายสาวที่หอมกรุ่นจากตัวเธอสัมผัสได้ชัดเจนว่าอุณหภูมิระหว่างผมกับเธอกำลังพุ่งสูงขึ้นผมกุมนิ้วมือของเธอไว้ เลียกินครีมบนนั้นอย่างหิวกระหาย ปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดพันรอบปลายนิ้วของเธอเธอหัวเราะเบาๆ พร้อมกระซิบ "เด็กดี"พูดจบ เธอก็ถอดถุงน่องออกแล้วเอามาวางทาบลงบนใบหน้าของผม"ความจริงพี่รู้นานแล้วนะว่านายชอบถุงน่องของพี่ นายแอบขโมยคู่ที่พี่ซักแล้วไปบ่อยๆ ความรู้สึกตอนนั้นมันดีไหมล่ะ?"ใบหน้าของผมร้อนผ่าวแดงก่ำไปถึงใบหู ได้แต่เกาหลังศีรษะแก้เก้อ"ตอนแรกมันก็ตื่นเต้นดีครับ แต่พักหลังเริ่มรู้สึกว่ากลิ่นมันจางไป มีแต่กลิ่นผงซักฟอก ไม่เหมือนกลิ่นจริงๆ จากตัวพี่"เธอหัวเราะคิกคัก ค่อยๆ เอาถุงน่องมาพันรอบข้อมือของผม แววตาด

  • คำขอพิเศษของพี่สาวข้างบ้าน   บทที่ 4

    ผมทนไม่ไหวอีกต่อไป สองมือประคองเอวของเธอไว้แล้วออกแรงโถมกายเข้าใส่ทันทีในวินาทีนั้น ความรู้สึกบีบรัดอย่างรุนแรงเข้าจู่โจมสมองของผมเส้นประสาททั่วร่างพลันตึงขึ้นมาในทันทีนี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสถึงความสุขของการได้เป็นชายเต็มตัว มันช่างเสียวซ่านเกินบรรยายจริงๆหลี่ซินเยว่ส่งเสียงชื่นชมออกมาไม่ขาดปาก"แรงอีกนิดสิ นายนี่มันเก่งชะมัดเลย"แนวกระดูกสันหลังของผมรู้สึกซ่านสยิวไปหมด มันสบายจนบอกไม่ถูกในขณะที่พวกเรากำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม จู่ๆ ก็มีเสียงเปิดประตูบ้านดังขึ้นเวลานี้บ้านเธอยังจะมีคนมาอีกเหรอ?ผมรีบถอนตัวออกมาแล้วกุลีกุจอใส่เสื้อผ้าจ้องมองหลี่ซินเยว่อย่างอาลัยอาวรณ์ เธอก็ทำหน้ามุ่ยบ่นพึมพำออกมาอย่างไม่สบอารมณ์"รีบใส่เสื้อผ้าเร็วเข้า พ่อกับแม่พี่น่าจะกลับมาแล้ว"พอได้ยินประโยคนี้ ผมถึงกับยืนอึ้งไปทั้งตัวไม่ใช่ว่าพ่อแม่เธอไปทำงานต่างจังหวัดหรอกเหรอ? ทำไมถึงกลับมาตอนนี้ได้ล่ะไม่ทันให้ผมได้ลังเล พ่อแม่ของเธอก็ผลักประตูห้องเข้ามาโชคดีที่ก่อนหน้านั้นเพียงวินาทีเดียว ผมใส่เสื้อผ้าเสร็จพอดี ส่วนเธอก็ซุกตัวเข้าไปอยู่ในผ้าห่ม ก็เลยไม่ถูกจับได้พ่อของเธอเห็นผมอยู่ที่น

  • คำขอพิเศษของพี่สาวข้างบ้าน   บทที่ 3

    ผมเดินเข้ามาในบ้านพี่สาวข้างบ้านด้วยความกระวนกระวายใจ ก้มหน้าก้มตาเตรียมจะวางยาไว้แล้วรีบกลับไปจังหวะที่ผมหันหลังเตรียมจะออกไปนั้น หลี่ซินเยว่ก็เรียกผมเอาไว้"เสี่ยวอวี่ อย่าเพิ่งไปเลยนะ"ผมคิดว่าเธอจะตำหนิเรื่องเมื่อวาน ได้แต่ยืนตัวสั่นงันงกอยู่กับที่ตอนนี้เธอสามารถลุกขึ้นนั่งได้แล้ว และหยิบกล่องครีมออกมาจากตู้"เมื่อวานพี่ถูกนายทำจนคันไปหมดเลย นายช่วยทำให้พี่อีกรอบได้ไหม?"พอได้ยินประโยคนี้ ขนทั่วร่างของผมก็ลุกซู่ ขนพองสยองเกล้าจนเกือบคิดว่าตัวเองหูฝาดไป"จะ จะให้ผมช่วยยังไงครับ?"หลี่ซินเยว่ถอดเสื้อผ้าออกต่อหน้าผม เธอไม่ได้สวมอะไรไว้เลยแม้แต่ชิ้นเดียว เธอยืนประจันหน้ากับผมอยู่อย่างนั้นผมจ้องมองจนตาค้างเห็นเธอทาครีมลงบนก้อนนุ่มนิ่มคู่นั้น แล้วเอ่ยกับผมว่า"พี่ให้นายกินครีมฟรีดีไหมจ๊ะ?"พูดจบ เธอก็นอนลงบนเตียง ร่างกายขาวผ่องชโลมไปด้วยครีม ราวกับอาหารจานเลิศที่รอให้ผมลิ้มลองผมไม่อาจทนได้อีกต่อไป ย่อตัวลงแล้วค่อยๆ เลียชิมครีมเหล่านั้นอย่างช้าๆหลังจากเลียครีมจนสะอาด ยอดปทุมถันสีแดงระเรื่อก็ค่อยๆ ปรากฏออกมา มันแข็งชันยิ่งกว่าครั้งก่อนเสียอีกใบหน้าของหลี่ซินเยว่แดงก่ำ

  • คำขอพิเศษของพี่สาวข้างบ้าน   บทที่ 2

    เมื่อจ้องมองรอยคราบคัดหลั่งสีเหลืองกองนั้น ผมก็ตื่นเต้นจนแทบคลั่งปกติผมทำได้แค่แอบขโมยชุดชั้นชุดในและถุงน่องที่ซักแล้วของเธอ ซึ่งมันไม่ได้มีฟีลลิ่งอะไรเลยแต่ตอนนี้ของที่ใส่แล้วและยังไม่ได้ซักวางอยู่ตรงหน้าผม ผมหยิบถุงน่องสีขาวคู่นั้นขึ้นมาอย่างทนไม่ไหวถุงน่องนั้นยังเปียกชื้นอยู่เล็กน้อย และมีกลิ่นเหงื่อจากฝ่าเท้าหลงเหลืออยู่ผมประคองมันไว้ในอุ้งมือแล้วขยับเข้าไปชิดจมูกสูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอด กลิ่นอายเหล่านั้นพุ่งเข้าไปถึงขั้วปอดของผมทันทีมันทำให้ผมรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตา เหมือนมีมดนับไม่ถ้วนถูกสูดเข้าไปในร่างกาย แล้วไต่พล่านไปตามเส้นเลือดมันรู้สึกคันยุบยิบไปทั้งตัวผมอยากจะปลดปล่อยตรงนั้นเสียให้รู้แล้วรู้รอด เพื่อบรรเทาความปรารถนาในร่างกายแต่พี่เธอยังรอผ้าขนหนูอุ่นๆ อยู่ ผมจึงจำใจวางถุงน่องลงด้วยความอาลัยอาวรณ์ ตั้งใจว่าเดี๋ยวค่อยกลับมาลิ้มรสใหม่อีกรอบพอกลับมาถึงห้องนอน ก็พบว่าหลี่ซินเยว่หลับตาลงแล้ว ดูเหมือนว่าเธอจะหลับไปจริงๆตอนนี้เธอช่างเหมือนกระต่ายน้อยที่รอคอยการถูกหยอกเย้าเหลือเกินผมวางผ้าขนหนูอุ่นๆ ลงบนหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบาเธอยังคงหลับต

  • คำขอพิเศษของพี่สาวข้างบ้าน   บทที่ 1

    ผมชื่อเฉินเล่ออวี่ แอบหลงรักพี่สาวข้างบ้านมาโดยตลอดเธอแก่กว่าผมหนึ่งปี รูปร่างโคตรจะเซ็กซี่เร่าร้อน ทรวงอกอวบอิ่มคู่นั้นดูราวกับจะล้นทะลักออกมาเธอมักจะสวมชุดนักเรียนญี่ปุ่นสุดเซ็กซี่ ใส่คู่กับถุงน่องสีขาวเนียนละเอียดจนเห็นผิวอมชมพูอยู่บ่อยครั้งทำเอาผมหลงจนถอนตัวไม่ขึ้นบางครั้งผมก็อาศัยจังหวะ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status