ความใคร่ในคอนเสิร์ต

"ขอร้องล่ะค่ะพี่ อย่าดันเข้ามาอีกเลย ฉันจะขาดใจตายอยู่แล้วนะ"

ท่ามกลางคอนเสิร์ตที่ผู้คนเบียดเสียดจนแทบไม่มีที่ว่างให้หายใจ ชายคนหนึ่งที่ยืนซ้อนอยู่ข้างหลังฉันพยายามเบียดกระแทกสะโพกเข้าหาบั้นท้ายของฉันอย่างต่อเนื่อง

ที่เลวร้ายกว่านั้นคือ วันนี้ฉันดันเลือกใส่กระโปรงสั้นกุดอวดเรียวขา โดยที่มีเพียงกางเกงในจีสตริงตัวจิ๋วปกปิดไว้เพียงน้อยนิดเท่านั้น

แต่แล้วชายคนนั้นกลับอุกอาจถึงขั้นเลิกชายกระโปรงของฉันขึ้น แล้วกดแนบส่วนแข็งขืนเข้ากับร่องก้นของฉันโดยตรงอย่างไร้ยางอาย

บรรยากาศในงานเริ่มร้อนแรงและเร้าอารมณ์ขึ้นทุกขณะ ฝูงชนด้านหน้าเบียดโถมเข้ามาจนฉันเสียหลักถอยหลังไป

ทันใดนั้น ร่างกายของฉันก็พลันเกร็งกระตุกด้วยความเสียวซ่าน ดูเหมือนบางสิ่งบางอย่างจะสไลด์เข้าไปข้างในเสียแล้ว...

ฉันชื่อสวี่เมิ่ง เป็นติ่งตัวยงที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อไอดอล

เพื่อให้ดาราคนโปรดสังเกตเห็น ฉันเลยจัดเต็มทั้งเสื้อผ้าหน้าผมจนดูสวยหยาดเยิ้มสะดุดตา

ฉันเลือกใส่เสื้อคอลึกคว้านกว้าง เผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนอวบอิ่มที่ขยับไหวไปมาตามจังหวะก้าวเดิน

ท่อนล่างเป็นกระโปรงสั้นจู๋โชว์เรียวขาที่สวมถุงน่องสีขาวสุดเซ็กซี่ไว้อย่างมิดชิด

แต่พอมาถึงหน้างานจริงๆ ถึงได้รู้ว่าคลื่นมหาชนมันมหาศาลขนาดไหน ฉันเป็นเพียงแค่หยดน้ำเล็กๆ ที่ถูกกลืนหายไปในฝูงชน

ซุปเปอร์สตาร์บนเวทีไม่มีทางมองเห็นฉันเลย

ฉันพยายามยืดคอสุดตัวแล้วตะโกนออกไปสุดเสียงว่า “สามีขา! จัดหนักหนูที!”

แต่ใครจะไปคาดคิด... คำพูดนั้นนอกจากจะไม่เข้าหูดาราแล้ว มันกลับไปเข้าหูไอ้โรคจิตคนหนึ่งเข้าเต็มๆ!

พอสิ้นเสียงตะโกน ฉันก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีผู้ชายคนหนึ่งมายืนประชิดข้างหลัง และคอยสัมผัสร่างกายของฉันเป็นระยะ

ตอนแรกฉันไม่ได้เอะใจอะไร

เพราะในงานคอนเสิร์ตที่คนเยอะขนาดนี้ การกระทบกระทั่งกันบ้างถือเป็นเรื่องปกติ

ทว่าสิ่งที่แปลกไปคือ ฉันเริ่มรู้สึกถึงของแข็งบางอย่างที่คอยดุนดันบั้นท้ายอยู่ตลอดเวลา

ฉันนึกว่าเป็นมือของเขาที่บังเอิญวางอยู่ตรงนั้นแล้วฉันถอยไปชนเอง

ฉันเลยหันไปขอโทษตามมารยาท "ขอโทษนะคะ พอดีฉันเผลอไปชนคุณเข้า"

ผู้ชายคนนั้นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วตอบกลับมาว่า

"ไม่เป็นไรครับ... ผมไม่ถือ"

แต่พอฉันหันกลับไป เขากลับยิ่งดันมันเข้ามาหนักกว่าเดิม แถมยังแรงขึ้นเรื่อยๆ

ตอนนั้นสมาธิของฉันจดจ่ออยู่แต่กับดาราบนเวที เลยไม่ได้ใส่ใจจะห้ามปรามเขา

เขาเริ่มได้ใจและรุกหนักขึ้น ถึงขั้นเอื้อมมือมาเลิกกระโปรงฉันขึ้น แล้วกดเบียดร่างกายเข้าหาบั้นท้ายงอนงามของฉันอย่างแนบชิด

ข้างในนั้นฉันใส่เพียงจีสตริงเส้นเล็กๆ ทำให้ผิวเนื้อนวลนางทั้งสองแก้มไม่มีผ้าผ่อนมาขวางกั้น

ผิวสัมผัสตรงสะโพกของฉันจึงแนบสนิทไปกับนิ้วของเขาโดยไม่มีช่องว่าง

ถึงตอนนี้ฉันเริ่มรู้ตัวแล้วว่ามันผิดปกติ

นิ้วนี้มันทั้งร้อนผ่าว และใหญ่โตผิดปกติ

นี่มันใช่นิ้วที่ไหนกันล่ะ แต่มันคือ...

สมองของฉันขาวโพลนเหมือนมีระเบิดลง

ตลอดชีวิตยี่สิบปีที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันถูกล่วงละเมิดทางเพศแบบนี้

ความหวาดกลัวเริ่มจู่โจมเข้ามาในใจจนอยากจะวิ่งหนีไปให้พ้นๆ

แต่ในงานคอนเสิร์ตที่มีคนนับหมื่นเบียดกันแน่นจนไม่มีแม้แต่ที่วางเท้า

ฉันไม่มีทางหนีไปไหนได้เลย

สิ่งที่ทำได้มีเพียงการขยับร่างกายบีบรัดเข้าหากันเพื่อต้านทานความกลัวนั้น

ทว่ามันกลับกลายเป็นว่า บั้นท้ายอวบอัดของฉันไปหนีบเอา"นิ้ว"ของเขาไว้แน่นพอดี

สัมผัสประหลาดแล่นพล่านไปทั่วร่างจนหน้าแดงก่ำ

แต่น่าแปลก ที่ฉันกลับไม่ได้รู้สึกรังเกียจมันขนาดนั้น กลับกันมันรู้สึกดีจนน่าใจหาย และในใจลึกๆ ดันเกิดความคาดหวังบางอย่างขึ้นมา

ชายที่อยู่เบื้องหลังราวกับได้รับคำสั่งจากปฏิกิริยานั้น

เขาพยายามมุดแทรกเข้ามาข้างในอย่างบ้าคลั่ง ทั้งดันเข้าและถอนออกเป็นจังหวะ

ฉันที่เป็นเพียงนักศึกษาสาวผู้ไร้เดียงสา กลับถูกผู้ชายแปลกหน้าปั่นหัวเล่นในที่สาธารณะแบบนี้

ความอับอายพุ่งปรี๊ดจนอยากจะร้องไห้ออกมาดังๆ แต่กลับไม่มีเสียงเล็ดลอด ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นมาบีบคอไว้

ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ จีสตริงถูกดันจนบุ๋มลึกเข้าไปข้างในตัว มันทำให้ฉันรู้สึกคันยุบยิบไปทั่วร่างเหมือนมีมดไต่

เสียงครางอืออาในลำคอดังออกมาโดยไม่รู้ตัว มันช่างน่าอายเหลือเกินจนฉันต้องเกร็งประสาทและข่มเสียงนั้นไว้สุดชีวิต

เสียงดนตรีที่ดังกึกก้องและเสียงกรีดร้องรอบข้างกลบทุกสิ่งไปจนหมด ทุกคนต่างจับจ้องไปที่เวที ไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติของฉันเลย

สัมผัสที่ถูกกระตุ้นนั้นเริ่มลึกล้ำขึ้นเรื่อยๆ จนเหมือนจะสัมผัสถึงก้นบึ้งของหัวใจ

ฉันกัดริมฝีปากแน่น เหงื่อเย็นๆ ไหลซึมตามแผ่นหลัง สติเริ่มเตลิดอยู่ระหว่างความอดสูและความเสียวซ่านที่ยากจะเอ่ยปาก

ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันรู้สึกว่าร่างกายต้องพังพินาศเพราะแรงกระแทกนั้นแน่ๆ

ฉันพยายามรวบรวมแรงหันไปมองผู้ชายข้างหลัง

"ขอร้องล่ะค่ะพี่ อย่าดันเข้ามาอีกเลย ฉันจะขาดใจตายเพราะพี่อยู่แล้วนะ"