LOGINทุกคนอวยพรวันเกิดเสร็จสิ้นแล้ว เว้นก็เพียงคนเดียวที่กำลังย่อตัวนั่งลงตรงหน้าเด็ก ๆ ใช้ฝ่ามือบอบบางกันลมเพื่อไม่ให้เทียนดับ ริษาไม่ทันได้หันสนใจคนอื่น ทว่าก็ยังไม่มีการตอบรับจากเจ้าของวันเกิดจนเธอต้องเหลียวสายตามอง พบว่าภูริกำลังจดจ้องมาที่เธอ ริษาเขินอายต่อสายตาเปี่ยมด้วยความรู้สึกของเขา
“คุณพ่อต้องชอบคุณแม่มากแน่ ๆ เดินตามหาแต่คุณแม่ทู้กวัน…” พรืด! ภูริสำลักน้ำดื่ม… หลังจากแต่งงานกันอย่างรวดเร็วในขวบปีแรกที่ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง เขาไม่ปฏิเสธว่าเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่คลั่งรักเมียมาก คลั่งรักชนิดที่คนรอบตัวสามารถสัมผัสได้ แต่ไม่คิดว่าลูกสาวจะเอาเรื่
SPECIAL 3 หลายชั่วโมงต่อมา “แล้วลื้อรู้จักอ๊ะเปล่า?” “รู้สิคะกงขา จี้รู้ทุกอย่างค่ะ คุณแม่สอนมาหมดแล้วค่ะ” “แล้วลื้อล่ะ?” “ด้าก็รู้ค่ะ ง่ายมากเลย” “แล้วลื้อ?” “ผมก็รู้ครับอากง” “เอ้อ! เด็กสมัยนี้นี่เก่งจร
“ยังดีเท่าเมื่อก่อนไหมคะ…” ริษาตั้งคำถามทั้งใบหน้าชื้นเหงื่อ เรียวขาขาวเนียนเกี่ยวสะโพกแกร่งเข้าหาตัว ถึงภูริก็ตอกอัดเอ็นแข็งจัดแรง ๆ ตอบสนองต่อคำถามที่ว่า นาทีนี้ต่างฝ่ายต่างก็บดบี้ขยี้โหนกใส่กันด้วยความกระสันเหลือจะบรรยาย ประธานหนุ่มแสดงสีหน้าซ่านเสียวขีดสุดเมื่อคนเป็นเมียเครื่องติดแล้
SPECIAL 2 บนห้องนอนชั้นสองของบ้านซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นห้องนอนของภูริในวันวาน ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม แม้เขาจะไม่ได้อยู่อาศัยที่นี่เป็นหลัก ทว่าบางครั้งบางทีก็มักจะพาลูกพาเมียแวะเวียนเข้ามาเยี่ยมพี่ชายอยู่บ่อย ๆ ดวงตาคมทอดสายตามองร่างระหงเพรียวบางของภรรยากำลังค้นหาเสื้อผ้าที่ใช้ส
“คุณด้าคะ คุณแม่บอกแล้วไงว่าห้ามโก้งโค้งแบบนี้” เสียงของริษายังคงดัง ร่างบางเดินไปย่อกายนั่งสอนมารยาทสตรีให้ลูกอีกคน และในขณะที่เจ้าของดวงตาคมปลาบเป็นประกายยังคงทอดสายตามองทั้งเมียทั้งลูกผู้เป็นที่รัก เสียงแซวก็ดังขึ้นที่ข้างตัว “อะไรจะหลงเมียขนาดนั้นคะ ตานี่เยิ้มเป็นน้ำเชื่อ
EPISODE 44ที่โปรดปราน 3“อึก!” ริษาไม่มีเรี่ยวแรงที่จะตอบแล้วในตอนนี้เมื่อจู่ ๆ ภูริก็ถอดถอนเรียวนิ้ว พลันร่องชื้นน้ำที่บัดนี้พอจะแทรกอะไรต่อมิอะไรเข้าไปได้ ก็โดนปลายลิ้นร้อนสอดเข้าใส่ ริมฝีปากของประธานหนุ่มประกบชิดแนบไปเนื้ออ่อนฉ่ำแฉะโดยไม่รีรอให้ใครได้เตรียมใจ ก่อนที่ภายในกลีบเกสรบอบบางจะมีบางอย
“ทำไมถึงเมาคะ?” ริษายังคงถามย้ำในคำเดิม นัยน์ตากลมโตจ้องสบตาราวกับจะหาคำตอบด้วยตนเอง “ทำไมพี่ถึงดื่มหนักขนาดนี้?” การค้นหาความจริงยังคงดำเนินต่อไป ทว่ากระแสเสียงที่หลุดลอดผ่านริมฝีปากอิ่มนั้นพร่าสั่น ริษาเริ่มรู้สึกถึงความเสียดเสียวที่กำลังไต่ระดับแล่นพล่านไปทั้งสรรพางค์กายภูริเงียบเสียงนานหลายอึดใ
ทว่าหลังจากนั่งหอบหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อนหมดเรี่ยวหมดแรง หลังจากการเคลื่อนไหวทุกอย่างชะงักหยุดลง หลังจากลมหายใจของหญิงสาวเริ่มกลับมาเป็นปกติ ก็กลับกลายว่ามีอีกความรู้สึกเข้าแทนที่ในความรู้สึกโดยไม่ทันตั้งตัวเรือนร่างกำยำอย่างคนสุขภาพดีที่ปรากฏแก่สายตาทำให้ดาราสาวต้องเบือนสายตาไปทางอื่น แม้ไม่ถึงกั
“ทำแรงขนาดนี้ได้ไง” เสียงของคนใต้อาณัติพึมพำร้องท้วงแผ่วเบาแม้ไม่ได้เจ็บปวดขนาดนั้น อีกทั้งความสุขสมจะมีมากกว่าชนิดเทียบกันไม่ติด แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะบ่น รวมถึงอีกนัยหนึ่งก็เพื่อต้องการได้รับการโอ๋เอาใจ…“หืม… เธอเจ็บ?” ภูริกระซิบเสียงถาม ทว่ายังไม่มีใครได้ตอบ ริมฝีปากหนาก็เผยอเปิดกลีบปากฉ่ำหวานสอ







