Share

บทที่ 10

Author: หนานเจียงหนาน
จริง ๆ แล้ว เธอเป็นนิสัยที่ค่อนข้างดื้อรั้น เพราะรักเฟิงป๋อเหยียน ถึงกลายเป็นคนเชื่อฟังและอ่อนโยน

แต่ตอนนี้ เธอจะเป็นตัวเธอเองแล้ว

เฟิงป๋อเหยียนเยาะเย้ย "งั้นคุณต้องหาบ้านอยู่ข้างนอกให้ได้ถึงจะได้ ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากผม ผมจะดูว่าใครจะกล้าเช่าบ้านให้คุณ"

เย่ซิงหยวี่ชะงัก "คุณจะจํากัดเสรีภาพของฉันเหรอ"

"ตอนนี้คุณไม่เหมาะที่จะออกไปข้างนอก อยู่ที่บ้าน" สีหน้าของเฟิงป๋อเหยียนคลายลงเล็กน้อย "รอถึงสัปดาห์หน้า ปิดบริษัทของคุณไป ไปรายงานตัวที่ฝ่ายเลขานุการของเฟิงหัวกรุ๊ป เป็นเลขานุการชีวิตของผม"

เมื่อได้ยินคําพูดนี้ เย่ซิงหยวี่ก็ยิ้มเยาะ "ทั้งที่คุณรู้ว่าฉันเรียนการออกแบบ คุณยังให้ฉันไปเป็นเลขานุการเหรอ"

เขารู้ดีว่าความฝันของเธอคือการเป็นนักออกแบบ

ใช่ ตอนที่เธอเปิดบริษัท เธอไม่ได้ปรึกษากับเฟิงป๋อเหยียน แต่นั่นก็เป็นเพราะโทรศัพท์ของเขาติดต่อไม่ได้ ซูเหยียนเหยียนบอกว่า ลงทุนคนละ10ล้านบาทก็พอแล้ว เธอคิดว่าเงินนี้ไม่มากสําหรับเฟิงป๋อเหยียน ปกติที่เธอซื้อเครื่องประดับอย่างลวกๆก็เกิน10ล้านแล้ว เลยเอาเงินไปเปิดบริษัท

หลังจากที่เขารู้นั้นไม่พอใจมาก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เธอคิดว่าเรื่องนี้จะผ่านไปแล้ว และไม่คิดว่าจะให้เธอปิดบริษัทในวันนี้

เฟิงป๋อเหยียนพูดด้วยเสียงต่ำว่า "นักออกแบบไม่เหมาะกับคุณ ยอมแพ้โดยเร็วที่สุด"

เย่ซิงหยวี่เบิกตากว้าง และยิ้ม "คุณบอกว่าไม่เหมาะสมก็ไม่เหมาะจริงเหรอ คุณเคยเห็นภาพวาดการออกแบบของฉันไหม คุณเคยสนใจการเรียนและกิจวัตรประจําวันของฉันไหม"

"ผมไม่ต้องสนใจ" น้ำเสียงของเฟิงป๋อเหยียนเย็นชา คําที่พูดออกก็ยิ่งทำร้านใจคนมากขึ้นเรื่อยๆ "คุณไม่มีความสามารถนั้น อยากออกไปทํางาน ก็มาเป็นเลขานุการของผม อย่างอื่น คุณอย่าคิดจะลองด้วยซ้ำ"

เย่ซิงหยวี่ยิ้ม ในใจเย็นชาขึ้น "ที่แท้ในสายตาของคุณ ฉันไม่คู่ควรกับการมีความฝัน สมควรเป็นแค่เลขานุการเท่านั้นหรือ"

เธอเรียนเอกอย่างยากลําบากมาหลายปี

วาดภาพทั้งวันและทั้งคืน ทุกคนชมว่าเธอมีพรสวรรค์ แค่ประโยคหนึ่งของเฟิงป๋อเหยียนที่ว่า "ไม่เหมาะสม" ก็อยากจะลบล้างความพยายามสี่ปีของเธอหรือ

เย่ซิงหยวี่ไม่มีอะไรจะพูดกับเขา และไม่อยากพูดอีกแล้ว หันหลังออกจากวิลล่าโดยตรง

"คุณจะไปไหน" เฟิงป๋อเหยียนถามเธออยู่ข้างหลัง ดวงตามืดมน

เย่ซิงหยวี่ไม่ได้ตอบเขา

สวี่มู่ ซึ่งเป็นผู้ช่วยพิเศษของประธานตามออกมาจากข้างหลัง และพูดกับเย่ซิงหยวี่ว่า “นายหญิงครับ คุณจะไปไหนครับ ผมจะไปส่งคุณ"

"ไม่เอา!" เย่ซิงหยวี่รู้ว่ามันเป็นคำสั่งของเฟิงป๋อเหยียน ยืนอยู่ในลานบ้านและปฏิเสธด้วยเสียงดัง "ฉันไม่ต้องการความเมตตาของเขา"

เธอกำลังจะขึ้นรถปอร์เช่คันหนึ่ง

สวี่มู่ห้ามเธอ "นายหญิงครับ นายน้อยบอกว่าไม่อนุญาตให้คุณขับรถ"

"ที่นี่เป็นเขตวิลล่า ข้างนอกเป็นถนนวงแหวนรอบภูเขา ถ้าไม่มีรถฉันจะออกไปได้อย่างไร"

"ผมส่งคุณไปครับ" สวี่มู่ยืนยัน

เย่ซิงหยวี่โกรธในใจ เลยตั้งใจพยักหน้า "โอเค คุณส่งฉันไป"

เมื่อขึ้นรถ เย่ซิงหยวี่ก็โทรหาเพื่อนสนิทซูเหยียนเหยียน “เหยียนเหยียน คุณอยู่ไหน ฉันออกมาแล้ว ฉันจะไปหาคุณ”

"ฉันอยู่ที่บริษัทเลย คุณมาสิ" ซูเหยียนเหยียนให้เธอมาที่บริษัท

"ได้"

เย่ซิงหยวี่ตอบรับ ให้สวี่มู่จอดรถที่ร้านพิมพ์เอกสารที่ใกล้ ๆ

เธอลงไปพิมพ์ใบหย่า 2 ฉบับ เขียนเหตุผลการหย่า แล้วตบที่หน้าอกของสวี่มู่ว่า "สวี่มู่ คุณส่งเอกสารนี้ไปให้เฟิงป๋อเหยียน"

"นางหญิงครับ ผมต้องตามคุณไป"

"ไม่ต้องหรอก ฉันอยู่บริษัทแล้ว จะเกิดอะไรขึ้นได้ คุณกลับไปที่กรุ๊ปเถอะ" เย่ซิงหยวี่สั่งให้สวี่มู่จากไป

สวี่มู่เห็นเธอเข้าไปในบริษัท ถึงจะขึ้นรถ และส่งเอกสารไปยังห้องทำงานของประธานของเฟิงหัวกรุ๊ป

ในเวลานี้ เฟิงป๋อเหยียนกําลังจัดการธุระกิจที่โต๊ะทํางานอยู่ พอเห็นเขาเข้ามา ก็ถามโดยไม่เงยหน้าขึ้นว่า "เธอไปไหนแล้ว"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 100

    เย่ซิงหยวี่ส่ายหัว "ยังเลย"กี่คนเริ่มสั่งอาหารเย่ซิงหยวี่พูดกับเผยเหยียนยวี่ในโทรศัพท์ว่า [ฉันให้พนักงานของฉันสั่งอาหารก่อนแล้วนะคะ]เผยเหยียนยวี่ตอบเธอว่า [โอเค พวกคุณกินก่อนเลย ผมเพิ่งสัมภาษณ์เสร็จ กําลังอยู่ในระหว่างทาง]เย่ซิงหยวี่วางโทรศัพท์ลงและพูดกับพวกเธอว่า "คุณเผยบอกว่าเขากําลังอยู่ในระหว่างทาง เรากินก่อนเถอะ"พูดจบ บริกรก็ส่งอาหารเข้ามา และนําไวน์ต่างประเทศที่มีชื่อเสียงหนึ่งขวดเข้ามาด้วยเย่ซิงหยวี่มองแวบหนึ่ง "ฉันไม่ได้สั่งไวน์ขวดนี้นะ""เป็นคุณผู้หญิงคนหนึ่งส่งให้ค่ะ เธอฝากให้ฉันบอกคุณว่า ขอให้คุณมีความสุขในการหย่าร้าง" บริกรไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พูดตามคําอวยพรสีหน้าของเย่ซิงหยวี่เย็นลง หยิบไวน์ขวดนั้นมาถามบริกรว่า "คุณผู้หญิงคนไหนให้ส่ง""เธอไม่ได้บอกว่าแซ่อะไรเลย""เป็นคนที่ผิวขาว ใส่กระโปรงสีขาวชุดหนึ่งใช่ไหม""ใช่เลย" บริกรพยักหน้าน่าจะเป็นเซี่ยชิงเฉินจงใจส่งไวน์ขวดนี้มาให้เธอรำคาญเย่ซิงหยวี่ยืนขึ้น "เธออยู่ห้องส่วนตัวห้องไหน"บริกรบอกว่า "นี่มาจากห้องส่วนตัว 106 ค่ะ"เย่ซิงหยวี่ได้ยินหมายเลขห้องส่วนตัว ถือเหล้าต่างประเทศพูดกับซูเหยียนเหยียนว่า "

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 99

    เวลา 19.30 น.เย่ซิงหยวี่มาถึงตึกเฟิงหยีก่อน จากนั้นซูเหยียนเหยียนก็มาถึง ทั้งสองพบกันที่ประตูทันทีที่ซูเหยียนเหยียนลงจากรถก็จับมือเย่ซิงหยวี่ไว้"วันนี้คุณหย่ากับเฟิงป๋อเหยียนแล้วเหรอ" เรื่องนี้เย่ซิงหยวี่ส่งให้เธอทราบจากข้อความแล้ว ซูเหยียนเหยียนเป็นห่วงเธอมาก"เป็นการจดทะเบียนหย่า ใบหย่าร้างต้องใช้เวลาหนึ่งเดือนถึงจะรับได้" เย่ซิงหยวี่ยกริมฝีปากซูเหยียนเหยียนมองเธอ "ซิงหยวี่ คุณเสียใจไหม""ไม่เสียใจนะ ฉันพูดไปนานแล้ว นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการนะ ในที่สุดก็หลุดพ้นไปได้แล้ว" เธอยิ้มจนตาโค้ง มองไม่ออกว่าเศร้าซูเหยียนเหยียนจ้องเธออยู่สักพัก เหมือนอยากจะปลอบใจเธอ ตั้งใจเพิ่มเสียงขึ้นแล้วพูดว่า "งั้นก็ดี ขอให้ซิงหยวี่ของเรากลับมาเกิดใหม่"เย่ซิงหยวี่ส่งเสียง "อืม" แล้วหลุบตาลงมา ไม่มีใครเห็นความเศร้าโศกในก้นตาของเธอเธอบอกตัวเองว่าอย่าไปคิดเลย ทุกอย่างมาถึงจุดนี้จะดีมากแต่ทันใดนั้น รถโกสท์คันหนึ่งก็จอดอยู่ตรงหน้าพวกเธอซูเหยียนเหยียนมองเข้าไป เห็นว่าผู้ชายในรถงอขาทั้งสองข้างอยู่ ขากางเกงรีดจนเรียบมาก เซี่ยชิงเฉินที่อ่อนโยนนั่งอยู่ข้าง ๆซูเหยียนเหยียนทำหน้าเย็นลง พูดกับเย่ซิง

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 98

    สิ่งที่เขาทำเป็นเรื่องมีทั้งข้อดีและข้อเสียตอนแรกมันขู่เธอได้ แต่ตอนนี้เรื่องสำเร็จแล้ว ก็แปลว่าหรงเยว่ไป๋ก็ได้คิดร้ายกับเฟิงป๋อเหยียนด้วย ในเมื่อเขาสามารถคุกคามเธอได้ งั้นเธอก็ทำได้เช่นกัน"สิ่งที่ผมทำทั้งหมดนี้ เป็นเพื่อช่วยพี่สามหลุดพ้นจากผู้หญิงที่ร้ายกาจอย่างคุณ" หรงเยว่ไป๋ขึงตาใส่เธอเย่ซิงหยวี่กล่าวว่า "คุณทำเพื่อเขาหรือเพื่อตัวคุณเองกันแน่ คุณรู้อยู่ในใจ ทั้งๆที่เป็นเพราะอยากช่วยเซี่ยชิงเฉินแย่งเฟิงป๋อเหยียนไป ยังพูดอย่างดีแบบนั้นด้วยซ้ำว่าช่วยเขาอยู่ คุณเคยถามเขาว่าต้องการหรือไม่เหรอ เขาเห็นด้วยแล้วหรือ"หรงเยว่ไป๋พูดไม่ออก "คุณไม่กลัวว่าผมจะบอกข้อตกลงระหว่างคุณกับป้าชูหลานให้พี่สามหรือ""บอกไปเลย อย่างมากก็ตายด้วยกัน ที่ฉันยากลําบาก คุณก็อย่าคิดจะใช้ชีวิตอย่างดีเลย" เย่ซิงหยวี่ส่งเสียงฮื่ม เห็นว่าเขาไม่พูดแล้ว ก็ค่อย ๆ เอามือของเขาออก พูดด้วยน้ำเสียงสงบ "คุณใส่ร้ายฉันครั้งหนึ่ง ฉันคืนด้วยการตบหน้าคุณหนึ่งครั้ง มันยุติธรรมมาก"หลังจากพูดประโยคนี้เสร้จ เธอก็เรียกแท็กซี่คันหนึ่ง และออกจากสำนักกิจการพลเรือน เมื่อมาถึงเอ็นเอเอสกรุ๊ป เย่ซิงหยวี่ได้รับโทรศัพท์จากแม่สามี เ

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 97

    เมื่อได้ยินคําตอบของเธอ ทุกคนก็ตกตะลึงเซี่ยชิงเฉินมองเฟิงป๋อเหยียนแวบหนึ่ง สีหน้าของเขาไร้อารมณ์ ดูเย็นชามาก"เยว่ไป๋ คุณสนิทกับซิงหยวี่มาขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ" เซี่ยชิงเฉินถามหรงเยว่ไป๋"เพราะการเข้ากันช่วงนี้" หรงเยว่ไป๋ถอนความประหลาดใจในสายตา มองไปที่เซี่ยชิงเฉินด้วยรอยยิ้ม ไม่คิดว่าเย่ซิงหยวี่จะให้ความร่วมมือขนาดนี้ คาดไม่ถึงจริง ๆวินาทีต่อมา เขาเดินไปข้าง ๆ เย่ซิงหยวี่ ยกมือขึ้นกอดไหล่เธอ "งั้นไปกันเถอะ ผมจะส่งคุณกลับไป"เย่ซิงหยวี่มองเขาแวบหนึ่งอย่างเย็นชาสายตาของเฟิงป๋อเหยียนเย็นจนฆ่าคนได้"ได้หย่าไปแล้ว ให้ความร่วมมือหน่อย" หรงเยว่ไป๋เอนตัวเข้าใกล้ข้างหูเธอ และกระซิบว่า "พี่สามมองคุณอยู่เลย อย่าเกิดอุบัติเหตุอื่นที่นี่เลย"เย่ซิงหยวี่มองเฟิงป๋อเหยียนแวบหนึ่งสายตาของเขาตกลงบนมือของหรงเยว่ไป๋ที่กอดบนไหล่ของเย่ซิงหยวี่เย่ซิงหยวี่เอื้อมมือไปโอบเอวของหรงเยว่ไป๋ และพยักหน้าให้เฟิงป๋อเหยียน "งั้นเราไปก่อนแล้วนะ""เดี๋ยวก่อน" เฟิงป๋อเหยียนตะโกนเรียกพวกเขาทั้งสองหันหลังกลับเฟิงป๋อเหยียนก็ยิ้มทันที จับมือเซี่ยชิงเฉินไว้ และเดินไปหาพวกเขาทีละขั้น แล้วพูดอย่างสงบว่

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 96

    เย่ซิงหยวี่และเฟิงป๋อเหยียนก็ไม่ได้คุยกันเช่นกัน พวกเขายืนอยู่ด้วยกัน ผู้ชายหล่อและผู้หญิงสวย แต่บรรยากาศกลับแย่มากรอคิวอยู่สักพัก ถึงตาพวกเขาแล้วทั้งสองเดินไปข้างหน้า นั่งบนเก้าอี้พนักงานที่ดำเนินการจดทะเบียนการหย่าถามว่า “สองท่านมาฟ้องหย่าเหรอ”"อืม" เย่ซิงหยวี่ตอบ และแสดงเอกสารออกมาพนักงานมองพวกเขาไปซ้ายทีและขวาที "สองท่านหน้าตาเหมาะกันขนาดนี้ ผู้ชายหล่อและผู้หญิงสวย ทำไมจะต้องหย่าล่ะ"พวกเขาสองคนเป็นคนที่ดูดีที่สุดในคู่รักที่มาหย่าร้างทั้งหมดแล้วผู้ชายดูคุ้นตาเป็นพิเศษ เหมือนเคยเจอในเมื่อก่อนเย่ซิงหยวี่พูดเบา ๆ ว่า "ความรู้สึกไม่เข้ากัน""เอาข้อตกลงการหย่าร้างมาด้วยหรือเปล่า""เอามาแล้วค่ะ" เย่ซิงหยวี่นําข้อตกลงการหย่าร้างที่เธอเตรียมไว้ก่อนหน้านี้ออกมา เซ็นชื่อตัวเอง แล้วย้ายไปที่ข้างหน้าเฟิงป๋อเหยียน "คุณเซ็นชื่อหน่อย"เฟิงป๋อเหยียนมองแวบหนึ่ง ข้อตกลงการหย่าร้างเป็นฉบับแก้ไข ด้านบนเย่ซิงหยวี่ไม่ได้เอาอะไรเลยแม้แต่คฤหาสน์ของเขตหรงจิ่วไถเธอก็ละทิ้งไปแล้ว"คุณไม่เอาอะไรเลยหรือ?" เฟิงป๋อเหยียนถามเธอเย่ซิงหยวี่ส่งเสียง "อืม" เบา ๆเธอไม่มีสิทธิ์ไปเอาปีนั้นเป็น

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 95

    "ไม่เกี่ยวกับคุณ" เฟิงป๋อเหยียนมองเธอ พูดด้วยน้ำเสียงที่หดหู่การเคลื่อนไหวของเย่ซิงหยวี่ชะงัก เธอหยิบเน็คไทมา พันบนคอของเขาอย่างระมัดระวังและผูกปมอย่างชํานาญใช่สิเขามีเซี่ยชิงเฉินแล้ว ต่อไปจะไม่ต้องการให้เธอมาใส่ใจอีกแล้ว ด้วยท่าทางที่เป็นกุลสตรีที่มาจากตระกูลใหญ่ของเซี่ยชิงเฉิน เป็นไปไม่ได้ที่จะผูกเน็คไทไม่เป็นหรอกหลังจากผูกเน็คไทเสร็จแล้ว เธอก็หยิบเข็มกลัดเนคไทมา ผูกไว้ที่คอเสื้อของเขา ผู้ชายที่สวมสูทหล่อเป็นพิเศษ มีความรู้สึกเย็นชาและห่างเหินที่ทำให้คนไม่สามารถเข้าใกล้ได้"เสร็จ" หลังจากทำทุกอย่างนี้เสร็จ เย่ซิงหยวี่ก็ยิ้มให้ เพิ่งอยากจะเดินจากไป ก็ถูกเฟิงป๋อเหยียนกอดเอวไว้และดึงไปข้างหน้าพอเงยหน้าขึ้น ก็คือใบหน้าที่ลึกและสามมิติของเขาปลายจมูกของทั้งสองคนเกือบจะติดกันเขาถามด้วยเสียงต่ำว่า "ยังมีอะไรอยากจะพูดอีกไหม"ลมหายใจที่เขาพ่นออกมา ทั้งหมดหกลงบนริมฝีปากที่บอบบางของเธอขนตาของเย่ซิงหยวี่สั่นสะเทือน สีหน้ากลับมาเป็นธรรมชาติ ราวกับว่าผู้ชายที่เซ็กซี่และมีเสน่ห์ที่ตรงหน้านี้ไม่มีอยู่จริง"หลังจากหย่าแล้ว ขอให้คุณมีความสุข" เย่ซิงหยวี่อดทนต่อความขมขื่นในก้นบึ้งของห

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 87

    "ไม่ใช่แน่นอนสิ คุณบาดเจ็บแล้ว กินอาหารดิบไม่ได้ อันนี้เป็นอาหารของฉัน" เย่ซิงหยวี่ยิ้มขึ้น ยังนํากุ้งก้ามกรามที่ปอกเปลือกแล้วไปอวดต่อหน้าเขา "ฉันกินได้ คุณกินไม่ได้ มันหวานมาก เนื้อนี้อร่อยมาก"เฟิงป๋อเหยียนทนดูความภาคภูมิใจของเธอไม่ได้ คว้ามือของเธอมาและส่งกุ้งก้ามกรามในมือของเธอไปที่ริมฝีปาก และ

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 66

    "ซิงหยวี่ รบกวนคุณแล้วนะ" เซี่ยชิงเฉินทำลายความเงียบ"ไม่เป็นไรหรอก" เย่ซิงหยวี่เดินเข้ามา หยิบไม้วัดขึ้นมาวัดชายกระโปรงให้เซี่ยชิงเฉินอีกครั้งเซี่ยชิงเฉินยิ้มแล้วพูดว่า "ดูเหมือนว่า คุณกับเหยียนยวี่จะพัฒนาได้ดีนะ"สันหลังของเย่ซิงหยวี่แข็งทื่อเรื่องนี้เป็นแม่สามีบอกให้เซี่ยชิงเฉินกล่าวเป็นอ

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 64

    เธอไม่มีอะไรจะพูด ชมว่า "ที่พี่ชิงเฉินใส่อะไรก็สวยทั้งนั้น""มันจะเกินจริงอย่างที่คุณพูดได้อย่างไร แต่ซิงหยวี่เก่งมาก ผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปที่ออกแบบมาจะดูดีขนาดนี้" เซี่ยชิงเฉินยิ้ม "แต่ฉันคิดว่าส่วนที่เอวนี้มีผ้าเยอะเกินไป ฉันอยากเก็บอีกหน่อย และกระโปรงยาวเกินไป ฉันกลัวว่าถึงเวลานั้นจะเหยียบ ฉันอยากใ

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 61

    เย่ซิงหยวี่หันกลับไป เขาพิงบนประตู มีความรู้สึกที่มีเสน่ห์อย่างอธิบายไม่ถูกพระเจ้ามันไม่ยุติธรรม ไม่เพียงแต่ให้อํานาจสูงสุดแก่เขาเท่านั้น แต่ยังให้หน้าตาที่สมบูรณ์แบบและเซ็กซี่อีกด้วย"คุณซื้อมาเหรอ" เธอถามเฟิงป๋อเหยียนสบตาเธอ แล้วยิ้ม "อืม ถ้าคุณชอบ เอาไปใช้ได้""โอ้"เย่ซิงหยวี่ตอบเสียงหนึ่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status