مشاركة

บทที่ 9

مؤلف: หนานเจียงหนาน
เย่ซิงหยวี่ตกตะลึง ถอนสายตากลับ "อะไรนะ"

"คุณชอบป๋อเหยียนไม่ใช่เหรอ ฉันได้ยินจากคนข้างนอก" เซี่ยชิงเฉินถามเธอ แล้วมองไปที่เฟิงป๋อเหยียน ราวกับว่ากําลังสังเกตปฏิกิริยาของพวกเขา

เฟิงป๋อเหยียนมีสีหน้าสงบ และกินเนื้อปลาคำหนึ่ง

ส่วนเย่ซิงหยวี่ก็หัวเราะเยาะตัวเอง และเปิดปาก "ไม่นะ"

"ไม่เหรอ" เซี่ยชิงเฉินไม่ค่อยเชื่อ หลายวันมานี้ เธอได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับพวกเขามามากมาย ก่อนหน้านี้เธอได้ยินว่าเย่ซิงหยวี่จีบเฟิงป๋อเหยียนอย่างบ้าคลั่ง ที่เฟิงป๋อเหยียนไปไหนเธอก็ตามไปที่นั่น ถูกเพื่อน ๆ ของเฟิงป๋อเหยียนเรียกติดตลกว่า "เป็นคนประจบพี่สาม" ในใจเธอสนใจเล็กน้อย

"เมื่อก่อนอายุยังน้อย ไม่รู้เรื่อง เลยเล่นตลกกัน" เย่ซิงหยวี่ยิ้มเบา ๆ

ตอนนั้นเป็นเหมือนบ้าไปแล้ว ไม่พอใจการเป็นสามีภรรยาบนผิวเผิน มักจะจงใจออกไปเที่ยวเตร่อยู่ข้างนอก แล้วโทรหาเฟื่องป๋อเหยียน บอกว่าเธอหลงทาง ให้เขาส่งเธอกลับบ้าน

บางครั้งเฟิงป๋อเหยียนจะมา และบางครั้งจะไม่มา แต่ถึงแม้ว่าเขาจะไม่มา เขาก็จะส่งผู้ช่วยของเขามารับเธอ

ตอนนั้นเธอรู้สึกว่าเธอมีความหวัง อย่างน้อยคุณลุงก็มีการตอบสนองต่อเธอ

"ที่แท้เป็นแบบนี้หรือ" เมื่อได้ยินคําตอบของเย่ซิงหยวี่ เซี่ยชิงเฉินก็ยิ้ม มองไปที่เฟิงป๋อเหยียน "เมื่อก่อนซิงหยวี่ล้อเล่นกับคุณ คุณจะไม่จริงจังแล้วใช่ไหม"

เฟิงป๋อเหยียนส่งเสียงฮื่มเบา ๆ "ผมไม่ได้โง่ขนาดนั้น"

เย่ซิงหยวี่ตกตะลึง

ใช่ เขาคิดมาตลอดว่าเธอโกหกเขา

หลังจากที่พ่อติดคุก บริษัทก็ถูกรับไปโดยลุงคนที่สอง ลุงสองมักจะให้เธอไปเอาใจเฟิงป๋อเหยียน โดยไม่คิดว่าจะเกิดผลตรงกันข้าม ทำให้เฟิงป๋อเหยียนรู้สึกว่าเธอล่อลวงเขาเพราะเงิน

ดังนั้นสิ่งที่เธอพูด เฟิงป๋อเหยียนจะไม่เชื่อทั้งหมด

เย่ซิงหยวี่รู้สึกหดหู่เล็กน้อย วางช้อนลงและยืนขึ้น "ฉันอิ่มแล้ว พวกคุณกินเถอะ"

เธอขึ้นไปข้างบนเพื่อกินยา

เซี่ยชิงเฉินตามมา และมองเธออย่างอ่อนโยน

"คุณเซี่ย มีอะไรเหรอ" มือของเย่ซิงหยวี่วางอยู่ที่ลูกบิดประตู มองเธอ

เซี่ยชิงเฉินถามว่า "นี่คือห้องของคุณกับป๋อเหยียนเหรอ"

เย่ซิงหยวี่ขมวดคิ้ว และกลับมาเป็นปกติทันที สายตาตกลงที่ท้องของเธอ "คุณเซี่ย ลูกในท้องของคุณเป็นของเฟิงป๋อเหยียนเหรอ"

ความกินปูนร้อนท้องแวบขึ้นมาบนใบหน้าของเซี่ยชิงเฉิน แล้วพยักหน้า "ใช่ เป็นของป๋อเหยียน"

สายตาของเย่ซิงหยวี่มืดลง ทุกอย่างชัดเจนแล้ว ที่เธอจะพัวพันก็ไม่มีความหมายแล้ว "พวกคุณอยู่ด้วยกันดีๆ เถอะ ชายหล่อหญิงสวย เหมาะสมกันมาก"

"แล้วคุณกับป๋อเหยียน..."

"ฉันไม่มีความรู้สึกกับเขา อาจจะหย่ากันเร็ว ๆ นี้" เย่ซิงหยวี่พูด แม้ว่าเฟิงป๋อเหยียนจะไม่หย่า เธอก็ต้องหย่า เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าเฟิงป๋อเหยียนจะตัดสินใจได้

ดวงตาของเซี่ยชิงเฉินเป็นประกาย "จริงเหรอ"

"อืม" ดวงตาของเย่ซิงหยวี่เศร้าเล็กน้อย "คุณไม่ต้องสนใจฉัน ฉันเป็นแค่ตัวละครที่ไม่สําคัญ"

ยังไงเฟิงป๋อเหยียนก็พูดแล้วว่าจะไม่มีวันรักเธอ เธอตายใจแล้ว

เย่ซิงหยวี่หันหลับกลับไปที่ห้อง

เธอกินยากระเพาะอาหาร แล้วดาวน์โหลดใบหย่าในออนไลน์ และวางแผนที่จะออกไปพิมพ์

เอาเอกสารมาด้วย เธอลงมาจากข้างบน

เซี่ยชิงเฉินไม่อยู่แล้ว

แต่เฟิงป๋อเหยียนยังอยู่ เขายืนรับโทรศัพท์อยู่หน้าหน้าต่าง ร่างที่สูงเกือบ1.9เมตรยืนอยู๋ที่นั่น ก็มีความน่าเกรงขางที่สูงส่ง

เย่ซิงหยวี่ถือว่าไม่ได้เห็นเขา เดินไปที่ประตูด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

"หยุด!"

เฟิงป๋อเหยียนเรียกเธอด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำ

เย่ซิงหยวี่หันหน้ามองเขาอย่างไม่เข้าใจ "มีเรื่องอะไร"

"คุณเป็นกระเพาะอักเสบไม่ใช่เหรอ ออกไปทําอะไรอีก"

"ฉันจะไปทํางาน"

"ห้ามไป"

"คุณอย่ามาควบคุมฉัน" เย่ซิงหยวี่พูดอย่างหงุดหงิด "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะไม่เชื่อฟังคุณอีก ฉันจะย้ายออกไป จะไม่อยู่ที่นี่แล้ว"

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 100

    เย่ซิงหยวี่ส่ายหัว "ยังเลย"กี่คนเริ่มสั่งอาหารเย่ซิงหยวี่พูดกับเผยเหยียนยวี่ในโทรศัพท์ว่า [ฉันให้พนักงานของฉันสั่งอาหารก่อนแล้วนะคะ]เผยเหยียนยวี่ตอบเธอว่า [โอเค พวกคุณกินก่อนเลย ผมเพิ่งสัมภาษณ์เสร็จ กําลังอยู่ในระหว่างทาง]เย่ซิงหยวี่วางโทรศัพท์ลงและพูดกับพวกเธอว่า "คุณเผยบอกว่าเขากําลังอยู่ในระหว่างทาง เรากินก่อนเถอะ"พูดจบ บริกรก็ส่งอาหารเข้ามา และนําไวน์ต่างประเทศที่มีชื่อเสียงหนึ่งขวดเข้ามาด้วยเย่ซิงหยวี่มองแวบหนึ่ง "ฉันไม่ได้สั่งไวน์ขวดนี้นะ""เป็นคุณผู้หญิงคนหนึ่งส่งให้ค่ะ เธอฝากให้ฉันบอกคุณว่า ขอให้คุณมีความสุขในการหย่าร้าง" บริกรไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พูดตามคําอวยพรสีหน้าของเย่ซิงหยวี่เย็นลง หยิบไวน์ขวดนั้นมาถามบริกรว่า "คุณผู้หญิงคนไหนให้ส่ง""เธอไม่ได้บอกว่าแซ่อะไรเลย""เป็นคนที่ผิวขาว ใส่กระโปรงสีขาวชุดหนึ่งใช่ไหม""ใช่เลย" บริกรพยักหน้าน่าจะเป็นเซี่ยชิงเฉินจงใจส่งไวน์ขวดนี้มาให้เธอรำคาญเย่ซิงหยวี่ยืนขึ้น "เธออยู่ห้องส่วนตัวห้องไหน"บริกรบอกว่า "นี่มาจากห้องส่วนตัว 106 ค่ะ"เย่ซิงหยวี่ได้ยินหมายเลขห้องส่วนตัว ถือเหล้าต่างประเทศพูดกับซูเหยียนเหยียนว่า "

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 99

    เวลา 19.30 น.เย่ซิงหยวี่มาถึงตึกเฟิงหยีก่อน จากนั้นซูเหยียนเหยียนก็มาถึง ทั้งสองพบกันที่ประตูทันทีที่ซูเหยียนเหยียนลงจากรถก็จับมือเย่ซิงหยวี่ไว้"วันนี้คุณหย่ากับเฟิงป๋อเหยียนแล้วเหรอ" เรื่องนี้เย่ซิงหยวี่ส่งให้เธอทราบจากข้อความแล้ว ซูเหยียนเหยียนเป็นห่วงเธอมาก"เป็นการจดทะเบียนหย่า ใบหย่าร้างต้องใช้เวลาหนึ่งเดือนถึงจะรับได้" เย่ซิงหยวี่ยกริมฝีปากซูเหยียนเหยียนมองเธอ "ซิงหยวี่ คุณเสียใจไหม""ไม่เสียใจนะ ฉันพูดไปนานแล้ว นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการนะ ในที่สุดก็หลุดพ้นไปได้แล้ว" เธอยิ้มจนตาโค้ง มองไม่ออกว่าเศร้าซูเหยียนเหยียนจ้องเธออยู่สักพัก เหมือนอยากจะปลอบใจเธอ ตั้งใจเพิ่มเสียงขึ้นแล้วพูดว่า "งั้นก็ดี ขอให้ซิงหยวี่ของเรากลับมาเกิดใหม่"เย่ซิงหยวี่ส่งเสียง "อืม" แล้วหลุบตาลงมา ไม่มีใครเห็นความเศร้าโศกในก้นตาของเธอเธอบอกตัวเองว่าอย่าไปคิดเลย ทุกอย่างมาถึงจุดนี้จะดีมากแต่ทันใดนั้น รถโกสท์คันหนึ่งก็จอดอยู่ตรงหน้าพวกเธอซูเหยียนเหยียนมองเข้าไป เห็นว่าผู้ชายในรถงอขาทั้งสองข้างอยู่ ขากางเกงรีดจนเรียบมาก เซี่ยชิงเฉินที่อ่อนโยนนั่งอยู่ข้าง ๆซูเหยียนเหยียนทำหน้าเย็นลง พูดกับเย่ซิง

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 98

    สิ่งที่เขาทำเป็นเรื่องมีทั้งข้อดีและข้อเสียตอนแรกมันขู่เธอได้ แต่ตอนนี้เรื่องสำเร็จแล้ว ก็แปลว่าหรงเยว่ไป๋ก็ได้คิดร้ายกับเฟิงป๋อเหยียนด้วย ในเมื่อเขาสามารถคุกคามเธอได้ งั้นเธอก็ทำได้เช่นกัน"สิ่งที่ผมทำทั้งหมดนี้ เป็นเพื่อช่วยพี่สามหลุดพ้นจากผู้หญิงที่ร้ายกาจอย่างคุณ" หรงเยว่ไป๋ขึงตาใส่เธอเย่ซิงหยวี่กล่าวว่า "คุณทำเพื่อเขาหรือเพื่อตัวคุณเองกันแน่ คุณรู้อยู่ในใจ ทั้งๆที่เป็นเพราะอยากช่วยเซี่ยชิงเฉินแย่งเฟิงป๋อเหยียนไป ยังพูดอย่างดีแบบนั้นด้วยซ้ำว่าช่วยเขาอยู่ คุณเคยถามเขาว่าต้องการหรือไม่เหรอ เขาเห็นด้วยแล้วหรือ"หรงเยว่ไป๋พูดไม่ออก "คุณไม่กลัวว่าผมจะบอกข้อตกลงระหว่างคุณกับป้าชูหลานให้พี่สามหรือ""บอกไปเลย อย่างมากก็ตายด้วยกัน ที่ฉันยากลําบาก คุณก็อย่าคิดจะใช้ชีวิตอย่างดีเลย" เย่ซิงหยวี่ส่งเสียงฮื่ม เห็นว่าเขาไม่พูดแล้ว ก็ค่อย ๆ เอามือของเขาออก พูดด้วยน้ำเสียงสงบ "คุณใส่ร้ายฉันครั้งหนึ่ง ฉันคืนด้วยการตบหน้าคุณหนึ่งครั้ง มันยุติธรรมมาก"หลังจากพูดประโยคนี้เสร้จ เธอก็เรียกแท็กซี่คันหนึ่ง และออกจากสำนักกิจการพลเรือน เมื่อมาถึงเอ็นเอเอสกรุ๊ป เย่ซิงหยวี่ได้รับโทรศัพท์จากแม่สามี เ

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 97

    เมื่อได้ยินคําตอบของเธอ ทุกคนก็ตกตะลึงเซี่ยชิงเฉินมองเฟิงป๋อเหยียนแวบหนึ่ง สีหน้าของเขาไร้อารมณ์ ดูเย็นชามาก"เยว่ไป๋ คุณสนิทกับซิงหยวี่มาขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ" เซี่ยชิงเฉินถามหรงเยว่ไป๋"เพราะการเข้ากันช่วงนี้" หรงเยว่ไป๋ถอนความประหลาดใจในสายตา มองไปที่เซี่ยชิงเฉินด้วยรอยยิ้ม ไม่คิดว่าเย่ซิงหยวี่จะให้ความร่วมมือขนาดนี้ คาดไม่ถึงจริง ๆวินาทีต่อมา เขาเดินไปข้าง ๆ เย่ซิงหยวี่ ยกมือขึ้นกอดไหล่เธอ "งั้นไปกันเถอะ ผมจะส่งคุณกลับไป"เย่ซิงหยวี่มองเขาแวบหนึ่งอย่างเย็นชาสายตาของเฟิงป๋อเหยียนเย็นจนฆ่าคนได้"ได้หย่าไปแล้ว ให้ความร่วมมือหน่อย" หรงเยว่ไป๋เอนตัวเข้าใกล้ข้างหูเธอ และกระซิบว่า "พี่สามมองคุณอยู่เลย อย่าเกิดอุบัติเหตุอื่นที่นี่เลย"เย่ซิงหยวี่มองเฟิงป๋อเหยียนแวบหนึ่งสายตาของเขาตกลงบนมือของหรงเยว่ไป๋ที่กอดบนไหล่ของเย่ซิงหยวี่เย่ซิงหยวี่เอื้อมมือไปโอบเอวของหรงเยว่ไป๋ และพยักหน้าให้เฟิงป๋อเหยียน "งั้นเราไปก่อนแล้วนะ""เดี๋ยวก่อน" เฟิงป๋อเหยียนตะโกนเรียกพวกเขาทั้งสองหันหลังกลับเฟิงป๋อเหยียนก็ยิ้มทันที จับมือเซี่ยชิงเฉินไว้ และเดินไปหาพวกเขาทีละขั้น แล้วพูดอย่างสงบว่

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 96

    เย่ซิงหยวี่และเฟิงป๋อเหยียนก็ไม่ได้คุยกันเช่นกัน พวกเขายืนอยู่ด้วยกัน ผู้ชายหล่อและผู้หญิงสวย แต่บรรยากาศกลับแย่มากรอคิวอยู่สักพัก ถึงตาพวกเขาแล้วทั้งสองเดินไปข้างหน้า นั่งบนเก้าอี้พนักงานที่ดำเนินการจดทะเบียนการหย่าถามว่า “สองท่านมาฟ้องหย่าเหรอ”"อืม" เย่ซิงหยวี่ตอบ และแสดงเอกสารออกมาพนักงานมองพวกเขาไปซ้ายทีและขวาที "สองท่านหน้าตาเหมาะกันขนาดนี้ ผู้ชายหล่อและผู้หญิงสวย ทำไมจะต้องหย่าล่ะ"พวกเขาสองคนเป็นคนที่ดูดีที่สุดในคู่รักที่มาหย่าร้างทั้งหมดแล้วผู้ชายดูคุ้นตาเป็นพิเศษ เหมือนเคยเจอในเมื่อก่อนเย่ซิงหยวี่พูดเบา ๆ ว่า "ความรู้สึกไม่เข้ากัน""เอาข้อตกลงการหย่าร้างมาด้วยหรือเปล่า""เอามาแล้วค่ะ" เย่ซิงหยวี่นําข้อตกลงการหย่าร้างที่เธอเตรียมไว้ก่อนหน้านี้ออกมา เซ็นชื่อตัวเอง แล้วย้ายไปที่ข้างหน้าเฟิงป๋อเหยียน "คุณเซ็นชื่อหน่อย"เฟิงป๋อเหยียนมองแวบหนึ่ง ข้อตกลงการหย่าร้างเป็นฉบับแก้ไข ด้านบนเย่ซิงหยวี่ไม่ได้เอาอะไรเลยแม้แต่คฤหาสน์ของเขตหรงจิ่วไถเธอก็ละทิ้งไปแล้ว"คุณไม่เอาอะไรเลยหรือ?" เฟิงป๋อเหยียนถามเธอเย่ซิงหยวี่ส่งเสียง "อืม" เบา ๆเธอไม่มีสิทธิ์ไปเอาปีนั้นเป็น

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 95

    "ไม่เกี่ยวกับคุณ" เฟิงป๋อเหยียนมองเธอ พูดด้วยน้ำเสียงที่หดหู่การเคลื่อนไหวของเย่ซิงหยวี่ชะงัก เธอหยิบเน็คไทมา พันบนคอของเขาอย่างระมัดระวังและผูกปมอย่างชํานาญใช่สิเขามีเซี่ยชิงเฉินแล้ว ต่อไปจะไม่ต้องการให้เธอมาใส่ใจอีกแล้ว ด้วยท่าทางที่เป็นกุลสตรีที่มาจากตระกูลใหญ่ของเซี่ยชิงเฉิน เป็นไปไม่ได้ที่จะผูกเน็คไทไม่เป็นหรอกหลังจากผูกเน็คไทเสร็จแล้ว เธอก็หยิบเข็มกลัดเนคไทมา ผูกไว้ที่คอเสื้อของเขา ผู้ชายที่สวมสูทหล่อเป็นพิเศษ มีความรู้สึกเย็นชาและห่างเหินที่ทำให้คนไม่สามารถเข้าใกล้ได้"เสร็จ" หลังจากทำทุกอย่างนี้เสร็จ เย่ซิงหยวี่ก็ยิ้มให้ เพิ่งอยากจะเดินจากไป ก็ถูกเฟิงป๋อเหยียนกอดเอวไว้และดึงไปข้างหน้าพอเงยหน้าขึ้น ก็คือใบหน้าที่ลึกและสามมิติของเขาปลายจมูกของทั้งสองคนเกือบจะติดกันเขาถามด้วยเสียงต่ำว่า "ยังมีอะไรอยากจะพูดอีกไหม"ลมหายใจที่เขาพ่นออกมา ทั้งหมดหกลงบนริมฝีปากที่บอบบางของเธอขนตาของเย่ซิงหยวี่สั่นสะเทือน สีหน้ากลับมาเป็นธรรมชาติ ราวกับว่าผู้ชายที่เซ็กซี่และมีเสน่ห์ที่ตรงหน้านี้ไม่มีอยู่จริง"หลังจากหย่าแล้ว ขอให้คุณมีความสุข" เย่ซิงหยวี่อดทนต่อความขมขื่นในก้นบึ้งของห

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 66

    "ซิงหยวี่ รบกวนคุณแล้วนะ" เซี่ยชิงเฉินทำลายความเงียบ"ไม่เป็นไรหรอก" เย่ซิงหยวี่เดินเข้ามา หยิบไม้วัดขึ้นมาวัดชายกระโปรงให้เซี่ยชิงเฉินอีกครั้งเซี่ยชิงเฉินยิ้มแล้วพูดว่า "ดูเหมือนว่า คุณกับเหยียนยวี่จะพัฒนาได้ดีนะ"สันหลังของเย่ซิงหยวี่แข็งทื่อเรื่องนี้เป็นแม่สามีบอกให้เซี่ยชิงเฉินกล่าวเป็นอ

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 59

    เธอถูกเขาบีบคั้น แต่ถอยไม่ได้อีก เธอตอบว่า "แน่นอนสิ ตัวเขาก็ไม่เลวนะ""แต่ถ้าเขารู้ว่าคุณแต่งงานแล้ว จะทั้งคุณไปจะทำยังไงล่ะ" ลมหายใจที่เย็น ๆ ของเฟิงป๋อเหยียนกระโจนใส่หน้าเธอ"งั้นฉันก็จะหาคนใหม่ คางสามขานั้นหายาก แต่ผู้ชายสองขามีเยอะมาก ด้วยหน้าตาของฉัน ฉันจะหาได้แน่นอน""ดูเหมือนคุณจะต้องนอกใ

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 58

    ความโกรธในดวงตาของเฟิงป๋อเหยียนแพร่กระจายไปที่ใบหน้า เขายิ้มอย่างเย็นชา "คุณอยากสวมเขาให้ผมใช่ไหม""คุณก็สวมให้ฉันด้วย และที่ฉันไม่อนุญาต คุณก็จะเลิกกับเซี่ยชิงเฉินเหรอ" เธอถามเขาด้วยรอยยิ้มดวงตาของเฟิงป๋อเหยียนนั้นเย็นเล็กน้อย "เป็นไปไม่ได้"เย่ซิงหยวี่รู้ว่าเขาจะไม่เลิกกับเซี่ยชิงเฉินเธอจึงก

  • คุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง   บทที่ 57

    เย่ซิงหยวี่อึดอัดใจเล็กน้อย "ขอบคุณที่ส่งฉันกลับบ้านค่ะ""ไม่เป็นไรหรอก เอ้อใช่ รถของคุณผมให้คนส่งไปซ่อมแล้ว พอซ่อมเสร็จแล้วผมจะติดต่อคุณ""ขอโทษที่รบกวนคุณแล้ว""เรื่องเล็กๆน้อยๆเอง" เผยเหยียนยวี่ยิ้มเขาทำงานได้ละเอียดเกินไปเย่ซิงหยวี่เหลือแค่ประโยคเดียวที่จะพูดได้ "ขอบคุณค่ะ"เมื่อมาถึงเยว

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status