MasukShare
บทที่ 62
Tanggal publikasi:
2026-11-05 21:21:30“ข้าได้ยินว่าท่านโหวลุกจากเตียงไม่ได้” ลูกค้าคนหนึ่งพูด
“น่าสงสารคุณหนูเ
Bab terbaru
คุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้ บทที่ 78
คำพูดเพียงสามคำทำให้เสี่ยวชิงแทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่เพราะนางรู้ดีว่าคุณหนูไม่ได้หมายถึงปิ่นทองหลิงหนานมองคันฉ่องอีกครั้งก่อนถาม “เสี่ยวชิง มีข่าวของอาเซียงหรือไม่”เด็กสาวชะงัก คำถามนี้ดังขึ้นทุกวันนับตั้งแต่ชายหนุ่มหายตัวไป บางครั้งในตอนเช้า บางครั้งก่อนเข้านอน และบางครั้งระหว่างที่คุณหนูกำลังตรวจบัญชีอยู่ดี ๆเสี่ยวชิงก้มหน้า “ยังไม่มีเจ้าค่ะ”“อืม” หลิงหนานพยักหน้าอย่างช้า ๆ นางพยายามทำเสียงให้เป็นปกติ แต่ปลายนิ้วที่วางอยู่บนตักกลับกำแน่นหลายวันแล้ว หลายวันที่อาเซียงจากไปโดยไม่ทิ้งจดหมาย หลิงหนานเคยให้เสี่ยวชิงแอบสอบถามคนขับรถม้าและร้านขายยาใกล้จวน แต่ไม่มีใครให้คำตอบที่แน่ชัด นางไม่รู้ว่าเขาไปไหน ไม่รู้ว่าเขาปลอดภัยหรือไม่และไม่รู้ว่าเหตุใดจึงจากไปโดยไม่บอกลาบางคืนหลิงหนานยังเผลอคิดว่า เมื่อเปิดประตูเรือนเล็กออกไป นางอาจพบเขานั่งอยู่ใต้ชายคาเหมือนเดิม เขาอาจเงยหน้าขึ้นแล้วถามด้วยน้ำเสียงเรียบง่ายวันนี้เหนื่อยหรือไม่ หรือไม่ก็ยิ้มบาง ๆ ก่อนบอกว่า ข้ารอเจ้ากินข้าว แต่ทุกครั้งที่เปิดประตูออกไป สิ่
คุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้ บทที่ 77
ช่วงเย็น หลิงหนานกลับจากเรือนใหญ่ด้วยความเหนื่อยล้า แม่สื่อซ่งใช้เวลาหลายชั่วยามพูดเรื่องชุดเจ้าสาวและธรรมเนียมการแต่งงาน นางแทบไม่ได้ฟังเพราะในใจเอาแต่คิดถึงอาเซียง สีหน้าของเขาตอนเห็นตราประจำจวนโหวยังคงติดอยู่ในความทรงจำ เขาจำอะไรได้หรือไม่ เหตุใดจึงดูเปลี่ยนไป หลิงหนานเดินกลับเรือนเล็กเมื่อถึงลานหน้าเรือน นางเห็นเสี่ยวชิงกำลังกวาดใบไม้“เสี่ยวชิง”เด็กสาวเงยหน้า “คุณหนู!”หลิงหนานถามทันที “อาเซียงอยู่ไหน”เสี่ยวชิงชะงัก “ข้านึกว่าเขาอยู่กับคุณหนูเสียอีก”หัวใจของหลิงหนานกระตุกวูบ “อะไรนะ”“ตั้งแต่ช่วงบ่าย ข้าไม่เห็นคุณชายอาเซียงเลยเจ้าค่ะ”หลิงหนานขมวดคิ้ว “เขาอาจอยู่ในห้อง”นางรีบเดินเข้าไป ประตูห้องของอาเซียงเปิดอยู่ ภายในเงียบสงบ เตียงถูกจัดเรียบร้อย เสื้อผ้าบางส่วนหายไป ดาบที่เคยวางข้างเตียงก็ไม่อยู่แล้ว หลิงหนานหยุดยืนกลางห้อง หัวใจเริ่มเต้นแรง“อาเซียง?”ไม่มีเสียงตอบนางเดินไปเปิดหีบไม้ ของใช้ส่
คุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้ บทที่ 76
“อาเซียง” หลิงหนานเรียกอีกครั้ง “ท่านเจ็บตรงไหน”ชายหนุ่มหันมองนาง ใบหน้าของหญิงสาวอยู่ใกล้เพียงคืบ ดวงตาเต็มไปด้วยความห่วงใย ภาพหลายวันที่ผ่านมาแล่นผ่านความทรงจำ วันที่นางช่วยชีวิตเขา วันที่ตั้งชื่อให้ว่าอาเซียง วันที่แบ่งอาหารให้ วันที่คอยเตือนเรื่องบาดแผล และคืนที่นางพูดถึงอนาคตที่อยากมีร้านค้าของตัวเองหัวใจของเขาอ่อนลงชั่วขณะแต่ทันใดนั้น เสียงของแม่สื่อซ่งก็ดังขึ้น“คุณหนูใหญ่ เรื่องชุดเจ้าสาว…”อาเซียงชะงัก ชุดเจ้าสาว? เขาหันไปมองกล่องไม้ มองเอกสารหมั้นหมาย แล้วมองหลิงหนานอีกครั้ง“เจ้าตกลงแล้วหรือ” คำถามนั้นทำให้หลิงหนานนิ่งไป“ท่านหมายถึงอะไร”“เรื่องแต่งงาน” ชายหนุ่มถามซ้ำนางหลุบตา ความเงียบเพียงชั่วครู่กลับทำให้หัวใจของเขาหนักอึ้ง“หลิงหนาน ตอบข้ามาตามตรงเจ้าตกลงแล้วใช่หรือไม่” น้ำเสียงของเขาเย็นลงนางกำมือแน่น ไม่อาจตอบว่าไม่เพราะนางตกลงไปแล้วจริง ๆ แต่ก็ไม่อาจบอกเหตุผลต่อหน้าคนของเจินจี้“ข้า&hellip
คุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้ บทที่ 75
“เหตุใดต้องพบกับนาง?” รอยยิ้มของเจินจี้ชะงัก“เพราะต้องวัดตัวและสอบถามเรื่องชุดเจ้าสาวเจ้าค่ะ”เจินจี้นิ่งคิดก่อนพยักหน้า“ได้ ไปตามหลิงหนานมา” นางหันไปหาป้าหวังหลิงหนานกำลังตรวจสมุดบัญชีอยู่ในเรือนเล็กเมื่อป้าหวังมาถึง“คุณหนูใหญ่ ฮูหยินให้ไปเรือนใหญ่เจ้าค่ะ” นางยอบกาย“อีกแล้วหรือ ช่วงนี้ฮูหยินเรียกข้าบ่อยนะ” หลิงหนานขมวดคิ้ว“แม่สื่อจากจวนโหวมาเจ้าค่ะ”มือที่ถือพู่กันของหลิงหนานหยุดชะงัก เสี่ยวชิงซึ่งนั่งคัดรายการสินค้าอยู่ด้านข้างเงยหน้าทันที“แม่สื่อ?”“เจ้าค่ะ” ป้าหวังพยักหน้าหลิงหนานวางพู่กันลงก่อนสูดลมหายใจลึก “ข้าจะไป รอสักครู่หนึ่ง”“ฮูหยินบอกว่าให้เร่งหน่อยเจ้าค่ะ” ป้าหวังมองนางหลิงหนานตอบเรียบ ๆ “ข้าได้ยินแล้ว”เมื่อป้าหวังออกไป เสี่ยวชิงก็รีบเดินเข้ามา“คุณหนู…”หลิงหนานยกมือห้าม “ไม่ต้องพูด ข้ารู้ว่าต้
คุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้ บทที่ 74
แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาภายในเรือนเล็กของสกุลหู เสียงนกร้องดังแว่วจากต้นเหมยข้างกำแพง แต่บรรยากาศภายในเรือนกลับเงียบผิดปกติหูหลิงหนานนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้เก่า บนโต๊ะมีหนังสือรับรองที่เจินจี้ประทับตราไว้เมื่อวานวางอยู่นางอ่านมันซ้ำเป็นครั้งที่สาม ข้อความทุกบรรทัดดูเหมือนจะเป็นหลักประกันความปลอดภัยของอาเซียง แต่หลิงหนานรู้ดีว่าคำรับรองจากคนอย่างเจินจี้เชื่อถือได้เพียงใด หญิงสาวถอนหายใจ ก่อนพับเอกสารเก็บเข้าซองผ้าเมื่อคืนแทบไม่ได้นอน ทุกครั้งที่หลับตา ภาพอาเซียงก็มักปรากฏขึ้น บางครั้งเขากำลังนั่งกินข้าวต้มอยู่ตรงข้ามนาง บางครั้งเขายืนขวางเหวยตานด้วยสีหน้าเย็นชา และบางครั้งเขากลับมายืนอยู่ใต้แสงจันทร์ พร้อมคำพูดที่ทำให้หัวใจนางเต้นแรง ไม่ว่าเจ้าจะไปที่ใด ข้าก็อยากติดตามไปด้วย หลิงหนานยกมือแตะหน้าอก“คนบ้า” นางพึมพำเบา ๆ “พูดเช่นนั้นแล้วจะให้ข้าตัดใจได้อย่างไร”เสียงเคาะประตูดังขึ้น “คุณหนูเจ้าคะ”“เข้ามาเถอะ”เสี่ยวชิงเปิดประตูเข้ามาพร้อมอ่างน้ำอุ่น “วันนี้คุณหนูจะไป
คุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้ บทที่ 73
ตอนนี้ยังไม่เพียงพอ นางไม่มีพยานยืนยัน ไม่มีตราประทับต้นฉบับที่ตรวจสอบครบถ้วนและยังไม่รู้ว่าเงินเหล่านั้นถูกนำไปใช้ทำอะไร หลิงหนานวางกระดาษลง ก่อนหยิบพู่กันขึ้นมาเขียนชื่อคนที่อาจช่วยได้จ้าวฝูเฉินจงหมอเฉินนางหยุดพู่กันตรงชื่อสุดท้าย หมอเฉินรู้เรื่องบาดแผลของอาเซียง หากจำเป็น อาจขอให้เขาช่วยหาที่พักปลอดภัยได้แต่จะปลอดภัยได้นานเท่าไร? หากเจินจี้ส่งคนตามล่า หมอธรรมดาคนหนึ่งจะปกป้องเขาได้หรือหลิงหนานถอนหายใจก่อนขีดเส้นใต้ชื่อเฉินจง อดีตหัวหน้าผู้ดูแลของบิดาอาจรู้เรื่องพินัยกรรมแต่การตามหาเขาต้องใช้เวลาและนางยังออกจากจวนไม่ได้หญิงสาววางพู่กันลงก่อนมองแสงตะเกียงที่สั่นไหว“ข้าต้องมีอำนาจมากกว่านี้” นางพึมพำ “ไม่เช่นนั้นก็จะถูกบีบบังคับอยู่เรื่อยไป”หลิงหนานค่อย ๆ เก็บเอกสารกลับเข้าที่ก่อนปิดหีบไม้ นางยังไม่ยอมแพ้แต่ตอนนี้ต้องรักษาชีวิตอาเซียงไว้ก่อนรุ่งเช้า เจินจี้ส่งคนมาตามหลิงหนานอีกครั้ง คราวนี้เหวยตานนั่งอยู่ในห้องด้วย บนโต๊ะมีเอกสารหนึ่งแผ่นวางอยู่ หลิงหนานเดินเข้ามาก่อนมองกระดาษนั้นอย่างระม
Anda juga akan menyukai
แต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI80.3K Dibacaพ่อสามีและเพื่อนๆของเขา
กาสะลอง152.4K Dibacaชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน102.0K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat75.3K Dibacaนางร้ายคนนี้สามีไม่เคยรัก
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี348 Dibacaมหาเศรษฐีสั่งรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko60 Dibacaความลับสาวใหญ่
สนามอารมณ์507 Dibacaยั่วรักผ่านไลฟ์
จินต์พิชา530 Dibaca
