LOGINShare
[2] ขิงก็ราข่าก็แรง
Last Updated:
2026-01-19 17:06:09"ฟังนะคะคุณลูกเขมขา เงินค่าขนมแม่ฝากไว้กับคุณอาทั้งหมดเลยค่ะ"
ฉันอ้าปากพะงาบๆ แล้วแบบนี้ฉันจะไปหิ้วแบรนเนมมาได้ยังไงเนี่ยยย
"เพราะฉะนั้น ทำตัวน่ารักๆ เชื่อฟังคุณอา อย่าทำให้คุณอาต้องปวดหัวเพราะหนูนะคะ"
ฉันได้แต่นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวด บ้าจริงๆเลย บ้าที่สุด!
แอ๊ด!
ฉันเดินลงรถ และยกกระเป๋ารวมๆไว้เพียงคนเดียว พอยกเสร็จก็ได้แต่ยืนมองด้วยความสงสัย ว่าทำไมพ่อและแม่สุดที่รัก ถึงไม่ลงมาช่วยฉัน
"ลูกเขม พ่อกับแม่ต้องรีบไปแล้ว เดี๋ยวไม่ทันขึ้นเครื่อง พ่อรักลูกนะ"
"แม่รักลูกนะคะ ม้วฟฟฟ!!!"
กระจกเลื่อนปิดในพริบตาเดียว และรถคันหรูก็วิ่งออกไป จนฉันตั้งตัวแทบไม่ทัน
"คุณพ่อ! คุณแม่!"
ฉันได้แต่กระทืบเท้าเร่าๆด้วยความปวดประสาทและหงุดหงิด ก่อนจะหันหลังกลับไปดูบ้านแบบสไตล์ฝรั่งหลังใหญ่ ที่ไม่ต่างจากบ้านของฉันสักเท่าไหร่นัก
ออดๆ
ฉันกดออด ก่อนจะแบกสัมภาระที่หนักแสนหนักขึ้นบนหลัง และเต็มสองมือ ประตูค่อยๆเลื่อนเปิดออก
"ไม่เลวๆ"
สวนหย่อมและน้ำพุหน้าบ้าน ทำให้ฉันพอใจไม่น้อย รอบๆตัวบ้านถูกตกแต่งไปด้วยต้นไม้หลากหลายชนิด แถมสะอาดทุกตารางนิ้วเลยทีเดียว
"ที่นี่ไม่มีคนใช้รึไงกันเนี่ย"
ฉันเดินตึงตังๆเข้าไปด้านใน ก่อนจะหยุดกึก เมื่อมีสาวใช้ที่หน้าประตูยืนรออยู่
"สวัสดีค่ะ คุณหนูเขมมณีใช่ไหมคะ"
สาวใช้ทั้งหลายยิ้มต้อนรับ แต่กลับไม่มีใครยื่นมือมาช่วยฉันถือสักคน!
"ไม่ใช่มั้งคะ! นี่ มาช่วยฉันถือทีสิ"
ทุกคนทำหน้าเหรอหรา ฉันก็พอรู้ตัวนะ ว่านิสัยแย่ เอ่อ..... หมายถึงค่อนๆไปทางแย่มาก ก็โดนตามใจ และประเคนทุกอย่างให้ตั้งแต่เด็กนี่นา
"เฮ้อ.....ขอโทษค่ะ"
ฉันถอนหายใจอย่างรู้สึกผิด และยกมือไหว้ขอโทษ ก่อนทุกคนจะยิ้ม คนที่นี่ก็โอเคดีนี่นาาา
"ขอโทษนะคะคุณหนู คุณผู้ชายสั่งไว้ว่า ของของใครคนนั้นต้องขนน่ะค่ะ เดี๋ยวป้าพาไปที่ห้องนะคะ"
ฉันเป่าลมเบาๆด้วยความโกรธ สงสัยคุณอาคนนี้คงรู้จักเขมมณีน้อยไปสะแล้ว
ระหว่างทางที่เดินขึ้นห้อง ป้าฉายก็เล่านู้นเล่านี่เกี่ยวกับเด็กๆ และกฎระเบียบในบ้านหลายอย่าง พอขนเสร็จป้าแกก็พาฉันไปหน้าห้องทำงานของไอ้คุณอาบ้า
"แล้วนี่ป้าจะไปไหนคะ"
"จะเที่ยงแล้วค่ะ เดี๋ยวป้าไปเตรียมอาหารกลางวันไว้ให้คุณหนูกับคุณผู้ชาย"
แล้วป้าฉายก็เดินหนีไปเฉยๆ ปล่อยให้ฉันยืนเอ๋อ มองประตูไม้โง่ๆนี่แบบไม่รู้ว่าจะเคาะ หรือจะเรียก หรือจะทำอะไรดี
ก๊อกๆๆๆ
"ใคร"
เสียงนิ่งๆที่ไม่ได้ยินมา 7 ปี เหมือนจะยังแล่นอยู่ในโสตประสาทฉันทุกวินาที
"เขมเองค่ะอา"
"เข้ามา"
ฉันกรอกตาทำปากมุบๆ มิบๆ ก่อนจะเปิดประตูเข้าไป ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม มองคุณอาที่ดูมีอายุขึ้น แต่ก็ยังคงความหล่อ ความเข้ม เหมือนตอนหนุ่มๆ อยู่
ฉันปิดประตู ก่อนจะยกมือไหว้คุณอาด้วยรอยยิ้มจริงใจสุดๆ
"สวัสดีค่ะอา ไม่เจอกันนาน ดูแก่ขึ้นเยอะนะคะ"
ฉันโปรยยิ้มร้าย ก่อนจะสังเกตุเห็นคิ้วอากระตุก และเงยหน้าจากเอกสารมามองฉัน
"เธอก็เหมือนกันนะเขมมณี อายุก็ไม่ใช่เด็กๆ แล้ว แต่ดูเหมือนความคิดและคำพูดของเธอ จะเหมือนที่เราเจอกันเมื่อล่าสุดนี้นะ"
ฉันเริ่มยิ้มไม่ออก อยากจะกรี้ดกรอกหูให้หูอาบ้านี้แตกไปเลย นี่เค้าหาว่าฉันสมองเหมือนเด็ก 13 แถมยังพูดไม่รู้จักคิดอีกหรอเนี่ย!
"อาก็พูดแรงไปนะคะ"
ฉันฝืนยิ้ม พลางกุมมือตนเองที่มันสั่นอยากจะบีบคออาตัวเองให้ชักกะแด่วๆ
"งั้นหรอ.......บอกไว้ก่อนนะ ว่าฉันไม่ได้มีเวลามาอบรมสั่งสอนเธอเหมือนแต่ก่อนแล้ว เพราะฉะนั้น ทำตัวดีๆ อย่าก่อเรื่อง เข้าใจไหม"
คุณอาจอแดนมองฉันนิ่งๆ ไอ้ฉันนี่อยากจะวิ่งไปผลักให้ตกเก้าอี้สะจริงๆ
"เขมโตแล้วค่ะ อาไม่ต้องมาคอยอบรมสั่งสอนอะไรเขมหรอก อีกอย่างเนี่ย เขมจะไม่ก่อเรื่องให้อาต้องปวดกบาลแน่นอนค่ะ!"
หน้าฉันนี่เหมือนคนร้อยไหม ฝืนยิ้มตอนโกรธนี่เป็นอะไรที่ยากสุดๆ อายืนขึ้น ก่อนจะเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉันไม่ไกล ฉันได้แต่เงยหน้ามอง
"อะไรคะอา"
หัวใจฉันก็ดันเต้นสะแรง กลัวก็กลัวอยู่หรอก คนอะไรดุก็ดุ ตัวก็สูงใหญ่ หน้าก็นิ่งซะ
"แต่ดูเหมือนฉันคงต้องเจียดเวลาอันมีค่าของฉัน มาอบรมสั่งสอนแทนพ่อแม่เธอสะแล้ว"
ฉันหายใจกระเพื่อมขึ้นเรื่อยๆ จะคุมไม่อยู่แล้ว
"ลงไปกินข้าวกันได้แล้ว"
ว่าจบเจ้าตัวก็เดินลงไปชั้นล่าง ปล่อยให้ฉันต้องทึ้งหัวตัวเองด้วยความโกรธ หงุดหงิดแทบขีดสุด
"เหอะ! มาดูกันไอ้อาบ้า ใครจะชนะ! "
Latest chapter
คุณอาขา [62] จบบริบูรณ์
เขมรีบเดินเข้่าไปหาผู้เป็นพ่อ แม่ และย่าด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ก่อนจะค่อยๆนั่งลง ตามด้วยสามีอย่างที่กำลังอุ้มและลูบหลังเจ้าลูกชายตัวเล็กด้วยรอยยิ้ม"คุณแม่มีวันกลับรึยังคะ"คุณหญิงทับทิมที่นั่งปอกผลไม้อยู่ ค่อยๆเลื่อนจานแอเปิ้ลให้หลานสาวแฃะลูกชายด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะส่ายหัวไปมา"ยังเลยลูก แม่ว่าจะอยู่ดูงานที่นี่ไปอีกสักพัก เพราะเดี๋ยวแม่จะต้องดูพวกผลิตภัณฑ์ที่ทำจากชาอีกทีน่ะจ้ะ"คุณหญิงทับทิมยิ้มน้อยๆ ก่อนจะขมักเขม้นปอกผลไม้ต่อ"ลูกแน่ใจนะเขม ที่จะไปเป็นเลขาอาเค้า"ตาสวยหันไปมองใบหน้าคมของอาหนุ่มที่ยิ้มกว้าง ก่อนจะหันมาพนักหน้าให้ผู้เป็นแม่ด้วยรอยยิ้ม"เอาน่าคุณ ไอ้แสบของเรามันเก่งจะตาย เรื่องแค่นี้จิ๊บๆ""แต่ถ้าเขมไปทำงาน บางวันอาจจะต้องเอาเจ้าเดมมาฝากไว้ให้คุณพ่อกับคุณแม่ช่วยดูนะคะ เพราะคงพาไปที่บริษัททุกวันไม่ได้""ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้นหรอกลูก พ่อเราไปทำงานแม่ก็อยู่บ้านคนเดียว มีเจ้าเดมมาอยู่ด้วยจะได้ไม่เหงา""ว่าแต่แดนจะพายัยเขมเริ่มงานวันไหนล่ะลูก""วันนี้ครับ"....."ป้าพรสวัสดีค่ะ"ป้าพรผู้ดูแลชั้นบริหารรีบยิ้มรับด้วยความดีใจ ก่อนจะยกยิ้มกว้าง มองเจ้านายหนุ่มและภรรยาที่เดินคู่
คุณอาขา [61]
มือเล็กของผู้เป็นแม่ค่อยๆยกขึ้นลูบหัวลูกชายในวัยสองขวบด้วยความเอ็นดู ก่อนที่คุณพ่ออย่างจอแดนจะอุ้มลูกชายขึ้นด้วยรอยยิ้ม"เดมครับ รู้ไหมว่าวันนี้คุณย่าซื้อของเล่นมาเยอะแยะเลย คุณย่าชวนไปนอนกับคุณย่าที่บ้านใหญ่ด้วยน้าาา~"เขมค่อยๆยืนขึ้น ก่อนจะยิ้มและมองคู่พ่อลูกพลางส่ายหัว"ไม่ครับ วันนี้คุณแม่สวย.......เดมจะนอนกับคุณแม่!"จอแดนเหงื่อตก ทั้งคนตัวเล็กและเจ้าก้อนในมือเขานี่ เวลาทะเลาะกันก็พ่อแง่แม่งอนเป็นที่1 แต่พอดีกันก็รักกันซะกลมเกลียวจนลืมไปว่าเขาเองก็อยากกอดอยากหอมคนตัวเล็กเหมือนกัน"วันนี้ให้พ่ออยู่กับคุณแม่ไม่ได้หรอครับคนเก่ง"แก้มของเจ้าลูกชายตัวเล็กพองขึ้นอย่างไม่ชอบใจ ก่อนที่อิ่มจะเดินเข้ามายิ้มๆ"วันนี้คุณยายจองตัวเดมแล้วครับ คุณพ่อคุณแม่เหนื่อยมาทั้งวัน ให้คุณพ่อคุณแม่พักนะครับคนเก่ง"มือของอิ่มค่อยๆอุ้มหลานชายสุดแสนน่ารักน่าชังด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่ปากเล็กจะยื่นออกมาอย่างไม่ชอบใจ แต่ก็ยอมพยักหน้าเบาๆ"เด็กดีของยาย"ฟอด!"เดี๋ยวแดนกับเขมไปพักที่บ้านกันก่อนนะลูกนะ งานที่เหลือเดี๋ยวแม่กับพ่อแล้วก็คุณแม่จะจัดการให้""ขอบคุณมากนะคะคุณแม่"ฟอด!"ไม่ดื้อกับคุณยายคุณตานะคะ เดี๋ยวพรุ่งน
คุณอาขา [60]
ใบหน้าของดอลย์ยิ้มอย่างมีเสน่ห์ ตั้งแต่ที่เธอบอกเขาไปตรงๆ ว่าเธอไม่สามารถมีความรู้สึกให้ใครได้อีก ดอยล์ก็ห่างหายไปจากชีวิตของเธอโดยที่เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาสักนิด มีเพียงคำพูดที่เขาฝากผ่านมายังพี่ชายอย่างโจเท่านั้น 'ผมสบายดีครับ'"คุณดอยล์....."ทั้งสองยิ้มให้กันด้วยความรู้สึกที่มันเปี่ยมล้นอยู่เต็มอก ความรู้สึกที่หวังดีต่อกันและกันจนมันก่อเกิดเป็นความคิดถึง และหวนนึกถึงวันวานที่แสนจะมากมายไปด้วยเรื่องราวความหลัง ที่ทั้งหอมหวาน และเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน"วันนี้คุณสวยมากเลยครับ ยินดีด้วยนะครับ""คุณดอยล์ก็ดูดีมาก แถมเปลี่ยนไปจนจำแทบไม่ได้เลยค่ะ เป็นหนุ่มต่างชาติเต็มตัวแล้วสินะคะ"ทั้งสองคุยกันอย่างสนุกสนานสักพัก ก่อนที่ดอยล์จะขอตัวไปเข้าห้องน้ำ เรียวขายาวค่อยๆก้าวเข้าไปช้าๆ ก่อนจะหยุดยืนตรงหน้ากระจก และพิจารณาตนเองนิ่งๆ หลังจากวันนั้น เขาก็กลับไปอยู่ที่อเมริกา พึ่งคิดจะกลับมาตั้งรากฐานที่ไทยจริงๆจังๆ แต่ดูเหมือนเขาจะไม่สามารถลบภาพใบหน้าที่ยิ้มแย้มอย่างมีความสุขออกจากหัวได้เลยสักนิด"ครับพี่รัน........ดูเหมือนจะไม่ไหวจริงๆนั่นแหละครับ เห็นหน้าเธอแล้วผมรู้สึกเหมือนห้ามตัวเองให้มีความเป
คุณอาขา [59] Our Wedding
โรสหันขวับมามองโจอย่างตกใจ คนอย่างโจที่ชอบอยู่แบบสันโดษ ขลุกอยู่แต่กับงาน แอลกอฮอล์ และธุรกิจเทาๆ กำลังชวนเธอไปเดท? แต่ถึงยังไง มันก็ไม่ได้เสียหายอะไร เธอกับโจเองก็มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกันไปแล้ว เธอเองก็ไม่ได้สนใจใครอยู่ จะลองดูก็คงไม่เสียหายอะไร"เอาสิคะ......"โจไม่ได้ตอบรับอะไร เขาเพียงกินไปเงียบๆ และนั่งทบทวนกับตัวเองในหัวไปเพียงเท่านั้น แต่หัวใจของเขากลับเต้นแรงเสียจนเขาแทบจะควบคุมสีหน้าที่ร้อนฉ่าของตนเองไม่ได้เสียแล้ว"ฉันต้องขอโทษแทนคุณแม่ด้วยนะคะ ที่พูดอะไรไม่น่าฟังกับคุณไป....."ริมฝีปากหนายกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะลงมือจัดการอาหารตรงหน้าต่อ คุณนายนรินไม่ได้ดูถูกเขาหรอก แต่มันเป็นเพียงคำพูด ที่บอกว่าถ้าแค่นี้ยังเอาชนะไม่ได้ ก็ไม่มีสิทธิแตะต้องลูกสาวเพียงคนเดียวของเธอเขาเองรู้มาตลอดว่ามีคนตามโรส แต่เขาไม่แน่ใจในจุดประสงค์ เลยให้คนสืบให้ แต่ด้วยความระมัดระวังตัวจนแทบหาตัวจับไม่ได้ ทำให้เขาต้องคอยประกบโรสให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อความปลอดภัยของคนตัวเล็กและเมื่อเดือนก่อนเขาก็พึ่งสืบจนเจอ ว่าจริงๆแล้วคือคนของคุณนายนริน แม่แท้ๆของโรส และแน่นอนว่าเขาไม่ได้ปล่อยให้โอกาสหลุดมือไป
คุณอาขา [58] ตามจีบลูกสาวฉันรึไง
"คุณโรสสวัสดีค่ะ/สวัสดีค่ะคุณโรส"เสียงทักทายตามทางไม่ขาดสาย เมื่อผู้บริหารสาวเดินเข้ามาในบริษัทแต่เช้าตรู่ ใบหน้าสวยยิ้มน้อยๆให้กับคำทักทายของเหล่าพนักงาน ขาเรียวยาวก็ก้าวไปยังห้องทำงานส่วนตัวของตนเองอย่างรวดเร็วแอ๊ด......"คุณโจ......."ตาสวยทอดมองชายร่างหนาที่คุ้นตาด้านหน้า ก่อนที่ใบหน้าคมดุจะค่อยๆหันมามองผู้บริหารสาวที่เขารอมาร่วมครึ่งชั่วโมงนิ่ง"คุณเข้ามาได้ยังไงคะ"โรสถามหน้านิ่ง ก่อนจะปิดประตูลง และเดินไปยังโต๊ะทำงานประจำของตน ปล่อยให้ตาคมดุมองตามอยู่อย่างนั้น"ผมมาถามหาความรับผิดชอบเรื่องคืนก่อน"คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่น ตวัดมองคนที่กำลังเดินล้วงกระเป๋าและนั่งลงตรงหน้าเธออย่างไม่เข้าใจ"คุณว่าอะไรนะ"โจไล่สายตามองใบหน้าสวย ก่อนจะไล่ลงไปยังลำคอระหง มือหนายกนาฬิกาเรือนหรูขึ้นมาดู พลางยกยิ้มร้าย"คุณโจ.......นี่คุณคิดจะทำอะไรฉัน คุณ! อื้อออออ!"ร่างหนาเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะรวบเอวคนตัวเล็กให้เข้ามาแนบชิดกับลำตัวล่ำสันของตน ริมฝีปากหนาก็ประกบริมฝีปากกับคนตัวเล็กอย่างหนักหน่วง แม้มือเล็กจะดันและทุบตีมากแค่ไหน แต่มือที่รั้งเอวเล็กอยู่ก็ไม่ได้ลดแรงลงแม้แต่นิด ซ้ำยังกอดเธอแน่นขึ้นด้วยซ้ำ
คุณอาขา [57] เจ้าตัวเล็กของแม่
ฟึ่บ!มือเล็กเลื่อนประตูปิด ก่อนจะค่อยๆเดินมายังอ่างล้างหน้า โรสยกมือขึ้นจับอ่างล้างหน้าไว้แน่น ตอนนี้เธอรู้สึกรวดร้าวไปทั้งตัว เหมือนกับว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอมีเซ็กซ์ ใบหน้าสวยค่อยๆเงยขึ้น ตาก็ไล่มองใบหน้าที่ดูซูบและโทรมของตนเองผ่านกระจกก่อนจะชะงัก เมื่อไปสะดุดเข้ากับรอยช้ำแดงๆ และรอยกัด ที่เขียวช้ำไปทั่วลำคอและหน้าอกที่โผล่พ้นผ่านชายเสื้อออกมา มือเล็กค่อยๆยกขึ้นถอดผ้าคลุมสีแดงลงกับพื้น ก่อนจะนิ่งค้างมองตนเองในกระจก"คุณเป็นพวกซาดิสม์ใช่ไหมเนี่ย....."นิ้วเรียวสวยค่อยๆยกขึ้นแตะรอยเขียวที่หน้าอกอวบ ก่อนจะเม้มปากแน่นเมื่อรู้สึกเจ็บ ไม่น่าเชื่อว่าโจคนนั้นจะเป็นคนรุนแรงขนาดนี้ได้โรสยักไหล่เบาๆ ก่อนจะค่อยๆก้าวลงในอ่างอาบน้ำหรู และนอนแช่ไปเรื่อยๆเพื่อให้ร่างกายที่ปวดร้าว ระบม และเต็มไปด้วยร่องรอยคราบต่างๆค่อยๆถูกชำระล้างออกไป.....@21:00แอ๊ด....."เขม อาบน้ำเสร็จแล้วหรอ"ฟอด!อาหนุ่มเดินยิ้มบางๆเข้ามาสวมกอดภรรยาสาวจากด้านหลัง ก่อนจะสูดดมกลิ่นกลิ่นหอมอ่อนๆจากแก้มนุ่มไปฟอดใหญ่"เขมเรียบร้อยแล้วค่ะ อารีบไปจัดการตัวเองเถอะค่ะ"ปากอวบสวยยกยิ้ม มือก็เปิดหนังสือเตรียมความพร้อมสำหรับคุณแ
You may also like
ลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข60.3K viewsเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์90.4K viewsในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ61.3K viewsภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก
ซ่งจิ้น51.8K viewsสาวน้อยมากรัก (PWP) 4P
โป๊ยเซียนสีแดง59 viewsก็เด็กมันร้าย
กัญจารีย์1.5K viewsหวงรักเลขาจำเป็น
แพรสีนิล2.1K viewsเมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก
Duangkwan2.4K views
