[3] ยานรก

อาหารหน้าตาน่ารับประทาน วางอยู่เต็มโต๊ะ มีแต่อาหารไทยที่คนตัวเล็กชอบ ซึ่งก็ไม่ต่างจากคุณอาหนุ่มลูกครึ่งที่นั่งอยู่ตรงข้าม โต๊ะใหญ่มีเพียงอาหลานนั่งตรงข้ามกัน และสาวใช้ยืนเรียงกัน 5 คนเห็นจะได้

"ตักข้าวได้แล้ว"

จอแดนสั่งเสียงเรียบ พลางมองแม่หลานสาวตัวดี ที่ปากบอกว่าโตแล้วๆ แต่มองอาหารตาลุกวาว

ข้าวสวยร้อนๆถูกตักลงบนจานทั้งสอง ก่อนที่เขมจะตักอาหารกินด้วยความหิว โดยมีจอแดนมอง และกินตามเงียบๆ

"ฮ๊าาาาา! อิ่มจัง"

เขมถอนหายใจ พลางลูบท้องตนเองเบาๆ จอแดนได้แต่มองคนที่กินแบบไม่หายใจ พลางวางช้อนลง

"วันนี้ฉันต้องเข้าบริษัท ถ้ามีอะไรก็เรียกใช้คนที่นี่ได้ แต่ให้อยู่ในขอบเขต ดึกๆจะกลับมา"

"ได้ค่ะอา!"

รอยยิ้มดีใจออกนอกหน้านอกตา ทำให้คิ้วของอาหนุ่มกระตุกยิกๆ แม่เด็กนี่ดีใจที่เขาจะไม่อยู่ขวางหูขวางตา! จอแดนลุกขึ้นยืน ก่อนจะขยับสูทไปมา และเดินออกไปยังนอกตัวบ้านเพื่อไปดูงานที่บริษัทในเวลาบ่าย

เขมมณีใช้เวลาในการไลฟ์สด คุยกับเพื่อน กินๆนอนๆ จน 2 ทุ่มกว่าๆ มือเล็กยกเหยียดตรง ก่อนจะบิดตัวไปมาช้าๆ

"ฮ้าวววว! ง่วงจังงง"

หลังจากอาบน้ำเสร็จ หนังตาของเธอก็จวนจะปิดอยู่รอมร่อ แต่ปลือกตาที่กำลังจะปิดกลับเบิกขึ้นทันควัน เมื่อได้ยินเสียงจากหน้าห้อง

ก๊อก!ๆๆๆ

"ใครคะ!"

เขมถามเสียงง่วงๆ และกึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียง

"พี่รินเองค่ะ"

"เข้ามาเลยค่ะ"

ริน สาวใช้ที่อายุมากกว่าเขมสองสามปี เดินเข้ามาในห้องเมื่อได้รับอนุญาต และปิดประตูลงอย่างเบามือ

"พี่เอานมอุ่นๆมาให้ค่ะ"

รินยิ้มกว้าง เขมจึงยิ้มตอบ มือของรินค่อยๆวางนมไว้บนหัวเตียง ก่อนจะหันหลังเตรียมเดินกลับออกไป

"พี่รินอยู่คุยเป็นเพื่อนเขมก่อนสิคะ เขมยังไม่อยากนอนแต่หัวค่ำ เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นเช้า กลัวจะไม่มีอะไรทำ"

รินยิ้ม ก่อนจะนั่งลงที่พื้น

"พี่รินคะ! ไปเอาเก้าอี้มานั่งสิคะ จะมานั่งพื้นทำไม"

รินยิ้มกว้าง และเดินไปยกเก้าอี้มานั่งข้างๆเตียงคุณหนูสาวด้วยรอยยิ้ม

"เขมขอโทษพี่ริน และฝากขอโทษทุกคนด้วยนะคะ ที่เมื่อเช้าทำตัวไร้มารยาทไป"

เธอรู้สึกผิดจริงๆ รินยิ้มอย่างนึกเอ็นดู รู้สึกชอบใจคุณหนูคนนี้เหลือเกิน

"ทุกคนเข้าใจค่ะ อีกอย่างไม่มีใครถือโทษโกรธคุณหนูเลย มีแต่คนเอ็นดูทั้งนั้นเลยค่ะ"

ทั้งสองคนยิ้มให้กัน ก่อนที่เขมจะซักไซร้ถามนั่นนี่ไปเรื่อยๆ สองสาวเมาท์มอยกันจนสี่ทุ่ม รินจึงขอตัวไปนอนก่อน

"นมเย็นหมดแล้วแฮะ"

เขมจับแก้วนมกระดกจนหมดแก้ว และนอนราบลงบนเตียง พร้อมกับจับผ้าห่มผืนหนาขึ้นห่มลำตัวบางของตนเองไว้หลวมๆ

"คุณชายกลับมาแล้วหรอคะ"

รินยิ้มรับคุณชายหนุ่ม เมื่อจอแดนเดินเข้ามายังตัวบ้าน พร้อมกับเชน ลูกน้องหนุ่มคนสนิทที่ยืนยิ้มอยู่ด้านหลัง

"เขมมณีล่ะ"

รินยิ้มเมื่อเจ้านายหนุ่มถามหาคุณหนูที่เธอแอบเชียร์ให้ทั้งสองลงเอยกัน

"รินพึ่งส่งเข้านอนเสร็จค่ะ"

"โตขนาดนี้แล้ว ยังต้องให้เธอไปส่งเข้านอนอีกรึไง"

สายตาของจอแดนตวัดมามองริน ที่เชนบอดิการ์ดหนุ่มของเขาแอบชอบคออยู่

"เอ่อ.......รินกับคุณเขมคุยเล่นกันน่ะค่ะ แล้วเธอก็พึ่งจะเข้านอนไป"

จอแดนเลิกสนใจสาวใช้ ก่อนจะเดินไปยังห้องนอนของตนเอง ที่ข้างๆห้องของเขาก็คือห้องของหลานสาวปากร้ายคนเก่งนั่นเอง

"อื้อออออ!"

ประตูที่แง้มอยู่กลับมีเสียงแปลกๆเล็ดลอดออกมา ทำให้จอแดนต้องชะงักมือที่จะเปิดประตูห้องทันที เรียวขายาวเดินมายังหน้าห้องหลานสาวตนเอง

"ฮ่าส์.........อึก! เสียวจัง!"

เสียงครางหอบกระเส่าที่เหมือนกับในหนังเรทญี่ปุ่น ทำให้คิ้วของจอแดนขมวด นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย หลานสาวเขาเปลี่ยนไปขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

มือของจอแดนกำเข้าหากันแน่น ตัวของเขาสั่นด้วยความโกรธ เขาจะสั่งสอนหลานคนนี้ของเขาอย่างไรดี

มือหนาเลื่อนจับลูกบิดสีทอง ก่อนจะค่อยๆเปิดประตูที่แง้มอยู่เบาๆ ร่างใหญ่เคลื่อนตัวเข้าไปในห้องที่มีแต่ความมืด พร้อมกับปิดประตูอย่างเบามือ

"อ๊ะ!.........อื้ออออออ!"

เสียงกระเส่า ยิ่งทำให้จอแดนข่มตาลง อารมณ์โกรธของเขามันแทบจะทะลุเพดานบ้านไปแล้วในตอนนี้

"คุณอาคะ อ๊ะ!.....ตะ.....ตรงนั้น อื้ออออ"

ดวงตาของคนเป็นอาเบิกกว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อหุของตนเอง

"ทำบ้าอะไรของเธอเขมมณี!?!??!"

"คุณอา!!!"

ร่างตะคุ่มๆในเงามืดที่ยืนอยู่ ทำให้เขมมณีรีบชักมือออกจากกลางกายสาวที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยความกระสัน และรีบดึงผ้าห่มปกปิดร่างที่เปลือยเปล่าอย่างรวดเร็ว

"อาเข้ามาได้ยังไงคะ!"

เสียงหลานสาวที่ยังหอบ และเต็มไปด้วยความต้องการ ทำให้จอแดนต้องหลับตาข่มอารมณ์ความโกรธที่พุ่งขึ้นมาแทบจะระเบิดเอาไว้สุดแรง

มือหนาเลื่อนไปที่สวิทซ์ไฟ ก่อนจะกดเปิดด้วยมือที่กำลังสั่น ตาคมมองร่างของหลานสาวที่ถูกปกปิดไปด้วยผ้าห่มหนา มีเพียงใบหน้า และลอนผมที่โผล่ออกมาให้เขาเห็นเท่านั้น ชุดนอนตัวหรูกระจัดกระจายไปรอบๆเตียง จนจอแดนต้องกำมือแน่น

"เกิดเป็นบ้าอะไรขึ้นมา....เขมมณี!"

เขมกัดริมฝีปากด้วยความกลัว ปนกระสัน ฤทธิ์ยาทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่อยู่ แต่ความอยากเอาชนะก็มีมากล้นไม่ต่างกัน

"นี่มันห้องเขม แล้วเขมก็ไม่ได้ทำอะไรเสียหาย!"

จอแดนกำหมัดแน่น ที่เขมมณีพูดมันก็ถูก แต่การที่เธอครางชื่อเขานี่มันถูกต้องแล้วอย่างนั้นหรือ

"แล้วเธอจะมาเรียกฉันตอนที่เธอทำเรื่องอะไรๆของเธอทำไม!"

จอแดนมองคนที่ตัวกระเพื่อม และหอบหายใจเสียงดังด้วยฟันที่ขบเข้าหากันแน่น

"อึก....อาออกไปก่อนได้ไหมคะ!"

จอแดนพ่นลมหายใจ ตอนนี้เขาอยากจะฆ่าใครสักคน โดยเฉพาะคนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้

"ไร้ยางอาย!"

ฤทธิ์ยาเริ่มกระตุ้นความต้องการของคนตัวเล็กมากขึ้นเรื่อยๆ จนเขมเริ่มจะทนไม่ไหว

"ถ้าอาไม่ออกไป อาอย่ามาโทษเขมนะคะ"

"เฮ้ย!....เขมมณี!"