Masukนับตั้งแต่วินาทีที่รามเกียรติ์ทราบข่าวจากบิดา เรื่องที่เขากำลังจะมีแม่เลี้ยง ทำให้เด็กอายุเก้าขวบสับสนในหัวใจ เริ่มต่อต้านผู้หญิงที่เข้ามาในชีวิตของเขากับทศกัณฐ์(บิดาของรามเกียรติ์) จนกระทั่งเขาโตเป็นผู้ใหญ่ เรียนจบคณะบริหารธุรกิจในสาขาที่บิดาเจาะจงเอาไว้ ในเมื่อผู้ให้กำเนิดเห็นภรรยาใหม่กับลูกสาวดีกว่าเขา จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่รามเกียรติ์ต้องแคร์อีกต่อไx “เรียนจบแต่ไม่ยอมเข้ามาทำงานที่บริษัท เที่ยวเตร่ไปวัน ๆ คงสนุกมากใช่ไหมราม” น้ำเสียงห้วน ๆ ของทศกัณฐ์ดังขึ้น พลางชี้หน้าต่อว่าลูกชายอย่างเหลืออด “ก็สนุก ผมมีความสุขดี” รามเกียรติ์พูดออกมาหน้าตาเฉยไม่เดือดไม่ร้อน ประหนึ่งถ้อยคำของบิดาเป็นเพียงประโยคบอกเล่า ไม่จำเป็นต้องเก็บมาใส่ใจ “ได้! แกต้องการท้าทายอำนาจฉันใช่ไหม หนูเมรีเรียนจบเมื่อไหร่ฉันจะยกตำแหน่งรองประธานให้กับเธอทันที ทุกวันนี้ฉันคงพึ่งพาแกไม่ได้ น้องเป็นผู้หญิงยังมีความรับผิดชอบมากกว่าแกเสียอีก” “เทิดทูนกันเข้าไป ขอให้ลูกสาวคนโปรดของคุณพ่อดูดีในสายตาแบบนี้ตลอดไปนะครับ จุ๊บ!” รามเกียรติ์แสยะยิ้มร้าย ก่อนจะส่งจูบให้กับบิดาด้วยแววตาและท่าทียียวนกวนประสาท “ไอ้ราม! ไอ้ลูกเวรเอ๊ย!”
Lihat lebih banyakภายในผับที่เต็มไปด้วยผู้คนพลุ่งพล่าน ทว่ารามเกียรติ์กลับนั่งจมปลักอยู่กับความแค้น ครอบครัวที่เคยอบอุ่นพ่อแม่ลูกผูกพัน แต่พอมารดาของเขาจากไปอย่างไม่มีวันกลับ สิ่งที่ได้มากลับกายเป็นความอัปยศอดสู ชายหนุ่มไม่ยอมรับโมราไม่ว่าเธอจะทำดีกับเขามากมายเพียงใดก็ตาม ยังไงก็ขึ้นชื่อว่าเป็นแม่เลี้ยงอยู่วันยังค่ำ
กระทั่งวันหนึ่งมีเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก ถักเปียสองข้างใส่ชุดกระโปรงสีชมพูโผล่เข้ามาในชีวิตของรามเกียรติ์ บิดาของเขากับโมราจูงมือเด็กหญิงหน้าตาจิ้มลิ้มเดินเข้ามาในบ้าน ช่างเป็นภาพบาดตาบาดใจเด็กชายยิ่งนัก ผู้เป็นบิดาแนะนำให้เขารู้จักกับเธอ เมรีคือน้องสาวที่เขาต้องคอยปกป้องดูแล สรุปแล้วสองแม่ลูกได้ขโมยหัวใจและความรักที่บิดาเคยมีไปจากเขาโดยสิ้นเชิง
นั่นคือเหตุผลที่ทำให้รามเกียรติ์เกลียดสองแม่ลูกเข้าไส้ ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่มีวันญาติดีกับเธอเด็ดขาด ภายนอกเขาดูเข้มแข็งทำตัวก้าวร้าวเอาแต่ใจ แต่ความจริงแล้วเขากำลังอ่อนไหวและอ่อนแออย่างที่สุด เพียงแค่สร้างสิ่งเหล่านั้นขึ้นมาเพื่อให้คนรอบข้างเห็นว่าเขากำลังอ่อนแอแค่ไหน
“เฮ้ยไอ้ราม! มึงตั้งใจดื่มแบบนี้ เพิ่งทะเลาะกับพ่อมาใช่ไหม” เหมันต์เอ่ยถามเพื่อนรักออกมาด้วยน้ำเสียงห่วงใย
“ไอ้เหม มึงอย่ายุ่งกับมันดีกว่า... กูว่าท่าทางแบบนี้อกหักดังเปาะชัวว์”
“อกหักส้นตีนอะไร! มึงเงียบไปเลยนะไอ้ขุน” ขุนเดชเพื่อนสนิทอีกคนของรามเกียรติ์ ถึงกับเอนตัวหลบแทบไม่ทัน เมื่อเพื่อนรักยกเท้าขึ้นมาเตรียมถีบให้กระเด็น
“เดี๋ยวนะ! นั่นใช่ยัยน้องสาวสุดที่รักของมึงไหมว่ะ” เหมันต์มองไปเห็นเมรีกำลังเดินเข้ามาในผับกับเพื่อน ๆ ของเธอ ซึ่งมีทั้งผู้ชายและผู้หญิง “ลูกสาวคนดีของพ่อมึง สงสัยจะดีแตกแล้วมั้งไอ้ราม” ขุนเดชยิ้มเยาะเย้ยหยันอีกฝ่าย แต่ก็อดชื่นชมในรูปร่างหน้าตาที่สวยงามของเมรีไม่ได้ หญิงสาวที่เรียนหนักมาทั้งปีทั้งชาติ
หลังจากผ่านการเรียนทฤษฎีพื้นฐานวิทยาศาสตร์ที่เข้มข้นมาสี่ปี พอเข้าสู่ปีที่ห้าและหกเมรีได้ฝึกปฏิบัติงานจริงในสถานประกอบการด้านยา เพื่อเตรียมสู่หมวดการทำงานตามความปรารถนาของบิดามารดา
“สงสัยวันนี้โรงงานผลิตยาที่บ้านผิดสูตร ถึงทำให้น้องสาวกูดูเป็นสาวมั่นขนาดนั้น” รามเกียรติ์ชักสีหน้าไม่พอใจ เมื่อเห็นเมรีแต่งตัวโชว์แผ่นหลัง ทั้งที่ปกติเธอเรียบร้อยราวกับผ้าพับไว้
“คุณราม... วันนี้ทำไมไม่ชวนแอนล่ะคะ ถ้าไม่โทรหาเหมันต์แอนก็คงไม่รู้ว่าคุณมาที่นี่” แอนนาคือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่หมุนอยู่รอบตัวรามเกียรติ์ ซึ่งทำให้ใครต่อใครเข้าใจว่าคนทั้งคู่คบกัน เพราะตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมาคนที่ชายหนุ่มควงออกหน้าออกตา ก็มีเพียงแค่แอนนาเท่านั้น “พักนี้คุณงานยุ่งไม่ใช่เหรอ” เขาพูดพลางหยิบแก้วบรั่นดีขึ้นมากระดกหมดรวดเดียว
“แหม... ไม่ว่าแอนยุ่งแค่ไหน แต่สำหรับคุณแล้วแอนพร้อมว่างเสมอนะคะ หล่อนถอยไปสิ!” แอนนาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงห้วน จนทำให้สาวเสิร์ฟถอยออกอย่างไว หญิงสาวเอามือลูบไล้อกแกร่งอย่างเย้ายวนชวนให้รับรู้เจตนา ในการมาหาเขาถึงผับ
ทว่าแววตาของรามเกียรติ์กลับเหลือบมองไปทางเมรี เขาไม่เคยเห็นเธอยิ้มและหัวเราะแบบนี้มาก่อน ผู้ชายที่นั่งข้าง ๆ หญิงสาวดูหล่อเหลาไม่แพ้พระเอกดังในซีรีส์ พวกเขาสนิทสนมกันถึงขนาดนั่งกระซิบพูดจาหยอกล้อ รอยยิ้มของเมรีกำลังทำให้ชายหนุ่มกำมือแน่น
ในเมื่อชีวิตนี้เขาไม่มีความสุข แล้วเธอมีสิทธิ์อะไรที่จะมาพรากเอาช่วงเวลาดี ๆ ที่บิดาควรมีให้กับเขาไปครอบครอง ยิ่งนึกถึงภาพออดอ้อนของเมรีที่ทำให้บิดาค่อย ๆ ปล่อยมือจากเขา ทำให้รามเกียรติ์อยากทำลายสองแม่ลูกให้ย่อยยับไปกับตา
“เบาได้เบาค่ะ ทำไมวันนี้ต้องดื่มหนักด้วยล่ะคะ”
“ปล่อยให้มันดื่มเถอะครับคุณแอนนา เหล้าพวกนี้ทำอะไรไอ้รามไม่ได้หรอก” เหมันต์ยกมือขึ้นห้าม เมื่อเห็นแอนนากำลังดึงแก้วออกจากมือของรามเกียรติ์
“ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”
“แอนไปด้วยค่ะ”
“ไม่ต้อง! ผมจะแวะไปสูบบุหรี่ด้วย” น้ำเสียงห้วนบวกกับใบหน้าเคร่งขรึมทำเอาแอนนายิ้มเจื่อน ทว่าเหมันต์กับขุนเดชกลับหันไปมองตากันอย่างรู้ทัน เมื่อพวกเขาสองคนเห็นเมรีเดินไปทางห้องน้ำพอดี
นับจากนี้ไปดวงของรามเกียรติ์ทั้งสองดวง คงเปล่งประกายโดดเด่นไม่แพ้ดวงดาวระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้า เพราะพวกเธอได้รับความรักจากเขาอย่างท้น จนอุปสรรคไม่อาจขวางกั้นได้เวลาผ่านไปบรรยากาศภายในบ้านหลังใหญ่เริ่มคึกคักมีชีวิตชีวา กว่าเดิมเป็นร้อยเท่าพันเท่า เมื่อเมรีกลับมาคืนดีกับรามเกียรติ์ จึงทำให้ทุกคนเป็นปลื้ม ซึ่งการแต่งงานของรามเกียรติ์กับโรสศิรินถูกล้มเลิกไปโดยปริยาย เพราะหล่อนใช้วิธีสกปรกหวังที่จะมัดมือชกชายหนุ่ม อีกทั้งยังกุเรื่องตั้งครรภ์มาเป็นข้อต่อรอง จนทำให้หล่อนต้องหนีออกนอกประเทศ “นี่สินะที่เขาเรียกว่าครอบครัวมันคือความฝันของพ่อเลยนะหนูเมย์ ขอบใจนะที่ยอมกลับมาพร้อมกับของขวัญอันล้ำค่า” ทศกัณฐ์พูดพลางรั้งเมขลาขึ้นมานั่งบนตักของเขา “คนที่เมย์ต้องขอบคุณในตอนนี้คือคุณฮายาโตะ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเขาคอยช่วยเหลือเมย์มาโดยตลอด” เมรีไม่เคยลืมพี่ชายของสามีที่คอยดูแลเธอในวันที่ไม่มีใคร “ทำไมวันนี้เราไม่ชวนเขามาทานมื้อเย็นด้วยกันล่ะ” รามเกียรติ์เองก็อยากขอบคุณเขาเหมือนกัน เรื่
“อืม... ช้าก่อนค่ะ คือเมย์...” หญิงสาวดันอกแกร่งออกห่าง ในขณะที่วงแขนของรามเกียรติ์โอบกอดเรือนกายขาวผ่อง ชนิดที่ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ “ไม่ทันแล้วเมย์ พี่ขอเถอะนะ นะครับคนดี” น้ำเสียงออดอ้อนของเขากำลังจะทำให้หัวใจของเมรีละลาย ทว่าหญิงสาวก็ยังคงนึกถึงงานแต่งของอีกฝ่าย “พี่รามกำลังจะแต่งงาน อย่าทำให้เมย์ต้องรู้สึกผิดมากไปกว่านี้เลยนะคะ” “ใครบอกว่าพี่จะแต่งกับคุณโรสศิริน เชื่อใจพี่นะเมย์พรุ่งนี้รอฟังฝ่ายนั้นแถลงข่าวได้เลย พี่ไม่เคยเอากับใคร ไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบ เพราะคนที่พี่แคร์มีแค่เมย์กับลูกของเราเท่านั้น” “พี่ราม... อืม อื้อ!” รามเกียรติ์ไม่รอให้เมรีได้พูดอะไรต่อ เขาก้มลงไปใช้ปลายจมูกคมเล้าโลมคอระหงไล่ลงมายังทรวงอกอวบอิ่ม ที่กำลังสวยได้รูป เสิร์ฟส่งสัมผัสวาบหวามเกินต้านทาน ซึ่งกำลังจะทำให้คนตัวเล็กใต้ร่างหลอมละลายไปกับความปรารถนาที่กำลังลุกโชน การเล้าโลมฝ
“ไอ้รามมึงรู้ไหมว่ากูเจอใคร” ขุนเดชโทรไปรายงานเพื่อนรักทันที เมื่อเขาเหลือบไปเห็นเมรี ‘ใคร! ทำไมมึงดูตื่นเต้นจัง’ น้ำเสียงของรามเกียรติ์ฟังดูคล้ายไม่ได้ใส่ใจมากนัก “คุณเมรี” ‘ฮะ! ตอนนี้มึงอยู่ไหน!’ คราวนี้น้ำเสียงของรามเกียรติ์เริ่มเปลี่ยนไป เขาดูตื่นเต้นดีใจกว่าครั้งไหน ๆ ที่ได้ยินขุนเดชเอ่ยมา “เดี๋ยวกูส่งโลไปให้” ‘อืม... โอเคกูจะรีบไป’ คำพูดของรามเกียรติ์ทำให้ขุนเดชเกิดความสงสัย เขาจะตามเมรีมาทำไมกัน ในเมื่อวันแต่งงานกำลังจะมาถึง แล้วโรสศิรินล่ะเธอจะยอมถอยง่าย ๆ เลยเหรอ ขุนเดชได้แต่คิดคนเดียวเรื่อยเปื่อย ข้างกายของเขายังคงมีสาวสวยคอยบริการเครื่องดื่ม แต่ชายหนุ่มก็ยังคงไม่ถูกใจใครสักที เขายังคงใช้ชีวิตเพล์บอยไปวัน ๆ ท่ามกลางสาวงามไม่ซ้ำหน้า เวลาผ่านไปได้สักพัก รามเกียรติ์ได้เดินตรงมายังขุนเดช ทว่าสายตาของเขากลับสอดส่องหาใครบางคน ที่หัวใจกำลังเรียกร้องเพ
“แค่นี้มันยังน้อยไป ดีแค่ไหนที่ผมไม่ทำให้พวกมันล้มละลาย” “อย่างน้อยเขาก็เป็นพ่อของเมรี” “เพราะเหตุผลนี้ ผมถึงยอมละเว้นให้เขาได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ได้อีกครั้ง พวกเขาต้องขอบคุณผมด้วยซ้ำ เพราะธุรกิจที่ต่างประเทศสามารถทำเงินได้มากกว่าเมืองไทยหลายเท่า” “อืม... ช่างเถอะเรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว” ทศกัณฐ์ตบไหล่ลูกชายเบา ๆ เมื่อเขาไม่รู้จะเริ่มต้นพูดเรื่องเมขลายังไงดี “คุณปู่ขา.... คุณยายเรียกให้ไปกินยาก่อนอาหารค่ะ” เมขลาวิ่งเข้ามา พลางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงใส ใบหน้าของเธอกำลังทำให้รามเกียรติ์ตกอยู่ในความรู้สึกที่ยากจะเข้าใจได้ “หนูชื่ออะไรครับ” เขาย่อเข่าลงไปถาม ทั้งที่รู้ว่าหนูน้อยคือลูกสาวของเมรีชื่อเมขลา “อืม... หม่ามี้บอกว่าคนแปลกหน้าจะเรียกหนูว่าเมขลา แต่ถ้าเราสนิทกันเรียกเมษาก็ได้ค่ะ” “เมขลา... เมษา ชื่อเพราะจัง ใครเป็นคนตั้งชื่อให้หนูเหรอครับ คุณพ่อหรือคุณแม่” “อืม... หม่ามี้ค่ะ” หนูน้อยเอ่ย
“เชิญทุกคนตามสบายเลยนะคะ แอนขอตัวไปพักก่อน” “ไปพักเถอะแอนนาพวกเราจัดการกันเองได้” รามเกียรติ์พูดขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ทว่าดวงตาของเขากลับแฝงไปด้วยร่องรอยความกังวล “แอนทำกับแกล้มไว้ให้ในครัว ถ้าไม่พอยังมีอีกนะคะ” “ขอบคุณครับ ให้ผมไปส่งคุณเข้านอนไหมที่รัก”
เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก เกือบห้าปีที่ทศกัณฐ์แสดงละครความจำเสื่อม แต่โมรากลับเลือกที่จะอยู่เคียงข้างเขามาโดยตลอด จนทำให้เขาเกิดความเห็นอกเห็นใจยอมอภัยให้กับเธอ แต่ไม่กล้าพูดความจริงเรื่องที่เขาปกปิดเอาไว้ “ใครเหรอ เด็กค
หลายวันผ่านไป โมราสัมผัสได้ถึงความเฉยชาที่ทศกัณฐ์กำลังแสดงออกมาทางภาษากาย เขาไปนอนห้องทำงาน โดยให้เหตุผลว่าช่วงนี้มีปัญหาหลายอย่างต้องแก้ไข บริษัทกำลังประสบกับวิกฤติทางการเงิน ทั้งที่โมราสอบถามเมรีแล้วทุกอย่างราบรื่นดี อีกทั้งฮายาโต๊ะยังร่วมลงทุนแทนดนัยบิวตี้กรุ๊ปอีกด้วย “ค่ำ ๆ ม
บริษัททศกัณฐ์ฟามาซีกรุ๊ป เมื่อมาถึงห้องทำงาน เมรีต้องแปลกใจที่รามเกียรติ์ทำเป็นเมินมองไม่เห็นเธอ หญิงสาวรู้ตัวว่าผิดต่อเขากับบิดา แต่ทุกอย่างกลับไปแก้ไขไม่ได้แล้ว เพราะเธอได้ตัดสินใจที่จะไปจากที่นี่ “ไม่สบายท