[6] จริงๆ แล้ว.....

[6] จริงๆ แล้ว.....

"อาช่วย ทำให้เขมรู้จักคำว่า..........ผู้ใหญ่ทีได้ไหมคะ"

มือสวยลูบไล้แผงอกหนาผ่านเสื้อยืดราคาแพง สายตาของแม่เสือสาวยั่วสวาทสะจนจอแดนต้องยกยิ้ม

"เขมมณี........สอนยังไงก็คงไม่รู้จักจำสินะ"

เขมหุบยิ้ม พลางผละออกจากอาหนุ่มทันที หล่อนมองหน้าผู้เป็นอาด้วยความหัวเสีย

"เขมพูดไปหลายครั้งแล้วนะคะ! เขม โต แล้ว ค่ะ!"

จอแดนหน้านิ่ง พลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะมองใบหน้าหลานสาวตนเอง ที่เขาชักจะเบื่อแสนเบื่อเข้าไปทุกที

"พรุ่งนี้ตื่นไปซื้อของที่ตลาดกับลิน แล้วเตรียมไว้ให้ฉัน"

ก่อนที่เขมจะได้พูดอะไรไปมากกว่านั้น จอแดนก็เดินออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดอยู่ที่หน้าประตู และหันกลับมา

"เสียใจด้วยนะ.......เสน่ห์เธอทำให้คนมีสติดีๆ หลงเข้าไม่ได้สะแล้ว"

เขมอ้าปากหวอ ก่อนที่จอแดนจะเดินผิวปากอารมณ์ดีออกจากห้องอย่างที่ไม่เคยเป็น

"กรี้ดดดดด!!!! ไอ้อาบ้า!!!"

รินและเชนที่แอบมองอยู่มุมลับตา เห็นเจ้านายเดินผิวปากออกมาจากห้องหลานสาวคนสวย ทั้งยังมีเสียงด่าทอแบบสาดเสียเทเสียจากเด็กสาวลอดออกมาจากห้อง แต่ดูเหมือนเจ้านายหนุ่มจะยิ้มแย้มชอบใจสะเหลือเกิน

"ริน ไปเถอะน่า ถ้านายรู้เราจะแย่เอา"

รินยู่ปาก ก่อนจะยืนขึ้นเต็มความสูง พลางมองหน้าแฟนขี้มโน ทึกทักเอาเองตลอดว่าหล่อนเป็นแฟนเขา ทั้งๆที่แค่คุยๆกันเท่านั้นเอง

"ถ้านายรู้ เชนก็ออกหน้าแทนรินสิ"

ว่าจบสาวเจ้าก็เดินสับเท้าลงชั้นล่าง ปล่อยให้เชนต้องเดินตามตาละห้อย

"รินมีพิรุธอะไรไหม"

เชนส่ายหัว มันผิดก็จริงที่เขาต้องมาคอยจับผิดคนที่เขารัก แต่ก็คงไม่มีทางเลือก เพราะถ้ารินเป็นคนวางยาคุณหนูเขมจริงๆ เขาก็ต้องเอาผิดเธอเท่านั้น

"ไม่เลยครับนาย วันนี้ก่อนจะออกไปซื้อโคมไฟ ก็แค่ชวนผมแอบดูคุณหนูกับนายครับ พอผมถามว่าแอบทำไม รินก็บอกว่าชอบคุณหนูเขม เธอน่ารักดี อยากให้ลงเอยกับนายครับ"

จอแดนพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะยกมือให้เชนออกไป เขานั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆ จนเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

ติ้ด!ๆๆ

ตาคมมองหน้าจอ ก่อนจะยกยิ้ม และยกโทรศัพท์ขึ้นรับ

"ว่าไงครับ โทรมาซะบ่าย แปลกๆนะครับ"

จอแดนยกยิ้ม เขาเองก็รู้ไส้รู้พุง ทัพ พี่ชายของเขาและพ่อของเด็กเขมดี

"โธ่~~~ ฉันก็อุตส่าห์ยกแก้วตาดวงใจฉันให้แกดูแลรักษาแทนชั่วคราว แล้วนี่เป็นยังไงบ้าง"

เสียงปลายสายทำให้จอแดนต้องกระตุกยิ้ม

"ก็ดีครับ"

"ไม่มีอะไรผิดสังเกตุ?"

"หึ.......อยากให้มีอะไรงั้นหรอครับ"

จอแดนที่นั่งไขว้ขากระดิกเท้าเบาๆ

"ก็จะอยากให้มีอะไรเล่า~~~ แกนี่ก็ 5555 ฉันก็แค่จะโทรมาถามว่าอยู่กันได้รึเปล่าแค่นั้นเอง"

เสียงปลายสายทำให้จอแดนแทบจะหัวเราะออกมา แต่เขาก็ต้องอดกลั้นเอาไว้

"ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรครับ"

หลังจากวางสาย จอแดนลุกขึ้น และเดินเข้าไปในห้องเพื่อเปลี่ยนชุดสำหรับการว่ายน้ำในสระ

"บอกทุกคนว่าอย่าเข้ามาในบ้านใหญ่ ให้อยู่บ้านสวนไปก่อน นายก็ด้วย"

เชนก้มหัวลง และเดินจากไป จอแดนที่มีเพียงกางเกงขาสั้นแนบเนื้อตัวเดียว เดินถือขวดไวน์และแก้วมายังสระหลังบ้าน ก่อนเขาจะรินและกระดกมันไปอึกใหญ่

ตู้ม!!!

เสียงน้ำกระเซ็น ทำให้เขมที่อยู่บนห้องรีบออกมาเปิดม่าน และมองลงไปในสระ

"อา"

เธอพึมพำและมองร่างของอาหนุ่ม ที่เปียกปอน โชว์ท่อนบนที่มีหยดน้ำเกาะพราว ไหลลงไปยังซิกแพ็คเป็นลอนๆ พร้อมกับถือแก้วไวน์ และจิบมัน

"หึๆ"

เขมหัวเราะก่อนจะปิดม่านลง

คนตัวโตวางแก้วไวน์ลง ก่อนจะหันกลับมาเพื่อว่ายน้ำ แต่เรือนร่างของเด็กสาวที่กำลังเยื้องย่างมาตรงหน้า ทำให้เขาต้องหยุดทันที

"Hi~~~~~ ม้วฟ!!"

ยัยหลานสาวตัวเเสบส่งจูบมา จนผู้เป็นอาต้องกอดอกมอง

"เกิดเป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีก"

จอแดนพูดนิ่งๆ พร้อมมองแม่หลานสาวตัวดีที่นุ่งบรา และแพนตี้สีดำสวย ผมสวยถูกเกล้าขึ้นมัดลวกๆ

"ก็บ่ายๆแบบนี้เขมร้อนไงคะอา แถมเหงามากๆ ด้วย ก็เลยจะมาเล่นน้ำเป็นเพื่อนอาสะหน่อยน่ะค่ะ"