ตอนที่ 10 ปรับความเข้าใจ

​-ซีโน่ ทอร์ค-

ผมกลับมาที่คอนโดตอนสี่ทุ่มกว่าผมกับนินิวกำลังจะไปได้ดีอยู่แล้วเชียวแต่บีบีดันเข้ามาก่อน ผมพึ่งรู้ตัวว่าแคร์นินิวมากแค่ไหนก็ตอนที่นินิวเดินออกไปผมรีบสะบัดบีบีออกทันทีแล้วเดินตามนิวออกไปแต่ตามไม่ทันจะตามกลับมาที่คอนโดก็กลัวจะทะเลาะกันผมเลยไปนั่งเล่นที่ผับไอ้บอสมาพักนึง แต่มันก็ร้อนใจจนต้องกลับมาที่คอนโด

ผมเดินเข้ามาในห้องทุกอย่างมืดสนิทแต่แอบเห็นแสงลอดออกมากห้องของนินิว

ก๊อกๆ

"นิวครับนอนหรือยัง"

".................."ไร้เสียงตอบรับ​ แต่ผมรู้ว่านินิวยังไม่นอน

"นิวออกมาคุยกันหน่อยได้ไหม"ผมเรียกอีกครั้ง

"................."ไร้เสียงตอบรับผมเลยใช้คีย์การ์ดแสกนเข้าไป

ผลัก !! นินิวนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงดูตกใจที่เห็นผมเปิดประตูเข้ามา

"นี่นายเข้ามาได้ไง"

"ก็เปิดเข้ามาสิถามได้"ผมเดินเข้าไปนั่งที่ปลายเตียง

"ก็รู้แต่นี่มันห้องฉันนายจะเข้ามาได้ไง"นินิวรีบไปค้นหาคีย์การ์ดที่โต๊ะข้างเตียง

"แม่พี่เป็นคนซื้อที่นี่นะคีย์การ์ดสำรองของทุกห้องก็ต้องอยู่ที่พี่สิ"จริงๆคีย์การ์ดที่ผมถืออยู่มันสามารถเข้าได้ทุกห้องของคอนโดนี้

"แต่นี่มันห้องส่วนตัวของฉันนายไม่มีสิทธิ์เข้ามา"นินิวเริ่มขึ้นเสียงแล้วเดินมาดึงผมให้ออกไปจากห้อง

"ทำไมจะไม่มีสิทธ์ก็ห้องนี้เป็นชื่อพี่ๆจะเข้าออกห้องไหนก็ได้แล้วทำไมเรียกพี่แบบนี้ยังงี้ต้องโดนทำโทษ"ผมใช้จังหว่ะนี้ดึงนินิวมานั่งบนตัก

"ปล่อยๆฉันจะพูดแบบนี้นายจะทำไมฉันไม่ใช่ผู้หญิงของนายที่มามาพี่โน่คะพี่โน่ขา"นินิวพยายามสะบัดตัวเองออก

"ทำไมจะไม่ใช่นิวเป็นของพี่นี่ไงแหวน...ถอดแหวนออกทำไม"ผมกำลังจะยกมือที่สวมแหวนอยู่ขั้นมาเพื่อเป็นการยืนยันแต่แหวนมันไม่อยู่แล้ว

"เรื่องของฉัน"นินิวชักมือกลับ

"แหวนอยู่ไหน"ผมเน้นเสียงดุเพราะตั้งแต่ที่นิวใส่ให้ผมวันนั้นผมไม่เคยถอดออกเลย

"อยู่ในกล่อง"ผมเดินไปหยิบกล่องแหวนมาแล้วสวมกลับที่นิ้วเหมือนเดิม

"ห้ามถอดอีกเด็ดขาดไม่งั้นเห็นดีกันแน่"ผมว่าอย่างคาดโทษ

"แล้วจะปล่อยได้หรือยัง"ผมให้นินิวนั่งบนตักแล้วกอดเอวไว้

"ยังพี่ยังพูดไม่จบ"

"มีอะไรก็ว่ามา"

"เรื่องพี่กับบีบี"

"ถ้าเป็นเรื่องนั้นก็ไม่มีอะไรต้องคุยเพราะนั้นมันเรื่องของนายไม่ได้เกี่ยวกับฉัน"

"ทำไมจะไม่เกี่ยวเราเป็นคู่หมั้นกันนะ"ผมเอานิ้วจิ้มที่แหวนเพื่อเตือน

"ก็แค่หมั้นตามใจแม่ไม่ใช่หรอคะแล้วตอนนี้คุณป้าก็ไม่อยู่เราก็เป็นแค่คนที่รู้จักกันแค่นั้นเอง"นินิวเชิดหน้าไปอีกทาง

"พี่ยอมรับว่าตอนแรกพี่คิดแบบนั้นจริงๆแต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้วเมื่อพี่มีนิวเข้ามาในชีวิต"ผมจับหน้านิวให้หันมาสบตา

"..................."นินิวไม่พูดอะไรได้แต่สายหัวเบาๆ

"จริงๆนะครับไม่เชื่อพี่หรอตั้งแต่เราหมั้นกันพี่ไม่เคยติดต่อกับใครอีกเลยนะพี่เลิกหมดแล้วจริงๆ"ผมเอาหน้าไปเกยไว้บนไหล่

"เลิกหมดแล้วจริงๆแต่ก็กลับมาป่านนี้อะนะ"

"พี่ไม่ได้ไปกับบีบีนะพี่ไปอยู่ที่ผับไอ้โน่มาต่างหากไม่เชื่อโทรถามพวกมันก็ได้"ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

"เพื่อนพี่ก็ต้องเข้าข้างพี่สิ"

"งั้นพิลินก็ได้เพราะวันนี้พิลินก็อยู่ด้วย"ใช่ผมยังเหลือตัวช่วยคือพิลิน

"อย่ามาท้านิวโทรจริงๆนะ"นินิวเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่บนเตียงขึ้นมากดโทรหาพิลินคุยกันอยู่พักนึงก่อนจะวางสายผมบริสุทธิ์ใจเลยไม่ได้กลัวอะไร

"ทีนี้เชื่อหรือยังครับ"

"อือ"

"ทีนี้ก็มาเคลียร์เรื่องของเราต่อ"

"เรื่องอะไร"

"วันนี้นิวพูดจาไม่น่ารักเรียกพี่ว่านายรู้ใช่ไหมว่าต้องโดนทำโทษแบบไหน"ผมเลื่อนหน้าลงไปใกล้นิว

"ก็นิวโกรธอยู่จะมาให้เรียกพี่อยู่ได้ไงละ"

"ไม่รู้แหละยังไงนิวก็ผิดแล้วไหนจะเรื่องถอดแหวนออกอีก"

"ขอโทษจะไม่ถอดอีกแล้ว"นินิวเริ่มอ้อน

"ไม่ต้องมาอ้อนเลยยังไงก็ต้องทำโทษจะได้จำ"ผมกำลังจะเริ่มลงโทษนิวอยู่แล้วเชียวแต่เสียงโทรศัพท์นิวดันดังขึ้นซะก่อน

"ว่าไงแก ห๊ะให้ฉันรีบไปเลยหรอมีเรื่องอะไรหรือป่าว เออๆได้เดี๋ยวฉันไป"นินิววางสายจากเพื่อนก็รีบลุกขึ้นแต่ผมดึงไว้ได้ก่อน

"จะไปไหน"

"เคทโทรมาบอกว่าตอนนี้ชลลี่ร้องไห้หนักมากอยู่ที่ผับอยากให้นิวไปช่วยดูนะ"

"เพื่อนในกลุ่มก็มีอีกตั้งหลายคนทำไมไม่ให้คนอื่นไปล่ะ"

"ก็ไปกันหมดทุกคนแหละคะ ปล่อยก่อนนะนิวจะรีบไปแต่งตัว"

"นิวแต่พี่พึ่งกลับมาจากที่นั่นนะจะให้ไปอีกแล้วหรอ"ไปทุกวันก็เบื่อจะแย่แล้วนี่ให้ไปวันละ2รอบตายๆ

"นิวก็ไม่ได้บอกให้พี่ไปนิ"

"ได้ไงล่ะใครจะกล้าปล่อยให้นิวไปคนเดียวแล้วห้ามแต่งตัวโป๊เด็ดขาดเลยนะเดี๋ยวพี่ไปแต่งตัวก่อน"ผมเดินกลับมาที่ห้องจริงๆผมจะไปเลยก็ได้เพราะผมก็พึ่งกลับมายังไม่ทันได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเลย

@Bosston Pub

"นิวโทรให้ชลลี่ออกมาคุยข้างนอกไม่ได้หรอ"ก็จะอะไรอีกล่ะยัยตัวแสบนะสิไอ้ตอนแรกเห็นข้างหน้าก็ว่าเรียบร้อยดีแต่พอหันหลังเท่านั้นแหละผ่าลงเกือบถึงก้นบอกให้เปลี่ยนก็ไม่ทัน

"ถ้าพี่ไม่อยากลงไปก็รออยู่บนรถนิวจะเข้าไปหาเพื่อน"

"เดี๋ยวๆใส่นี่ก่อนแล้วห้ามถอดออกเด็ดขาด"

ผมเดินโอบไหล่นินิวเข้ามาในผับแต่ก็ไม่วายโดนสายตาโลมเลียจากไอ้พวกขี้เมาทั้งหลายเห็นแล้วหงุดหงิดชะมัด

"ชลลี่แกเป็นอะไรทำไมร้องไห้ขนาดนี้"นินิวเดินโผเข้าไปหาเพื่อน

"แกพี่บอลมันๆๆ ฮื่อ!!!!"ชลลี่ปล่อยออกมาอีกโฮใหญ่

"ชลลี่แกใจเย็นๆก่อนนะค่อยๆเล่า"นินิวพยายามปลอบ

"พี่บอลมันมีคนอื่นอะแก ฮื่อ!!!"ชลลี่พูดไปร้องไห้ไป

"เรื่องแค่นี้เองเดี๋ยวพี่แนะนำเพื่อนๆให้รู้จักเอาแบบหล่อกว่านั้น100เท่าเลยเป็นไง"ผมเดินเข้าไปช่วยปลอบชลลี่

"แต่ชลลี่เจ็บใจมันพาอีผู้หญิงคนนั้นไปทำเรื่องอย่างว่าที่คอนโดชลลี่ ฮื่อ!!"

"โห!!นี่มันกล้าทำกับเพื่อนฉันขนาดนี้เลยหรอเดี๋ยวมันได้เจอกับฉันแน่"นินิวทำท่าจะลุกขึ้น

"เดี๋ยวๆเราจะไปไหน"ผมเดินไปดักหน้าไว้

"ก็จะไปจัดการไอ้บอลไง"นินิวพูดด้วยน้ำเสียงโกรธจัด

"จะไปนี่รู้หรอว่ามันอยู่ไหน"

"เออ!!ว่ะไม่รู้อะ"นินิวกลับไปนั่งที่เดิม

"ไม่ต้องหรอกแกฉันตัดสินใจแล้วว่าจะให้มันจบๆไปแค่ผู้ชายคนเดียวฉันหาใหม่ก็ได้"ชลลี่พูดออกมาแบบั้นแต่น้ำตาก็ยังคนไหลไม่หยุดผมเห็นว่าไม่มีอะไรแล้วเลยเดินออกมาหาเพื่อนๆที่โต๊ะประจำ

"ไอ้โน่ไหนมึงบอกว่าจะรีบกลับไปเคลียร์กับน้องนินิวของกูไงว่ะ"ไอ้พีทพอมันเห็นหน้าผมก็ปากหมาใส่ทันที

"น้องนิวของมึงหรอไอ้สัสกูพาน้องมันมาหาเพื่อนเว้ย"ผมนั่งลงแบบเซ็งๆ

"กูพูดแค่นี้ทำมาหวง"

"เออ!!กูลืมบอกไปว่ามีคนมาหามึงด้วยว่ะพึงออกไปเมื่อกี้เอง"ไอ้กายพูดขึ้นพร้อมส่งแก้วเหล้ามาให้

"ใครว่ะ!!"บนนี้เป็นชั้นส่วนตัวที่ไอ้บอสมันเอาไว้ต้อนรับเฉพาะคนที่สนิทเท่านั้นใครจะกล้าขึ้นมา

"น้องบีบีคนสวยไง"พรวด!!พอไอ้กายบอกว่าเป็นใครเท่านั้นแหละเหล้าที่พึ่งดื่มเข้าไปก็ถูกพ่นออกมา

"ไอ้เชี้ย!!โน่มึงทำอะไรเนี่ยกูเปียกหมดแล้ว"ไอ้พีทลุกขึ้นโวยวาย

"โทษที!!"ผมว่าแล้วชั้นนี้คนนอกไม่กล้าขึ้นมาหรอกผมพลาดเองที่เคยพาบีบีขึ้นมาหวังว่าจะไม่หวนกลับมาอีกนะไม่งั้นผมแย่แน่

"ทายสิคะใครเอ่ย??"อยู่ๆก็มีผู้หญิงเอามือขึ้นมาปิดตาผม

"..........."ผมไม่ได้ตอบออกไปเพราะผมไม่เคยจำชื่อผู้หญิงที่ขึ้นเตียงกับผมอยู่แล้วเสร็จแล้วก็จบๆกันไปตอนนี้ภายในใจขอเพียงอย่างเดียวอย่าให้นินิวมาเห็นเลย

"แหมๆโน่ขาจำเมญ่าไม่ได้หรอคะ"ผู้หญิงที่ชื่อเมญ่าเอามือออกจากตาผมแล้วมานั่งลงข้างๆ

"เอ่อๆมีอะไรกับผมหรือปล่าว"ผมรีบเข้าประเด็นจะได้ให้เธอรีบออกไปเดี๋ยวยัยตัวแสบของผมออกมาแล้วจะเป็นเรื่องอีก

"เมญ่าคิดถึงโน่นะคะ"เมญ่าเอามือมาลูบตรงบริเวณหน้าท้องแบบไม่เกรงใจเพื่อนผมที่นั่งอยู่ด้วยเลย

"ผมว่าเราคุยกันชัดเจนแล้วนะว่าผมจะไม่นอนกับผู้หญิงคนไหนเป็นครั้งที่สอง"ผมดึงมือเธอออก

"แต่แหมๆ......."

"ซีโน่"นินิวเสียงนินิวผมหันหน้าไปทางเสียงเรียก

"นินิว"ผมสลัดเมญ่าออกแล้วเดินไปจับมือนินิวแล้วดึงให้มานั่งบนตัก

"ใครหรอคะโน่"เมญ่าถามขึ้นทั้งๆที่เห็นการกระทำของผมก็น่าจะรู้อยู่แล้ว

"คู่หมั้นของผมเอง"ผมยกมือนินิวขึ้นมาจูบ

"รู้แล้วก็ไปซักทีสิคะ"นินิวเอ่ยปากไล่จนเมญ่าเดินกระทืบเท้าออกไป

"คุยกับชลลี่เสร็จแล้วหรอคะ"ผมเริ่มเอาน้ำเย็นเข้าลูบเพราะตอนนี้นินิวนิ่งมากจนผมเริ่มกลัว

"ทำไมคะนิวออกมาเร็วไปใช่ไหมเพราะถ้าช้ากว่านี้คงไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว"นินิวลุกขึ้นแล้วไปนั่งอีกฝั่ง

"พูดอะไรเนี่ยห๊ะ!!พี่ไม่ได้ทำอะไรซักหน่อย"ผมเดินไปนั่งข้างนินิว

"ไม่ต้องมาพูดเลยก็นิวเห็นอยู่"

"ไอ้โน่มันไม่ได้ทำอะไรจริงครับน้องนิว"ไอ้กายช่วยพูด

"นิวจะกลับบ้านแล้ว"นิวลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปเลยผมเลยต้องรีบวิ่งตามมาระหว่างทางที่กลับมาคอนโดนิวก็เอาแต่นั่งเงียบไม่ยอมพูดอะไรเลยถามคำก็ตอบคำ งานเข้าอีกแล้วไหมซีโน่

​