ตอนที่ 11 คนขี้หวง (พี่โน่ผู้ชายขี้งอน)

(นินิว ทอร์ค)

@คอนโด P

"นิวครับพี่ไม่ได้ทำอะไรจริงๆนะ"พี่โน่พูดคำนี้มาประมาณร้อยรอบแล้วตั้งแต่ออกจากผับมา

"คะ"ฉันตอบแค่นั้นแล้วเดินเข้าห้องมา

"ค่ะๆนิวพูดแบบนี้มาร้อยรอบแล้วนะ"พี่โน่ยังเดินตามเข้ามา

"พี่ก็พูดแบบนั้นมาร้อยรอบแล้วเหมือนกัน"

"ก็นิวเอาแต่เงียบพี่ก็คิดว่านิวยังโกรธอยู่"ฉันเดินเข้ามาที่ห้องแต่งตัวแต่พี่แกก็ยังตามมา

"เลิกเดินตามได้แล้วคะนิวจะอาบน้ำ"ฉันดันพี่โน่ออก

"พี่อาบด้วย"พี่โน่ทำท่าจะถอดเสื้อผ้าออก

"เดี๋ยวๆจะอาบก็กลับไปอาบที่ห้องพี่สิ"ฉันรีบห้าม

"ไม่เอาอะพี่อยู่คนเดียวไม่ได้ให้พี่อาบด้วยนะๆ"พี่โน่เดินเข้ามาอ้อน

"ไม่ค่ะ!!วันนี้พี่โน่มีความผิดกลับห้องไปเลย"ฉันดันพี่โน่ไปที่หน้าประตูด้วยความทุลักทุเล

"โห!!นิวครับพี่ไปอาบน้ำที่ห้องก็ได้แต่ขอมานอนด้วยคนนะ"พี่โน่ยังอ้อนไม่หยุด

"ไม่ได้แล้วถ้าพี่ยังใช้คีย์การ์ดแอบเข้ามาอีกเราก็ไม่ต้องมาคุยกัน"ฉันอาศัยจังหว่ะที่พี่โน่เผลอดันให้ออกไปพ้นประตูแล้วปิดทันที

"นินิวแล้วคืนนี้พี่จะนอนยังไง"พี่โน่ยังคงโอดครวนอยู่หน้าประตู

ฉันพยายามไม่สนใจเดินไปอาบน้ำแล้วเข้านอนเพราะพรุ่งนี้ต้องมีเรียนแต่เช้า

@เช้าวันใหม่

ฉันตื่นขึ้นมาในเช้าของอีกวันฉันลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวเพราะว่าวันนี้มีเรียนเช้าแต่พอเดินออกมาก็เจอพี่โน่นอนขดตัวอยู่บนโซฟา

"แล้วทำไมไม่ไปนอนในห้องดีๆละเนี่ย"ฉันเดินเข้าไปไกลก่อนจะปลุกให้พี่โน่ตื่น

"นิว ตื่นแล้วหรอ"พี่โน่ลุกขึ้นนั่งด้วยท่าทางงัวเงีย

"ทำไมมานอนตรงนี้ไม่เข้าไปนอนในห้องดีๆ"ฉันถามพร้อมกับเอาหมอนอิงที่โดนพี่ซี่โน่เซี่ยตกโซฟาขึ้นมาจัดวางอย่างเป็นระเบียบ

"พอไม่มีนิวแล้วเตียงมันกว้างพี่เลยมานอนโซฟามันจะได้แคบลง"พี่โน่ขยี้ตาเหมือนเด็กพึ่งตื่น

"สายละนิวไปเรียนก่อนนะคะเดี๋ยวสาย"ฉันดูนาฬิกาก่อนจะเดินออกมา

"เดี๋ยวๆรอพี่แปปดิเดี๋ยวไปอาบน้ำก่อนจะได้ไปม.พร้อมกัน"พี่ซี่โน่ไม่รอฟังคำตอบสลัดผ้าห่มได้ก็รีบวิ่งเข้าไปอาบน้ำทันที ฉันเลยต้องไปหาอะไรทานฆ่าเวลา

@มหาลัย AA

ฉันมาถึงทันเวลาเรียนพอดีเป๊ะ!!!ฉันเลยแยกกับพี่ซีโน่แล้วขึ้นไปที่คลาสเรียน โชคดีที่อาจารย์ยังไม่มา

"เห้อออ!!!"ฉันเดินเข้ามานั่งข้างๆชลลี่ก่อนจะถอนหายใจออกมาแรงๆ

"เป็นอะไรอีกละนางชะนีถึงได้ถอนหายใจแรงขนาดเนี้ย"ชลลี่ที่นั่งเขียนคิ้วอยู่หันหน้ามาถาม

"ฉันจะทำยังไงกับพี่โน่ดีว่ะแก"

"จะทำยังไง??? ทำอะไรว่ะ"ชมพูหันหน้าจากโทรศัพท์มาถาม

"เมื่อคืนหลังจากแยกกับพวกแกมีผู้หญิงคนนึงมานั่งกับพี่โน่แล้วนี่มันก็ไม่ใช่ครั้งแรกนะแกแต่มันหลายครั้งมาก แล้วแต่ละครั้งผู้หญิงก็ไม่เคยซ้ำหน้ากันเลย"

"คิดจะคบกับเสือใจต้องนิ่ง"

"เห้อออออ"ฉันถอนหายใส้หน้าชลลี่ดังๆ ยิ่งคิดก็ยิ่งเหนื่อย

หลังจากจบคลาสแล้วฉันก็ต้องแยกจากเพื่อนๆออกมาเจอกับน้องเทคที่อยู่ต่างคณะ มีธรรมเนียมเมื่อฉันยอมรับน้องเขาเป็นน้องเทคแล้วก็ต้องพามาเลี้ยงต้อนรับ แต่วันนี้ฉันเหนื่อยมากๆจริงๆเลยพามาได้แค่ร้านนมหวานหลังมอ

"หวัดดีครับพี่นินิว"น้องเทคฉันเองชื่อนาวินอยู่คณะบริหาร พึ่งอยู่ปี1แต่ฮอทมากนะจะบอกให้ดีกรีเป็นถึงเดือนคณะและอีกไม่กี่เดือนต้องได้เป็นเดือนมหาลัยแน่นอน

"บอกแล้วไงว่าเรียนแค่พี่นิวก็พอ"ฉันวางหนังสือเรียนแล้วนั่งลงตรงข้ามน้อง

"ครับพี่นิว"นาวินเป็นเด็กใสๆพูดน้อยถามคำก็ตอบคำ ส่วนใหญ่จะชอบยิ้มมากกว่า

"แล้วนี่สั่งอะไรไปยัง"ฉันหันไปขอเมนูจากพนักงาน

"ยังเลยครับคิดว่ารอพี่นิวมาค่อยสั่งพร้อมกัน"ฉันรับเมนูมาจากพนักงานแล้วกางไว้ตรงกลางเพราะมันมีอันเดียวเลยต้องดูด้วยกัน 

"พี่ว่ามันเยอะมากเลยอะงั้นเราสั่งมาแล้วกินด้วยกันดีม่ะ พี่กินคนเดียวคงไม่หมดแน่"ฉันหันไปถามความเห็นนาวินซึ่งแน่นอนว่าคำตอบของน้องมันต้องได้ครับๆ ดีจริงๆเลยน้องเทคฉัน ในระหว่างรอบิงซูฉันก็ชวนนาวินคุยเรื่องนี้จนลืมโทรไปบอกพี่ซีโน่ว่าไม่ต้องมารับเพราะฉันต้องมาเลี้ยงบิงซูน้องเทค

"วิชาเลือกละเลือกเรียนวิชาไหน"

"ผมเลือกเรียน MATERIAL​ ของคณะวิศวะอะครับ"

"เห้ยจริงดิ ไหวอ่อห๊ะวิศวะโหดกว่าบริหารเยอะเลยนะ"ฉันแกล้งแซว

"ไหวดิครับ ผมมีพี่นิวไง"นาวินส่งยิ้มละลายมาให้ฉันนี่ถ้าไม่ติดว่าหมั้นแล้วนะฉันคงหลงสเน่ห์น้องมันแน่เลย

"บิงซูโครตช็อคโกแลตได้แล้วคะ"พนักงานเข้ามาเสริฟบิงซูพอดีเราเลยตั้งหน้าตั้งตากิน คุยกันบ้างนิดหน่อยจนเวลาล่วงเลยเย็นมากๆจนฉันพึ่งนึกขึ้นได้

"ตายห่าาา"ฉันอุทานออกมาเสียงดังก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาดู

(100 MISSCALL) 

โทรมาตั้งร้อยสายมีใครตายหรือป่าวว่ะเนี่ย หรือจะเป็นฉันที่ตาย ตายแน่ๆนินิวเอ้ย ฉันหันไปสั่งเช็คบิลทันที

"ขอบคุณมากนะครับพี่นิวสำหรับบิงซู"นาวินขอบคุณหลังจากเราเดินออกมานอกร้านแล้วฉันก็มัวแต่กดโทรศัพท์โทรหาพี่โน่แต่ก็ไม่รับสาย ป่านนี้กระโดดตึกตายไปแล้วมั้งเนี่ย

"ไม่เป็นไรๆ"ฉันตอบทั้งๆที่ยังกดโทรศัพท์อยู่

"แล้วพี่นิวจะกลับยังไงอะครับให้ผมไปส่งไหม"

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่นั่งรถเมย์กลับเองได้"ฉันกับนาวินเดินกลับเข้ามาในมหาลัยแต่ป่านนี้พี่โน่คงกลับไปแล้วแหละฉันคงต้องนั่งรถเมย์กลับเอง

"ให้ผมไปส่งดีกว่าพี่ผมเอารถมา"นาวินเสนอฉันมองซ้ายมองขวาตอนนี้ก็เริ่มจะมืดแล้วด้วยเอาว่ะให้น้องไปส่งก็ได้กว่ารถเมย์จะมาคงอีกนาน

"ไปครับรถผมจอดอยู่ตรงนั้น"นาวินชี้ไปที่รถเบนซ์สีดำที่จอดอยู่ไม่ไกล

"นินิว!!!"ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเพราะจำได้ดีว่านั่นเสียงใคร 

"พี่โน่"ฉันหันไปยิ้มแห้งๆให้พี่โน่แล้วรีบเดินเข้าไปหา

"ไปไหนมาทำไมโทรไปไม่รับ"พี่โน่ตะคอกใส่ฉันเสียงดัง

"ขอโทษพอดีนิวพาน้องเทคไปเลี้ยงบิงซูหลังมอมาแล้วลืมโทรบอก"ฉันเดินเข้ากอดแขนเผื่อพี่โน่จะอารมณ์เย็นขึ้น

"น้องเทคอ่อ ไอ้นี่เนี่ยนะ"พี่โน่ชี้ไปที่นาวิน

"ใช่ๆนาวินน้องเทคนิว นาวินนี่พี่ซีโน่แฟนพี่เอง"ฉันถือโอกาศแนะนำให้ทั้งสองคนรู้จักกัน

"สวัสดีครับพี่ซีโน่"นาวินยกมือขึ้นไหว้พี่ซีโน่

"เออ!!แล้วจำไว้ว่ากูไม่ใช่แฟนแต่เป็นผัว"พี่ซีโน่ยกมือขึ้นมากอดคอฉันอยากแสดงความเป็นเจ้าของ

"งั้นแยกกันตรงนี้เลยนะ กลับบ้านดีๆละ"ฉันพูดจบก็ลากพี่โน่ออกมาที่รถ

@บนรถ

"พี่โน่อันนี้ของใครอะ"ฉันหยิบสมุดขึ้นมาถาม เอาจริงๆก็แค่อยากทำลายความเงียบเพราะตั้งแต่ขึ้นรถมาพี่โน่ก็ขับรถอย่างเดียวไม่หันหน้ามาคุยกับฉันเหมือนทุกที

"ของไอ้บอส"เขาหันหน้ามามองสมุดในมือเว็บนึงแล้วก็หันหน้าไปขับรถต่อ นี่ฉันต้องง้อใช่ไหมเนี่ย 

"โกรธนิวหรอ!!"ฉันเอนหน้าไปซบไหล่แบบอ้อนๆ

"....."

"นิวขอโทษดีกันนะๆ"ฉันยื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้าแต่ก็ยังโดนเมิน

"คืนนี้จะไปผับไอ้บอสนะ"

"นิวไปด้วย"ตั้งแต่หมั้นกันมาเวลาพี่โน่จะไปผับฉันก็มักจะไปด้วยเสมอเพราะถึงวันไหนที่ฉันไม่อยากไปเขาก็ลากฉันไปด้วยอยู่ดี

"ไม่ต้องพี่อยากไปคนเดียว"

"ไม่นิวจะไปด้วย"ฉันกอดแขนเขาแน่น

"แล้วแต่"พี่โน่พูดเสียงหนักๆ นี่เขารำคาญฉันหรอ ไม่รู้แหละยังไงฉันก็ไม่ยอมให้พี่แกไปคนเดียวหรอก

​