ตอนที่ 7 งานหมั้น

​งานหมั้นของลูกเจ้าพ่ออสังหาทั้งสองคนได้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่บ้านของฝ่ายชาย งานนี้เลยมีทั้งเซเลปและไฮโซชื่อดังมากันเพียบประหนึ่งว่ามันคืองานแต่งแต่หารู้ไหมว่าแม่งานอย่างแม่ฝ่ายชายยังไม่พอใจเพราะคิดว่างานยังเล็กไปไม่สมฐานะของตนและฝ่ายหญิง

"โห!!นินิวนี่มันงานหมั้นหรืองานแต่งว่ะทำไมจัดใหญ่ขนาดนี้"ชมพูเดินเข้ามาหาฉันที่ห้องแต่งตัวก็พูดขึ้นเพราะทางที่เดินขั้นมาจะมีดอกไม้ประดับทุกจุด

"ผู้ใหญ่เขาจัดการกันอะแก่นี่ฉันขอให้เอาออกตั้งหลายอย่างแล้วนะ"ฉันพูดขณะที่แต่งหน้าอยู่

"แกแล้วพี่โน่อยู่ห้องไหนอะฉันแอบดูหลายห้องแล้วยังไม่เจอเลย"ชลลี่เดินหน้ามุ้ยเข้ามา

"อีตุ๊ดลามกนี่แกกะจะแย่งผัวเพื่อนหรอห๊ะ"พิลินด่าชลลี่แบบไม่จริงจังนัก

"สาวๆลงมาช่วยแม่ตอนรับฝ่ายชายข้างล่างหน่อยลูก"แม่ฉันขึ้นมาตามเพื่อนๆฉันลงไปเหลือแค่พิลินที่ต้องอยู่กับฉัน ที่ต้องเรียกฝ่ายชายเพราะนี่คืองานหมั้นไม่ใช่งานแต่ง

"เป็นไงแกตื่นเต้นไหม"ช่างแต่งหน้าออกไปกันหมดแล้วพิลินเลยมานั่งข้างๆแล้วจับมือฉันไว้

"แกก็รู้เหตุผลที่ฉันต้องหมั้นดีจะถามทำไมเนี่ย"ทำไมต้องตื่นเต้นก็แค่หมั้นให้มันเป็นพิธีไปแค่นั้น

ก๊อกๆ ก๊อกๆ ประตูก็เปิดออกปรากฏผู้ชายใส่สูตรสีขาวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉันก่อนจะยืนมาให้ฉันจับแล้วลุกขึ้นเราเดินลงมาข้างล่างพร้อมกัน มีแสงแฟลชสาดเข้ามาจนฉันมองอะไรแทบไม่เห็นเพราะมะนขาวไปหมดยังดีที่มีคนข้างคอยประคองไม่งั้นฉันได้ตกบันไดเป็นแน่ เราเดินมานั่งอยู่ด้านหน้าของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย

"ซีโน่สวมแหวนให้น้องสิลูก"พี่ซีโน่ค่อยๆสวมแหวนให้ฉันอย่างเชื่องช้าฉันยกมือไหว้พี่ซีโน่ตามพิธีก่อนจะหยิบแหวนอีกวงสวมให้พี่ซีโน่เช่นกัน ก่อนเราทั้งสองจะหันหน้าไปหากล้องแล้วโชว์แหวนเพื่อถ่ายภาพ

พอเสร็จพิธีการตรงนั้นฉันก็ต้องเดินออกมาถ่ายรูปกับแขกตรงแบล็คดรอปหน้างานคนมันเยอะมากจริงๆจนฉันเริ่มยิ้มไม่ออกมันเมื่อยหน้า

"ทำไมไม่ยิ้ม"นายซีโน่กระซิบแบบได้ยินกันแค่สองคน

"ก็ฉันเมื่อยอะยิ้มมาตั้งเป็นชั่วโมงแล้วนะ"ฉันหันหน้าไปบ่น

"แม่ครับๆขอพักก่อนครับ"นายซีโน่หันไปบอกคุณป้า คุณป้าเลยอนุญาติให้เราไปพักได้

"ไหนมาดูหน่อยทำไมเดินแปลก"ฉันนั่งดื่มน้ำอยู่ดีๆนายซีโน่ก็เดินถือผ้าผืนเล็กเข้ามาแล้วจับขาฉันขึ้นไปวางไว้บนขาของตัวเองก่อนจะถอดร้องเท้าฉันออกช้าๆแล้วเอาผ้าที่เขาเตรียมมาค่อยเช็คแล้วนวดเท้าให้ฉันไปในตัว

"เห้ย!!ไอ้เสือไหนบอกแต่หมั้นตามใจแม่ไงว่ะ"พี่พีทเพื่อนพี่ซีโน่เดินเข้ามาพร้อมเพื่อนๆอีก2คน

"พูดมากว่ะพวกมึง"พี่โน่เอาขาฉันลงแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

"ยินดีด้วยนะครับน้องนิว"พี่กายเดินมาพูดแล้วยิ้มให้ฉัน

"ออกไปยืนห่างๆก็ได้มั้งไม่ต้องมาใกล้ขนาดนี้หรอก"นายซีโน่เดินมากันพี่กายออกไปแล้วมายืนแทนที่

"งั้นนิวขอตัวไปหาเพื่อนๆก่อนนะคะเชิญพวกพี่ตามสบาย"ฉันเดินออกมาหาเพื่อนๆที่นั่งกินขนมกันอยู่อีกมุมนึงของบ้าน

"โอ๊ย!!ช็อตเมื่อกี้หวานเว่อร์เลยอะแก"ชลลี่ทำท่าม้วนอาย

"พูดบ้าอะไรของแกเนี่ย"ฉันตีเข้าที่แขนชลลี่

"อุ๊ยๆเขินๆหน้าแดงเชียว"เคทมาสมทบ

"ฉันไมคุยกับพวกแกแล้ว"ฉันเลยเดินหนีพวกมันเข้ามาในบ้าน

"เอ้า!!นินิวมาพอดีเลยมานั่งนี่สิลูก"ป๊าม๊าของฉันนั่งคุยอยู่กับคุณลุงคุณป้าก็เรียกให้ฉันไปนั่งด้วย

"รอแปปนึงนะลูกตาโน่มาจะได้พูดทีเดียว"คุณป้าหันมาพูดกับฉัน

"มีอะไรหรอครับแม่"นายซีโน่มานั่งข้างฉัน

"คือแม่กับแม่ของนินิวตกลงกันว่าจะให้ลูกมาอยู่คอนโดเดียวกัน"คุณป้าหันหน้าพูดกับฉันด้วยสีหน้าจริงจัง

"ตอนนี้เราก็อยู่คอนโดเดียวกันอยู่แล้วนี่ครับ"

"แม่หมายถึงให้ลูกมาอยู่ที่ห้องเดียวกันลูกจะได้ดูแลน้องได้สะดวกๆอยู่คนละห้องมันก็เหมือนต่างคนต่างอยู่"คุณป้าพยายามอธิบาย

"จริงๆนิวก็ดูแลตัวเองได้นะคะไม่ต้องให้พี่ซีโน่มาอยู่กับนิวหรอกคะ"ฉันบอกปัดไป

"ป๊ากับม๊าเห็นด้วยกับป้าเขานะนิวป๊าจะได้ทำงานอย่างสะบายใจซ่ะที"ป๊าที่เงียบมานานก็ช่วยพูด

"แต่ป๊าคะ"ฉันกำลังจะแย้ง

"ผมตกลงครับแต่คอนโดผมมันมีแค่ห้องเดียว"นายซีโน่พูดแซงขึ้นมา

"ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นเลยลูกแม่เตรียมไว้ให้แล้วคอนโดใหม่ติดมหาลัยเหมือนเดิมพรุ่งนี้ย้ายเข้าอยู่ได้เลย"คุณป้าชูคีย์การ์ดขึ้นมา ฉันก็ทำหน้าแบบจำยอมเพราะค้านไปก็คงไม่มีใครฟังอยู่แล้ว

"ตกลงตามนี้นะนินิวห้ามดื้อกับพี่โน่ล่ะ"ม๊าหันหน้ามากำชับ

"คะม๊า"ฉันตอบอย่างเสียไม่ได้

คืนนี้ฉันเลยต้องนอนที่นี่หนึ่งคืนเพราะป๊ากับม๊ายังไม่กลับภูเก็ตจะให้ไปนอนที่คอนโดฉันมันก็จะแออัดเกินไปคุณป้าเลยให้นอนที่นี่ก่อนที่พรุ่งนี้ป๊ากับม๊าจะไปส่งที่คอนโดใหม่แล้วกลับภูเก็ต