Romans de PLOYNALA

(ZELYN)“อุ๊ย…อื้อ อ๊าาาา..”ฉันโยกตัวอยู่บนตัวพี่พายุตอนนี้ฉันรู้สึกปวดเอวไปหมดเพราะไม่รู้ว่าน้ำนี่เป็นน้ำที่เท่าไหร่ของเราแล้ว“อื้อ ซีรีน…”“ซี๊ดดด พะ พี่พายุ”ฉันโน้มตัวลงไปจับไหล่พี่พายุไว้เป็นที่พึ่งเวลาตอกเอวลงไป ใจอยากพอแล้วแต่ร่างกายไม่ฟังเลยพับ พับ พับ“อื้อ สะ เสียวจัง”“ชอบไหม”“งื้อออ มาก!! แต่ก็เหนื่อย”“งั้นหยุดสิ!!”“อ๊ะส์ ยะหยุดไม่ได้”ฉันหยุดตอนนี้ไมได้เขาก็รู้ทำมาเป็นพูด

(ZELYN)หึ่ม!! ต้องเดินทางไปทำงานกับสามีหลายวันแบบไม่มีลูกๆไปด้วยมันเตรียมตัวยากจริงๆ ยากกว่าตอนขนลูกๆไปทะเลเป็นอาทิตย์ซ่ะอีก“พรุ่งนี้จะเดินทางแล้วเตรียมตัวหรือยังลูก”“ยังค่ะ”“ห๊ะ!! แล้วทำไมลูกยังหัวฟูอยู่ตรงนี้อีก”“ซีรีนเตรียมของให้ลูกยังไม่เสร็จเลยค่ะ”มาม๊าอุ้มทรามมีขึ้นมาหาวันนี้ทั้งวันฉันเดินวนอยู่แต่ในห้องลูกได้ลงไปข้างล่างก็แค่ให้นมเจ้าแฝดแค่นั้น“กลัวม๊าจะดูแลเจ้าแฝดสี่ไม่ดีหรือไง”“ไม่ใช่ค่ะ!! ซีรีนรู้ว่ามาม๊ากับคุณแม่ดูแลลูกซีรีนได้ดีแน่ๆเผลอๆอาจจะดีกว่าซีรีนด้วยซ้ำแต่คงเพราะซีรีนไม่เคยแยกจากลูกเลยทำให้มันห่วงไปหมด”“ม๊าเข้าใจ!! แต่ซีรีนก็ต้องปล่อ

(ZELYN)ตกเย็น…ฉันกับพี่ขวัญเรียกช่างมาแต่งหน้าที่โรงแรมเพราะคืนนี้เราต้องออกไปงานเลี้ยงด้วยกันที่จริงก็ไม่ได้มีแค่เราสองคนนะยังมีพี่พายุพารันและซีนายไปด้วยกัน“พี่ขวัญสวยจังเลยค่ะ”“ซีรีนก็เหมือนกันนะชุดนี้เหมาะกับซีรีนมากๆ ดูสิขาวสว่างเต็มตาน่ามองสุดๆ”“เต็มตา??!! พี่ขวัญกำลังจะหมายถึงซีรีนอ้วนหรือเปล่าคะ ซีรีนอ้วนใช่ไหม”ฉันยิ่งไม่ค่อยมั่นใจในรูปร่างตัวเองอยู่ด้วยพอเจอพี่ขวัญทักแบบนี้ฉันต้องรีบยกกระจกที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดขึ้นมาส่องเลยซึ่งมันก็ไม่เหมือนตอนก่อนมีลูกจริง ๆ“พี่ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นแต่พี่แค่จะบอกว่าซีรีนผิวดีพอใส่สีแดงแบบนี้มันเลยยิ่งขับผิว แต่เอาจริง ๆมันก็อ้วนขึ้นแหละนะโดยเฉพาะตรงนี้…”พี่ขว

(ZELYN)การมาภูเก็ตครั้งนี้พี่พายุมีงานนิดหน่อยที่ต้องทำ ฉันเลยต้องเป็นเลขาชั่วคราวให้เขาเพราะเลขาจริง ๆของพี่พายุไม่ได้มาด้วยเนื่องจากเป็นการทำงานพ่วงวันพักผ่อน“ซีรีนส่งข้อมูลการประชุมเมื่อกี้ให้เลขาพี่พายุแล้วนะคะกลับไปก็อ่านทบทวนได้เลย”“ขอบคุณครับ”ฉันสรุปการประชุมให้พี่พายุเป็นหัวข้อสำคัญ ๆเพื่อให้เขาอ่านทบทวนได้เพราะรู้ว่าเมื่อกี้พี่พายุไม่น่าจะมีสมาธิฟังอะไรหรอกแค่ควบคุมไม่ให้ตัวเองอ้วกออกมากลางห้องประชุมก็จะแย่แล้ว“ทำไมซีรีนไม่เป็นอะไรเลย”“แล้วจะให้ซีรีนเป็นอะไรล่ะคะเมื่อคืนซีรีนไม่ได้กินเหล้าซักหน่อย ซีรีนกินแต่พี่พายุซึ่งมันไม่มีแอลกอฮอล์”ฉันขยับเข้าไปพูดใกล้ ๆหูพี่พายุ แกล้งยั่วเพราะรู้ว่าตอนนี้พี่พายุไม่แรงมาหื่นใส่ฉันแน่ ๆ

(PHAYU)หึ่ม…คืนนี้ผมกินเหล้าเพราะแบบนี้เลย อยากรักเมียนาน ๆให้สมกับความถี่มันค่อย ๆห่างออกไปเรื่อย ๆตั้งแต่เราเริ่มมีลูกหลายคน“มาสนุกกันนะครับ”“อื้อ พะ พี่พายุ”“หือ…อะไรครับ”ซีรีนดันหน้าอกผมไว้แล้วไม่พูดอะไร“หน้าแดงจังเลย”ผมเอามือลูบกรอบหน้าซีรีนแล้วมองลึกเข้าไปในดวงตา บางทีผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าอะไรที่ทำให้ผมรัก ซีรีนได้มากขนาดนี้ รักมากจนยอมให้เธอได้ทุกอย่าง“ตกลงซีรีนมีอะไรจะพูด”“อะ เอ่อ..พี่พายุจะทำจริง ๆหรอ”“ทำจริง ๆสิ!! ทำไม!! ซีรีนไม่อยากหรอ”“ก็อย

(PHAYU)“งื้อ อ๊ะ อ๊ะ อื้ออ”“อู้ยย เสียวไหมครับ”“สะ เสียว เสียวจังเลยค่ะ”“หึ่ม แน่นมากเลย”“หื้อ พะ พี่พายุแรงอีกได้ไหมคะ”“อื้อ อู้ยยย ดะ ได้สิครับ”“ซี๊ดดดด มะ มันเสียวมาก”ซีรีนบดสะโพกมาหาแก่นกายของผมที่ขยับอยู่ข้างหลัง บอกว่าตอนนี้เธอกำลังต้องการอะไรซึ่งผมก็ตอบสนองเธออย่างเต็มที่“อื้อ…”“ครางอีกได้ไหมครับพี่ชอบฟังเสียงซีรีนคราง”“อ๊า อื้อ อื้อ อร๊ายย พะ พี่พายุ ขาาาา”พั่บ พั่บ พั่บ

(PIILYN)2 ปีต่อมา…และแล้ววันนี้ก็มาถึงวันที่ฉันเรียนจบปริญญาตรี ฉันทำความฝันที่ตั้งไว้ตั้งแต่ก่อนมีลูกสำเร็จแล้ว ปริญญาใบแรกของฉันที่ตั้งใจจะให้พ่อกับแม่“ลูกของม๊าสวยที่สุดเลยลูก”ฉันใส่ชุดครุยแล้ววีดีโอคอลกับมาม๊าที่ตอนนี้ยังเดินทางกลับไทยไม่ได้ดู“ลินทำได้แล้วนะคะม๊า แต่มันอาจจะช้าไปซักหน่อย”“จะช้าหรือเร็วม๊ากับป๊าก็ภูมิใจในตัวหนู”คำพูดมาม๊าทำน้ำตาฉันไหลทั้ง ๆที่ฉันทำตัวไม่ดีเลยมีครอบครัวก่อนที่จะเรียนจบแต่เอาจริง ๆฉันก็ไม่เสียใจเลยนะเพราะเจ้าแสบทั้งสามกับพี่บอสคือทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตฉันถ้าไม่มีสี่คนนี้ฉันก็ไม่รู้จะอยู่ยังไง“แต่งตัวเสร็จหรือยังครับ ถึงเวลาแล้วนะ”“ค่ะ”วันนี้เป็นวันรับจริงแต่ด้วยทางมหาลัยจำกัดคนทำให้เหลือแค่พี่บอสคนเดียวที่ไปกับฉันได้ ส่วนลูก ๆและคนอื่น ๆค่อยกลับมาถ่ายรูปพร้อมกันที่บ้าน(มหาลัย)“แก๊งค์นางฟ้าจบช้าแต่จบนะ”ชลลี่หมุนตัวไปมาวันนี้นางร่าเริงมาเพราะแฟนนางยังไม่ได้บินกลับเยอรมัน เรามากันเป็นคู่ ๆเพราะมหาลัยอนุญาตให้เข้ามาแค่นี้พิธีรับปริญญาเป็นไปด้วยความเรียบร้อยและรวดเร็ว ๆมาก ๆหลังจบงานเราเลยมาพักผ่อนกันที่ผับเดิม ไม่รู้ว่าตั้งแต่กลับมาเรียนฉัน

(PIILYN)@สนามบินสุวรรณภูมิ“ชลลี่!!ทำไมแกต้องลากฉันมาด้วย”ฉันกำลังจะออกจากบ้านเพื่อไปมหาลัยแต่นังชลลี่มาแอบอยู่หน้าบ้านตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้มาขวางหน้ารถดีที่ฉันเบรคทันไม่งั้นคงต้องพานังชลลี่ไปส่งที่วัดแทนจะมาที่สนามบิน“วินาทีแรกที่ฉันได้เจอกับแฟนมันต้องมีคนเก็บภาพให้ ซึ่งคนที่ฉันไว้ใจให้รับหน้าที่นี้ก็คือแก”ชลลี่ลากฉันมาถึงทางผู้โดยสารขาเข้าประเทศแล้วจัดแจงจุดที่จะให้ฉันยืนเพื่อรอเก็บภาพให้มันเรายืนรอกันซักพักแฟนของชลลี่ก็เดินออกมาแต่ด้วยความที่ฉันไม่เคยเห็นหน้าเขาจริง ๆเลยต้องเล็งอยู่นานเหมือนกันแต่สุดท้ายมันก็ผ่านไปได้ด้วยดีโดยที่วันนี้ฉันก็ต้องโดดเรียนเพราะมัน สามีฉันยังไม่รู้เรื่องเลยนะเนี่ยเพราะเขาไปทำงานก่อนตั้งแต่เช้า(BOSSTAN PUB)ก๊อก ๆฉันเคาะประตูและโผล่หน้ามาให้พี่บอสเห็น เพราะการมาของฉันวันนี้พี่บอสยังไม่รู้“ทำงานอยู่หรอคะ”“ทำไมมาไม่บอก”ฉันเดินเข้ามาหาพี่บอสเขาดูไม่ตกใจที่เห็นฉันมา แต่ดูจะโกรธ ๆมากกว่าที่พึ่งมารู้หลังจากฉันมาอยู่ที่นี่แล้ว“ลิน..”ฉันไม่รู้จะแก้ตัวยังไงเพราะมันก็ผิดจริง ๆแต่ฉันไม่ผิดนะชลลี่ต่างหากที่ผิดมันวุ่นวายจนฉันลืมบอกพี่บอสไปเลย“เดี๋ยวนี้

(PIILYN IN BOSSTAN PUB)ฉันอยู่กับพี่บอสจนเลิกงานและตามมาต่อที่ผับ และด้วยความที่ฉันไม่ได้มาที่นี่นานแล้วยังใส่ชุดนักศึกษาเข้ามาอีก พนักงานบางคนที่ไม่รู้จักฉันรีบปรี่เข้ามาหา“สาวน้อยมาสมัครงานหรอครับ”“เอ่อ…”ฉันมองไปข้างหลังแต่พี่บอสยังไม่เดินตามเข้ามา ฉันเลยไม่รู้จะพูดยังไง จะเช็คเรตติ้งหรือจะบอกความจริงดี“ถ้ามาสมัครงานพี่ช่วยได้นะ พี่สนิทกับผู้จัดการพูดแค่คำเดียวเขาก็รับน้องเข้าทำงานแล้ว”ฉันยืนฟังนายคนนั้นพูดพึ่งรู้ว่าพี่บอสมีลูกน้องตลกๆแบบนี้ด้วย คลายเครียดดีเหมือนกัน ฉันแค่ใส่ชุดนักศึกษามองกันไม่ออกเลยหรอว่าฉันเป็นคุณแม่ลูกสามแล้วนะ“พี่ขอเบอร์ไว้หน่อยแล้วกันเผื่อน้องเหงาเราจะได้คุยกัน”นายคนนั้นยื่นโทรศัพท์มาให้ฉัน“ทำไมยังไม่ขึ้นไปข้างบน”ฉันกำลังจะรับโทรศัพท์มาจากนายคนนั้นแต่พี่บอสเดินมาพอดี พี่บอสเอามือคว้าเอวฉันแล้วดึงเข้าหาตัว“มีคนขอเบอร์ค่ะ”“ห๊ะ..!!”“ขะ ขอโทษครับบอสผมไม่รู้จริงๆว่านี่เป็นเด็กบอส”“พิลินไม่ใช่เด็กแต่พิลินเป็นเมียฉัน นายกำลังจีบเมียฉันงั้นหรอ!!”พี่บอสจ้องนายคนนั้นฉันรู้ว่าเขาไม่ได้จริงจังเลยไม่ได้ห้าม นายคนนี้ก็ตลกแค่เห็นฉันเดินเข้ามาก็พุ่งมาจีบเลย“ขึ

(PIILYN)หลังจากหยุดเรียนไปทำหน้าที่แม่เกือบๆสามปีวันนี้เป็นวันแรกที่ฉันได้กลับมาเรียนอีกครั้งพร้อมเพื่อนๆอีกสี่คนบอกตรงๆมันเหมือนได้กลับมาเป็นเด็กอีกครั้ง ได้ใส่ชุดมหาลัยได้มีตารางเรียน ตื่นเต้นสุดๆ“ที่รักครับ ทำไมกระโปรงมันสั้นจังไม่มียาวกว่านี้แล้วหรอ”พี่บอสเตรียมตัวกำลังจะไปทำงานแต่พอเห็นชุดนักศึกษาที่ฉันใส่เขาก็เดินวนไปวนมา ดึงๆที่ปลายกระโปรงเหมือนจะให้มันงอกออกมายาวขึ้นอย่างนั้นแหละ“วันนี้มีประชุมเช้าไม่ใช่หรอคะ ทำไมไม่ไปซักทีเดี๋ยวสายนะ”ฉันเดินไปขยับเนคไทให้พี่บอส ตั้งแต่ได้เลื่อนขั้นเป็นประธานบริษัทพี่บอสก็เป็นคนตรงต่อเวลามากๆไม่ว่าจะมีประชุมเช้าขนาดไหน พี่บอสก็ไม่มีสาย ทั้ง ๆที่บางคืนงานที่ผับก็ลากยาวมาเกือบเช้า“เสื้อก็ตัวเล็ก พิลินมีลูกแล้วนะจะใส่เสื้อผ้าไซส์เดิมได้ยังไงดูสิ!! หายใจออกไหมเนี่ย”พี่บอสไม่ตอบคำถามแต่วิจารณ์ชุดที่ฉันใส่ต่อมันจะอะไรนักหนาฉันก็ใส่เหมือนนักศึกษาทั่วไปที่เขาเคยชอบมองนั่นแหละ พี่บอสดึงๆตรงหน้าอกแล้วพึมพำ งี่เง่าไม่ยอมให้ฉันออกจากห้องถ้ายังแก้ไขชุดนักศึกษาที่ทั้งรัดทั้งสั้นไม่ได้“ดึงยังไงมันก็ไม่ยาวไปกว่านี้แล้วค่ะ ไหนพี่บอสบอกจะให้อิสระกับลินไ

6 เดือนต่อมาฟู่ววววว !!! หลับกันซ่ะที ฉันเป่าลมออกจากปากด้วยความเหนื่อยล้าจากวันนั้นมาจนถึงตอนนี้ก็6เดือนกกว่าๆแล้วที่เด็กๆทั้งสามลืมตาขึ้นมาดูโลก ถามว่าเลี้ยงลูกเหนื่อยไหมอยากบอกว่าโครตเหนื่อยแล้วนี่ฉันดันมีทีเดียว3คนแต่ก็ยังโชคดีที่ฉันมีครอบครัว มีเพื่อนๆที่ดี ทุกคนมักจะแวะเวียนมาเยี่ยมหลานๆมาช่วยฉันเลี้ยงเกือบทุกวัน ดังเช่นวันนี้"จ๊ะเอ๋!! เด็กๆป้ามาแล้วจ้าา"ชลลี่เปิดประตูมาก็ตะโกนเสียงดัง!!!จนฉันต้องรีบวิ่งไปเอามืออุดปากมันใว้เพราะกลัวว่าเด็กๆจะตื่น"เบาๆสิเดี๋ยวก็ตื่นกันพอดี"ฉันเอ็ดชลลี่เพราะกว่าจะเอาเข้านอนได้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย"ก็ฉันไม่รู้นี่หน่า"ชลลี่พูดเสียงเบาลงก่อนที่พวกเราจะเดินออกมาคุยกันข้างนอก"แล้วนี่ทำไมวันนี้มาแค่สองคนยัยเคทไปไหนอะ"ฉันถามถึงยัยเคทเพราะปกติยัยนี่จะต้องมาที่นี่ทุกวันเพราะติดพายุมากๆแต่วันนี้กลับไม่เห็น"ไปทำธุระแทนนินิวแต่คงจะตามมาเย็นๆ"ชลลี่พูดก่อนจะเดินเข้าไปหาอะไรกินในครัวเหมือนที่ทำทุกวันตอนนี้เราทั้ง5คนยังไม่ได้กลับไปเรียนเพราะฉันยังไม่ลงตัวในหลายๆเรื่องและเพื่อนๆทุกคนยังยืนยันว่าจะรอฉันแต่ฉันต้องกลับไปเรียนแน่นอนเพียงแต่ตอนนี้ฉันพึ่งรับพี่เ

7 เดือนต่อมาตอนนี้ฉันท้องได้ 39 Week อีกไม่นานเจ้า3กุมารก็จะได้ออกมาวิ่งเล่นนอกท้องแม่แล้วจะซนกันขนาดไหนน่ะฉันนั่งยิ้มอยู่คนเดียวระหว่างรอพี่บอสมารับออกไปข้างนอก ตอนนี้เราก็ยังใช้ชีวิตอยู่ที่เดิมคือคอนโดฉัน พี่บอสเคยพูดเรื่องซื้อบ้านอยู่หลายครั้งแต่ก็เงียบไปเพราะยุ่งๆกับเรื่องเรียนแล้วก็เรื่องงาน"มาแล้วครับรอนานไหม"พี่บอสเปิดประตูแล้วเดินเข้ามา"ไม่นานค่ะ วันนี้เราจะไปไหนกันหรอ"ฉันถามเพราะพี่บอสบอกแต่ว่าจะพาไปข้างนอกแต่ไม่ได้บอกว่าจะไปไหน"บอกตอนนี้ก็ไม่เซอร์ไพรส์สิ"พี่บอสเดินมาประคองช่วยฉันลุกขึ้นจากโซฟาเพราะตอนนี้ท้องฉันใหญ่มากจะทำอะไรทีก็ลำบากไปหมดจากนั้นพี่บอสก็พาฉันขับรถมาทางบ้านพ่อแม่ของเขาฉันก็เลยคิดไปว่าคงมาหาป๊ากับม๊านั่นแหละเลยไม่ได้คิดอะไรก่อนจะหลับตาลง ไม่รู้ช่วงนี้เป็นอะไรฉันขี้เซาชะมัดหลับได้ทุกที่"พิลินตื่นๆถึงแล้วครับ"ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมาแต่เอ๊ะ!!นี่มันบ้านใครเนี่ยไม่คุ้นเลย"ที่นี่ที่ไหนคะ??"พอตาฉันปรับสภาพกับแสงได้จึงหันไปถามคนข้างๆ"บ้านของเราไง"พี่บอสส่งยิ้มหวาน(เซอร์ไพรส์)!!!! ฉันหันไปตามเสียงที่ดังขึ้นบริเวณหน้ารถก็เห็นเพื่อนๆทั้งของฉันและของพี่บอสยืนอยู่"นี

《NINEW PART》หลังจากจบงานแต่งงานได้เพียงวันเดียว จากที่ตั้งใจจะพักผ่อนที่ภูเก็ตซักสองสามวันก็กลับต้องเปลี่ยนแผนกะทันหัน เพราะพี่โน่รีบพาฉันกลับกรุงเทพทันทีเพื่อฝากครรภ์×โรงพยาบาล BNS×"พี่โน่เอารถเข็นมาทำไม!?? นิวเดินได้""ก็รู้!! แต่เมื่อวานพี่พึ่งไปอ่านมาว่าคนท้องอ่อนๆไม่ควรเดินเยอะ แล้วอีกอย่างเรายังไม่เคยหาหมอไม่รู้ว่าตอนนี้เจ้าจิ๋วแข็งแรงขนาดไหน ดังนั้นนั่งรถเข็นดีที่สุด"พี่โน่พูดสรุปเสร็จสรรพก็จับฉันนั่งรถเข็นและพามายังแผนกสูตินารี-เวชพี่โน่จัดการทุกอย่างด้วยตัวเองโดยไม่ให้ฉันทำอะไรเลย ได้แต่นั่งเฉยๆรอเข้าตรวจ"คุณ นิชานันท์ เทวกุล เชิญพบคุณหมอค่ะ"พยาบาลเอ่ยเรียก พี่โน่ก็รีบเข็นฉันเข้ามาทันทีคุณหมอสอบถามอาการเสร็จก็ดูผลเลือดและเริ่มซักประวัติก่อนจะไปอัลตร้าซาวหน้าท้อง

《NINEW PART》เวลา 07.09 นาทีงานแต่งงานได้เริ่มต้นขึ้นพร้อมขบวนขันหมากที่กำลังแห่มาบ้านเจ้าสาว และรับตัวไปทำพิธีสงฆ์ที่ริมทะเล ก่อนจะมีพิธีสวมแหวนตอนเย็น บางคนอาจจะมองว่าลำดับมันดูแปลกๆแต่ก็นี่แหละไสล์เราทำอะไรก็ได้ตามใจโหยยยย ฮิ่โหยยย ฮิ่โหยยยย ฮิ่โหยยย....เสียงขันหมากดังมาจากไกลๆ เป็นสัญญาณบอกให้ฝ่ายเจ้าสาวรีบไปประจำตำแหน่งของตัวเอง"แก๊ๆๆๆขันหมากมาแล้วววว"ชลลี่วิ่งถือสายประตูเงินประตูทองเข้ามาแล้วพูดอย่างตื่นเต้น"ได้ยินแล้ว แกกลับไปประจำที่เลย"พิลินไล่ชลลี่ก่อนจะหันมาจับชุดของฉันเพื่อเช็คความเรียบร้อยพิลินเป็นคนเดียวที่อยู่กับฉันในห้องนี้เพราะมันเป็นคนเดียวในกลุ่มที่แต่งงานแล้ว เลยรู้ว่าต้องทำอะไรบ้าง"อยู่ๆฉันก็คิดถึงงานวันหมั้นขึ้นมา ฉันจำได้ว่าวันนั้นเพื่อนๆทุกคนลงไปกั้นประตูกันห

《ZENO PART》นับถอยหลัง7 วันสุดท้ายก่อนถึงวันแต่งงาน ผมก็จะยุ่งมากเป็นพิเศษ เพราะตอนนี้เจ้าสาวของผมก็มัวแต่ไปยุ่งอยู่กับการเซ็ตระบบร้านขนมจนทำให้งานแต่งงานเกือบล่ม ผมเลยต้องวางงานบริษัทแล้วเข้ามาจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง"ธนากรเรื่องดอกไม้คุณไปคุยกับทางร้านหรือยังว่าผมต้องการเปลี่ยนแบบด่วน จะใช้เงินเท่าไหร่ก็ได้แต่ขอเป็นไปตามแบบเป๊ะๆ""เรียบร้อยแล้วครับบอส""อ่อ แล้วเรื่องของที่ต้องใช้ในพิธีต่างๆล่ะส่งมาถึงไหนแล้ว""ไม่เกินสองวันครับบอส ตอนนี้ผมก็พยายามเช็คให้ตลอดคิดว่าไม่น่าพลาดครับ""อืม..ยังไงคุณดูให้ผมด้วยนะ ผมไม่อยากให้มีอะไรผิดพลาด แม้แต่อย่างเดียว"ผมเน้นย้ำกับธนากร จะว่าไปเวลาสามเดือนกับการเตรียมงานใหญ่ๆแบบนี้มันเร็วมากเลยนะหรืออาจเพราะเจ้าสาวของผมชอบเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาก็ไม่รู้ แบคดร

《ZENO PART》หลังจากที่ผมขอนิวแต่งงานที่ภูเก็ตสำเร็จ ก็ให้ผู้ใหญ่ฝั่งของผมไปพูดคุยสู่ขอนินิวเรียบร้อย ทางผู้ใหญ่เห็นด้วยทุกอย่างและให้พวกเรามาหาฤกษ์แต่งกันเอง ตามที่เราสะดวก"พี่ว่าฤกษ์สะดวกดีที่สุด เดือนหน้าเลยเป็นไง"ผมใช้นิวชี้ไปที่เดือนถัดไป ซึ่งไม่รู้ว่าวันอะไรด้วยเพราะผมจิ้มมั่วๆอยากแต่งงานเร็วๆ"นิวว่าพี่โน่ใจเย็นๆก่อนไหมคะ แค่เดือนเดียวเราจะไปจัดงานทันได้ยังไง""ทันสิ เดี๋ยวพรุ่งนี้กลับกรุงเทพไป พี่จะเรียกประชุมทั้งบริษัทและเกณฑ์พนักงานทุกคนมาช่วยกันเตรียมงานรับรองทันชัวร์!!"ผมยกนิ้วโป้งขึ้นมาชู ไม่รู้แหละบริษัทก็บริษัทเหอะไม่ต้องทงต้องทำมันละงาน"นิวว่าพี่โน่ไปกันใหญ่แล้ว งานแต่งงานนะคะไม่ใช่งานทำบุญบริษัท""ก็.. พี่อยากแต่งงานกับนิวเร็วๆเราจะได้มีเจ้าตัวเล็กมาเล่นกับซีนไวๆ"ผมกอดนิวแบบอ้อนๆ"แต่นิวว่าแบบนี้มันก็เร็วไป ยังไงก็เตรียมงานไม่ทันหรอกคะ อีกอย่างนิวก็อยากทำทุกอย่างดูทุกอย่างด้วยตัวเอง""แต่..."ผมกำลังจะแย้งจุ๊ป !!!"นะคะ!!ขอนิวจัดงานแต่งงานของเราด้วยตัวเองนะคะ"นินิวจับหน้าผมแล้วใช้ปากจูบเบาๆ"นิวทำขนาดนี้แล้วพี่จะพูดอะไรได้ แต่!!!ห้ามนานเด็ดขาดพี่ให้เวลาแค่3เดือนเท่าน

《ZENO PART》"เอาไงดีว่ะ!!จะเซอร์ไพรส์ยังไงดี"ผมนั่งกดคอมพิวเตอร์ไปมา ตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ผมไม่เป็นอันทำอะไรเลย นอกจากหาวิธีเซอร์ไพรส์ขอนินิวแต่งงาน"บอสครับ!!วันนี้มีประชุมบอร์ดบริหารตอนบ่ายสามโมงนะครับ"ธนากรเข้ามารายงานตารางเวลาตามปกติ แต่วันนี้ผมไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น"เลื่อนไปก่อน"ผมพูดทั้งๆที่มือยังกดคอมอยู่"แต่บอสครับ""ก็บอกให้เลื่อนออกไปไง""ครับบอส"ธนากรทำหน้างงๆแต่ก็พยักหน้าเข้าใจ การประชุมบอร์ดสำคัญแต่การขอเมียแต่งงานสำคัญกว่าก๊อกๆ ผลัก!!!"ปาป๊าครับบบบบ เอ้า!!สวัสดีครับลุงกร"ซีนร้องเรียกชื่อผมตั้งแต่หน้าประตู พอเห็นธนากรก็หยุดแล้วยกมือไหว้ก่อ

《ZENO PART》×กรุงเทพมหานคร @Bosston pub×"ซีนนอนกับมาม๊าก่อนนะครับลูก วันนี้ป๊ามาหาลุงบอสลุงกายลุงพีท กว่าจะกลับก็คงดึกๆไม่ต้องรอนะครับ"ผมวีดีโอคุยกับซีน นิวโทรมาบอกว่าซีนไม่ยอมนอนเพราะผมไม่มาส่งเข้านอนเหมือนทุกวัน"ป๊าทำไมไม่พาซีนไปด้วยละครับ""ที่ๆป๊ามาซีนยังมาด้วยไม่ได้ เข้าใจป๊านะครับนอนได้แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ป๊าไปส่งที่โรงเรียน นะครับเด็กดี"ซีนพยักหน้า งอแงเพราะง่วงแต่ไม่ยอมนอน"โอเคครับ !!"เมื่อได้คำตอบที่พอใจก็ค่อยๆเอนตัวลงไปนอนที่หมอน ผมเลยกดวางสายผมกลับมาจากภูเก็ตได้หลายวันแล้ว เพราะผมมีประชุมด่วน ตอนนี้ระหว่างผมกับนินิวก็ปกติดีแต่ก็มีบางครั้งที่ผมแอบคิดในใจเรื่องที่นิวกินยาคุมวันนั้น ผมพยายามหาเหตุผลเพื่อให้ตัวเองสบายใจแต่ก็หาไม่ได้ซักที นี่เลยเป็นเหตุผลที่ผมนัดเพื่อนๆมาวันนี้"เห้ยไอ้โน่เป็นไรว่ะ ชวนพวก

-SAIFAH PART-“อ๊ะส์ ซี๊ด พะ..พี่สายฟ้า อ๊าาา”“ยิ้มให้ไอ้ตี๋นั่งไปกี่ที พี่จะคิดเราตามนั้น”ผมจับแขนพอใจผูกไว้กับเตียง แล้วแก้ผ้าเธอทั้งหมด ก่อนผมจะก้มลงไปเลียที่ติ่งเสียวจนพอใจบิดตัวไปมา“พะ..พี่สายฟ้า ปลดเชือกให้พอใจเถอะนะ”พอใจร้องอ้อนวอน เพราะไม่สามารถเอามือลงมาทำอะไรได้“บอกแล้วไงว่าพี่จะลงโทษ วันนี้พอใจจะไม่สามารถเอามือลงมาทำอะไรได้”ผมยิ้มก่อนจะถอดเสื้อผ้าตัวเองบ้าง เห็นเมียแก้ผ้าแบบนี้แก่นกายผมแข็งขึ้นมาทันที“อื้อ...พี่จะทำแบบนี้ไม่ได้ พอใจใจจะขาด”พอใจยกสะโพกขึ้นมา เมื่อให้ผมเลียได้ถนัดๆซู้ดดด แผล่บๆ“อิ๊...อ๊าาาา”

-SAIFAH PART-มหาลัย SCU“ถ้าไม่มีใครสงสัยก็เลิกคลาสได้ค่ะ”อาจารย์ประจำวิชากล่าวปิดคลาสนักศึกษาก็ค่อยๆทยอยเดินออกจากห้องเรียนจนเหลือแค่พวกฉัน“ช่วงบ่ายอาจารย์ยกคลาสไปไหนกันดีว่ะ”ซันนี่เก็บของแล้วทำท่าคิด ทั้งๆที่มันก็รู้คำตอบดีอยู่แล้วว่าพวกเราจะไปที่ไหนกัน“แกต้องโทรบอกพี่สายฟ้าก่อนป่าวพอใจ พวกเรารอได้นะ”ฉันเดินลงจากตึกมาพร้อมเพื่อนๆจริงๆก็ต้องโทรบอกแหละแต่ฉันอยากลองดื้อดูบ้าง หลังๆฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นเด็กดีเกินไป“เดี๋ยวถึงห้างแล้วค่อยโทรก็ได้”

-PORJAI PART-คอนโดพอใจไม่รู้ว่าวันนี้เป็นวันที่เท่าไหร่แล้วที่ฉันกลับมาอยู่ที่คอนโด ได้กลับมาใช้ชีวิตตัวคนเดียวอีกครั้ง“อยู่ได้แน่นะชะนี”ซันนี่ถามย้ำ วันนี้อยู่ๆฉันก็ไม่อยากขับรถเองเลยให้ฉันซันนี่มารับและก็มาส่งที่คอนโด“อยู่ได้ดิ นี่บ้านฉันนะ”ฉันนับว่าที่นี่เป็นบ้านเพราะฉันออกมาอยู่คนเดียวตั้งแต่ม.ปลาย พ่อกับแม่ไม่ต้องพูดถึงท่านไปๆมาๆเป็นปกติอยู่แล้ว“เออๆ...ถ้าไม่ไหวโทรหาฉันนะฉันจะมาอยู่เป็นเพื่อน”ซันนี่ทำหน้าเป็นห่วง แต่ฉันอยากอยู่คนเดียวจริงๆเลยไล่มันกลับไปฟู่ววว!!!ทำไมนะฉันอยู่ที่คอนโดนี้มาตั้งหลายปี ไปอยู่ที่อื่นแค่แป๊บเดียว พอกลับมารู้สึกไม่คุ้นกับห้องเลยทุกอย่างเหมือนต้องการให้ฉันเข้าไปทำความรู้จักใหม่

-SAIFAH PART-ผมเดินลงมานั่งสงบสติอารมณ์ข้างล่าง ใจผมยังหงุดหงิดกับคำพูดของพลอยไม่หาย“ไอ้ทศกัณฐ์!!!”ผมพยายามมาตลอดที่จะไม่ให้ไอ้ทศกัณฐ์เจอกับพอใจ แต่ก็ไม่คิดว่าผมเผลอแค่แปปเดียวจะแอบไปเจอกันได้ แถมยังสนิทกันในเวลาแค่แปปเดียวหวังว่าประวัติศาสตร์จะไม่ซ้ำรอยเหมือนครั้งฟ้าใสอีกนะ เพราะผมคงอดทนที่ไม่ฆ่าไอ้ทษกัณฐ์ไม่ได้แน่ๆบางคนอาจจะสงสัยว่าฟ้าใสเป็นใคร ฟ้าใสคือผู้หญิงที่ผมชอบ ชอบมากแต่อยู่ๆก็โดนเพื่อนสนิทที่ผมรักที่สุดอย่างไอ้ทศกัณฐ์แย่งไป ไม่ได้แย่งสิมันสองคนแอบไปได้กันลับหลังผมเลยต่างหาก“เฮียๆใจเย็นๆ ดื่มเพียวๆแบบนี้เดี๋ยวก็เมาแย่หรอก”นาวาเดินมาดึงแก้วเหล้าไปจากมือ“เอามากูจะกิน”ผมแย่งแก้วเหล้าคืนมา“ซ้อแค่คุยกับพี่ทศกัณฐ์ มันไม่ได้มีอะไรแบบที่เฮียคิดเลยนะ”นาวินพยายามอธิบายพวกมันไม่ใช่ผมพวกมันไม่เข้าใจหรอก ฟ้าใสตอนแรกก็เป็นแบบนี้นี่แหละสุดท้ายเป็นไงละ ก็ไปนอนกับไอ้ทศกัณฐ์อยู่ดี“พวกมึงไม่ต้องยุ่งได้ป่าวว่ะ เรื่องของกูเดี๋ยวกูเคลียร์เอง”ผมหยิบขวดเหล้าแล้วเดินขึ้นลิฟต์มาข้างบนได้ยินเสียงพอใจเอากุญแจมือเคาะกับเตียงอยู่ในห้องแต่ผมยังไม่อยากเข้าไป“พี่สายฟ้า!!พอใจรู้นะว่าพี่อยู่ข้างนอก

-PORJAI PART-SC PUB“พี่สายฟ้า...แน่ใจนะว่าจะให้พอใจใส่ชุดนี้ลงจริงๆ”ฉันหันไปมองคนข้างๆแล้วกลับมามองตัวเอง ไอ้ว่าใส่เสื้อลายเหมือนกันคนจะได้ดูออกว่าเป็นแฟนกันฉันพอเข้าใจ แต่ไอ้ที่ให้ฉันใส่ทั้งแว่นทั้งผ้าปิดปากมันไม่ใช่ป่าวว่ะ“พอใจเลือกเองแล้วกันว่าจะเข้าไปหาเพื่อนหรือว่าจะกลับ”พี่สายฟ้ายิ้มอย่างผู้ชนะ ฝากไว้ก่อนเถอะอย่าให้ถึงทีฉันบ้างแล้วกันฉันเดินเข้ามาตามแรงดึงของพี่สายฟ้าเพราะฉันมองไม่เห็นในนี้มืดมากแถมแว่นที่ฉันใส่ก็เป็นสีดำ“ชะนี..แกแต่งตัวอะไรมาย่ะ แฟชั่นใหม่หรอ”ซันนี่มองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า เสื้อแขนยาวกางเกงขายาวใส่หมวกใส่แว่นใส่แมส“เดี๋ยวพี่จะขึ้นไปหานาวาพอใจก็อยู่กับเพื่อนไปนะ”พี่สายฟ้ายังไม่หยุดยิ้มก่อนจะหวักมือให้บาร์เทนเดอร์มาค่อยบริการโต๊ะฉันแล้วพี่แกก็แยกขึ้นไปชั้นบน“ฟู่วว!!~ร้อนชะมัดคิดได้ไงว่ะให้ฉันใส่ขนาดเนี้ย”ฉันถอดองค์ประกอบบนหน้าออกแล้วนั่งลงข้างๆซันนี่“วู้ววว!!! มีเพื่อนเป็นแฟนเจ้าของผับมันดีแบบนี้นี่เอง ได้นั่งชั้นวีไอพีมีบาเทรนเดอร์ส่วนตัว แถมยังได้กินฟรีอีก มีใครให้ฟินกว่านี้ไหมคะ”ซันนี่ยกแก้วเหล้าเดินวนรอบโต๊ะ ห้องนี้วิวดีที่สุดเห็นชั้นล่างทั้งชั้น“พี

-PORJAI PART-พี่สายฟ้ายืนชักแก่นกายตัวเองอยู่กลางห้อง แบบไม่อายอะไรเลยทั้งๆที่ฉันก็มองอยู่“อื้อ...เสียวจังซี๊ดด...โอ้ววว”พั่บ พั่บ“พี่สายฟ้ามาทำอะไรตรงนี้เข้าไปในห้องน้ำสิ”ฉันพูดเสียงดังแข่งกับเสียงครางของพี่สายฟ้า แต่เขาฟังซ่ะที่ไหนละ จนฉันต้องหนีเข้ามาในห้องนอนติ๊ด ๆ (เสียงโทรศัพท์)“ฮัลโหลซันนี่ว่าไง”ฉันเดินเลี่ยงมาคุยในห้องแต่งตัวกลัวซันนี่จะได้ยินเสียงพี่สายฟ้า“คืนนี้ไปเที่ยวกัน ฉันอกหัก”“อกหัก!!! แกไปมีแฟนตอนไหนทำไมฉันไม่รู้”“มันก็ไม่เชิงว่าเป็นแฟนแต่ฉันแอบชอบเขาแล้วเขาก็เหมือนจะชอบฉัน แต่อยู่ๆเขาก็ทิ้งฉันไปมีแฟนอะ