Se connecterPartager
ตอนที่ 15 ตำแหน่งแม่เลี้ยง
Date de publication:
2026-11-01 20:00:54ตอนที่ 15
ตำแหน่งแม่เลี้ยง
Dernier chapitre
คู่หมั้นแสนร้ายนายภาคิน ตอนที่ 15 ตำแหน่งแม่เลี้ยง
ตอนที่ 15 ตำแหน่งแม่เลี้ยง“เสร็จสิ้นพิธีแล้ว เชิญทุกคนทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันเลยนะ” ภูผาประกาศ“อ้าว! แล้วไม่มีงานเลี้ยงฉลองตอนกลางคืนเหรอพ่อเลี้ยงภูผา” ญาติฝ่ายพ่อถามขึ้นด้วยความสงสัย ภาคินจึงรีบสวนตอบทันควัน“ไม่มีหรอกครับ เราแต่งกันแบบสมถะ ไม่เน้นฟุ่มเฟือย อยู่แบบพอมีพอกิน แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วมั้งครับ” ภูผาเห็นท่าไม่ดีจึงรีบช่วยพูดเลี่ยง“คือผมก็ตามใจลูกน่ะครับ ภาคินเขาไม่อยากจัดงานใหญ่โตอะไร เชิญแค่ญาติสนิทก็พอ แต่อนาคตก็ไม่แน่หรอกครับ วันไหนเจ้าภาคินนึกอยากเอาใจเมียขึ้นมา อาจจะจัดงานฉลองยิ่งใหญ่ให้อีกรอบก็ได้”ภาคินหัวเราะเยาะในลำคอก่อนจะเดินแยกตัวออกไป ทิ้งให้ผู้เป็นพ่อนยืนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความหมั่นไส้ ภาคินกวาดสายตาหาเจ้าสาวของตนจนพบว่าเธอนั่งทานข้าวอยู่อีกมุมหนึ่งโดยไม่ยอมออกมาต้อนรับแขกช่วยเขา“นี่เธอ มันใช่เวลามานั่งกินข้าวสบายใจไหม” เขาตวาดเสียงเบาจากทางด้านหลัง“เธอเป็นเจ้าสาวนะ ควรจะไปต้อนรับแขกและคุยก
คู่หมั้นแสนร้ายนายภาคิน ตอนที่ 14 ตักน้ำชะโงกดูสารรูปตัวเอง
ตอนที่ 14 ตักน้ำชะโงกดูสารรูปตัวเอง“คุณ คุณจะทำอะไรคะ”“ก็เห็นคุณจะเป็นลมตายคามือ ผมก็เลยพามาส่งที่ห้องไง”“ขอบคุณมากค่ะ แก้วไม่เป็นอะไรแล้ว คุณออกไปเถอะค่ะ” คำขับไสส่งผลให้ภาคินขมวดคิ้ว ความโมโหร้ายเมื่อครู่ทำให้เธอกลัวเขาจนขึ้นสมอง เธอคงคิดว่าเขาจะทำมิดีมิร้าย หรือจะลากเธอไปท้ายไร่อย่างที่ขู่ไว้จริงๆ สายตาหวานที่แสยะยิ้มสมเพชตัวเองทำให้ภาคินรู้สึกหงุดหงิด“ทำไม กลัวฉันจะปล้ำหรือไง ส่องกระจกดูสภาพตัวเองบ้างนะคนก็ไม่ใช่ผีก็ไม่เชิงแบบนี้ ฉันไม่พิศวาสให้เสียอารมณ์หรอก” เขาตวัดผ้าเช็ดตัวใส่หน้าเธออย่างป่าเถื่อน“ว้าย!” หญิงสาวก้มหน้าลงซ่อนหยดน้ำตาแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจ ภาคินไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระก่อนจะเดินไปที่ประตู“พรุ่งนี้อย่าตื่นสายล่ะ งานเริ่มเจ็ดโมงเช้า”“แล้ว ชุดแต่งงานล่ะคะ”ภาคินระเบิดเสียงหัวเราะลั่นราวกับได้ฟังเรื่องตลกที่สุดในชีวิต“ชุดแต่งงานงั้นเหรอ เธอนอนฝันหวานอยู่หรือไงแก้วกมล ถ้าคิดว่า
คู่หมั้นแสนร้ายนายภาคิน ตอนที่ 13 ลูกไก่ที่กำลังจะโดนแมวขย้ำ
ตอนที่ 13 ลูกไก่ที่กำลังจะโดนแมวขย้ำ“แล้วทำไมแกไม่ไปรับ” ภูผาตวาดลั่น“ไม่ได้เรื่องจริงๆ เลยพวกแก” แสนชัยไม่รอช้ารีบสตาร์ทมอเตอร์ไซค์บึ่งเข้าไร่ด้วยความร้อนใจ เขาขับรถวนหาจนพบร่างบางที่เดินโซซัดโซเซเหมือนคนไร้วิญญาณอยู่ริมถนนลูกรัง“คุณแก้ว คุณแก้วเป็นอะไรหรือเปล่าครับ” แสนชัยรีบโดดลงจากรถไปหาด้วยความตกใจ“แก้วไม่เป็นไรค่ะ แค่เหนื่อย เลยหยุดพักนิดหน่อย” เธอพยายามเอ่ยน้ำเสียงปกติ แต่ดวงตาที่แดงก่ำจากการร้องไห้อย่างหนักกลับฟ้องความจริงทุกอย่าง แสนชัยรู้สึกสงสารจับใจจนต้องเข้าไปพยุงเธอมาที่รถ“คุณแก้วไหวไหมครับเนี่ย มาครับขึ้นรถ เดี๋ยวผมไปส่งที่บ้าน” คำพูดที่เปี่ยมด้วยความเป็นห่วงของแสนชัยทำให้กำแพงความเข้มแข็งพังทลาย แก้วกมลปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้นจนแสนชัยทำตัวไม่ถูก เขาได้แต่ยืนหน้าแหยที่เห็นผู้หญิงร้องไห้หนักขนาดนี้“คุณแก้วร้องไห้ทำไมครับ ผมทำอะไรผิดไปหรือเปล่า”“เปล่าค่ะ แก้วแค่รู้สึกดีที่มีคนเป็นห่วง ตั้งแต่คุณพ่อเสีย
คู่หมั้นแสนร้ายนายภาคิน ตอนที่ 12 แกล้งให้เดินกลับบ้าน
ตอนที่ 12 แกล้งให้เดินกลับบ้านป้าหวานที่ยืนอยู่ใกล้ๆ อดรนทนไม่ไหวจึงบ่นออกมา“แต่งงานพรุ่งนี้แล้วแท้ๆ กลับไม่ให้เตรียมซุ้มเตรียมดอกไม้อะไรเลย แขกก็เชิญมาแค่ไม่กี่คน ทำแบบนี้มันไม่ให้เกียรติคุณแก้วเลยจริงๆ น่าสงสารเหลือเกิน ไม่รู้ไปทำกรรมอะไรไว้ถึงต้องมาเจอคนดื้อรั้นอย่างคุณภาคิน ถ้าเป็นข้านะ ข้าจะหนีงานแต่งให้หน้าแหกไปเลย”“ป้าหวาน อย่าพูดเสียงดังไป เดี๋ยวพ่อเลี้ยงภูผาได้ยินจะความดันขึ้นเอาอีกนะ” แสนชัยรีบห้าม แต่ภูผาที่ยืนฟังอยู่มุมมืดกลับแอบยิ้มกริ่ม “รอดูก่อนเถอะเจ้าภาคิน ตอนนี้แกแกล้งเขาได้แกล้งไป แต่ถ้าได้เขาเป็นเมียจริงๆ เมื่อไหร่ กลัวแต่แกจะหลงเขาจนโงหัวไม่ขึ้นล่ะสิ” ชายสูงวัยเดินขึ้นตึกไปด้วยความรู้สึกนึกสนุกเวลากว่าสองทุ่ม ในที่สุดงานเก็บสตอเบอร์รี่ก็เสร็จสิ้น แก้วกมลทรุดตัวลงนั่งบนคันดินด้วยความอ่อนแรง“แก้วเก็บเสร็จแล้วค่ะ”ภาคินเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า มองดูผลไม้จำนวนมหาศาลที่ถูกจัดใส่ตะกร้าไว้จนเต็ม
คู่หมั้นแสนร้ายนายภาคิน ตอนที่ 11 อย่ามาสะตอกับฉัน
ตอนที่ 11 อย่ามาสะตอกับฉันน้ำเสียงหงุดหงิดของภาคินทำให้แสนชัยต้องจำยอมเดินถอยออกมา ทิ้งให้แก้วกมลยืนประจันหน้ากับว่าที่เจ้าบ่าวใจร้ายท่ามกลางไร่สตอเบอร์รี่อันกว้างขวางเพียงลำพัง“ปกติคุณแก้วเขาชอบสตอเบอร์รี่อยู่แล้ว แกไม่ต้องเป็นห่วงหรอกแสนชัย ทางนี้ฉันจัดการเอง ส่วนแกไปได้แล้ว พาคนงานลงไปทำงานที่ไร่ด้านล่างให้หมด”แสนชัยลอบมองใบหน้าของแก้วกมลที่ยังคงนิ่งสงบราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับคำสั่งนั้น เมื่อกลุ่มคนงานลับตาไป พื้นที่บนเนินเขาก็เหลือเพียงเธอกับว่าที่เจ้าบ่าวใจร้ายเพียงสองคนเท่านั้น“แก้วต้องเริ่มทำยังไงบ้างคะ” หญิงสาวเอ่ยถามเสียงเรียบ แม้ในใจจะหวั่นวิตกเพราะไม่เคยต้องทำงานหนักกลางแจ้งแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต“ก็ทำเหมือนที่เธอถนัดนั่นแหละ” ภาคินเหยียดยิ้มประชดประชัน“ทำท่าทางบอบบางน่าทะนุถนอมเรียกคะแนนสงสารแบบที่ชอบทำไง อ้อ! แล้วก็อย่าลืมจัดการสตอเบอร์รี่พวกนี้ให้เสร็จก่อนเย็นนี้ด้วยล่ะ”แก้วกมลไม่ได้โต้ตอบ เธอหยิบโทรศ
คู่หมั้นแสนร้ายนายภาคิน ตอนที่ 10 อีกสองวันเราต้องแต่งงานกัน
ตอนที่ 10 อีกสองวันเราต้องแต่งงานกัน “ถ้าเธออยากกิน เธอก็ไปเก็บเอาเองสิ พ่อผมก็พาไปเดินอวดทั่วไร่แล้วนี่ว่ามีผลไม้อะไรบ้าง อยากกินก็ต้องลงแรงเองสิครับ ผมไม่ใช่ทาสของใครเสียหน่อย” พูดจบเขาก็หยิบตะกร้าสตอเบอร์รี่มานั่งทานหน้าทีวีอย่างสบายอารมณ์ แต่พอกดปิดทีวีกำลังจะเดินขึ้นห้องความรู้สึกบางอย่างกลับรบกวนจิตใจจนเขาต้องหันไปมองทางเรือนเล็ก“ไปดูเสียหน่อยก็ได้ เผื่อขาดเหลืออะไร เดี๋ยวพ่อจะมาด่าเอาได้” ภาคินก้าวยาวๆ ไปยังเรือนรับแขกข้างบ้านก่อนจะเคาะประตูเบาๆ“ก๊อก ๆ ๆ คุณนอนหรือยัง”แก้วกมลที่กำลังพลิกตัวไปมาด้วยความกระสับกระส่ายรีบลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจ“คุณภาคิน มีอะไรหรือเปล่าคะ”“เปล่าหรอก ผมก็แค่มาดู เห็นพ่อบอกว่าคุณไม่ยอมไปทานข้าว”“แก้วไม่หิวค่ะ”“เปิดประตูหน่อยได้ไหม” สิ้นเสียงสั่ง ภายในห้องก็เงียบกริบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ประตูจะแง้มออกเพียงเล็
Vous vous intéresseriez aussi à
