บนรถ

เวลาประมาณตี 1 กว่า ๆ หลังจากที่สาว ๆ ดื่มกันจนมึนเมา และออกไปเต้นกันอย่างสนุกสนานจนพอใจแล้ว ก็ได้เวลาแยกย้ายกันกลับบ้าน ฉินฟางผู้จัดการสาวกลับกับเพื่อน ๆ ของเธอ ส่วนลี่มี่นั้นมู่เฉินพากลับคอนโดของเขา

ลี่มี่มีอาการมึนเมาเล็กน้อย เพราะดื่มพอให้สนุก ๆ ไปกับกลุ่มเพื่อน พอขึ้นมาบนรถแล้ว มู่เฉินก็โน้มตัวลงไปคาดเข็มขัดนิรภัยให้แฟนสาว จังหวะที่โน้มตัวลงไปก็ถูกจู่โจมด้วยริมฝีปากนุ่มนิ่ม ที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์เจือจาง พอให้มอมเมาเขาให้หลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น

“จุ๊บ ตาแก่ขี้หวง บอกไม่ให้ตาม ก็ตามมาจนได้” ดวงตาหงส์กลมโตมองแฟนหนุ่มอย่างยั่วยวน

“หึหึ เมาหรอครับ” ตาแก่ที่ถูกสาวน้อยขโมยจูบ ก็เริ่มรู้สึกร้อนรุ่มในร่างกายขึ้นมาแล้ว

“ไม่ค่ะ แค่มึน ๆ นิดหน่อย คงเพราะไม่ค่อยได้ดื่มแอลกอฮอล์มานานแล้วววววว”

จุดที่มู่เฉินจอดรถอยู่ เป็นลานจอดรถส่วนตัวของโจวเฟยซึ่งเป็นเจ้าของคลับ รถลูกค้าคนอื่น ๆ ไม่สามารถมาจอดได้ รถยนต์ของโจวเฟยกับเพื่อนคนอื่น ๆ ก็ขับกลับบ้านกันไปหมดแล้ว จึงเหลือรถยนต์ของมู่เฉินเพียงคันเดียว มู่เฉินเดินลงจากรถไปปิดไฟลานจอดรถจนหมดทุกดวง เวลานี้มีเพียงแสงสว่างจากดวงจันทร์ และแสงไฟจากบริเวณอื่นที่เห