พิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย

พิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย

By:  เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่Kumpleto
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
9.78
177 Mga Ratings. 177 Rebyu
1479Mga Kabanata
237.6Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

หลิงอี้หรานถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลาสามปีเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่คร่าชีวิตคู่หมั้นของอีจินลี่ชายผู้ร่ำรวยที่สุดในเมืองเฉิน เมื่อเธอได้รับการปล่อยตัวจากคุก อี้จิ่นหลีเกิดสนใจเธอขึ้นมาด้วยเหตุผลใดบางอย่าง เธอคุกเข่าลงบนพื้นและอ้อนวอนขอร้องเขา “อี้จิ่นหลีปล่อยฉันไปได้ไหม?” เขาแสยะยิ้มและพูดว่า “น้องสาว ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป” ว่ากันว่าอี้จิ่นหลีไม่แยแสหรือสนใจใครสักคนและทุกๆคน แต่ด้วยบางเหตุผลเขาทำทุกอย่างเท่าที่เขาจะทำได้เพื่อเอาใจคนงานสาวสุขาภิบาลผู้ซึ่งอยู่ในคุกตลอดสามปีที่ผ่านมา อย่างไรก็ตามความจริงจากอุบัติเหตุในปีนั้นได้ปล้นความรักทั้งหมดของเธอที่มีให้กับเขาแล้วเธอก็วิ่งหนีไป หลายปีต่อมา เขาขอร้องเธอขณะที่อยู่บนพื้น “อี้หราน ตราบใดที่เธอกลับมาอยู่เคียงข้างฉัน ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อคุณ” เธอเพียงแค่จ้องมองไปที่เขาอย่างเยือกเย็นและพูดว่า “ถ้าอย่างนั้น ก็ไปตายซะ”

view more

Kabanata 1

บทที่ 1

"لقد كبُرت صغيرتي، وأصبح لديها معجبون."

في منتصف الليل في مدينة "الغسق"، كانت الأمطار تنهطل كالمزراب.

كانت "روان" مُسنَدة قسرًا إلى النافذة الزجاجية الممتدة من الأرض إلى السقف، وصوت العاصفة المطيرة يطغى على صوت نشيجها.

شدّ الرجل ذراعه، قابضًا على جهة عنقها الخلفية البيضاء الدقيقة بقوة واستبداد، بينما أنفاسه المفعمة برائحة الخمر القوية تترامى نحوها:

"ألم أقل لكِ من قبل أن تبتعدي عن الرجال الآخرين؟"

"يا صغيرة، أنتِ ملكي."

احمرّت أطراف عيني "روان"، واهتز صوتها وهي تقاوم بصعوبة: "اياد! أنت ثمل، أنا روان، أنا..."

كان صوت بكائها خافتًا وعاجزًا، يُثير في النفس رغبة بالجموح.

تحركت تفاحة آدم لدى "اياد" بحدة، وتصبّب العرق الخفيف من جبينه، ثم قبضت يده الضخمة على خصرها الذي تكاد تطوقه كف واحدة، ودار بها لتواجهه.

"من ربيته طوال هذه السنين... لم تكن أختًا قط!"

انهالت قبلته الحارقة، لتلتهم كل مقاوَمة وتوسل من الفتاة، إنشًا بعد إنش...

"روان؟ روان!"

انتشل صوت "غادة" "روان" من ذكرياتها وعاد بها إلى الواقع.

حدقت في شطيرة الشطائر التي لم تمسها تقريبًا أمامها، وقلبها يخفق كالمطرقة.

قالت "غادة" باستياء واضح: "تتناولين الفطور وشاردة الذهن تمامًا، لو كنتُ أعلم، لما سمحت لكِ بإقامة حفلة عيد الميلاد تلك الليلة الماضية."

"أعتذر." طأطأت روان رأسها وهي تدلك ذراعها المخدرة، بينما كانت أفكارها لا تزال عالقة في ذكريات الليلة الماضية.

قبل خمسة عشر عاماً، أفلست عائلة روان، فاستقبلها "ماهر " -الصديق المقرب لوالدها- في منزل عائلة "الجوهري". وكان الابن الوحيد لعائلة جوهري، "اياد"، هو [أخوها بالتبني]

لو علم أحد بما حدث بينها وبين "اياد" الليلة الماضية...

والغريب في الأمر أنها لم تشرب سوى كأس واحدة في حفلة البارحة، ومع ذلك شعرت بجسدها يشتعل كأن النمل ينهشه. وعلى الرغم من أن "اياد" أخذها بغير رضاها في البداية، إلا أنها استسلمت له في النهاية...

سألت "غادة " الخادمة " "ألم يستيقظ اياد بعد؟"

"السيّد الشاب لم يعد إلى البلاد منذ سنتين، وقد شرب الكثير في الحفلة الليلة الماضية، لذا أتوقع..."

وبينما كانت تتحدث، تردد صداً لخطوات قادمة من درج السلم.

كان الرجل يرتدي قميصاً أبيض بسيطاً وبنطالاً أسود، وبطوله البالغ مئة واثنين وتسعين سنتيمتراً، كانت ساقاه طويلتين بشكل لافت، وبكتفين عريضين وخصر نحيف وبنية جسدية مثالية. شعره الأسود القصير والمحسّن بعناية يبدو عفوياً، لكن أكثر ما كان يشد النظر هي تلك الخدوش الحمراء على عنقه.

نزل السلم واضعاً إحدى يديه في جيبه، ومسحت عيناه المليئتان بالجاذبية روان الجلسة عند طاولة الطعام

كانت الفتاة تقبض بضراوة على الشوكة الفضية حتى ابيضّت أطراف أصابعها.

انحنى طرف شفتيه بشكل خفيف جداً قبل أن يختفي الابتسام سريعاً، ثم جلس في المقابل لها.

ضمت "غادة" عينيها وسألت: "ما الذي حدث لعنقك؟"

رفع "اياد" كأس الحليب وقال بنبرة لامبالية: "خدشٌ من قطة صغيرة."

ولأن "غادة" امرأة خاضت الحياة وتعرف هذه الأمور، فقد أدركت بنظرة واحدة أنها آثار أظافر امرأة.

"ابني أصبح بالغاً، ووجود امرأة في حياته أمر طبيعي، طالما لم يأتِ بشخصية غير محترمة إلى المنزل."

لم تعد تُلحّ في السؤال، بل أضافت: "بما أنك عدت إلى البلاد، حان الوقت لتركز في عملك. بعد أن تنهي طعامك، اذهب إلى الشركة لمساعدة والدك."

أجابها "اياد" بنبرة مقتضبة: "أجل"، ثم مدّ يده ليأخذ شطيرة.

أما روان، فكادت تدفن وجهها في طبقها، ونبضات قلبها تقرع كالقاطرة، بينما يتصاعد الوهج في وجنتيها كأنهما تحترقان.

يقولون إن المرء حين يسكر ينسى أحداث الليلة السابقة... وكانت تتضرع في سرها أن يكون "اياد" كذلك أيضاً، ليمحو تلك الخطيئة والمهزلة التي حدثت البارحة من ذاكرته.

وفجأة قالت "غادة": "روان، وبما أن طريق الشركة يمر بجانب جامعتك، ما رأيك أن يوصلكِ بنفسه..."

"لا داعي!"

قاطعتها روان وهي تنهض فجأة كمن تعرضت لصدمة أو خوف شديد.

وحين التقت عيناها بنظرات "غادة" المتعجبة، ونظرات "اياد" العميقة التي لا يُسبر غورها، سارعت بإطراق رأسها خجلاً وارتباكاً: "سيكون الأمر زحاماً ومشقة عليه، سأذهب بمفردي أفضل."

اتكأ "اياد" بكسل على ظهر الكرسي، والابتسامة الخفيفة تكاد لا تُرى على شفتيه وقال: "لقد أصبحتِ غريبة وبعيدة... سنتان لم نلتقِ فيها، ألم تعودي تعرفين كيف تنادينني بـ [أخي]؟"

كانت كفّ روان المختبئة تحت الطاولة تعتصر عرقاً من شدة التوتر.

فبعد ما حدث الليلة الماضية، كيف لها أن تنطق بكلمة [أخي] مجدداً؟

لكن برؤية تصرفاته الهادئة... يبدو أنه... لا يتذكر شيئاً؟

أتمنى من كل قلبي أن يكون قد نسي بالفعل.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Mga Ratings

10
90%(160)
9
2%(3)
8
3%(5)
7
1%(1)
6
3%(5)
5
0%(0)
4
1%(1)
3
0%(0)
2
1%(1)
1
1%(1)
9.78 / 10.0
177 Mga Ratings · 177 Rebyu
Sulatin ang Repaso

RebyuMore

Tnmp Picha
Tnmp Picha
มีเรื่องไหนจบจริงๆบ้างนะ ขักเซ็งละนะ
2025-07-02 18:01:01
0
0
Porntip
Porntip
จบเเล้วหรอ???
2024-11-18 22:45:59
0
0
สุรางค์ สามารถ
สุรางค์ สามารถ
อัพเถอะหรือบอกมาอ่านได้ที่ไหน
2024-11-17 18:22:41
0
0
Nheii
Nheii
หาอ่านต่อได้ที่ไหนคะ
2024-10-09 00:56:56
0
0
อัครนี อดทน
อัครนี อดทน
เนื้อเรื่องดีแต่จะพันกว่าบทเลยเหรอ
2024-10-07 01:44:51
0
0
1479 Kabanata
บทที่ 1
เล็บมือที่ถูกฉีกด้วยแหนบเย็นๆ เธอกล้ำกลืนความเจ็บปวดขั้นรุนแรงเหมือนดั่งสัตว์ป่าดุร้ายที่อ้าปากกว้างอันเต็มไปด้วยเลือดหญิงสาวสองสามคนในเครื่องแบบนักโทษเรือนจำกำลังกดขี่ข่มเหงผู้หญิงร่างบางผอมแห้งซึ่งอยู่ในชุดเครื่องแบบนักโทษเรือนจำเหมือนกันหลิงอี้หรานทำได้เพียงแค่มองในขณะที่เล็บนิ้วมือของเธอถูกฉีกไปทีละนิ้ว กลิ่นอับในห้องขังพร้อมกับเลือดที่กำลังไหลออกมาจากนิ้วมือของเธอนั้นช่างน่าขยะแขยง“ทนายหน้าใหม่ไม่มีอะไรมากไปกว่ากองขี้โคลน” เสียงอันเยือกเย็นและแข็งกร้านดังขึ้นเหนือศีรษะของหลิงอี้หราน เธอเงยหน้าขึ้นมาด้วยความสิ้นหวังและมองไปยังใบหน้าที่สวยและทรงเสน่ห์ตรงหน้าของเธอ ใครจะคิดว่าดาราซึ่งเป็นที่นิยมทั้งทางด้านภาพยนตร์และโทรทัศน์ที่ดูไร้เดียงสายิ่งกว่าดอกบัวจะเลวทรามได้ขนาดนี้?“ห่าวอี้เหมิง ทำไมกัน?” เธอถามด้วยเสียงอันสั่นเทา“เธอฆ่าน้องสาวของฉัน ยังจะกล้าถามว่าทำไมอีกเหรอ?” ห่างอี้เหมิงพูดอย่างดูถูกด้วยสายตาอันชั่วร้ายขั้นสุด แม้แต่มุมปากของเธอ ก็เผยให้เห็นถึงความเย็อกเย็นที่เสียดแทงเข้าทะลุกระดูก “ไม่ใช่ฉัน… ฉันผิดไปแล้ว!” เธอพูดด้วยความยากลำบากและส่ายหัวของเธออย่างต่อเนื่อ
Magbasa pa
บทที่ 2
“แ_่ง ไอผู้ชายที่อยู่ต่อหน้าฉันเป็นเพียงคนธรรมดาที่เดินผ่านมา สวมเสื้อผ้าพวกจน ๆ แล้วทำไมฉันต้องรู้สึกกลัวด้วยวะ?”ซุน เถิงหยาง ถ่มน้ำลายและอยากจะต่อยไอ้คนที่เดินผ่านมานี่สักทีอย่างไรก็ตามในครู่ต่อมา ชายผู้เดินผ่านมานั้นเหยียบย่ำซุน เถิงหยาง ที่ใบหน้าแนบแน่นลงกับพื้น ซุน เถิงหยาง ผู้น่าสงสาร!เมื่อชายสองคนเห็นจึงรีบเข้าไปซัดชายผู้เดินผ่านมานี้ที่จู่ ๆ ก็ปรากฎตัวขึ้นทันใดนั้น ทั้งหมดที่หลิง อี้หราน เห็นนั้นคือชายผู้เดินผ่านมาซัดชายหนุ่มทั้งสามคน ช่างเป็นฉากที่ค่อนข้างโหดเหี้ยมทีเดียวไม่ไกลจากตรงนั้นมีรถคนหนึ่งที่อยู่ในมุมสี่แยกที่เปล่าเปลี่ยวนั้น เกา ฉงหมิงซึ่งนั่งอยู่ในรถเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาของเขาและอธิษฐานพึมพำ”นายน้อยอี้ได้โปรดอย่าทำอะไรบ้าๆนะครับ!”ถ้านายนายอี้ทำอะไรที่บ้าคลั่งลงไป ผลลัพธ์จะน่ากลัวอย่างคาดไม่ถึง คงไม่แปลกที่เขาจะฆ่าคนเกา ฉงหมิง เคยเห็นพฤติกรรมอันบ้าคลั่งของเขามาก่อน ยิ่งไปกว่านั้นเขาไม่อยากที่จะเผชิญกับมันอีกไปตลอดชีวิตของเขาคนนี้ถนนถูกปิด ใครจะคาดคิดว่าคนห้าคนกับรถ Ferrari จะบุกเข้ามาที่นี่? พวกเขารบกวนนายน้อยอี้ที่ต้องการอยู่คนเดียวในวันน
Magbasa pa
บทที่ 3
"คุณหิวไหม? ฉันจะหาอะไรให้กิน" เธอกล่าว วันนี้เธอไม่เห็นเขากินอะไรเลยตอนที่เธอทำความสะอาดถนนหลิง อี้หราน โยนบะหมี่และไข่ลงไปในหม้อเพื่อทำบะหมี่ง่าย ๆ ให้กับเขา"นี่นะ กินสิ แต่อย่ากินเร็วเกินไปมันค่อนข้างจะร้อนน่ะ" เธอกล่าวเขาก้มหน้าและกินบะหมี่อย่างเงียบ ๆ ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง หลิง อี้หราน จ้องมองเขาด้วยความเงียบ ในตอนนั้นความเหงาที่เธอเคยรู้สึกเมื่อใดก็ตามที่เธอเพิ่งกลับมาที่อพาร์ตเมนต์ดูเหมือนจะหายไป อาจเป็นเพราะมีคนอื่นอยู่ในห้อง?หลังจากที่เขากินเสร็จ หลิง อี้หราน ก็ทำความสะอาดจาน “ฉันมักจะนอนโดยเปิดไฟฉันหวังว่าคุณจะไม่รังเกียจนะคะ” เธอกล่าว นับตั้งแต่ได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำเธอก็ติดนิสัยชอบเปิดไฟขณะนอนหลับ“แน่นอนครับ”หลิงอี้หรานนอนลงบนเตียงในขณะที่เขานอนบนเสื่อที่เธอปูไว้ที่พื้นเธอหลับตาลงและพยายามอย่างมากที่จะหลับ เธอไม่รู้ว่ามันเริ่มต้นเมื่อใด แต่ในบางช่วงเวลาเธอเริ่มพบว่ามันน่ากลัวจริง ๆ ที่จะข่มตาให้หลับลงเพราะเมื่อเธอหลับลงคราใด เธอมักจะฝันถึงช่วงเวลาที่อยู่ในคุก เธอจะถูกทุบตีทำให้อับอายและถูกทารุณกรรม... และทุกนิ้วยังคงรู้สึกถึงความเจ็บปวดจากการถูกหักและเ
Magbasa pa
บทที่ 4
ใบหน้าของหลิง ลั่วอิน เปลี่ยนไปเมื่อการตบที่รุนแรงของหลิง กว๋อจื้อ ลงบนใบหน้าของหลิง อี้หราน "แกกำลังพูดเรื่องอะไร! แกขับรถชนคนอื่นและถูกขังไว้ในคุกเพราะเรื่องนี้ทั้งครอบครัวของเราต้องอับอายเพราะแก แกมันไร้อนาคตไปแล้ว แกต้องการทำลายอนาคตของน้องสาวด้วย?” หลิง กว๋อจื้อ ด่าแววตาของเขาเต็มไปด้วยความรังเกียจลูกสาวคนโต เมื่อเขานึกย้อนไปถึงช่วงเวลาที่ครอบครัวของเขาสามารถสร้างความสัมพันธ์กับตระกูลเซียวได้ และจำนวนความเคารพญาติ ๆ และเพื่อน ๆ ของเขาต้องตอบแทนเขาในตอนนั้น เขาอดไม่ได้ที่จะรังเกียจเธอในสิ่งที่เธอทำแก้มของหลิงอี้หรานเจ็บมากและเหมือนถูกไฟเผา แต่การแสดงออกของเธอยังคงสงบราวกับว่าเธอไม่สนใจเลย“เดิมทีฉันแค่อยากจะมาจุดธูปให้แม่ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าฉันไม่จำเป็นต้องทำที่นี่แล้วฉันจะไม่เหยียบเท้าเข้ามาในบ้านหลังนี้อีกแล้ว”หลังจากพูดแบบนี้หลิง อี้หราน ก็หันกลับไปและเดินออกจากที่ที่เคยเป็นบ้านของเธอที่แห่งนั้นไม่มีสำหรับเธอ “บ้า”—เมื่อหลิง อี้หราน กลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ของเธอ สถานที่นั้นช่างมืดมิดและไม่มีไฟเปิดใด ๆ เมื่อเธอเปิดไฟเธอก็ได้รับการต้อนรับด้วยความเงียบเย็นเเค่เพียงม
Magbasa pa
บทที่ 5
"เพราะว่า..." เธอกลืนหมั่นโถวที่เหลือที่เธอถืออยู่ขณะที่รอให้เขาพูดจบประโยครสชาติของหมั่นโถวเหล่านี้นี่มันต่ำกว่ามาตรฐานเสียจริง เมื่อก่อนเธออาจจะไม่ชอบมัน แต่ตอนนี้รสชาติเป็นรอง สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเธอคือการทำให้อิ่มท้อง"เราเป็นคนประเภทเดียวกันเราทั้งคู่ถูกคนอื่นทอดทิ้งและเอาแต่หาเลี้ยงชีพจากสังคมชั้นล่างสุดไม่มีใครต้องการคนอย่างเราและจะไม่มีใครสนใจเรา แต่อย่างน้อยเราก็ทำให้กันและกันอบอุ่นฉันเป็นห่วงคุณและคุณก็เป็นห่วงฉันได้ด้วยใช่ไหม "รอยยิ้มของเธอที่มีต่อเขามีความหวังความปรารถนาและความไม่แน่นอนบางอย่าง“อย่างนั้นเหรอ? ดูเหมือนว่าเราจะเป็นคนประเภทเดียวกันจริง ๆ แหละครับ…” เขาพึมพำ สายตาของเขาดุจดั่งนักล่าที่กำลังจ้องมองสัตว์ตัวเล็ก ๆ ซึ่งตกหลุมพรางของเขา ในขณะที่เขาได้ยินเธอพูดอย่างนั้น บางทีอาจเพราะวันเวลาที่น่าเบื่อเกินไปสำหรับเขา เป็นเพราะเขาสามารถคว้าทุกสิ่งที่ต้องการได้อย่างง่ายดายด้วยการโบกมือของเขา แต่ตอนนี้การละเล่นเล็กๆน้อยๆนี้เริ่มทำให้เขาสนใจขึ้นมาแล้ว"พี่สาว" เขาพูดออกมาอย่างอ่อนโยน ตามที่เธอหวังไว้ในชั่วพริบตานั้นรอยยิ้มของเธอก็สดใสเหมือนดั่งท้องฟ้าที่เต็ม
Magbasa pa
บทที่ 6
หลิง อี้หราน ตอบ “ฉันไม่เข้าใจการยกย่องของคุณ”ภายใต้ฤิทธิ์ของแอลกอฮอร์ ผู้ช่วยผู้กำกับเหอพุ่งตรงเข้าไปที่ หลิง อี้หราน และตบหน้าของเธอหันไปด้านขวาอย่างจัง แล้วกล่าวว่า “ถ้าผมอยากให้คุณดื่ม คุณก็ต้องดื่ม ทำไมคุณถึงทำตัวสูงส่งและยิ่งใหญ่ ทั้ง ๆ ที่คุณมันเป็นแค่คนล้มเหลวคนนึง”ขณะที่เขาพูด เขาหยิบขวดแอลกอฮอร์ขึ้นมาและกรอกเข้าที่ปากของเธอหลิง อี้หราน ต้องการที่จะผลักเขาออกไป แต่ความแข็งแกร่งของผู้ชายนั้นมากกว่าผู้หญิงมากไม่ต้องพูดถึงเลยว่า หลิง ลั่วอิน กำลังช่วยตาผู้ช่วยผู้กำกับจากด้านข้างอยู่ผู้ช่วยผู้กำกับเหอรู้สึกปลื้มใจสำหรับความช่วยเหลือของหลิง ลั่วอิน และกล่าวว่า "ลั่วอิน คุณยังฉลาดนะ ฉันจะคุยกับผู้กำกับและให้ซีนเธอมากขึ้น"โดยธรรมชาติแล้ว หลิง ลั่วอิน ต้องใช้ความพยายามอย่างมาก “ขอบคุณผู้ช่วยผู้ช่วยผู้กำกับเหอค่ะ พี่สาวของฉันไม่ฉลาดดังนั้นโปรดเข้าใจด้วยค่ะ”หลิง อี้หราน ไม่รู้ว่าเธอถูกบังคับให้ดื่มไวน์ไปมากแค่ไหน ความต้านทานต่อแอลกอฮอล์ของเธอไม่ดีนักและในขณะนั้นเธอรู้สึกมึนเมาเล็กน้อย เธอพยายามควบคุมสติเป็นครั้งสุดท้าย “ฉัน… ฉันอยากกลับ…”“ได้สิ ผมจะพาคุณกลับไปเเดี๋ยวนี้ล่
Magbasa pa
บทที่ 8
จนถึงตอนนี้เวลา 3 ทุ่มกว่าก็ยังไม่เห็นกลับมา หลิง อี้หราน กังวลว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น แต่เขาไม่มีโทรศัพท์มือถือเธอจึงไม่สามารถโทรติดต่อเขาได้ชุมชนที่อยู่อาศัย เธอมองไปรอบ ๆ เพื่อหวังว่าจะได้พบร่างสูงที่เธอหวังว่าจะได้เห็นโดยเร็วที่สุดหลังจากที่พระเจ้ารู้ว่านานแค่ไหน ในที่สุดเธอก็เห็นร่างที่คุ้นเคยเดินมาหาเธอ“จิน!” เมื่อเห็นเขาเข้ามาในที่สุดเธอก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกอี้ จิ่นหลี มองไปที่ร่างที่กำลังวิ่งเข้ามาหาเขาและอดไม่ได้ที่จะสะดุ้งตกใจเล็กน้อย“ดีจัง ในที่สุดนายก็กลับมาแล้ว” เธอกล่าว“พี่สาว พี่... รอผมอยู่เหรอ?” เขามองไปที่เธอและถาม เขาสัมผัสแก้มของเธอเบา ๆ และความเย็นก็ซึมเข้าสู่ปลายนิ้วของเขา ดูเหมือนว่าเธอจะรออยู่ข้างนอกมานานแล้ว"ใช่ ฉันกังวลมากเพราะนายยังไม่กลับมาและมันก็ดึกมากแล้ว โชคดีที่นายกลับมาอย่างปลอดภัย" เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มเขากลอกตาเล็กน้อย เธอเป็นห่วงจินแทน อี้ จิ่นหลี จากอี้กรุ๊ป อย่างไรก็ตามหากเธอพบว่าเขาคือ อี้ จิ่นหลี ในอนาคตเธอจะยังคงเป็นห่วงเขามากอยู่ไหม?เขายกมุมปากขึ้นพร้อมพูดว่า "ผมแจกใบปลิวเสร็จช้าไปหน่อย มือของพี่เย็นแล้วผมจะช่วยให้อุ่นขึ้นเอง" ในขณ
Magbasa pa
บทที่ 9
หลังจากออกมาจากโรงพยาบาล เกา ฉงหมิง กล่าวว่า "นายน้อยอี้ คุณต้องการกลับไปที่คฤหาสน์หรือ...?"“กลับไปที่เวสเทิร์นกันเถอะ” อี้ จิ่นหลี พูดอย่างแผ่วเบาในเขตเวสเทิร์นเป็นที่ ที่หลิง อี้หราน เช่าห้องอยู่ เกา ฉงหมิง ไม่รู้ว่าหัวหน้าของตัวเองวางแผนที่จะอยู่ในห้องเช่าเล็ก ๆ นั้นอีกนานแค่ไหนระหว่างทางไปยังเวสเทิร์น ที่สี่แยกสัญญาณไฟจราจร เกา ฉงหมิง สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง “นายน้อยอี้ครับ คุณหลิง อี้หราน อยู่ข้างถนนครับ”อี้ จิ่นหลี หันศีรษะไปมองเล็กน้อยและเห็นร่างเพรียวกวาดขยะด้วยไม้กวาดที่ข้างถนนเธอสวมชุดทำงานเรืองแสงที่มีหางม้าเรียบ ๆ เนื่องจากอากาศหนาวเย็นทุกลมหายใจที่เธอหายใจออกมาพร้อมกับไอสีขาวขณะนี้จักรยานไฟฟ้าเร่งความเร็วโดยพยายามจะมาให้ทันสัญญาณไฟเขียว มันกระแทกเข้าที่ขาของหลิง อี้หราน และทำให้เธอล้มลงกับพื้นอย่างไรก็ตามคนที่ขี่จักรยานไฟฟ้าไม่ได้หยุดลง แต่เพียงแค่ขี่ออกไปฉากนี้มีผู้พบเห็นคือ อี้ จิ่นหลี และ เกา ฉงหมิง"นายน้อยอี้ครับ คุณต้องการจะทราบว่าเจ้าของจักรยานไฟฟ้าคันนี้เป็นใครไหมครับ? และให้เขารับผิดชอบหรือไม่?" เกา ฉงหมิง ถาม ในความคิดของเขาเจ้านายของเขาควรจะสนใจ
Magbasa pa
บทที่ 10
"ตราบใดที่นายไม่ทำสิ่งผิดกฎหมายทำไมฉันจะต้องผิดหวัง?" เธอถามขณะใส่ถุงเท้าและรองเท้าอีกครั้ง จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นและเดินไปที่โต๊ะสี่เหลี่ยมเล็ก ๆเขายิ้มและมองเธอกลับไป ดวงตาของเขาเป็นประกายและเขากระซิบกับตัวเองว่า "ก็ดี พี่สาว ฉันหวังเป็นอย่างยื่งว่าคุณจะไม่ผิดหวังในอนาคต"—ตั้งแต่คืนนั้นที่คลับ หลิง ลั่วอิน รู้สึกวิตกกังวล อย่างไรก็ตามการแสดงออกของผู้ช่วยผู้กำกับเหอในวันนั้นเป็นเรื่องแปลก ๆ ชอบกลและในวันต่อมาผู้ช่วยผู้กำกับเหอก็ไม่ปรากฏตัวในที่ทำงานอีกเลย หลังจากนั้นอีกวันผู้กำกับก็ถูกเปลี่ยนไปสำหรับเหตุผลดูเหมือนไม่มีใครในทีมงานภาพยนตร์ที่สามารถอธิบายได้ อย่างไรก็ตามด้วยเหตุผลบางประการ หลิง ลั่วอิน รู้สึกว่าการเปลี่ยนแปลงของผู้กำกับภาพยนตร์มีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้ช่วยผู้กำกับเขา เมื่อเธอคิดถึงเรื่องนี้มากขึ้นเธอก็เริ่มกลัวว่ามันจะมีอะไรเกี่ยวข้องกับหลิง อี้หรานสำหรับเรื่องเหตุผลแล้ว ไม่มีใครในทีมงานภาพยนตร์ที่จะสามารถอธิบายมันได้เลย อย่างไรก็ตามด้วยเหตุผลบางอย่าง หลิง ลั่วอิน รู้สึกว่าการเปลี่ยนแปลงของผู้กำกับภาพยนตร์มีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้ช่วยผู้กำกับเหอ เมื่อเธอนึกถึงเรื่องนี้ม
Magbasa pa
บทที่ 11
หลิง กว๋อจื้อ,ฟาง ซุ่ยเอ๋อ และหลิง ลั่วอิน มองหน้ากันอย่างลังเลฟาง ซุ่ยเอ๋อ กำลังจะสาปแช่ง แต่จู่ ๆ หลิง กว๋อจื้อ ก็หยุดไว้ "มาเถอะ บางทีชายคนนี้ก็ถูกปล่อยออกจากคุกเหมือนกัน! มีคนอยู่ในคุกทุกประเภทใครจะรู้ว่าทำไมชายคนนี้ถึงถูกตัดสินให้จำคุก?"เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ฟาง ซุ่ยเอ๋อ ก็พูดอย่างอึดอัดใจหลังจากนั้นไม่นาน "แล้วพวกเราจะปล่อยมันไปแบบนั้นเหรอ?"หลิง กว๋อจื้อ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งและกล่าวว่า "รอดูเถอะ ถ้าผู้ช่วยผู้กำกับเหอดไม่ดูแลลั่วอินในอนาคต แล้วเราจะคิดวิธีอื่น" เขาไม่มีความกล้าที่จะเข้ามาและท้าทายชายคนนั้นในตอนนี้…หลิง ลั่วอิน ขมวดคิ้วด้านข้าง “ชายคนเมื้อกี้นั้น จริง ๆ เหรอ... เคยอยู่ในคุกจริง ๆ อย่างนั้นเหรอคะ?” แม้ว่าเธอจะมองเห็นได้ไม่ชัดนักเนื่องจากดวงตาของชายคนนั้นถูกปิดไว้ด้วยผมหน้าม้าของเขา แต่เธอก็ยังสังเกตเห็นได้ว่าเขาดูดี…ด้วยเหตุผลบางอย่างเธอจึงรู้สึกว่าผู้ชายคนนั้นดูคุ้น ๆ เหมือนกับว่าเธอเคยเห็นเขาที่ไหนมาก่อนหรือชายคนนี้ยังเป็นสมาชิกในแวดวงบันเทิงด้วย?ในห้องเช่า หลิง อี้หราน มองไปที่ อี้ จิ่นหลี และพูดว่า "ขอบใจนะ" ถ้าจินไม่กลับมาเธอคงจะถูกพ่อของเธอทุบตีไปแล้ว
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status