4

สำหรับแก้วเกสรคนรับใช้ใหม่ประจำตัวเธอ แม้ว่าเขาจะเป็นใบ้ พูดไม่ได้ แต่มันกลับให้เธอนึกชอบเขา...

เวลาอยู่กับเขา มันคือเวลาของความเงียบ และทำให้เธอเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องสวมหน้ากาก หรือพยายามที่จะสวมบทคุณนายของบ้านสัตยาอยู่ตลอดเวลา

เธอชอบที่จะมาคลุกอยู่ที่สวนอังกฤษของตนกับเขาเพียงลำพังสองต่อสอง

นายสินเป็นคนฉลาด หัวไวและขยัน เธอประหลาดใจเมื่อเธอเผลอพูดถึงกุหลาบพันธุ์อังกฤษไปเท่านั้น นายสินกลับไปหาเพจที่ซื้อหาได้มาให้กับเธอ และกำลังทำการเพาะเลี้ยงอยู่ เธออยากจะดูฝีมือเขาเหมือนกัน ว่าจะปลูกกุหลาบสีกาแฟขึ้นจริงๆ ไหม

เขาขับรถได้ พาเธอไปได้ทุกที่ และแน่นอนว่าเขาจะไม่ไปพูดซุบซิบต่อว่าเธอไปไหน กับใคร ทำอะไร

ความนอบน้อมและพิการของเขา มันทำให้คนในบ้านหลายคนไว้ใจเขาเช่นเธอ บางคนก็กดขี่แอบพูดจาไม่ดีใส่นายใบ้ ทำท่าล้อเลียน แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ ไม่ได้ฟ้องใคร ลุงสมหมายถ้าเห็นเข้าก็ด่าเอ็ดคนพวกนั้น...และขู่ว่าจะมาฟ้องเธอ คนพวกนั้นถึงได้หยุด แต่เมื่อเผลอก็มีการแกล้งกันบ้างประปราย แต่เขาก็อดทนและปิดปากเก็บมือตัวเองไม่ให้พิมพ์ข้อความฟ้องเธอ ทั้งที่เขาทำได้ มันทำให้แก้วเกสรนึกชอบเขาขึ้นไปอีก

ชายคนนี้เก็บความลับให้เธอได้

แก้วเกสรมองเขาอย่างพินิจ และเมื่อมองเสี้ยวหน้าที่ไม่มีรอยเย็บน่าเกลียดนั่น เขาก็ดูเป็นคนหน้าตาดีคนหนึ่งเลยทีเดียว สันจมูกของเขาโด่งสวย ตาของเขาก็กลมโตและมีสีน้ำตาลเข้ม ขนตาดกหนาล้อมกรอบเป็นแพน่าอิจฉา คิ้วเข้มเป็นแนวเรียงจรดหางตา ถ้าเกิดว่าเธอพาเขาไปผ่าตัดศัลยกรรมรอยแผลน่าเกลียดนั่นออก เขาจะเป็นอย่างไรนะ

หน้าของเขาเป็นรูปเหลี่ยมเพชร โหนกแก้มสูงรับกัน เรือนร่างสูงใหญ่ราวกับยักษ์ของเขาตอนนี้กำยำแข็งแรง ไม่ผ่ายผอมเหมือนแรกมา เขาแข็งแรงเพราะทำงานออกแรงอยู่ตลอดเวลา อาหารที่ได้รับเต็มที่สร้างกล้ามเนื้อให้สินจนเขาดูกำยำไปหมดทั้งเนื้อทั้งตัว

ถ้ามองหน้าสินเพียงด้านข้างและมองกวาดมายังรูปร่างของเขาที่แสน...ชวนซ่าน มันก็ทำให้เธอถึงกับเผลอกลืนน้ำลาย ใจเต้นสั่นไหวขึ้นอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว

ไม่ได้นะ แก้วเกสร...ถึงจะของขาดขนาดไหน นี่คือคนรับใช้ของเธอนะ

เธอร้องบอกกับตัวเองในใจ แต่สายตาก็มองนายสินอย่างไม่วางตา เขากำลังถอดเสื้อหันหลังให้กับเธอ และทำงานของตนไปอย่างขมีขมัน เขากำลังก่ออิฐตรงมุมหนึ่งค่อยๆ ทำฐานซุ้มกุหลาบให้กับเธอ เขาบอกว่าเขาทำได้ แก้วเกสรจึงซื้ออุปกรณ์มาแล้วปล่อยให้เขาทำ เธอเอาแมคบุ๊คมานั่งทำงานไปด้วย มาดูเขาไปด้วย...เหงื่อที่รินไหลออกมาเคลือบกล้ามเนื้อสีน้ำตาลนั่น มันทำให้เธอคอแห้ง

ส่วนสาวเริ่มเต้นตุบๆ อย่างมีอารมณ์

หล่อนถอนใจเฮือก แล้วเดินออกมาเสียจากที่ตรงนั้น...ขืนมองนายสินนานอีกหน่อยเธอจะต้องเตลิดเปิดเปิงมากไปกว่านี้แน่ๆ

ไม่ได้ ไม่ได้

แก้วเกสรร้องบอกตนเองในใจ

เธอจะไม่ทรยศสามีเป็นอันขาด แม้ว่าเขาจะให้ความสุขกับเธอไม่ได้ดั่งเก่าก็ตามที เธอต้องอดทน...อดทน

แก้วเกสรขึ้นไปบนห้อง โผนขึ้นไปบนเตียงแล้วร้องไห้อย่างน้อยใจตน โอ...ชีวิตที่แสนจะเริดหรูมีความสุขพรั่งพร้อมของเธอ ไฉนมันถึงทำให้เธอทุกข์ใจแบบนี้ หรือเธอจะเลือกเดินทางผิด ที่เอาความสาวมาแลกกับการเป็นเมียของชายวัยคราวพ่อ เธอต้องแลกด้วยการอดอยากเรื่องความสุขบนเตียง

เธอนอนร้องไห้สักพัก ก็ซาสะอื้น บอกกับตัวเองว่าที่เป็นเอามากแบบนี้อาจจะเพราะว่าเธอกำลังจะเป็นประจำเดือนกระมัง ฮอร์โมนเลยพุ่งพล่าน สามีของเธอบินไปต่างประเทศได้สองสามวันแล้วเธอจึงเหงา...เขาไปก็เพื่อเธอนั่นแหละ ไปผ่าตัดเพื่อจัดการให้สรรถภาพทางเพศของเขาดีขึ้น

"กลับมาท่านฟิตเหมือนเดิมทีเถอะ ก่อนที่หนูจะทนไม่ไหวใจแตกไปก่อน"

พร่ำบ่นเบาๆ แล้วไปอาบน้ำชำระล้างร่างกาย เปิดน้ำเย็นๆ สยบไฟในกาย บางทีคืนนี้เธออาจจะไปเที่ยวปาร์ตี้กับเพื่อนของเธอ ดื่มๆ ให้เมาๆ เสียจะได้ไม่คิดมาก

ออกมาจากห้องน้ำแล้ว ก็พันผ้าขนหนูไว้เพียงผืนเดียว เธอหยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วเปิดแชทข้อความ จะไถ่ถามเพื่อนสนิทว่าจะไปปาร์ตี้ที่ไหนไหม แล้วเธอก็ดันเจอว่าเพื่อนส่งข้อความถึงเธอมาก่อนแล้วพร้อมกับภาพ...

ภาพที่ทำให้แก้วเกสรถึงกับตัวแข็งทื่อ

ภาพของคุณราชมีสาวน้อยวัยละอ่อนกว่าเธอคล้องแขนและจูบแก้มเขา

โอ...

แม้จะไม่ได้รักใคร่อะไรสามีเฒ่ามากนัก แต่เธอก็ซื่อสัตย์ให้เกียรติ ไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้กับเธอ...แก้วเกสรถึงกับปล่อยโฮออกมา และขว้างโทรศัพท์ไปที่เตียง

หัวใจเธอเจ็บนัก เหมือนกับถูกเขาเอาตีนมาขยี้จนมันเลือดอาบ