تسجيل الدخولหัวใจของนายสินเต้นแรงรัวเร็ว
ทั้งหวาด
ทั้ง...รู้สึกร้อนซาบซ่านจากสัมผัสของเธอที่เพียงแค่จับมือเขา และตอนนี้เธอก็ยังไม่ปล่อย แก้วเกสรมองหน้าของนายสิน ตาของเธอไล้ไปตามเครื่องหน้าของเขา โดยเฉพาะนัยน์ตาคู่สวยนั่น...เขาเป็นชายรูปงามคนหนึ่ง ถ้าไม่มีแผลเป็นนั่น
รูปร่างของเขาสูงใหญ่ เต็มไปด้วยมัดกล้าม มันช่างเร้าอารมณ์เธออย่างเหลือเกิน
แก้วเกสรผู้ตกอยู่ในห้วงของความใคร่...
ใคร่ที่อยากจะได้รับรสสัมผัสจากคนสวนของเธอ ซ้ำแล้ว ซ้ำอีก
“มีใครรู้อีกไหม นอกจากสมหมาย ว่านายขึ้นมาที่ห้องฉัน”
เขาสั่นหน้า แล้วก็ทำในสิ่งที่แก้วเกสรไม่คาดคิด คือทรุดลงนั่งคุกเข่าต่อหน้าเธอและยกมือไหว้ เขาก้มลงกราบเธอ ทำให้แก้วเกสรตกใจมาก จึงประคองเขาและขมวดคิ้วแน่น พร้อมกับถามเขาเสียงสั่นเล็กน้อย
“เป็นอะไรไปนายสิน มากราบฉันทำไม”
สินเม้มปาก แล้วหยิบเอาโทรศัพท์มาส่งข้อความบอกเธอ เขาเกลียดความพิการของตัวเองเป็นหนแรกเพราะอยากจะเจรจาสื่อสารกับเธอได้ด้วยตนเอง
ผมขอโทษครับคุณนาย ผมขอโทษสำหรับเรื่องเมื่อคืน ที่ผมทำลงไป คุณนายจะไล่ผมหรือจะให้ตำรวจมาจับผม ผมก็ยอมทั้งนั้นครับ ผมขอโทษจริงๆ
แก้วเกสรเดินไปที่โทรศัพท์ของเธอที่วางทิ้งไว้ และอ่านข้อความที่เขาส่งมา เธอถอนหายใจเฮือก ตั้งแต่รับรสของชายตรงหน้าไปแล้ว เธอก็อยากได้มันอีก...ทุกส่วนสัดของเขา ทุกสัมผัสของเขา กระตุ้นเร้าให้เธอมีแต่ความสุขสม
“ฉันจะทำอย่างนั้นได้ยังไงกัน ฉัน...” เธอหน้าแดงก่ำ บางประโยคเธอก็อายเกินกว่าจะพูด เธอจึงเลือกวิธีเดียวกับเขาในการสื่อสาร
ฉันต่างหากคนที่ปล้ำนาย...แล้วนายก็มีเลือดออกด้วย นายไม่เคยหรือ?
เขามองตาเธอ แล้วยิ้มเขินก่อนจะพยักหน้าหน้าของเขาแดงไปหมด แก้วเกสรดึงให้เขาลุกขึ้น แล้วเดินไปล็อกประตูห้องเสีย...ปลอดภัยไว้ก่อนเธอไม่อยากให้ใครมารู้เห็น...เรื่องนี้
มันจะเป็นความลับ
ความลับที่เธอหยุดทำไม่ได้
มันไปไกลกว่าเรื่องการประชดสามีเฒ่าที่บังอาจด้อยค่านอกใจเธอ
ไปไกล...เตลิดยิ่งกว่านั้นแล้วสำหรับแก้วเกสร
“มานั่งนี่สิ”
เธอลุกขึ้นและตบลงที่เตียงกว้าง ร่างงามทรุดนั่งลงและมองตรงมายังเขา สินมองกวาดไปตามเรือนร่างของเธอ พลันลำคอแห้งผาก...ร่างกายเร่าร้อนขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ตรงนั้นของเขามันเริ่มแสดงความรู้สึกด้วยการแข็งขึงขึ้นลำ สินต้องเดินตัวงอเล็กน้อย เพราะไม่อยากให้เธอได้เห็น...ว่าเขากำลังรู้สึกแบบไหน
แก้วเกสรสวมชุดเดรสยาวเป็นชุดแบบสายสปาเก็ตตี้แบบผูกโบที่ไหล่ ชุดสีม่วงอ่อนยาวกรอมเท้า ผ้าเกาะไปกับรูปร่างของเธอ...มันเน้นทรวดทรงสัดส่วน ที่สินจำได้ว่ามันเป็นอย่างไรบ้าง
เต้าอวบล้นมือเขาแต้มยอดด้วยทับทิมหวาน เอวคอดกิ่วแบบรวบได้ด้วยมือเดียว ก่อนจะผายเป็นสะโพกกลมมน ตรงกลางตัวเธอมีส่วนโหนกนูนเด่นอูม..กลีบกุหลาบสาว ที่เมื่อคืนนี้เขาได้สอดแทรกลึกเข้าไป ปลดปล่อยเป็นครั้งแรกในวัยหนุ่ม
ภาพของเธอลอยวนอยู่ในห้วงมโนนึกของเขา เขาไม่อาจจะมองหน้าเธอโดยไม่คิดถึงรสรักได้อีกเลย...
สินทรุดตัวลงนั่งบนเตียงข้างเธออย่างละเมอ
ตาคมมองจ้องเธอกำลังปะทุด้วยไฟปรารถนา
มือของแก้วเกสรไล้หน้าของเขาซีกที่เป็นแผลเป็น สะท้อนใจกับรอยเย็บขรุขระไม่ใส่ใจนั้น มันทำลายรูปโฉมของเขา ก่อนจะลูบเลยมายังใบหน้าส่วนดีของเขา เธอจับหน้าของเขาให้ผินให้เธอได้พินิจ เขาอ่อนโอนตามมือนุ่มนั้น สัมผัสของเธอทำให้เขาเสียวซ่านไปด้วยความสุข
“ฉันถามได้ไหม ว่าทำไมหน้าตาของนายถึงเป็นแบบนี้”
เขาพยักหน้า ก่อนจะก้มหน้าลงพิมพ์ข้อความลงบอกเธอ
ผมโดนพ่อเลี้ยงตีครับ คุณนาย เขาเอาจอบตีผม ผมเลยมีแผลเป็นและกลายเป็นใบ้เพราะเขาเอาด้ามจอบกดตรงคอผม ผมพูดไม่ได้ตั้งแต่นั้น ทุกครั้งที่พูดมันเจ็บมากและเสียงของผมก็หายไปเอง
อ่านแล้วเธอก็หน้าซีด พร้อมกับยกมือทาบอก แบบนี้แสดงว่าเขาไม่ได้เป็นใบ้ตั้งแต่กำเนิดสินะ บางที เธออาจจะรักษาเขาได้ เธออยากให้เขาหาย เธออยากได้ยินเสียงเขา
โดยเฉพาะเสียงแห่งความสุขของสิน
“โธ่...น่าสงสารจริง”
เขายิ้มให้กับเธอ น้ำตาคลอ แล้วเอามือของเธอไปแนบแก้ม จูบมือเธอ และเอาไปวางไว้บนศีรษะ กิริยาของเขาทำให้หัวใจของเธอสะท้อนสะท้าน เขาทำราวกับเคารพเทิดทูนเธอมาก
แก้วเกสรใช้มืออีกข้างลูบหน้าเขาก่อนจะลูบเลยไปที่คอของเขา เธอแตะต้องตรงลูกกระเดือกของเขาเบาๆ เขาเซ็กซี่ไปทุกส่วนจริงๆ เส้นเลือดปูดโปนของเขา ลาดไหล่กว้างกำยำ แก้วเกสรเริ่มรู้สึก...ผ่าวร้อนไปด้วยตัณหา ขณะที่ลูบลงไปเรื่อยๆ จนเกือบจะถึงแผงอกกว้างของนายสิน
เขาหยุดมือเธอไว้ แล้วสั่นหน้า ขนของเขาลุกเกรียวไปหมด หน้าของเขาแดงก่ำ แก้วเกสรย่นจมูกน้อยๆ สินทำให้เธอมีความรู้สึกไม่เหมือนที่เคยรู้สึกกับชายอื่น กับเขา เธอคือผู้ควบคุม นักสำรวจ และเจ้านาย...
“ทำไม?”
สินสั่นหน้าอีกครั้ง เขาเม้มปากแน่น ใจเต้นระทึก เขาไม่อยากให้เหตุการณ์ระหว่างเขากับเธอเกิดขึ้นอีก...
มันไม่เหมาะ
ไม่ควร
“ทำไม...หืม...นายสินคือคนรับคำสั่งจากฉัน มีสิทธิ์อะไรมาห้ามฉัน ฉันอยากจะจับ...อยากจะลูบ”
เขาสั่นหน้า แล้วถอนใจเฮือก โอ...เขาจะทำอย่างไรดีล่ะ คุณนาย...
“นายนี่น่ารักจริงๆ”
มือซุกซนนั้นยังคงลูบลงต่ำ สินไม่ไหวแล้ว ตัดสินใจว่าเธอจะมาทำหยอกเย้าเขาเล่นแบบนี้ไม่ได้ ตอนนี้เขาแข็งไปหมดแล้ว และกำลังถึงจุดจะลืมตัว ถ้าเกิดว่าเธอยังทำแบบนี้ เขาคงจะต้องทำเรื่องไม่สมควรไปอีกแน่ๆ
เสียงหัวเราะพลิ้วของแก้วเกสร ไหนจะมือของเธออีก เมื่อเธอไล้มือลงเข้าไปในคอเสื้อของเขา สินก็ตกลงใจบอกกับเธอด้วยภาษากายไปเลย...ว่าให้เธอหยุดทำได้แล้ว
เขาดึงกระชากมือของเธอออกมา แก้วเกสรตกใจเมื่อเขาเอามือของเธอไปจับตรงส่วนนั้น...มันแข็งมาก แล้วเธอทำตาโต ขณะที่เขาทำหน้าแดงก่ำ แล้วผุดลุกขึ้นจากเตียง ทว่าเธอกลับดึงมือเขาไว้ แล้วหัวเราะคิก ไม่ยอมให้เขาจากไปโดยง่าย
“จะไปไหน”
สินชี้มือไปที่ประตู เขาหน้าแดงซ่านไปหมด...ปล่อยผมไปเถอะคุณนาย ผม...ผมจะทนไม่ไหวอีกแล้ว
“คิดว่าฉันเรียกนายมาเฉยๆ หรือยังไงกัน นายต้องทำงานก่อนสิ สิน”
ร่างงามลุกขึ้นจากเตียง และปล่อยมือของเขา พร้อมกับทำในสิ่งที่สินต้องเบิกตามองมายังเธอ เขายืนแข็งนิ่งเป็นหุ่น เมื่อนิ้วเรียวของเธอเคลื่อนไปที่โบที่ผูกชุดเดรสนั้นไว้
เธอดึงมันออก
ยิ้มหวานเยิ้มส่งให้กับสิน
“อาบน้ำให้ฉัน...แล้วค่อยออกไป”
ชุดเดรสร่วงหล่นลงไปกองที่ปลายเท้า...
สินเดินไปยังเธอราวกับต้องมนต์และช้อนอุ้มร่างงามหอมกรุ่นขึ้นมาในวงแขน
แก้วเกสรหัวเราะเสียงแผ่ว...แล้วสั่งเขาเสียงหวาน
“พาฉันไปที่ห้องน้ำ สินจ๋า เราจะอาบน้ำด้วยกัน”
เป็นข่าวคึกโครมพอสมควร เรื่องการหย่าขาดของคุณราชและแก้วเกสรสาวเซ็กซี่อดีตอินฟูลเอนเซอร์คนดังหล่อนได้รับสินสมรสตามสิทธิ์ทางกฎหมาย ราชนั้นสุดปัญญาจะรั้งเธอ ยอมให้หย่า ก็ดีกว่าให้เธอฟ้องหย่าให้อับอายขายขี้หน้าว่าเขานั้นมีชู้ เมื่อแก้วเกสรหย่าไปแล้ว เอริกาก็เข้ามาแทนที่ในฐานะว่าที่คุณผู้หญิง เธออุ้มท้องทายาท? ของราชอยู่ ซึ่งราชบอกว่าขอเวลาก่อนจะเปิดตัวเธอ และคงไม่จดทะเบียนอีกแล้ว เขารับผิดชอบเต็มที่เรื่องลูก...ส่วนเอริกาก็ขอเวลาพิสูจน์ก่อน ว่าเธอเหมาะจะเป็นเมียเขาไหม ราชช้ำใจที่เมียทิ้งขว้างอย่างไม่ไยดี แถมยังเอาทรัพย์สมบัติของเขาไปเกือบครึ่ง มันทำให้เขาเริ่มรู้สึกไม่มั่นคงในบั้นปลาย...แต่ก็ดีใจที่เขาจะมีทายาท เรียกได้ว่ามีทั้งเรื่องร้ายเรื่องดีปนกันจนเขาสับสนไปหมดตอนนี้แก้วเกสรมองไปรอบๆ เธอก้าวออกจากสนามบินรอคนมารับ กว่าครึ่งปีที่เรื่องราวระหว่างเธอกับสามีจะเรียบร้อย ตลอดเวลานั้นมันเป็นเวลาแห่งความทรมาน ความโหยหาที่จะได้พบใครบางคน...เธอส่งเขามาที่นี่เพื่อผ่าตัดศัลยกรรมรอยแผลนั้น หลังจากที่การผ่าตัดเสียงเขาเป็นไปได้ด้วยดี“คุณนาย”เสียงแหบพร่าเล็กน้อย ดังขึ้น...แก้วเกสรหันไปตามเส
“เมื่อคืนกลับกี่โมง”คำถามแรกดังมาจากปากของราช เขาดูหงุดหงิดมากที่ภรรยาคนสวยไม่อยู่รอรับ แถมเมื่อคืนนี้...แก้วเกสรก็ไม่ได้มานอนที่ห้องของคนทั้งคู่ เขาต้องมาเคาะห้องเรียกเธอในห้องพักแขก เธอเปิดประตูให้กับเขาพร้อมกับสีหน้าบึ้งตึงแก้วเกสรเชิดหน้าใส่เขา เธอเม้มปากแน่น แล้วเอ่ยถามเขาเสียงเรียบ“สนใจด้วยหรือคะ ว่าสรจะกลับกี่โมง”น้ำเสียง สีหน้า ท่าทางของภรรยา ทำให้ราชขมวดคิ้ว นึกสังหรณ์ขึ้นมาชั่วแวบ ว่าเธออาจจะรู้อะไรมา...เขาจึงตรงเข้าหาเธอแล้วดึงเธอมากอด แก้วเกสรยืนตัวแข็งปล่อยให้เขากอด และหอมแก้มเธอ “สนใจสิ โธ่ สรจ๋า หนูจ๋า ก็ท่านคิดถึงหนูนี่จ๊ะ เราไม่ได้เจอกันตั้งหลายเดือน หืม...คิดถึงเมียที่สุด ก็นึกว่าเมียจะอยู่รอรับ รอทั้งคืน เมียไม่กลับหนีมานอนที่นี่ ไม่ให้ท่านโกรธได้ยังไง”“หึ...ท่านจำที่สัญญากับสรไว้ได้ไหมคะ” เธอดันตัวเองออกจากอ้อมแขนของราช ที่มองเธอแล้วก็หน้าซีดลงไปเล็กน้อยหรือว่า...“สัญญาอะไรจ๊ะ สัญญาว่ากลับมาเราจะมีลูกด้วยกันอย่างนั้นหรือเปล่า มาเดี๋ยวท่านจะแสดงให้เห็นว่า ท่านหายดีแล้ว”เขาทำท่าจะตรงเข้ามาช้อนอุ้มเธอ แต่แก้วเกสรก็ยังผลักเขาออกห่าง “สัญญาที่ตกลงกั
“อะ อ๊า สิน อูย ดี ดีมากทำแบบนั้น”เสียงหวานครางแทบไม่เป็นภาษาเมื่อปากลิ้นของเขาพลิกพลิ้วบรรเลงเพลงชิวหากับส่วนสาวอูมฉ่ำ สินเป็นนักเรียนหัวไว เธอสอนอะไรไปว่าชอบแบบไหน ก็จะถูกปรนเปรอในสิ่งที่ชอบ จนทำให้เธอติดการเสพรักจากเขามือของเธอจิกแน่นที่เรือนผมของสิน หลับตาพริ้ม ลิ้นของเขาสอดเข้าไปแยงในร่องรู ชักลิ้นเข้าออกแล้วตวัดตรงติ่งสาวรัวๆ มันทำให้แก้วเกสรลอยคว้างสู่สวรรค์ในทันที“อุ๊ย อะ อื้ม...”เขารับรู้ว่าเธอถึงฝั่งแล้ว จึงดูดดื่มหยาดน้ำที่ขับออกมา ดูดแรงๆ ที่ติ่งนั้น แก้วเกสรครางเสียงลั่น...เธอถูกปลุกเร้าขึ้นมาอีกแล้วคนเก่งของเธอ...“สิน...ขออย่างอื่น...อา สินขา ผัวขา...เมียอยากให้ผัวเข้ามา...”เขาเลื่อนตัวขึ้นประกบจูบเธอ มือข้างหนึ่งเคล้นคลึงเต้าอวบ ปลดกางเกงของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ไม่ให้เสียจังหวะเลยสักนิดเขาจับส่วนชายเขี่ยตรงติ่งสาวเป็นการทักทาย เสียงหวานครางเร่งเร้าให้เขาเข้าไปเติมเต็มเธอเสียที สินเสียดถูกับร่องรูแล้วก็กระแทกสอดแทรกแบบทีเดียวมิดลำ เขารู้...ว่าเธอชอบ“อา สิน อูย แรงอีก แรงอีกจ้ะ อะ อา”สินกระแทกสะโพกกระหน่ำรัวๆ ในแบบที่เธอชอบ ก่อนจะจับเธอพลิกให้หันหลังคล
“จากผลการตรวจอย่างละเอียดแล้ว คนไข้ไม่ได้หูหนวกเป็นใบ้แต่กำเนิด แค่เปล่งเสียงออกมาไม่ได้ เพราะเส้นเสียงบางส่วนถูกทำลาย พูดไม่ได้มาสิบปีแล้ว...เคสนี้ หมอคิดว่าจะพอช่วยเหลือได้”“จริงๆ น่ะหรือคะ”“ครับ...คนไข้พอจะมีเสียงลอดออกมาบ้าง ถ้าเกิดว่าลองเค้นเสียงดู ไหนลองทำตามที่หมอสอนสิครับ” นายสินลองทำตามและปรากฏเสียงเบาๆ ดังลอดลำคอออกมา สีหน้าของแก้วเกสรดีใจมาก สินเองก็ประหลาดใจ ที่เขาทำแบบนั้นได้“อาจจะเป็นเพราะตอนถูกทำร้าย ความเจ็บปวดทำให้ไม่กล้าที่จะเปล่งเสียง มันเลยกลายเป็นว่าเสียงของเขาหายไปเลย มันเหมือนเพราะสมองส่วนหนึ่งสั่งการด้วย และไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้อง หมอจะลองผ่าตัดดูนะครับ ผลการรักษาอยู่ที่ 50/50 แต่ถ้าไม่สำเร็จเราจะใช้วิธีอีกวิธีที่จะทำให้คนไข้พูดได้คือกล่องเสียงเทียมครับ”“อยากพูดได้ไหมสิน”เธอหันไปมองตาเขา ใจเธออยากให้การผ่าตัดรักษาเขาได้ผล เธออยากได้ยินเสียงเขา...สินพยักหน้า น้ำตาของเขาคลอขึ้นมาในทันที เมื่อมีหวังว่าเขาจะได้มีเสียงอีกครั้งนั่นก็เพราะคุณนายของเขา ที่กรุณาเขาเหลือเกิน“ถ้าอย่างนั้น ก็เริ่มการรักษาได้เลยค่ะคุณหมอ” เธอตกลงใจอย่างรวดเร็ว เมื่อส
ราชกลับมาหลังจากพักฟื้นเรียบร้อยแล้ว...เขาพบว่าภรรยาของเขาไม่ได้อยู่ต้อนรับเขาหล่อนออกไปธุระข้างนอกเสียแล้วกับคนรับใช้ประจำตัวเธอ ไปหนนี้นานเกือบสามเดือน และหมอการันตรีความฟิต เขากะว่าจะกลับมาลองความฟิตกับเมียสาวแสนสวยของตน หนนี้แหละเขาจะได้ให้ความสุขเธอได้ และมันจะเป็นความสุขของเขาด้วย รวมถึง...ทายาทที่เขาอยากได้คิดอย่างกระหยิ่มมีความสุข เขาส่งข้อความไปบอกเธอว่ากลับมาแล้ว แก้วเกสรตอบรับมาเป็นสติกเกอร์ และบอกว่าเธอกำลังติดธุระอาจจะกลับค่ำเล็กน้อย ความสุขของราชที่จะได้เจอเธอกำลังฟุ้งไปหมด เลยไม่คิดว่าข้อความของเธอดูเย็นชากว่าทุกคราเสียงป๊อบอัพดังขึ้นว่ามีการแชทมาจากบุคคลบางคนเล่นเอาเขาสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบเปิดข้อความหล่อนในทันทีคุณราชขา หนูคิดถึงคุณราชหนูเอมอย่าทักมาเวลาที่คุณราชกลับเมืองไทยสิจ๊ะ เราตกลงกันแล้วนี่นาคุณราชอะ พอใช้งานได้ ก็เสือกไสไล่ส่งหนูเลย จะใช้กับคุณสรเหรอคะ ใช่สิคะ หนูก็แค่เพื่อนเที่ยวแค่นางพยาบาลจำเป็นโธ่ หนูเอม เดี๋ยวคุณราชติดต่อกลับไปนะคะ สัญญา อย่างอนนะ เอาแบบนี้เดี๋ยวคุณราชจะส่งของขวัญไปให้ ปลอบใจจากคุณราชแล้วรอนะจ๊ะทางนั้นส่งสติกเกอร์ร้อ
“เปิดน้ำ” เสียงหวานสั่ง สินทำตามอย่างเงอะงะเล็กน้อย เพราะเขาไม่รู้ว่าจะต้องใช้ปุ่มไหนบ้าง แก้วเกสรหัวเราะ เธออยู่ในสภาพเกือบเปลือยเปล่า มีเพียงบิกินี่ท่อนล่างที่ปิดบังร่างเปลือยไว้ ส่วนบนนั้นมีเพียงสติกเกอร์สีเนื้อที่ปิดยอดถันไว้ เธอจึงชี้บอกเขาว่าจะต้องปรับน้ำร้อนน้ำเย็นแบบไหน สินไม่มองมายังเธอเลย ขณะที่ทำงานตามที่เธอบอกเขาหน้าแดงหูแดงแต่บางส่วนตั้งตรงเป็นลำ...น่ารัก...น่ากินไปหมด...เธอเทสบู่ลงไปในอ่างน้ำ แล้วตีให้มันเกิดฟอง นายสินยังคงยืนเก้กังอยู่ตรงริมอ่างเขายังไม่ยอมมองมายังเธอ แก้วเกสรหัวเราะ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนางยั่ว...แต่ก็สนุก...ถ้าจะต้องยั่วยวนเขาเขาเป็นหนุ่มไม่ประสาไม่ก้าวร้าวแต่เร่าร้อนและแข็งแกร่งไปด้วยพละกำลังล้นเหลือไปด้วยเสน่ห์แห่งเพศเธอก้าวลงไปในฟ้องสบู่ ก่อนจะดึงสติกเกอร์ปิดยอดถันออก แล้วเอ่ยสั่งเสียงหวาน“ถอดเสื้อผ้าสิสิน...แล้วลงมาในอ่างด้วยกัน”สินคอแห้ง มือสั่น และทำตามที่เธอสั่ง คุณนายกำลังจะเล่นอะไรกัน...โอ...เขากำลังจะทนไม่ไหวอีกแล้วเมื่อเขาถอดเสื้อผ้าออกจนหมด ส่วนนั้นก็ฟ้องว่าเขากำลังรู้สึกอย่างไร แก้วเกสรมองส่วนชายแข็งผงาด ปาก







