Novel-novel oleh เย้ายวน

ในวัยเพียงสิบหกปี น้อยกลายเป็นที่หมายปองของคนพาล จน ผู้เป็นตาต้องพาเจ้านกกระจิบตัวน้อย ไปฝากไว้กับหมอรัญชน์ผู้เปรียบดั่งนกอินทรีที่จะปกป้องดูแลแม่นกกระจิบไปจนบินโบย ได้ด้วยตนเอง ทว่าหัวใจของหนุ่มใหญ่กลับอ่อนไหวกับสาวน้อยที่แสนชื่อแสนไร้เดียงสา เขาไม่ใช่โคเฒ่านะไอ้หมอ แต่เธอก็ช่างน่ารักแสนดีเหลือเกิน มือของเขาเอื้อมจับมือของน้อยมากุมไว้ ก่อนจะดึงน้อยเข้ามาใกล้ น้อยรีบยกมือยันอกหมอไว้ แล้วทำหน้าตาตื่น "หมอจะกอดน้อยอีกเหรอ?" "เอ่อ...เอ้อ..." เด็กมันรู้ทันเสียแล้ว เขาจะทำยังไงได้ หมอรัญชน์กระแอม น้อยรีบเอ่ยเสียงแจ๋ว "ถ้าหมอกอดน้อย แล้วเผลอจะ...จูบน้อยเหมือนเมื่อคืนอีก มันก็จะซ้ำอีกหนนะ น้อยอาจจะท้องก็ได้" "หื่ม?" หนนี้คิ้วของหมอรัญชน์พันกันยุ่งเลยล่ะ แม่คุณ แม่เด็กน้อยเอ้ย....นี่เรียนสุขศึกษาหรือยังนะ แค่กอด...กับจูบ มันท้องที่ไหน กันเล่า น้อยของเขา

ประมุขของพิทักษ์ราชสีห์ มีชื่อว่าเป็นจอมเถื่อนไร้ใจ ปราชญ์ พิทักษ์ราชสีห์ เจ้าของธุรกิจสีเทาหลายแห่ง ขึ้นชื่อว่าเขาคือเจ้าพ่อ เขาเป็นพ่อหม้าย เมียตาย ลูกติด ซึ่งไม่เคยข้องแวะกับผู้หญิงคนไหนอีกเลย เพราะหัวใจของเขาได้ตายไปแล้วจากการถูกอดีตภรรยาย่ายี และวันหนึ่งเธอคือของขวัญที่ลูกน้องหามา ให้ในวันปาร์ตี้ ปราชญ์ไม่เคยโดนผู้หญิงคนไหน เอาเท้าได้เฉียดหน้าเขาขนาดนี้มาก่อนเธอเป็นรายแรก แม่ตัวแสบภูพิงค์ เป็นเจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่ แต่กลับโดนผู้หญิงตัวเล็กจี๊ดเดียวเอาตีนเฉียดหน้าเอา รู้ไปถึงไหนก็คงจะอายไปถึงนั่น เขามีกฎว่าจะไม่ลิ้มรสสาวบริสุทธิ์ แต่ลูกน้องตัวดีดันหาสาวไม่ เคยมีชายมาให้ แล้วดันเป็นของแรร์ด้วยสิ หัวใจที่เคยว่างเปล่า อาจจะมีเธอเข้ามาเติมเต็ม

ชีวิตหลังแต่งงานที่มองไว้ว่าเพียบพร้อม เมื่อได้แต่งงานกับ ผู้ชายที่แสนเพอร์เฟค อย่างชานนท์ กลับไม่เป็นอย่างที่นุดีคิด ฝัน... ความห่างเหินของเขาทำให้ใครบางคนก้าวเข้ามาทำให้เธอหวั่นไหว ยิ่งกว่านั้น คนๆ นั้นทำให้นุดีก้าวเข้าใกล้กับคำว่าบาป เขาคือ... พ่อของสามีของเธอ หนุ่มใหญ่วัยห้าสิบกว่าปีที่มีนัยน์ตาคมกริบแสนเร้าใจ เขาไม่ได้ดูแก่เลย หากดูเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ของวัยเมื่อวันนั้นที่เขากระชากเธอเข้าสู่อ้อมแขนเพื่อปลอบ โยน ในวันที่เธอมีน้ำตาเพราะลูกชายของเขา จูบอันแสนเร่าร้อนนั่น ทำให้เธอกลายเป็นคนบาปทำอย่างสมบูรณ์

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ที่เจ้านายเข้าห้องของเลขาคนสวยผิด?เพราะเมาเขาจับเธอกินหน้าตาเฉย และตั้งแต่นั้น เรา ไม่เคยหยุดพฤติกรรมนั้นได้เลย มันยังไงกันคะเจ้านาย? เราไม่ควรทำแบบนั้นอีกแล้ว "ดื้อนักให้อยู่รอผมไม่อยู่ แถมยังมาเที่ยวผู้ชายอีก" "เอ่อ“ "แวววดีใช่ไหม? หัวหน้าแผนกบัญชีสินะ เตรียมโดนไล่ ออกได้เลย ผมจะให้ฝ่ายบุคคลจัดการ" "เอ้า บอสจะไปพานกับเพื่อนลีแบบนั้นไม่ได้นะ เขาไม่ได้ ผิดอะไร" "ผิดสิ ผิดมากลีด้วย" เขาก้มลงคำรามใส่เธอ วลาลีทำตาโตใส่เขา เมื่อถึงห้องเขา จับเธอ โยนลงบนเตียง วลาลีครางออกมาเบาๆ ไม่เจ็บหรอกแต่มันตกใจ เตียงเขานุ่มมาก นี่เขาแรงเกินไปแล้วนะ! มีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้ "ลีไม่ได้ผิดอะไรสักหน่อย แล้วก็ห้ามบอสไล่เพื่อนลีออกด้วย"เธอแหว ใส่เขา ชยางกูรถอนใจ แล้วเริ่มปลดกระดุมเสื้อของตัวเองทีละเม็ด ทีละเม็ด กระชากมันออกไปจากร่างกายท่อนบน มือขยับต่อที่หัวเข็มขัด วลาลีเผลอมองเขาถอดเสื้อต่อหน้าเธอใจเริ่มเต้นระรัวเร็ว เขาเซ็กซี่มากจริงๆ "วันหลังห้ามทำแบบนี้อีก"

ในอ้อมแขนของดวงตะวัน จะปกป้องพระจันทร์ด้วยหัวใจ กล้าตะวัน ได้รับพินัยกรรมมอบหมายกรรมสิทธิ์จากคนรักเก่าให้ดูแลรัศมีจันทร์ลูกสาวจอมพยศ เจ้าหล่อนดื้อ ถือพยศ และ ท้าทายลองดีผู้ปกครองคนใหม่อย่างไม่กลัวเกรงหากสมบัติที่เขาได้รับมาแต่ไม่อาจถือสิทธิ์เป็นเจ้าของได้นี้กำลังจุดเพลิงปรารถนาให้ลุกโชนในหัวใจอันแสนเย็นชา และปรารถนาเป็นมากกว่าผู้ปกครอง "ยังไม่นอนหรือ? ลูกหมี" ..." เธอไม่พูดกับเขา ทำท่าจะปัดมือเขาออกแทน กล้าตะวันหัวเราะ หึๆ อย่างอารมณ์ดี คงเพราะฤทธิ์เหล้า มันทำให้เขาไม่ปรกติสักเท่าไหร่นัก วันนี้วันแต่งงานของเขา วันที่เขาสิ้นอิสรภาพที่หวงมานานถึง 39 ปีเต็ม ใช่...เขาหมดอิสรภาพ มีเมียแล้วเมียที่แตะต้องไม่ได้เสียด้วย "ไม่พูดกับสามีสักคำหรือครับ" "น้ากล้าไม่ใช่..." แก้มสาวแดงปลั่ง เมื่อเอ่ยคำนี้ออกมา "สามีลูกหมีเสียหน่อย" "เราจดทะเบียนกันแล้ว ก็ต้องใช่สามีภรรยา ลูกหมีจะเถียงรี ว่า ไม่ได้เป็นอะไรกัน" "สามีภรรยากันแต่ในนาม น้ากล้าไม่มีสิทธิ์จะมา กรี๊ด!"ประโยคหลังร้องอย่างตกใจ เมื่อจู่ๆ เขาก็ก้าวพรวดเดียวถึงตัวแล้วตวัดเธอเข้าไปในอ้อมแขนที่อบอุ่นและแน่นหนา

คุณหนูไนล์ วิลสัน คือตัวแสบ เธอคือทายาทพันล้านของนิกซ์ วิลสันแต่สำหรับสิงหา เขาไม่สน ใจว่าเธอเป็นใครเธอมันยัยตัวร้ายชัดๆ ถ้าร้ายมา ผมฟาด...นะครับ

ครูแพร เป็นครูสาวผิวขาวตัวเล็ก ดูบอบบางและไร้เดียงสา...เธอสอนเด็กอนุบาล เป็นครูสาวที่มีแต่คนเอ็นดู ด้วยภาพ ลักษณ์อันแสนเรียบร้อย พูดน้อย ยิ้มเก่ง และนอบน้อม ภาพ ลักษณ์ของแพรไพลินทำให้มีแต่คนเอ็นดูและปกป้อง ผอ. ภูมิ ผอ.หน่ามใหญ่วัย 45 ปี ที่มีใบหน้าหล่อเหลา เขาดูฮอตจนเกินต้าน ครูสาวทั้งโรงเรียนต่างอยากได้และลองอ่อย เขา... แพรไพลินเองก็อยากได้เขา… เธอซ่อนความฮอตไว้ภายใต้ความเนิร์ด และวันหนึ่งเมื่อถึงโอกาส ผอ.หนุ่มใหญ่ก็พบว่า แม่สาวแว่นคนสวยแสนเรียบร้อย จริงๆ แล้วคือดอกไม้ไฟดีๆ นี่เอง

วันสงบสุขของท่านประธานหนุ่มแห่งวัชระโชติ ถูกทำลายด้วยผู้หญิงตัวเล็กผมฟู ที่อุ้มทารกน้อยมาตู่ว่านี่เป็นลูกของเขา! เรื่องมันอีนุงตุงนังตรงเขาแน่ใจว่าตัวเองไม่เคยไปไข่ทิ้งเรี่ยราด ที่ไหนแน่ แม่กำมะลอรับสมอ้างเป็นแม่จริง แถมด้วยเด็กคนนั้นอ ความเกี่ยวข้องกับ ปพนภัทรน้องชายตัวแสบ คนแซ่บของบ้านวัชระ โชติ เขาจำต้องรับยัยมหันตภัยและลูกน้อยเข้ามาอยู่ในเพนท์เฮ้าส์ หัวใจที่ไม่เคยหวั่นไหวกับใคร ถูกคนตัวน้อย 'เชื่อม' ใจ ให้ผูก กับแม่กำมะลอเข้าแล้ว

ชีวิตของคมธรณ์หนุ่มร้ายเปลี่ยนไป วันหนึ่งยัยเด็กตา โตหน้าดุ มาเคาะบ้านของเขา พร้อมกับบอก ว่าเขาทำหล่อนท้อง! แม้จะจำไม่ได้ แต่จำนนด้วยหลักฐาน สุดท้ายแล้วคมธรณ์กับรับสาวน้อยพร้อมกับลูก มาไว้ดูแล โดยมีเงื่อนไขจากยัยตาโต ว่าจะให้อิสระเขา ขอเพียงเงินตั้งตัวจะไปอยู่กับลูกหลังคลอด ตั้งแต่วันนั้น เขากลายเป็นคุณพ่อมือ ใหม่ ที่มีกระทู้พันทิปเป็นที่ปรึกษาปัญหาคนท้อง โดยมีเพื่อนซื้อย่างหมอทิวา คอยตอบปัญหาร้อยแปด จนร่ำๆจะไปตัดเน็ตเพี่ร่อน เขาไม่อยากสร้างความทุกข์ยาก ให้กับสาวน้อยน้ำขิง ที่มีชีวิต ความเป็นมาอันแสนยากลำบาก ยิ่งใกล้ ยิ่งใจแกว่ง น้องน่ารักและใสเหลือเกิน อาการหลงรักเมียตัวเอง กำเริบหนัก แต่จีบเมียตัวเองจะต้องทำ ยังไงกันนะ? น้องก็ยังไง อยากหนีเขาไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวอยู่ได้ หี...ใครจะยอมให้ไป เมียเขาลูกเขา คมธรณ์ไม่ปล่อยให้ไปตกระกำลำบากหรอก

ปรากฏทายาทตัวแสบของดรุณทอง เผ่นหนีไปไกลถึงแอลเอเพื่อหนีการหมั้นที่พ่อกับแม่ของเขา อยากจะให้หมั้นหมายกับลูกสาวบุญธรรมอย่างมทินา เขาไม่ชอบหน้าเธอตั้งแต่ที่เธอเข้ามาในบ้านดรุณทอง ป๋องแป้งคอยแกล้งน้อง รังแกน้อง หนักสุดคือลักเป็ดน้องไป ขาย! ถ้าน้องเป็นน้ำมันเขาก็เป็นไฟ อยู่กันได้ที่ไหน หี!

แรกสยายปีกอย่างหงส์จิกตีรังแกน้อง หวังจะให้น้องทนไม่ไหวขอเลิกพันธะที่คุณย่าของเขาสร้างขึ้น ยัยเด็กเอ๋อหน้านิ่งอย่างชินานางน่ะเหรอ เขาไม่มีทางจะยอมแต่งงานด้วยหรอก แต่ทว่า... หงส์กำลังจะกลายเป็นแมว เหมี้ยววว

นี่ยัยแมวมอม เด็กของแม่นี่นา แล้วทำไมถึงได้มาอยู่บนเตียงกับเขา เรื่องอลวนเริ่มขึ้นคืนที่เขาเมา ทำให้หล่อนกลายมาเป็นเงื่อนไขคู่หมาย หล่อนคือเด็กที่มารดาเก็บมาเลี้ยง แม่สาวน้อยมอมแมม แก้มใส ที่เขาเอ็นดูท่าทางเลิ่กลั่กจนอยากแกล้ง ทว่าหมอปรีดิ์ กำลังโดนเด็กขโมยหัวใจ ไปเสียแล้วทั้งดวงรักเด็กต้องทำยังไงดีหนอ "ยังไงกันหะ ตาปรีดิ์" "ไม่ยังไงหรอกครับ" "ยัยแมวมอมน่าตีจริงๆ นะครับแม่ ดูเอาเถอะ จะไม่ยอมให้ผม รับผิดชอบ ได้ยังไงกัน" "อะแฮ่ม" "ตกลงแกอยากรับผิดชอบน้องนี่เพราะอะไรตาปรีดิ์ เห็น ตอนแรกร้อยไม่เอาพันไม่อยาก แล้วยังไง หืม?" "ก็ เขายักไหล่ หน้าแดง เห็นแค่นี้คุณหญิงก็ขำออกมาเอื้อม มือแตะมือของเขา แล้วเอ่ยแนะนำ "ทำให้น้องรักให้ได้สิตาปรีดิ์ แม่บังคับได้แค่ให้ยอมหมั้น สัญญากับเหมียวแล้วว่าถ้าถึงวันเรียนจบ ไม่อยากแต่งกับแกก็จะไม่บังคับ" ทำให้หล่อนรัก เขาหลบตาของมารดาที่มองจ้องมาอย่างรู้ทัน นั่นสินะ เขาจะต้องทำให้หล่อนรักเขา ยัยแมวมอมจะต้อง อยากได้เขาเป็นสามี มารดาเผลอล่ะก็ ยัยแมวน้อยจะต้องถูกจับมาทำโทษ แน่ๆทำโทษด้วยวิธีที่จะทำให้หล่อนยิ่งอยากได้เขา

เธอคือของขวัญที่เพื่อนรักส่งมาให้เขาจะทำอย่างไรกับเธอดีนะ แม่สาวไซด์ไลน์ที่แสนไร้เดียงสา อย่างเหลือเชื่อเธอมอบความบริสุทธิ์ ให้เขา มอบรอยยิ้มให้กับเขาเขาแหกกฎทุกอย่างของชีวิตตั้งแต่พบเธอทำให้เขาพบกับคำว่ารักแรกพบ ทว่าเธอคือจอมดื้อดึง ที่เขาไปขอซื้อเธออีกครั้งเธอกลับไม่ยอม ขาย แล้วเขาจะทำอย่างไรดีหนอ หมออาตม์ต้องประสบภาวะปัญหาหัวใจ เพราะเพื่อนชี้แท้ๆ เลยเชียว! อีกเรื่องในชีรีส์ คุณหมอที่รัก ต่อจากภรรยาสาวน้อยค่ะ ^^ ฝากด้วยนะคะ

หกปีก่อนเขาสร้างตราบาปไว้ให้เธอ เขาเกลียดเธอ ทว่า...ภายใต้ความเกลียดชัง กลับมีบางสิ่งฝังลึกในนั้น เมื่อเขาคืนกลับมาสู่บ้านสิงหชัชอีกครั้ง กริชดนัยมาทวงคืนทุกสิ่งและทวงแค้นจากผู้หญิงแพศยาอย่างเธอด้วย โปรยปราย เธออาจจะเป็นหมาป่าที่เอาขนแกะมาสวมอยู่ก็ได้ตอนนี้เขาเบ้ปากเมื่อนึกถึงตรงนี้ มารยาหญิง...เขาเคยเจอมาแล้ว จนพังไปแล้วหนึ่งรอบ รอบนี้เธอจะต้องเจอมารยาชายเข้า บ้างล่ะ กริชดนัยยิ้มเจ้าเล่ห์ เมื่อนึกมาถึงตรงนี้ คริมา... เราสองคนจะอยู่ด้วยกัน ในแบบที่เขาต้องการ เธอจะต้อง ถูกใช้...จนกว่าเขาจะพอใจ

คนสวนคนใหม่ที่เข้ามา ทำให้ชีวิตของนกน้อยในกรงทองอย่างเธอสดใสขึ้น เธอหลงรักเขาทั้งที่ไม่ควรรัก สถานะระหว่างกันที่ไม่มีทางเป็นไปได้ ทว่าใจของเธอและเขา กลับลักลอบ.. และทำทุกอย่างเพื่อ ให้ได้ลอบรัก "แสน อ๊ะ อื้อ" ร่างงามกระตุกเกร็ง พร้อมกับกลั้นเสียงครางแสนตวัดลิ้นไล้เลียความฉ่ำตรงหน้า พร้อมกับเอ่ยเสียงพร่า "อย่าเสียงดัง คุณนาย เดี้ยวคนได้ยิน" ลิ้นไล้ตวัดรัว มือจิกที่บ่ากว้าง ขาของเธอถูกจับพาดบนบ่าเขาเพื่อเปิดอ้าให้เขาได้ชิม ม่านไหมหลับตาแน่น กัดปากจนเจ็บ ใจเต้นระทึกระรัว โอ...อะไรอย่างนี้กันนะ "อิ้ม...อื้อ" "เสียวล่ะสิ ดีใช่ไหม หืม" "ดี ซี้ด แสนจ๋า เสียวจัง" "'มามะ" เขาค่อยๆ ลุกขึ้นจากการคุกเข่าตรงหน้าเธอ แล้วจับให้เธอหันหลังให้กับเขา แยกขาเรียวออก ตบก้นเธอเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว "มาให้ผัวเอา"