Chapter 5 - จูบ

Chapter5

               ณิชานั่งทำเสียงฮึดฮัดอยู่ที่เบาะด้านหลังของรถลีมูซีนแบบสามตอน หลังจากที่ไปส่งบิดาน้องสาวและเรียวที่บ้านเรียบร้อยแล้ว ไม่ทันที่จะได้อำลากันกันแม้แต่คำเดียว เจ้านายคนใหม่ของเธอก็วางอำนาจใส่ สั่งแกมขมขู่ให้ณิชาเก็บข้าวของส่วนตัวโดยให้เวลาเพียงสิบนาที ไม่เช่นนั้นจะพาตัวบิดาและน้องสาวรวมทั้งเรียวไปทรมานอีกครั้ง ทำให้คนที่เสียเปรียบรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมากทำตามคำสั่งอย่างไม่เต็มใจ

รัฐกฤตญ์ปรายตามองหญิงสาวที่นั่งข้างๆ ที่นั่งกระฟัดกระเฟียดเรียวปากบางขยับยุกยิกบ่นอะไรบางอย่างเหมือนกำลังบ่นหรือต่อว่า ชายร่างโตรู้ได้ทันทีเลยว่า ประโยคที่สาวข้างกายพึมพำนั้นหนีไม่พ้นเรื่องของเขาแน่นอน

               “เอ้า! อยากจะด่าก็ด่ามาเลยไม่ต้องบ่นพึมพำอะไรอยู่คนเดียวหรอกมันเหมือนคนบ้าเลยรู้มั้ย” รัฐกฤตญ์พูดปนขำ

               ณิชาชำเลืองมองหน้าเขา ทำจมูกย่นใส่อย่างหมั่นไส้คนตัวโต เธอจะรู้บ้างหรือไม่ว่า กริยาท่าทางที่เธอทำนั้น มันทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง ราวกับมีคนเข้าไปตีกลองรัวอยู่ในนั้น ภาพของณิชาที่ย่นจมูกใส่เขา ดูเป็นธรรมชาติไม่เส

แสร้งน่ารักน่ามองมากเหลือเกิน โดยเฉพาะริมฝีปากบางที่ห่อตัวเข้าหากันเป็นจุดที่น่าสัมผัสที่สุด ณิชาเหมือนจะรู้ตัวว่ารัฐกฤตญ์กำลังมองมาที่เธอด้วยสายตาที่รุ่มร้อน เต็มเปี่ยมไปด้วยไอของแรงปรารถนา เธอจึงขยับตัวหนีจนชิดติดกับประตูรถยนต์

               “มองอะไรนักหนา ไม่เคยเห็นคนหรือไง” ณิชาตวาดถามพยายามบังคับให้เสียงไม่ให้สั่น

               “เคยเห็น...แต่ไม่เคยเห็นใครน่ากินเท่าเธอมาก่อนเลย”ไม่พูดเปล่าร่างกายของเขาขยับเข้ามาหาร่างสาวอย่างรวดเร็ว ลำแขนกำยำโอบกอดรัดร่างของเธอไว้แน่น มีหรือที่สาวร่างน่ากินจะไม่ดิ้นรนออกจากการกอดรัดในครั้งนี้ เธอทั้งดิ้นใช้มือที่ว่างอยู่ทุบไปที่หลังของเขาหลายครั้ง แต่ดูเหมือนกับเธอทุบไปที่หินมากกว่าเพราะคนที่เจ็บก็คือเธอนั่นเองด้านหลังเกิดสงครามขนาดย่อมๆ แต่คนที่นั่งอยู่ด้านหน้าและตอนกลางของรถยนต์ ไม่มีทีท่าจะสนใจว่าด้านหลังจะทำอะไร เพราะทุกคนนั่งเป็นหุ่นอยู่เช่นนั้นไม่คิดที่จะหันหลังมามองด้วยซ้ำ

               “ปล่อยนะ...ปล่อย ไอ้คนฉวยโอกาส” คนที่พูดรู้เต็มอกว่าคนฉวยโอกาสอย่างเขาไม่มีวันปล่อยเธอแน่ แต่ก็ยังพูดออกไป

               “ไม่ปล่อย...เธอนี่มันฤทธิ์มากจริงๆ”รัฐกฤตญ์นึกรำคาญมือบางที่ทุบเขาไม่ยอมหยุด คราแรกไม่รู้สึกเจ็บแต่

ตอนนี้เริ่มรู้สึกบ้างแล้วก็เธอเล่นกระหน่ำทุบอย่างนั้นมันก็ต้องมีอาการเจ็บปวดกันบ้าง เขาจึงล็อคแขนทั้งสองข้างของเธอด้วยลำแขนแกร่งก่อนจะฉกจูบเรียวปากช่างพูดด้วยริมฝีปากอุ่นๆ ของเขา เสียงค้านจึงดังก้องอยู่แต่ในลำคอสาว

               รัฐกฤตญ์ใช้ความชำนาญทำให้ณิชาอ้าปากรับเรียวลิ้นอุ่นจัดได้อย่างไม่ยาก ณิชาเริ่มต้านทานสัมผัสที่แสนวาบหวาม แฝงด้วยความรุ่มร้อนไม่ไหว ยามเมื่อเรียวลิ้นของเขาเกี่ยวกระหวัดลิ้นนุ่มดูดดึงรัดเกี่ยว อาการแข็งขืนเริ่มอ่อนเป็นขี้ผึ้งลนไฟ ไร้เรี่ยวแรงต่อต้าน จูบของเขาเร่าร้อนเหมือนจะสูบวิญญาณของเธอให้ออกจากร่าง สูบเอาสตินึกคิดของณิชาออกไปด้วย จึงปล่อยให้เขาจูบและลูบไล้เรือนร่างของเธอตามอำเภอใจ

               ชายตัวโตยังคงควานหาความหวานจากเรียวปากบางเนิ่นนาน ก่อนจะลากไล้เรียวปากของเขาไปตามแนวแก้มนวลสีแดงระเรื่อ มาหยุดนิ่งซุกซบหากรุ่นกลิ่นสาวที่ซอกคอ ขบเม้มจนเกิดรอยแดง ร่างของเธอสั่นสะท้านรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร่างกาย แหงนหงายศีรษะไปทางด้านหลังเพื่ออำนวยความสะดวกให้เขาโดยสัญชาตญาณ ชายหนุ่มดันร่างของเธอให้นอนราบไปบนเบาะรถในขณะที่ใบหน้าของเขายังคงซุกซบอยู่ที่ซอกคอขาวนวล สูดดมความหอมอย่างย่ามใจ ในขณะที่มือใหญ่ลูบไล้เรือนร่างสาวอย่างจาบจ้วงก่อนจะเลื่อนใบหน้าต่ำลงไปตามสาบเสื้อที่แยกออกอย่างช้าๆ