เมียชั่วคราว

งานแต่งถูกจัดขึ้นที่โรงแรมใหญ่โตแบบหรู...

แต่ทว่าหญิงสาวที่อยู่ในชุดวิวาห์ เธอกำลังจ้องมองตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่ นัยน์ตาของหญิงสาวดูเศร้าไม่มีความสุขเหมือนกับชุดที่เธอสวมใส่เลย

"จะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานไหม แขกข้างนอกรอแค่เจ้าสาวคนเดียว" หญิงวัยกลางคนเดินมาตาม แต่น้ำเสียงที่ใช้เรียกเหมือนกับจิกหัว

"แม่คะ"

"ออกไปได้แล้ว"

"ถ้าเขารู้ว่าหนูไม่ใช่.."

"แกก็อย่าไปทำให้เขาสงสัยสิ!!"

หญิงสาวจำเป็นต้องได้เดินตาม ผู้หญิงที่เธอเรียกว่าแม่ออกไป

"จูบเลย!! จูบเลย!!" พองานแต่งดำเนินมาจนถึงช่วงสุดท้าย มันคือช่วงสำคัญที่กองเชียร์พยายามเชียร์ให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวจูบกัน 

ชายหนุ่มที่ตามองไม่เห็นทั้งสองข้าง พยายามเอื้อมมือไปคว้าหญิงคนรักเข้ามาชิดตัว

พอชายหนุ่มกอดหญิงสาวไว้แนบอกแล้ว ใบหน้าหล่อค่อย ๆ โน้มลงมาจูบริมฝีปากบาง ต่อหน้าผู้ใหญ่และเพื่อน ๆ ในงานแต่งนั้น

"ผมรักคุณนะ"

เวลาล่วงเลยมาจนถึงช่วงสุดท้ายของงานแต่ง และก็เป็นเวลาที่ต้องส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าหอ 

ก่อนที่จะเข้าหอเรามารู้จักกับเจ้าบ่าวอย่างเป็นทางการกันก่อน เขาชื่อนายราชสีห์ หรือทุกคนจะเรียกเขาว่าสิงห์ เป็นลูกชายคนโตของเจ้าของสายการบินที่ใหญ่พอตัว 

ที่เขาตาบอดก็เพราะว่าเกิดอุบัติเหตุตอนที่อยู่เมืองนอก ราชสีห์ไม่ได้แค่ตาบอดแต่ความจำของเขาก็เลอะเลือน เพราะอุบัติเหตุในครั้งนั้น ความจำเดียวของเขาที่ยังเหลืออยู่ก็คือ เขามีคนรักและรักกันมากอยู่คนหนึ่ง 

ราชสีห์มีน้องชายอีกคนหนึ่งชื่อไทเกอร์ หรือทุกคนจะเรียกว่าเสือ ..เสือเป็นคนที่อารมณ์ร้อนวู่วาม แต่นิสัยพี่น้องทั้งสองก็ไม่ต่างกันมาก 

รู้จักเจ้าบ่าวแล้วเราก็มารู้จักเจ้าสาวกันบ้าง เธอชื่อนางสาวไออุ่น แต่ชีวิตของเธอไม่ได้มีไออุ่นเหมือนชื่อเลย 

ไออุ่นมีพี่สาวอีกคนหนึ่งชื่อไอรดา พี่สาวแท้ๆ พ่อแม่เดียวกัน แต่พ่อกับแม่จะทุ่มเทความรักไปที่พี่สาวมากกว่า เพราะพี่สาวของเธอเป็นคนเรียนเก่ง นิสัยอ้อนเก่งด้วย

แต่ไออุ่นจะตรงกันข้ามกับพี่สาวทุกอย่าง เรียนไม่เก่งแล้วยังอ้อนไม่เป็นเหมือนพี่สาว จนพี่สาวของเธอได้ไปร่ำเรียนที่ต่างประเทศ และไปเจอกับราชสีห์ที่นั่น พอราชสีห์เกิดอุบัติเหตุไอรดาก็เริ่มตีตัวออกห่าง 

แต่แม่ของไอรดาชอบราชสีห์ที่มีฐานะร่ำรวยไม่อยากจะปล่อยไป ก็เลยให้ไออุ่นเข้ามาสวมรอยเป็นพี่สาวแทน เพราะยังไงราชสีห์ก็จำไม่ได้อยู่แล้วว่าใครคือคนรัก รวมทั้งไอรดากับไออุ่นก็หน้าตาคล้ายกันมาก

"ไอจ๋า ไออยู่ไหน" ชายหนุ่มที่ตามองไม่เห็นกำลังเอื้อมมือไปเพื่อที่จะคลำดูว่าภรรยาของตนอยู่มุมไหนกันแน่

"ไอขอโทษค่ะ ไอเปลี่ยนเสื้อผ้าแป๊บหนึ่งนะ"

"ให้พี่ช่วยไหม" 

"ไม่ต้องค่ะ คุณนั่งรออยู่ตรงนั้นแหละ" 

หญิงสาวก็พยายามรีบถอดชุดแต่งงานออก ซึ่งมันก็ถอดยากมากกว่าจะเอื้อมมือไปรูดซิปด้านหลังได้ พอเธอถอดเสร็จก็เดินเข้าไปอาบน้ำ

"ฉันอาบน้ำเสร็จแล้วค่ะ คุณไปอาบน้ำดีกว่า" พอพูดจบหญิงสาวก็หยิบครีมที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งขึ้นมาชโลมตามผิวกาย

ชายหนุ่มลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าของตัวเองบ้าง และถอดออกจนหมดไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว

"อุ๊ย!!" พอหญิงสาวหันกลับมาอีกที ถึงกับตกใจแล้วรีบหันหน้าหนี

"พาพี่ไปห้องน้ำที"

"คะ!?"