Accueil / โรแมนติก / ซ่านรักซากุระเดือนห้า / ตอนที่3. เช้าตรู่ของวันใหม่

Partager

ตอนที่3. เช้าตรู่ของวันใหม่

Auteur: Bunmeebooks
last update Date de publication: 2024-11-12 20:34:23

เช้าตรู่ของวันใหม่

นิญาดามาถึงสำนักงาน สิ่งแรกที่ทำ คือ รีบโทรศัพท์ ติดต่อขอโอนค่ามัดจำ กับรีสอร์ต ก่อนที่หัวหน้าจะจับได้ ว่ายังไม่ได้โอนมัดจำ

เมื่อเห็นตัวเลขในบัญชีปรากฏการโอนเงินเรียบร้อย หล่อนก็ยิ้มอย่างเบาใจ ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยรอแค่ประชาสัมพันธ์โครงการให้อาจารย์สมัครเข้าอบรม

จากนั้น นิญาดาก็รีบสะสางงานหลักต่อนิ้วเล็ก ๆ ของนิญาดาพลิ้วไหวบรรเลงลงบนแป้นพิมพ์ อย่างชำนาญ แปดชั่วโมงของการทำงานในช่วงใกล้ปิดงบประมาณ มันช่างน้อยนัก รู้ตัวอีกที ก็หมดเวลาทำงานเพื่อน ๆ ในสำนักงานกลับกันหมดแล้ว

 “นิญาดา”

เสียงหนักแน่น น่าเกรงขามดังขึ้น

หล่อนหันขวับไปยังต้นเสียงทันที

“.. เข้ามาหาอาจารย์ด้วย...”

ต้นเสียงเอ่ยต่อ

คนที่เรียกชื่อจริงของหล่อน.. มีเพียงคนเดียวเท่านั้น  คนนั้นคือ “รองอธิการบดีฝ่ายวิจัย” ผู้ที่มีอำนาจลงนามสั่งให้คนทั้งมหาวิทยาลัยทำหรือไม่ทำอะไรก็ได้และเป็นท่านประธานสูงสุดของสำนักงานวิจัยแห่งนี้

หญิงสาวผู้ถูกเรียกรีบสาวเท้าเข้าไปในห้องรองอธิการบดี  เมื่อพบกับผู้ที่อยู่เบื้องหน้า หล่อนกระพุ่มไหว้อย่างเคารพตามธรรมเนียมผู้น้อยต้องไหว้ผู้ใหญ่

“นั่งลงสิ...”

เสียงเบาสั่ง แต่ยังคงความน่าเกรงขาม วันนี้ใบหน้าของรองอธิการบดีปรากฏริ้วหมอง ปากเม้มสนิทจนเป็นเส้นตรงขยับเอ่ยขึ้น

“โอนเงินค่ามัดจำโรงแรม ไปแล้วใช่ไหม?”

“คะ?”

เสียงแผ่วเบาหลุดออกมาจากปากนิญาดา สมองที่เหนื่อยล้าจากงานมาทั้งวัน กำลังประมวลว่า ‘ท่านรองฯ ถามถึงอะไร?’

“ที่เธอจะจัดอบรม...”

เสียงหนักเอ่ย

“อ๋อ..”

คนจะจัดอบรมเพิ่งนึกออกจึงตอบไปว่า

“ค่ะ โอนมัดจำเรียบร้อยแล้วค่ะ”

ปัง !

ท่านรองอธิการบดีโยนแฟ้มโครงการลงบนโต๊ะเสียงดังปัง เวลานี้ความโกรธได้ปะทะขึ้นแล้ว ท่านจึงไม่เห็นว่าบัดนี้สาวน้อยผู้ที่นั่งอยู่ตรงหน้าถึงกับหน้าซีด ปากสั่นระริก

“เธอโอนไปได้ยังไง!!!...   ทำอะไรข้ามหน้าข้ามตา!!   ข้ามหัวผู้หลักผู้ใหญ่!!!”

ท่านรองฯ ตวาดเสียงดังด้วยความโมโห ความเกรี้ยวกราดที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน

คลื่นแห่งความเกรี้ยวกราด มันพุ่งเข้าไปทิ่มแทงหัวใจของนิญาดาจนสั่นสะท้าน แม้ร่างบางจะนั่งบนเก้าอี้ แต่กลับรู้สึกจมดิ่งลงก้นเหวมืดดำ เคว้งคว้างฉับพลัน

ตลอดสามปีแห่งการทำงาน หล่อนได้รับคำชมเชยเสมอมา  ไม่ว่างานนั้นจะเล็กหรือใหญ่  หล่อนทำทุก ๆ อย่างได้ดีเสมอ แต่ในวันนี้ กลับถูกผู้เป็นใหญ่ตำหนิอย่างรุนแรง  -ทำอะไรไม่ปรึกษาผู้ใหญ่- เสียงเฉียบจากผู้บังคับบัญชายังคงกรีดแทงหัวใจซ้ำ ๆ

ก้อนแห่งความเสียใจของคนตัวเล็กที่ทุ่มเททั้งหัวใจให้กับการทำงานมันจุกที่ลำคอ นิญาดาต้องกลืนก้อนแข็ง ๆ ให้ตกลงข้างใน

“...เงินเกือบแสน เธอคิดว่ามันคุ้มแล้วเหรอ กับการอบรมที่ไม่ตอบตัวชี้วัดของมหาวิทยาลัย!! จัดไปก็ไร้ประโยชน์!!!”

สิ้นเสียงของท่านรองมีเพียงความเงียบเข้าครอบงำคนถูกตำหนินั่งนิ่ง หากมีคำใดหลุดออกมามันคงออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ท่วมท้น

ท่านรองฯ สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพ่นออกมายาว ๆ  ราวกับว่า กำลังพยายามไล่ความโกรธที่ปะทุขึ้นให้หายไปกับลมหายใจนั้น

นิญาดาก้มหน้ามองมือที่ประสานไว้บนตักปลายเล็บจิกลงบนฝ่ามือจนรู้สึกเจ็บ เพื่อสะกดกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลริน

เธอไม่เคยเห็นท่านรองฯ โมโหใครเท่าวันนี้  สิ่งที่ฉันทำมันผิดมากใช่ไหม ?   ทำไมถึงได้ถูกตำหนิว่า ข้ามหัวผู้ใหญ่ ?  ในเมื่อทุกโครงการที่เธอเป็นคนเขียนขอทุนมาได้ ก่อนจัดอบรมทุกครั้ง เธอก็เพียงแค่เสนอท่านรองฯ ให้รับทราบเท่านั้นเหมือนที่ผ่าน ๆ มา แต่ทำไมวันนี้ ท่านรองฯ ถึงโมโหมากมายขนาดนั้น เธอไม่เข้าใจ

“อีกแค่สามอาทิตย์. เธอจะหาอาจารย์มาเข้าร่วมอบรมได้ตามเป้าที่เธอวางไว้ได้ไหม?!”

แม้เสียงจะเบาลง แต่ยังคงเจือด้วยความขัดเคืองใจ

นิญาดาเงยหน้าขึ้น สบตา แล้วฝืนยิ้ม เพื่อให้ก้อนแข็ง ๆ ไหลลงสู่กลางใจ

“ทันค่ะ”

เสียงตอบแผ่วเบา เพราะน้ำตาที่เริ่มปริ่ม

“สี่สิบคน!!! ห้ามเอาคนในสำนักงานไปเด็ดขาด!! ที่ใส่ชื่อมาก็ลบซะ!!”

สมองที่กำลังมึนงง เหมือนถูกทุบด้วยค้อน สะดุดที่คำว่า

-ชื่อคนในสำนักงาน-

เมื่อวานหล่อนนั่งแก้เอกสารที่หัวหน้าให้แก้ไข และมั่นใจว่าไม่ได้แนบรายชื่อคนในสำนักงานไปแน่ ๆ  นอกจากทีมวิทยากร

 “ไม่เอาคนในสำนักงานไปแน่ ๆ ค่ะ หนูมั่นใจว่าไม่มีชื่อคนของสำนักงานในเอกสาร”

ท่านรองฯ พลิกหน้ากระดาษโครงการไปมา แล้วสุดท้ายก็เอ่ยเสียงเบา

“ไม่มี ก็ดี...”

บัดนี้ นิญาดารู้แล้วว่า ใครกันที่ทำให้ท่านรองฯ โมโหหล่อนได้ขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่หัวหน้า ! นางงูพิษที่ชอบฉกด้านหลังลูกน้องที่ไร้ทางสู้ !

“.... และโปรแกรมเที่ยวก็ตัดออก ! เดี๋ยวสำนักงานอื่นเขาจะว่าเอาได้ ว่าสำนักงานเราเอาเงินหลวงไปละลายทิ้ง !”

“ไม่มีโปรแกรมเที่ยวค่ะ อาจารย์ลองดูในกำหนดการอีกทีนะคะ”

นิญาดาตอบท่านรองฯ ทันที เพราะเริ่มแน่ใจแล้วว่าที่โครงการอบรมของเธอไม่ผ่านการอนุมัติจากท่านรองฯ เกิดจากการใส่ไฟของนางยักษ์ล้วน ๆ

ท่านรองฯ พยายามไล่ดูกำหนดการอบรมว่ามีโปรแกรมเที่ยวในการอบรมหรือไม่ ? ทุกอย่างเริ่มแจ่มชัด  ท่านรองฯ ไม่ได้เห็นตัวโครงการที่หล่อนเขียนขึ้นจริง ๆ แต่กลับเชื่อเพียงลมปากของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นหัวหน้าสำนักงาน

ลมปากที่พ่นออกมาไม่ใช่สีขาวแน่ ๆ แต่ต้องแต่งเติมสาดสีเน่า ๆ ขนาดไหนหนอ ถึงสามารถเป่าหูท่านรองฯ ให้คุกรุ่นได้ขนาดนี้ !

เมื่อพลิกกี่รอบ ๆ ก็ไม่เจอสิ่งที่ต้องการหา ท่านรองฯ จึงหยิบดินสอขึ้นจรดลงบนกระดาษ

“งั้นก็ไปแก้... คำถูกคำผิดมา ตรวจทานอีกรอบแล้วกัน”

“ค่ะ”

นิญาดารับคำ พร้อมยื่นมือรับเอกสารคืนอย่างอ่อนแรง

“แก้เสร็จแล้วเสนอมาใหม่ คราวหน้าจะทำอะไร ก็ให้เข้ามาปรึกษาก่อน”

“ค่ะ”

หล่อนรับแฟ้มเอกสารโครงการคืน

ร่างบางที่เคยเดินกระฉับกระเฉง บัดนี้ แม้แต่แรงลากขากลับมาที่โต๊ะทำงานยังแทบจะไม่มี

วางแฟ้ม....

ปิดคอมพิวเตอร์.... 

แล้วเดินออกจากสำนักงาน... ด้วยดวงใจที่อ่อนล้า พร้อมกับเสียงตะโกนก้องในใจ

‘เลิกเถอะ!!!’

‘พอกันที!!!!’

น้ำใส ๆ ไหลหยาดหยดอาบแก้มน้อยอย่างเงียบ ๆ แต่ในหัวของหล่อนกลับมีเสียงตะโกนร่ำไห้ตอกย้ำความเจ็บปวดว่า

‘มึงจะทำโครงการดี ๆ  ให้คนเขาด่าเล่นทำไมวะ ?’

‘เลิกสรรหาผู้ทรงคุณวุฒิดี ๆ  เอาแค่ใครก็ได้... เหมือนที่คนอื่น ๆ เขาทำกัน !’

‘เลิกทำจริง ๆ แล้วเอารายชื่อผีมาเบิกเงินหลวงกิน!... เหมือนที่นางยักษ์ทำอย่างไรล่ะ !’

‘เลิกคิด เลิกทำสิ่งใหม่ ๆ..... แล้วปล่อยให้อาจารย์ทั้งมหาวิทยาลัยอยู่ในกะลาครอบ!!!!’

 แม้ตะวันลาลับขอบฟ้า แต่หยาดน้ำตา กลับรื้นขึ้นมาไม่ขาดสาย  พรุ่งนี้จะมีแรงทุ่มเทให้กับงานอีกไหมหนอ หรือจะยอมละทิ้งอุดมการณ์ แล้วล่องลอยไปกับสายน้ำสีขุ่นในสังคม

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ซ่านรักซากุระเดือนห้า   ตอนที่55. จบ

    “ทะ ทำสัญญา ยังไงคะ?”กายแกร่งขึ้นทาบทับร่างบางที่แสนนุ่ม เนื้อเนียนกลมกลึงได้สัดส่วน จนหญิงสาวสัมผัสไอร้อนในทุกอณูของร่างแกร่งมือแกร่งทั้งสองข้างประสานกับมือเล็กกดไว้เหนือศีรษะ ก่อนกระซิบตอบแนบปาก“ประทับสัญญา ให้นิ เป็นของพี่เพียงคนเดียว”สิ้นเสียงกระซิบระโหย ปากบางก็ประทับลงบนปากอิ่มหล่อนเผยอปากรับ ให้ปลายลิ้นร้ายของเขาซุกซอนเข้าไปตอดรัดลิ้นเล็ก ดูดกินน้ำหวานจากโพรงปากอุ่น“อืม อะ อ่า”ลิ้นร้อนฉ่าของเขาดุนดัน ซอกซอนในขณะที่กายหล่อนหลอมละลาย ขาเรียวของหล่อนค่อย ๆ แยกออกเพื่อตอบรับแก่นกายกำยำที่แข็งขึงแนบชิดตรงหน้าท้อง“อืม..”ทั้งเขาและเธอครางออกมาเบา ๆชายหนุ่มละจูบ เลื่อนปากไล้มาที่ซอกคอขาวผ่อง กดฟันครูดเบา ๆ พร้อมกับดูด ขบเม้มจนเกิดรอยแดงในเนื้อนวล“โอ อืม”ปากอิ่มเผยอครางออกมาด้วยความซ่านสยิว ริมฝีปากของเขาเคลื่อนไปตามเนื้อลออทั่วทั้งร่างบางมีกลีบซากุระที่ติดมาจากบ่อออนเซ็นประปราย จมูกโด่งฝังลงกับเนื้อเนียนสูดเอากลิ่นหอมอ่อน ๆ ราวซากุระของเนื้อสาวเข้าเต็มปอด กลิ่นกายสาวเย้ายวนจนเขาแทบอยากจะกลืนกินหล่อนเข้าไปเสียเดี๋ยวนั้น“งามเหลือเกิน”ปากเขาคลอเคลียอยู่แถว ๆ ทรวงอกสล้าง ปล

  • ซ่านรักซากุระเดือนห้า   ตอนที่54. ปกป้อง

    “ผมทำตัวผมเองต่างหากครับ! เพราะผมเข้าใจคุณนิญาดาผิด แล้วเมาจนเกิดอุบัติเหตุ”“นี่ลื้อปกป้องมัน! ลื้อมีคู่หมายอยู่แล้ว อานุชเขาก็ดูแลลื้ออย่างดี ลื้อจะทิ้งอีไปหานางผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าคนนั้นได้รึ!”ผู้เป็นมารดาตวาดด้วยความโกรธ นางรักลูกชายคนเล็กมาก มากจนตามใจเขาเสียทุกเรื่อง เว้นแต่เรื่องหมั้นหมายนี้!“ม้าครับ ผมรักนิญาดา ผมรักใครไม่ได้อีกแล้วจริง ๆ”ผู้เป็นลูกคุกเข่าลงตรงหน้าผู้เป็นมารดา เรี่ยวแรงที่เพิ่งจะฟื้นจากอาการป่วยแทบจะไม่มี เสียงร้องขอจึงพร่าแปร่งคนเป็นแม่เบือนหน้าหนี ไม่อยากเห็นสายตาเว้าวอนของบุตรชายที่รักยิ่ง ใจหนึ่งนางก็อยากจะตามใจเขา แต่ก็กลัวเหลือเกินว่าลูกชายจะเสียใจเพราะผู้หญิงซ้ำสอง อีกใจหนึ่งนางก็รักและเอ็นดูอรนุชที่หมายหมั้นให้มาเป็นลูกสะใภ้ อีกทั้งเป็นลูกสาวของเพื่อนเก่า ก็กลัวว่าความเป็นมิตรของทั้งสองตระกูลจะขาดสะบั้นลง“ม้าคะ! หนูขอถอนหมั้นค่ะ!”เสียงเด็ดเดี่ยวของอรนุชดังขึ้นทำลายความเงียบระหว่างสองแม่ลูก พร้อมกับเจ้าตัวที่เดินมานั่งลงข้าง ๆ นางวัลลี ผู้เป็นมารดาของคู่หมั้นตน“ลื้อพูดอะไรอานุช!”นางวัลลีผวาเข้ากุมมือว่าที่ลูกสะใภ้อย่างตกใจ ในขณะที่อาจาร

  • ซ่านรักซากุระเดือนห้า   ตอนที่53.พายุแห่งความรัก

    “อือ ยะ อย่า ค่ะ”ร่างบางครางแหบพร่า ความซ่านเสียวแปลบปลาบพุ่งปราดไปทั่วร่าง มือแกร่งของเขาสอดเข้าใต้สะโพกหนั่นเนื้อ บีบเคล้นเคล้าคลึงตามเพลิงสวาทที่ลุกโชนจนยากจะห้ามไหวเขายกสะโพกงามขึ้นลง หญิงสาวรู้สึกถึงความแข็งขึงร้อนระอุของแก่นกายชายที่เสียดสีกับจุดวาบหวามจนชุ่มฉ่ำหล่อนแอ่นหยัดเผยอแยกขาให้แนบชิดยิ่งขึ้น เมื่อความรัญจวนซ่านสวาทระลอกใหญ่พุ่งปราดไปทั่วสรรพางค์ สติที่มีอยู่อันน้อยนิดปลิวหายไปกับแสงสว่างอันพร่างพราว“อ่าซ์”“บอกสิ.. คุณรักผมมากแค่ไหน”เขากระซิบเสียงพร่าแนบอกสล้าง แก่นกายกำยำของเขาอัดแน่นด้วยพลังบุรุษจนรวดร้าว เมื่อสัมผัสกับกายน้อยที่ชุ่มฉ่ำจนเหมาะแก่การโจนทะยานเข้าใส่แค่ไหน“พูดสินิ”เสียงเว้าวอนของเขากระซิบสั่งขณะที่มือประคองขยับสะโพกงามให้ยกขึ้นรับเอาแก่นกายร้อนฉ่าอันแข็งแกร่งของเขา แล้วค่อย ๆ ดันมันสู่กายสาวจนสุดลำ“อะ อือ”หล่อนครางกระสัน หายใจถี่ หัวใจเต้นระรัว เธอจำบทรักอันแสนเร่าร้อนของเขาในวันเก่าได้ดี ใจดวงน้อยที่เต้นระรัวมันร่ำร้องเพรียกหาอยากได้ความเร่าร้อนนั้นมาขับไล่ความทรมานที่รวดร้าวไปทั้งกาย อยากพุ่งทะยานไปสู่ชั้นฟ้าล่องลอยจนลืมสิ้นทุกอย่าง“พูดสิ

  • ซ่านรักซากุระเดือนห้า   ตอนที่52. กลีบซากุระสีชมพูอ่อน ๆ

    นิญาดามองกลีบซากุระสีชมพูอ่อน ๆ ลอยปะปนกับฟองน้ำสีขาวหอมกรุ่น หล่อนค่อย ๆ เอนกายลงเพื่อทิ้งความเหนื่อยล้าให้ละลายหายไปกับสายน้ำ มองกลีบซากุระล่องลอยตามผิวน้ำที่ไหลวนคลอเคลียรอบกายสาวชวนให้นึกถึงใครบางคนที่เคยบอกกับหล่อนไว้-หากอยากเห็นซากุระในเดือนห้า ให้ไปที่ซัปโปโร-บัดนี้คนที่บอกเธอ เขาจะหายดีหรือยังหนอ? เขาจะคิดถึงหล่อนบ้างไหม? หรือหล่อนได้ตายไปจากหัวใจของเขาแล้ว เพียงแค่คิดถึงเขา น้ำตาก็พลันไหลออกมาเงียบ ๆซู่!จอกกกก!เสียงน้ำล้นออกจากอ่าง น้ำกระเซ็นแตกกระจายตามการทิ้งกายลงนั่งเบียดร่างอรชรในอ่างออนเซ็น คนที่นอนอยู่ในอ่างลืมตาโพลงขึ้น เมื่อตากลมของหญิงสาวสบกับตาคมดุอันคุ้นเคย กระแสไฟฟ้าก็วิ่งปราดเข้าจู่โจมหัวใจทำให้ใจดวงน้อยกระตุกวูบลามไปจนถึงหน้าท้องในขณะที่หญิงสาวกำลังอ้าปากค้าง กายแกร่งก็เบียดเข้าชิดร่างอรชรอย่างโหยหา สติสัมปชัญญะของหญิงสาวพยายามอย่างหนักเพื่อพิจารณาว่า คนข้าง ๆ เธอ คือ เรื่องจริงหรือความฝัน แล้วท้ายที่สุด หล่อนก็อุทานชื่อคนข้างกายด้วยความตกใจ“อาจารย์เตชิน!”“ครับ”เสียงทุ้มของชายหนุ่มขานรับ เรียวปากชมพูบางเหยียดยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ใบหน้าหล่อเหลา

  • ซ่านรักซากุระเดือนห้า   ตอนที่51. หัวใจของเขา

    อาจารย์เตชินนอนลืมตาโพลงมองฝ้าเพดานที่มีโคมไฟเป็นดอกบัวสีขาวห้อยลงมา สมองกับหัวใจของเขากำลังทบทวนกับตัวเองหลายอาทิตย์ที่ผ่านมาเขาเก็บตัวอยู่ในห้องหนังสือทั้งวัน เพื่อพักใจและเพื่อหลบหน้าผู้เป็นมารดาและคู่หมั้น เพราะเขาไม่อยากตอบคำถามเกี่ยวกับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น ทั้งไม่อยากรับรู้เรื่องงานแต่งที่กำลังจะจัดขึ้นในเมื่อหัวใจของเขามันแตกสลายไปอีกครั้ง และครั้งนี้มันเจ็บปวดมากกว่าครั้งไหน ๆ มันเจ็บจนเขาไม่อยากเคลื่อนไหว จนกระทั่งเพื่อนสนิทมาพบเขาในวันนี้ ราวกับลมที่พัดพาเอาดวงใจที่แตกลงไปแล้วให้ประกอบเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาใหม่โดยเสมือนมีความหวังเป็นกาวประสานรอยร้าวในใจมือเรียวจับโทรศัพท์ขึ้นดู คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน มือกำโทรศัพท์บีบแน่นแล้วคลายออก ทำซ้ำ ๆ อยู่อย่างนั้นราวกับว่ากำลังตัดสินใจบางอย่างความอยากรู้ กับความช้ำใจมันกำลังห้ำหั่นกันใจที่ช้ำ ก็ไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้วใจที่ยังคงมีเยื่อใย ก็อยากรู้ว่าผู้หญิงที่รักเป็นเช่นไรและแล้วเยื่อใยที่ยังเหลืออยู่ก็ชนะเขากดเข้าไลน์เพื่อเปิดดู คลิปวิดีโอที่ ดร. พงษ์ ส่งให้ในคลิปเป็นภาพตั้งแต่นิญาดาเข้ามานั่งข้าง ๆ เตียง เขาได้ยินเสียงหล่อ

  • ซ่านรักซากุระเดือนห้า   ตอนที่50. เกี่ยวอะไรกับฉัน

    ดร. พงษ์ ขอตัวเลี่ยงออกมา เพื่อตัดบทการสนทนา เขารักและเคารพนางวัลลี เหมือนแม่คนหนึ่งจึงไม่อยากชี้แจงเรื่องของนิญาดากับอาจารย์เตชิน เพราะเกรงว่าจะกลายเป็นการโต้เถียงและไม่ให้เกียรติผู้ใหญ่ และเพราะเป็นเรื่องที่เจ้าตัวควรจะต้องมาชี้แจงด้วยตนเอง เขาเป็นคนนอกอย่างไรเสีย คำพูดก็คงไม่มีน้ำหนักพอที่จะคัดค้านสิ่งที่ผู้เป็นมารดาได้ปักใจเชื่อไปแล้วดร. พงษ์ ขึ้นไปบนชั้นสองของบ้านเขารู้ว่าห้องหนังสืออยู่ที่ไหนเพราะคุ้นเคยบ้านหลังนี้เป็นอย่างดีเมื่อผลักประตูเข้าไปภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตา คือ.....ชายหนุ่มผิวขาวซีดเอนตัวบนเก้าอี้นวมสีขาว แม้บนหน้าผากจะมีรอยแผลที่เพิ่งจะหายแต่ยังคงความหล่อคมเช่นเดิม... มือเรียวถือหนังสือเล่มหนาเอาไว้ แต่ทว่าดวงตาเข้มคู่นั้นกลับเหม่อมองทะลุหน้าต่างออกไปด้านนอกดร. พงษ์ ปิดประตูห้องตามหลังค่อนข้างดัง แต่เจ้าของห้องไม่มีทีท่าว่าจะขยับ เขาจึงแกล้งไอ ก่อนเอ่ยทักเสียงดังมากกว่าปกติ“อะ.. แฮ่ม ไง? ไอ้หุ่นยนต์”ได้ผล... หุ่นยนต์เริ่มเคลื่อนไหว... วางหนังสือลง หลับตาลงแล้วขยับตัวเอนลงบนเก้าอี้นวมยิ่งกว่าเดิมคล้ายกับว่าไม่อยากให้ใครรบกวน“อ้าว! เฮ้ย! กูอุตส่าห์ขับรถมาหา ดันจะ

  • ซ่านรักซากุระเดือนห้า   ตอนที่49. ชื่นใจ

    ดร. พงษ์ ขยับเข้าไปใกล้พร้อมกับจ้องตาภีมราวกับจะกลืนกินหนุ่มน้อยเข้าไปทั้งตัว“คิดถึง”หนุ่มน้อยกล่าวเบา ๆ เอียงอาย“อะไรนะ? ไม่ได้ยิน”ดร. พงษ์ โน้มตัวเอียงแก้มเข้ามาใกล้คนหน้าแดงเพราะอายจุ๊บ!ภีมหอมเข้าไปที่แก้มขาว ๆ ของคนช่างแกล้งทีหนึ่ง ดอกเตอร์หนุ่มฉีกยิ้มกว้างพลางเอ่ย“ชื่นใจจังเลย”“ช่วงนี้ที่รักเหม

  • ซ่านรักซากุระเดือนห้า   ตอนที่48. อุทานเบาๆ

    ภีมและ ดร. พงษ์เดินกลับมาเห็นนิญาดาร้องไห้ออกมาจากห้องคนไข้พอดี“อุ้ย! “ภีมอุทานเบา ๆ เมื่อเห็นนิญาดาสะอื้นจนตัวโยน เขาถลาเข้าไปประคองเมื่อเห็นร่างบางเดินโซเซแทบจะล้มทั้งยืน“คุณนิ เป็นอะไรไปครับ แล้วทำไมถึงออกมาจากห้องครับ”นิญาดาไม่ตอบเอาแต่ร้องไห้ แล้วส่ายหัวภีมสบตากับ ดร. พงษ์ และเมื่อมองผ่านช่องกร

  • ซ่านรักซากุระเดือนห้า   ตอนที่44. ทั้งดีใจทั้งสับสน

    “ไง.. เมื่อคืนแดกเสืออิ่มเลยสิท่า ถึงได้อารมณ์ดีขนาดนี้”อาจารย์เตชินแขวะเพื่อนรัก“อิ่มเอมเปรมปรีดิ์ เกษมสันต์ชีวาเอย”ดร. พงษ์ ร้องตอบออกมาเป็นทำนองเพลงที่แต่งขึ้นเอง ชวนให้คนที่กำลังเหี่ยวแห้งในความรักอดที่จะหมั่นไส้ไม่ได้“เอ่อ มึงสุข แต่กรูจะตายห่าแล้ว….”เสียงของคนมีความรักอับเฉาอ่อนระโหยราวกับจะตา

  • ซ่านรักซากุระเดือนห้า   ตอนที่43. ขอถอนหมั้น

    เสียงสั่น ๆ อย่างหวั่นใจ เสียงนั้นคล้ายล่องลอยออกมาจากปลายสาย ชายหนุ่มกลั้นลมหายใจก่อนเอ่ยออกมา“พี่จะขอถอนหมั้น”คำสั้น ๆ แต่มีแรงมหาศาลทำให้ปลายสายเงียบงัน หากเขายืนอยู่ตรงนั้นจะเห็นร่างบางแทบทรุดลงไปกองกับพื้นเพียงแค่ประโยคเดียวที่หล่อนไม่คิดว่าจะได้ยิน“เราไม่ได้รักกัน ถึงแต่งกันไปก็ทรมานทั้งคู่ พี

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status