Beranda / วัยรุ่น / ดวงใจรักวิศวะ / หนูอยากมีปะป๋า

Share

หนูอยากมีปะป๋า

last update Terakhir Diperbarui: 2024-12-13 12:58:34

ตอนที่ 6 หนูอยากมีปะป๋า

“น้องซัมมาแล้วค่า” เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กหญิงชรินทร์ทิพย์ดังขึ้นขณะที่เดินจับมือผู้เป็นพ่อเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่

“หลานย่า มาแล้วย่าทำไข่ตุ๋นของโปรดหนูด้วยนะลูก” เซลีนยิ้มกว้างเมื่อเห็นหลานสาวสุดที่รัก

“สวัสดีค่าทุกคน” เด็กหญิงพนมมือทักทายปู่ย่าและก็แม่ของเธอ “หลานปู่” ธนินเรียกหลานสาวตัวน้อยด้วยรอยยิ้ม

“โอ๊ะ หน้าแม่เทียนขาโดนอะไรมาคะ? เด็กหญิงถามด้วยความสงสัยที่หน้าแม่มีรอยแดงเต็มไปหมด

“แม่เทียนถูกแมวข่วนค่ะ” เทียนหอมเลือกที่จะไม่บอกความจริงกับลูกเพราะมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน

“แม่เทียนโดนแมวข่วนค่ะลูก” ซันเป็นคนตอบคำถามลูกสาว

“แม่เทียนเจ็บมากไหมคะ? ให้น้องซัมตีแมวให้ไหม?” เด็กหญิงตัวอวบกระโดดขึ้นไปนั่งตักแม่ที่นั่งอยู่บนโซฟา มือป้อมจับที่รอยแผลบนหน้าแม่ลูบเบาๆแววตาแสดงความเป็นห่วง

“แมวนิสัยไม่ดี น้องซัมไม่ต้องไปใกล้หรอกลูก อีกอย่างพ่อขาลงโทษแมวตัวนั้นไปแล้ว” ซันพูดกับลูกสาวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล

“แม่เทียนหายเจ็บแล้วค่ะ เราไปทานข้าวกันดีกว่าคุณย่าทำไข่ตุ๋นด้วยน๊า” เทียนหอมบอกกับลูกสาวตัวน้อยพร้อมกับทุกคนก็ลูกเดินไปยังโต๊ะอาหารของบ้าน

“ไข่ตุ๋นคุณย่าอาร่อยที่สุดเลยค่า” เด็กหญิงชรินทร์ทิพย์พูดพร้อมกับชูช้อนในมือขึ้นปากก็เคี้ยวไข่ตุ๋นตุ้ยๆอย่างอารมณ์ดี

“อร่อยก็ทานเยอะๆนะลูก” คุณย่าเซลีนบอกกับหลานสาว

“ค่ะคุณย่าน้องซัมทานเยอะๆจะได้ไปจัดการแมวนิสัยไม่ดีให้แม่เทียน” เสียงเจื้อยแจ้วไม่หยุดปากของหลานสาวคนเดียวของบ้านทำให้ปู่ย่ายิ้มไม่หุบ

“ตัวแค่นี้ไม่รู้สรรหาคำพูดมาจากไหน” ธนินพึมพรำถึงหลานสาวตัวน้อย

“แม่เทียนขาน้องซัมอยากมีปะป๋า” อยู่ๆลูกสาวตัวน้อยก็พูดขึ้นมา

“คะ? เทียนหอมรู้สึกตกใจกับคำพูดของลูกสาว

“เพื่อนๆที่โรงเรียนน้องซัมมีปะป๋ากันหมดเลยแต่น้องซัมไม่มี” เด็กหญิงเล่าเรื่องที่โรงเรียนด้วยแววตาผิดหวัง

“ปะป๋าหนูก็อยู่นี่ไงคะ” เทียนหอมว่าพลางมองที่พ่อของลูก

“อันนี้พ่อขาไม่ใช่ปะป๋าซะหน่อย” ลูกสาวตอบตามที่ตัวเองเข้าใจ

“พ่อขาก็คือปะป๋า ปะป๋าก็คือพ่อขาจ้ะ” เซลีนอธิบายกับหลานสาวให้เข้าใจ

“พ่อขากับปะป๋าคืออันเดียวกันเหรอคะคุณย่า? เด็กหญิงหันไปถามคุณย่า

“คนเดียวกันค่ะ ไม่ใช่อันเดียว” ย่าตอบหลานสาว

“งั้นพ่อขาก็เป็นปะป๋าของน้องซัมใช่ไหมคะ? เด็กหญิงหันไปถามผู้เป็นพ่อ “ใช่ค่ะ” ซันตอบลูกสาวด้วยรอยยิ้ม

“เย้! น้องซัมมีปะป๋าเหมือนเพื่อนแล้ว” เด็กหญิงกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจตามประสาเด็กไร้เดียงสา การกระทำนั้นทำให้ผู้เป็นแม่ต้องส่ายหัวให้กับลูกสาว ไปโรงเรียนแต่ละวันไม่รู้ไปจำอะไรมาบ้าง

“พรุ่งนี้วันเสาร์แม่ว่าพาหลานค้างที่นี่สักคืนไหมลูก? เซลีนหันไปถามลูกชาย “ก็ได้ครับม๊า งั้นผมขอตัวพาลูกไปอาบน้ำก่อน” ซันว่าพร้อมกับอ้าแขนรับเด็กสาวตุ้ยนุ้ยพาขึ้นชั้นบน

“หนูเทียนก็ขึ้นไปพักผ่อนเถอะลูก”

“ค่ะคุณแม่ งั้นเทียนขอตัวนะคะ” เธอกล่าวลาพร้อมกับเดินตามหลังสองคนพ่อลูกขึ้นไปบนห้องนอน

@บ้านเดชาพันธ์

“นี่คุณจะไปไหนคะนาย? เสียงร้องถามสามีด้วยความไม่พอใจของหญิงสาวที่อยู่ในชุดนอนแต่สามีกับแต่งตัวจะออกไปข้างนอกเธอคือ แทน ธนัชชา เดชาพันธ์ ลูกสาวคนโตของบ้านที่ตอนนี้เธอคือเสาร์หลักของบ้านตั้งแต่น้องสาวท้องในวัยเรียนแล้วหนีหายไปไม่กลับมาอีกเลย

“คุณจะอะไรนักหนาแทน ก็บอกอยู่ว่าวันนี้ผมนัดดื่มกับเพื่อน” สามีตอบไปอย่างหงุดหงิดที่วันๆภรรยาเอาแต่จ้องจะจับผิด นาย หรือ นครินทร์พนักงานบริษัทแห่งหนึ่งเงินเดือนห้าหลักแถมยังต้องเลี้ยงดูภรรยาและครอบครัวของเธออีก เงินเดือนแค่นี้แทบจะใช้ไม่ชนเดือนด้วยซ้ำ

“เอะอะก็เพื่อนเพื่อนเพื่อนคุณแทบจะไม่มีเวลาให้แทนเลยนะ” ภรรยาตวาดสามีเสียงดังจนพ่อกับแม่ที่นอนอยู่ชั้นบนได้ยินจึงเดินลงมา

“เอะอะอะไรกันยัยแทน มันดึกแล้วนะอายข้างบ้านเขาบ้างสิ” ทองธาร ผู้เป็นแม่เดินลงมาตำหนิลูกสาวที่กำลังโวยวายเสียงดังอยู่

“ก็นายน่ะสิคะแม่จะออกไปดื่มอีกแล้ว ไปทุกวันแบบนี้แทนก็ไม่ไหวนะคะ” เธอหันไปฟ้องผู้เป็นแม่ด้วยท่าทางหงุดหงิด

“พ่อนายเขาก็คงเครียดเรื่องงาน ปล่อยเขาไปผ่อนคลายบ้าง” แม่บอกกับลูกสาวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเชิงปลอบให้ใจเย็นลง

“พ่อนายไปหาเพื่อนเถอะลูกเดี๋ยวทางนี้แม่จัดการเอง” ทองธารหันไปบอกลูกเขยพร้อมส่งยิ้มบางๆให้ชายหนุ่มออกจากบ้านอย่างสบายใจ

“ขอบคุณครับคุณแม่” นครินทร์พูดจบก็เดินออกจากบ้านไปโดยไม่สนใจภรรยาว่าจะโวยวายยังไง

“คุณแม่ทำไมคุณแม่ไม่เข้าข้างแทนบ้าง แทนเป็นลูกแม่นะ”

เพี๊ยะ! พอพูดจบผู้เป็นแม่ก็ฟาดฝ่ามือเข้าที่หน้าลูกสาวอย่างแรงเพื่อเรียกสติ “มะ..แม่ตบแทนทำไม? มือเล็กยกขึ้นมากุมแก้มซ้ายที่โดนแม่ตบด้วยความน้อยใจเพราะแม่ไม่เคยทำร้ายเธอ

“ตบเพื่อเตือนสติแกให้หายโง่ไง เลิกงี่เง่าสักทีเกิดวันไหนพ่อนายเขาทนไม่ไหวขึ้นมาใครจะมาหาเลี้ยงแกอยู่แบบนี้ห่ะ” ผู้เป็นแม่ตำหนิลูกสาวสียงดังจนเธอเงียบและคิดตามคำที่แม่พูดจนเธอยอมสงบลง

“ถ้ายัยเทียนยังอยู่ ป่านนี้ครอบครัวคงสบายไปแล้ว” ผู้เป็นแม่พึมพรำถึงลูกสาวคนเล็กที่เธอไล่ออกจากบ้านเมื่อสี่ปีก่อน

“แม่จะไปพูดถึงมันทำไม ถ้ามันคิดว่าแม่กับพ่อเป็นผู้ให้กำเนิดป่านนี้มันคงกลับมาแล้ว นอกซะจากว่ามันเป็นลูกอกตัญญู” พี่สาวว่าแซะน้องที่ไม่เคยติดต่อกลับมาเลย

“อย่างน้อยมันก็ไม่เคยผลาญเงินฉันเหมือนแก” แม่ว่าให้ลูกสาวคนโต

“แม่อย่ามาโทษแทนนะ เป็นเพราะแม่กับพ่อเอาเงินไปถลุงในบ่อนนั่นแหละครอบครัวเราถึงได้ตกอับแบบนี้” ลูกสาวเถียงกลับคอเป็นเอ็น

“ยัยแทน” ผู้เป็นแม่ตวาดลูกสาวเสียงดังที่ถูกว่าจี้จุดในใจ

“แม่กับพ่อไม่ไปตามหามันล่ะ ให้มันมาทดแทนบุญคุณอย่างน้อยแม่ก็คลอดมันออกมานะ” ชี้นำผู้เป็นแม่จบก็เดินหนีขึ้นห้องไป ในใจคิดแต่โทษน้องสาวที่มีอะไรเหนือกว่าเธอมาทั้งชีวิตขนาดหนีหายไปหลายปีผู้เป็นแม่ก็ยังพูดถึงน้องสาวไม่หยุดปาก

# กำลังปั่นต่อตอนต่อไป ขออภัยที่หายไปน๊า ปั่นเรื่อยๆทั้งวันไม่แน่ใจจะได้กี่ตอน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ดวงใจรักวิศวะ   รับน้องของจริง

    ตอนที่ 22 รับน้องของจริงวันรุ่งขึ้นกิจกรรมรับน้องก็ถูกจัดขึ้นเต็มคาราเบล น้องๆนักศึกษาปีหนึ่งถูกปลุกให้ตื่นตั้งแต่ตีห้า มาวิ่งกลับไปกลับมาที่ชายหาดเป็นระยะทางแปดร้อยเมตร วิ่งกันไป-กลับยี่สิบรอบ แฮร่ก แฮร่ก “ นี่มารับน้องหรือฝึกทหารวะ” เสียงนักศึกษาชายบ่นพร้อมกับเสียงหายใจหอบเหนื่อยแต่ก็ยังวิ่งต่อในรอบสุดท้ายแล้ว“เหนื่อยชะมัดเลย” ลูกน้ำหันไปคุยกับเทียนหอมในตอนที่สองสาววิ่งตามหลังเพื่อน “ใครถึงสุดท้ายโดนทำโทษ” เสียงรุ่นพี่ตะโกนตามหลังเหล่ารุ่นน้องต่างเร่งสปีดเต็มที่เพราะกลัวจะถึงเป็นคนสุดท้าย “มาเหนื่อยๆเชิญดื่มน้ำก่อนค่ะ” รุ่นพี่ปีสี่เอ่ยขึ้นพร้อมกับรินน้ำในขวดน้ำอัดลมใส่ในแก้วน้ำแข็งแล้วเรียงไว้บนโต๊ะให้รุ่นน้องได้ดื่มแก้กระหาย “แค่ก ๆ /..หยี/ แหวะ” เมื่อดื่มน้ำได้แค่นิดเดียวก็ต้องสำลักกันออกมาเพราะน้ำอัดลมที่ดื่มเข้าไปมันมีรสชาติเค็มปี๋ “น้ำปลาแน่ๆเลย” เสียงคนที่โดนไปแล้วต่างแสดงความคิดเห็น“อ่า..ชื่นใจ” เสียงของเทียนหอมกับลูกน้ำดังขึ้นเมื่อได้ดื่มน้ำดับกระหาย“ไม่เค็มเหรอเธอ? เสียงเพื่อนรุ่นเดียวกันแต่คนละกลุ่มเอ่ยถาม“ไม่นะ มีอะไรเหรอ? เทียนหอมตอบ“พวกเราได้โค้กผสมน้ำปลาน่ะส

  • ดวงใจรักวิศวะ   ต้องโดนอะไร NC+

    ตอนที่ 21 ต้องโดนอะไร NC+“รู้ใช่ไหมว่าแต่งตัวแบบนี้จะต้องโดนอะไร? ซันกระซิบข้างหูแฟนสาวเมื่อกลับมาถึงห้องพัก “นายนี่มัน....ว๊ายย! ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็โดนคนตัวสูงจู่โจมช้อนร่างเธอขึ้นในท่าเจ้าสาว ทำให้ผ้าคลุมที่ผูกกับเอวอย่างหมิ่นเหม่หลุดล่วงไปเหลือแค่ทูพีทสีแดงโชว์ผิวขาวเนียน“เธอมันดื้อ” ซันว่าพร้อมวางร่างเล็กลงที่เตียงนอนก่อนจะตามไปซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนนั้นอย่างหื่นกระหาย“ซ..ซัน..อื้อ” คนถูกกระทำมีท่าทางจั๊กจี้มือเล็กพยายามดันปลายคางซันออกอย่างไม่ได้ตั้งใจ“เคยห้ามได้เหรอ? ซันยิ้มมุมปากอย่างพอใจปากหนาดูดเลียไปตามติ่งหูและลำคอ มือหนาก็ปลดสายกางเกงในที่ผูกเป็นโบว์ไว้ข้างสะโพกคนตัวเล็ก เพียงไม่ถึงนาทีมันก็ถูกดึงออกไปและโยนให้พ้นทาง นิ้วร้ายคืบคลานเข้าสู่ร่องแคบภายใต้สามเหลี่ยมทองคำ แล้วค่อยๆสอดส่งนิ้วกลางเข้าไปสำรวจร่องด้านในอย่างลีลา “อ๊ะ..อ๊า..ซัน” เทียนหอมได้แต่ครวญครางเพราะถูกเล่นงานจุดอ่อนไหว ทำให้เธอผลิตน้ำหวานออกมาชโลมนิ้วของซันจนเปียกชุ่ม จ๊วบ จ๊วบ แผล๊บ ซันเองก็ดูดเลียยอดปทุมถันของเทียนหอมอย่างหิวกระหาย “ทำให้ซันหน่อย” เสียงกระซิบเบาๆข้างหูทำเอาเธอขนลุกขนพองแต่ก็ยอมทำตามท

  • ดวงใจรักวิศวะ   รับน้องนอกสถานที่ #2

    ตอนที่ 20 รับน้องนอกสถานที่ #2“กรี๊ดดด! พอหันกลับมาหลินก็ต้องร้องกรี๊ดด้วยความตกใจที่เจอคนแปลกหน้ายืนอยู่ต่อหน้าเธอ“นะ...นายเป็นใครมาอยู่ในห้องฉันได้ยังไง” หลินพูดจาติดขัดเมื่อเรื่องที่รุ่นน้องเล่าฉายเข้ามาให้หัว “นี่เธอเห็นฉัน?” ชายปริศนาเอ่ยถามด้วยท่าทางดีใจ “นะ...นายคงไม่ใช่...กรี๊ด! หลินกรี๊ดขึ้นมาอีกครั้งเมื่อคิดว่าคนตรงหน้าไม่ใช่คน ปัง! ปัง! “ยัยหลินแกเป็นอะไรเปิดประตู” เสียงทุบประตูจากด้านน้องพร้อมกับเสียงของโอปอร้องถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง “นะ..นายไปหลบก่อนเพื่อนฉันมา” หลินว่าอย่างร้อนรนจนลืมไปว่าก่อนหน้านี้เธอคิดว่าชายหนุ่มเป็นผี บอกกับชายหนุ่มแล้วหลินจึงรีบเปิดประตูให้เพื่อน แต่พอเพื่อนเข้ามาในห้องเธอก็ยังเห็นชายแปลกหน้ายืนอยู่ไม่ยอมหลบ หลินเบิกตากว้างอย่างตกใจเพราะกลัวเพื่อนว่าเธอซ่อนผู้ชายไว้ในห้อง “ไม่เห็นมีอะไร แกร้องเอะอะเสียงดังทำไม” โอปอเดินเข้ามาทำท่าทีสำรวจมุมโน้นมุมนี้ของห้องอย่างละเอียดก็ไม่เจออะไร “ม..ไม่เห็นงั้นเหรอ? หลินพึมพรำก่อนจะมีเทียนหอมและลูกน้ำเดินเข้ามาถาม“รุ่นพี่เป็นอะไรหรือเปล่าคะ? ลูกน้ำเอ่ยถามขึ้นก่อนเพราะเธอก็ได้ยินเสียงร้องจึงต้องเปิดป

  • ดวงใจรักวิศวะ   รับน้องนอกสถานที่

    ตอนที่ 19 รับน้องนอกสถานที่เมื่อถึงวันนัดรวมตัวเพื่อขึ้นรถบัสคันใหญ่เพื่อไปยังสถานที่รับน้อง พวกรุ่นพี่เลือกที่จะไปบ้านพักตากอากาศริมทะเลทางภาคตะวันออกเป็นบ้านพักริมทะเลหลายหลังติดกันไว้รับรองนักศึกษาปีหนึ่งกับพวกรุ่นพี่น่าจะรวมๆกันแล้วประมาณร้อยกว่าคน“ถ้ามากันครบแล้ว ขึ้นรถได้เลยครับ” เสียงรุ่นพี่สั่งหน้าแถวพร้อมกับพารุ่นน้องปีหนึ่งทยอยกันขึ้นรถบัสสองคัน และมีรุ่นพี่บางคนเอารถส่วนตัวไปเผื่อได้ใช้งาน “ขึ้นรถเถอะเดี๋ยวฉันกับเทียนหอมจะขับรถตามรถบัส” ซันบอกกับเพื่อนๆของเขาแล้วหันไปมองคนรัก “อิจฉาคนมีแฟนจัง” ลูกน้ำพึมพรำหยอกล้อเพื่อนสาว“แล้วหนูไม่มีแฟนเหรอครับ? เป็นคำถามจากเจไดที่ทำเอาทุกคนอยากจะล้วงคออาเจียนออกมา“แหวะ! โอปอสาวสองร่างท้วมถึงกับทำท่าอาเจียนเสียงดัง“ไม่มีค่ะ หนูยังโสดสนิท” ลูกตอบหลังจากที่โอปอพูดจบ“แน่ใจเหรอครับ? เสียงกระซิบของเจไดให้ได้ยินแค่สองคนทำเอาลูกน้ำขนลุกขนพองตามแขน“นะ..หนูขอตัวไปขึ้นรถก่อนนะคะ ที่เจอที่จุดนัดพบนะเทียน” ว่าจบลูกน้ำก็ปลีกตัวออกจากกลุ่มเพื่อนมีเจไดเดินตามมาติดๆ“ดูท่ามันคงเอาจริง” บอสพูดขึ้นเมื่อได้เห็นพฤติกรรมของเพื่อนสนิท “งั้นกูไปนะเจอกั

  • ดวงใจรักวิศวะ   ทวงบุญคุณ

    ตอนที่ 18 ทวงบุญคุณ @บ้านเดชาพันธ์ “อิเทียนมันมีเงินซื้อกระเป๋าใบละหลายล้านเลยนะแม่” เสียงของแทนกำลังพูดคุยกับผู้เป็นแม่ถึงเรื่องที่ไปเจอน้องสาวมา ถึงแม้ว่าเธอจะแสร้งหัวเราะที่น้องสาวบอกว่าใช้กระเป๋าสำเพ็งแต่เธอก็พอมองออกว่ามันคือของแท้แน่นอน “แกมั่วหรือเปล่ายัยแทนอย่างเด็กใจแตกอย่างมันน่ะเหรอจะมีเงินเป็นล้านมาซื้อกระเป๋า” ผู้เป็นแม่ไม่อยากจะเชื่อเรื่องที่ลูกสาวสุดที่รักพูด“หรือว่ามันจะเป็นเด็กเสี่ย” แทนพูดขึ้นเสียงดังเมื่อคิดขึ้นมาได้ “นี่มันแอบไปอยู่สุขสบายคนเดียวงั้นเหรอ มันคงไม่คิดถึงฉันที่เลี้ยงดูมันมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย” ผู้เป็นแม่พูดขึ้นโดยที่ไม่สำนึกเลยว่าตัวเองเป็นคนไล่ลูกสาวคนเล็กออกจากบ้านไป “ใช่แม่อิเทียนมันเนรคุณ แม่อย่ายอมมันนะแม่ต้องไปทวงค่าเลี้ยงดูกับมัน” แทนเอ่ยเซี่ยมผู้เป็นแม่ นางเองก็เชื่อคำพูดยุแหย่ของลูกสาวคนโต“เดี๋ยวแทนจะจ้างนักสืบว่าอิเทียนมันพักที่ไหน” ว่าจบก็ติดต่อหานักสืบในทันที @บ้านทรัพย์เมธาอนันต์ “ผมฝากหลานสักสามวันนะครับม๊า” ซันพูดกับผู้เป็นแม่หลังจากพาลูกสาวตัวน้อยมาให้แม่ช่วยเลี้ยง“ฝากตลอดชีวิตก็ได้ลูก” เซลีนเอ่ยกับลูกชายพร้อมยกตัวหลานสาวขึ้น

  • ดวงใจรักวิศวะ   คนที่ไม่อยากเจอ

    ตอนที่ 17 คนที่ไม่อยากเจอ @ห้างสรรพสินค้าซันพาลูกสาวตัวน้อยกับแม่ของลูกมาแวะที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดังในย่านคนรวย หนูน้อยซัมเมอร์จับมือพ่อไว้แน่นทั้งสองจูงมือกันเดินเทียนหอมเป็นคนถือกระเป๋าราคาแพงเดินตามหลังพ่อลูกมาติดๆ ทั้งสองคนยังอยู่ในชุดนักศึกษาของมหาลัยชื่อดัง @ร้านไอศกรีม“ลูกค้ารับเป็นแบบไหนดีคะ? เสียงพนักงานเอ่ยถามเมื่อสามพ่อแม่ลูกเข้ามานั่งในร้านเรียบร้อยแล้ว “น้องซัมเมอร์เอาเรนโบว์ค่า” เด็กหญิงหันไปบอกพี่พนักงานพร้อมกว้างตาหยีให้นิ้วเล็กก็ชี้ลงที่เมนูไอศกรีมในมือ “รับเป็นเรนโบว์ซันเดย์นะคะ? พนักงานถามเพื่อทวนออเดอร์ “ค่ะ” เทียนหอมตอบรับแทนลูกสาวตัวน้อย “งั้นเอานี่หนึ่งครับ/เทียนเอาอะไร? ซันพูดกับพนักงานพร้อมชี้นิ้วใส่เมนูเพื่อบอกพนักงานก่อนจะหันไปถามเมียรักว่าเธอจะทานอะไร“ทานด้วยกันก็ได้ /พอแค่นี้ก่อนค่ะ” เทียนหอมตอบพ่อของลูกก่อนหันไปบอกกลับพนักงาน“คุณลูกค้ารอสักครู่นะคะ” ว่าจบพนักงานก็เดินไปส่งออเดอร์ที่เค้าน์เตอร์“เทียนไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะ/น้องซัมไปฉี่กับแม่ไหมคะ? เทียนหอมบอกกับพ่อของลูกแล้วหันไปถามลูกสาว “น้องซัมไม่ไปค่า” เด็กหญิงตอบรับมารดาเสียงใส เทียนหอมจึงลุกเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status