LOVE ENGINEER พ่ายรักรุ่นพี่วิศวะสุดโหด

LOVE ENGINEER พ่ายรักรุ่นพี่วิศวะสุดโหด

last update최신 업데이트 : 2025-10-23
작가:  DARINRAT완결
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
47챕터
8.4K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

“ในเมื่อฉันให้ไปแล้วเธอไม่ไปเอง ก็อย่ามาเรียกร้องอะไรทีหลังล่ะ...วิเวียน”

더 보기

1화

บทนำ

Camila's point of view

"I'm leaving!" I yelled from the living room, rolling my box to the door.

"Already?" My Dad asked, disappointed, coming down the stairs. I flashed a smile at him.

"I'm sorry, Dad, but you know I'm a busy person. I promise to visit during spring break."

My Mom emerged from the kitchen, her dusty apron tied around her waist. She smiled and pulled my head into her neck, giving me an air kiss on my cheek.

"Please stay safe honey, and call us when you get back."

"Of course, Mom," I kissed her forehead and hugged my Dad.

"Kira, I'm going!" I yelled out for my younger sister, noticing she wasn't present.

She came down, looking like a zombie in her baggy nightgown and disheveled hair.

"For heaven's sake, Kira, you should have looked presentable," Mom scolded, and she rolled her eyes.

"Come on, Mom, let a lady live. Besides, I just got out of bed," she rubbed her eyes and looked at me. "You're leaving so soon?"

"Yes, little sis, I have to." She frowned at me.

"Hey, I'm eighteen, okay." She reminded me.

"It still doesn't change the fact that you're my baby sister," I pulled her cheek, and she slapped my hand away.

"Well, you know you have to get a room for me because after my graduation, I'm coming over."

I nodded at her with a smile.

"Of course, my doors are always open. Well, I have to leave now so I do not miss the plane."

I gave her a quick hug and waved at my parents before leaving.

My dad's driver was waiting for me already. He helped me put my box in the trunk, and I thanked him with a smile.

My family stood at the porch, watching me as I got into the car. I smiled at them one last time and waved at them through the window.

We are not a billionaire family, but we live a comfortable life. I'm originally from Trinidad, but I grew up in Florida and moved out three years ago after I graduated from  university.

I studied entrepreneurship and mastered fashion and designing, which earned me a job in a fashion house.

It isn't as big and famous as popular brands across the world, but it's a well-reputed company and makes a good amount of money, which makes me earn a handsome amount of cash.

After an hour, thirty minutes, I landed in Orlando and booked a cab.

I arrived at my apartment, and the driver helped me carry my things up to my floor. I gave him a grateful smile and added an extra tip for his kindness.

The scent of flowers hit my nostrils, and I smiled at the warm feeling of my home.

My apartment wasn't luxurious but was quite expensive, yet beautiful and simple, with a spacious living room, two bedrooms, and a kitchen.

I opened the window and switched the air conditioner on to let the hot air out.

I took my things to my room and started cleaning up. Once I was done, I went to freshen up and headed to the kitchen to make myself a meal.

"Shoot! I forgot groceries," I face-palmed and went back to my room to grab my car key from the wardrobe.

Because I was in a hurry, I wasn't careful with my step, which resulted in me bumping into someone.

"I'm sorry," we said in sync, and I looked up to find my very handsome neighbor, Ricky.

He smiled at me, causing the dimple at the left side of his cheek to pop out, and his blue eyes to glow brightly.

"Hey, Camila, when did you get back?" He pulled me into a hug. I smiled and pulled out.

"A few hours ago, and why are you here? Aren't you supposed to be at work?" Curiosity lingered in my eyes.

"Actually, I have the day off from my boss," I tilted my head a bit with my brow up as I anticipated an elaboration.

"I have to attend my sister's graduation," he explained, and I nodded in understanding.

"Oh, alright, see you later," I smiled and turned to leave, but he stopped me.

"Camila," I turned around to answer his call.

"Can we hang out tomorrow evening? It's okay if you don't want to," I smiled and shook my head.

"I will love to, Ricky, but you know I've been away from work for long, I bet I'll have a lot piled up. I hope you understand." He passed me his dashing smile and nodded.

"I perfectly understand you, Camila, but whenever you're free, let me know."

"Sure," I smiled and left. I walked into my favorite grocery store and was greeted with a warm smile by Fortune, my favorite staff member.

"Hey, you're back!" She exclaimed, and I returned the smile, giving her a hug.

"Yes, I got back a few hours ago. How are you?" I asked, and she let out a dramatic sigh.

"I wish I was okay, but I'm not. Work has been too much for me," she said, exaggerating her struggles, and I chuckled.

"Of course, it'll be, especially since it's almost winter. But the good thing is that the holiday is around the corner, and you can use the break."

"Yes, I can't wait," she gushed dramatically.

"By the way, I came to get some things," I told her, and she nodded with a smile.

"You're always welcome here, Camila." I thanked her and grabbed a cart to start my shopping.

After finishing my shopping, I headed to the checkout counter to pay.

"Thanks for patronizing," she smiled, handing me my card and receipt. I thanked her with a smile and left with my stuff.

On my way home, I stopped at the gas station to fill up my car, which made me arrive home late in the afternoon.

Hearing my stomach grumble, I knew my poor belly was angry with me, and I went to the kitchen to arrange the things I bought and make myself lunch.

After finishing my meal and doing the dishes, I headed to my room to rest. Stretching out my limbs, I lay on the soft bed and drifted off to sleep.

When I woke up, I looked around to see that the sky was already dark. I threw the duvet off my body and went to the bathroom to wash my face.

Grabbing my phone, I called my mom and spoke to her for a while. After what seemed like hours, I hung up and went to have dinner. I changed into my nightgown and went to the closet to prepare my outfit for work the next day.

Not caring that I had just woken up, I went back to bed to get more sleep, knowing I would have a lot of work at the office the next day.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
47 챕터
บทนำ
"มาเรียนวันแรกก็ตั้งใจเรียน อย่าเอาแต่ไปตามไอ้ควันมาก เข้าใจไหม""ไม่เข้าใจ""ทำไมถึงไม่เข้าใจ" ราชา หันมาจ้องมอง"ไม่รู้" วิเวียน หญิงสาวนิเทศปีหนึ่ง ทำหน้าเชิดตามสไตล์ลูกคุณหนูเอาแต่ใจ ไม่สนใจคำที่ลูกพี่ลูกน้องตัวเองบอก"ถ้าพูดไม่ฟัง เฮียจะบอกคุณน้า""เฮีย~" วิเวียนทำสีหน้าไม่ค่อยพอใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก"ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้น อะไรที่เฮียบอก ก็ฟังไว้บ้าง""วันนี้เฮียควันหลงมีเรียนไหมคะ""เมื่อกี้ก็บอกว่าอย่าไปยุ่งกับมัน ที่เฮียพูดไปตั้งนาน ไม่เข้าใจเลยหรือไงวิเวียน""ก็ไม่ได้ไปยุ่งสักหน่อย ก็แค่อยากรู้เฉย ๆ ตกลงเฮียควันมีเรียนไหมเนี่ย""มี แต่ยังไม่เห็นรถมันเลย น่าจะยังไม่มา""หนูขอไปนั่งด้วยก่อนได้ไหม อีกตั้งครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงคาบแรก""ไม่คิดจะไปหาเพื่อนใหม่เลยหรือไง เราอยู่คนเดียวไม่ได้นะ ต้องหาเพื่อน""ไม่เห็นอยากมีเลย อยู่คนเดียวก็ดีจะตาย" เพราะตั้งแต่เรียนมา หญิงสาวไม่เคยมีเพื่อนเลย ก็อยู่คนเดียวตลอด เนื่องด้วยนิสัยของตัวเองแล้ว ไม่ค่อยอยากมีคนมาเป็นเพื่อนเธอหรอก"แล้วเวลาทำงานกลุ่มจะทำยังไง""ก็ขออาจารย์ทำคนเดียว""ขึ้นมหาลัยแล้ว มันไม่ได้ง่ายเหมือนเรียนม. ปลาย ตั้งใจเรียนด้
더 보기
ตอนที่ 1 คิดถึงหวานใจแทบใจจะขาด
"แล้วห้องมันอยู่ไหนล่ะเนี่ย" วิเวียนพูดพึมพำคนเดียว ขณะที่กำลังเดินหาห้องเรียน พร้อมกับมองป้ายห้องแต่ละห้องไปเรื่อย ๆ"เธอ"และในตอนที่กำลังเดินหาห้องเรียนอยู่นะ ก็ได้ยินเสียงเรียกด้านหลัง หญิงสาวจึงหันกลับไปมอง ก็พบเป็นผู้หญิงที่ตัวค่อนข้างเล็ก กำลังยืนยิ้มให้เธออยู่ซึ่งหญิงสาวก็ไม่ได้ยิ้มตอบอะไร เพียงแค่ทำหน้านิ่งจ้องมองกลับไป"หาอะไรเหรอ ฉันเห็นเธอเดินวนกลับไปกลับมาหลายรอบแล้ว""ก็หาห้องเรียนน่ะสิ อยู่ชั้นไหนก็ไม่รู้เดินหลายรอบแล้วเนี่ย""เธอไม่รู้ห้อง แสดงว่าอยู่ปีหนึ่งใช่ไหม""ใช่ ฉันอยู่ปีหนึ่ง""ดีใจจังที่เจอเพื่อนรุ่นเดียวกัน ฉันชื่อ เวียงพิงค์ นะ เธอชื่ออะไรเหรอ""วิเวียน""ชื่อเพราะจัง แล้วเธอเรียนสาขาอะไร""เรียนสาขาวารสารศาสตร์น่ะ""เหมือนกันเลย ฉันก็เรียนสาขานี้เหมือนกัน"“…..”"ดีจัง คิดถูกจริง ๆ ที่เข้ามาทักเธอ รู้ไหม ฉันนั่งอยู่หน้าคณะตั้งนาน แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปทักใครเลย เธอเป็นคนแรก""ฉันก็ดีใจเหมือนกันที่เธอเข้ามาทัก เพราะถ้าเธอไม่ทักฉันก่อน ฉันก็ไม่มีทางทักเธอก่อนแน่นอน" เธอตอบกลับไปพร้อมกับก้มมองเวลาที่หน้าจอโทรศัพท์พบว่าตอนนี้ใกล้ถึงเวลาเรียนตัวเองแล้ว "แล้วนี่เธอ
더 보기
ตอนที่ 2 คนใจร้าย
พอเรียนถึงคาบสุดท้ายแล้ว นักศึกษาภายในห้องก็ต่างทยอยเดินออกจากห้อง วิเวียนกับเพื่อน ๆ ก็รีบเดินออกมาเช่นกัน โดยในขณะเดินลงจากอาคารเรียนกับเพื่อนทั้งสองอยู่นั้น หญิงสาวก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาลูกพี่ลูกน้องของตัวเองจากราชาทันที"อยู่ไหนคะ"(เฮียเรียนอยู่)"อ้าว วินึกว่าเฮียเลิกแล้ว"(ยังหรอก เหลืออีกครึ่งชั่วโมงน่ะ แล้วนี่เราเลิกเรียนแล้วเหรอ)"ใช่ค่ะ กำลังเดินลงจากอาคารเรียนเนี่ย"(งั้นก็นั่งรอที่หน้าคณะเรานะ เดี๋ยวถ้าเฮียเลิกเรียนแล้ว จะโทรหาอีกครั้ง)แต่พอปลายสายจะกดตัดสายหญิงสาวก็พูดเบรกไว้ก่อน"อย่าเพิ่งวางค่ะเฮีย"(อะไร)"เฮียควันเลิกเรียนยังคะ"(ยัง ตอนนี้มันก็นั่งอยู่ข้างเฮียนี่แหละ มีอะไรหรือเปล่า)"แค่คิดถึงเฮียควันหลง"(หยุดเพ้อเจ้อถึงมันได้แล้ว มันปฏิเสธกี่ครั้งก็ไม่เคยจำ)"ก็คนมันรักไปแล้วนี่นา" โดยพอเธอพูดไปแบบนั้นก็คิดอะไรได้บางอย่าง"วันนี้เฮียกลับไปก่อนได้เลยนะ พอดีหนูมีนัดกับเพื่อน เดี๋ยวตอนกลับ จะโทรให้คนขับรถที่บ้านมารับ"(มีเพื่อนคบแล้วเหรอ ผู้หญิงหรือผู้ชาย)"ก็ต้องมีแล้วสิ หนูสวยขนาดนี้ เพื่อนใหม่หนูเป็นผู้หญิงทั้งคู่ น่ารักทั้งนั้น"(คบเพื่อนก็เลือกคบเพื่อ
더 보기
ตอนที่ 3 ไม่มีวันนั้นแน่นอน
วันต่อมา...พอเขาขับรถมาจอดหน้าคอนโดมิเนียมหรูของนาเนียร์แล้ว ก็นั่งรอเพื่อนในรถพร้อมกับเล่นโทรศัพท์รอไปด้วยและในระหว่างเล่นอยู่นั้นหางตาก็ชำเลืองไปเห็นเพื่อนสาวที่กำลังเดินมาที่รถของเขาพอดี ชายหนุ่มจึงวางโทรศัพท์ไว้คอนโซลรถ แล้วขยับมานั่งดี ๆ จับพวงมาลัยมองอีกคนที่เปิดประตู แล้วเข้ามานั่งพร้อมกับปิดมันกลับจนดังสนั่นไปหมด"ปิดแรงขนาดนั้น เดี๋ยวมันก็หลุดหรอก" ควันหลงพูดออกมายังไม่ใส่ใจมากนัก"ถ้ารถแพงขนาดนี้แล้วมันหลุดง่าย ก็ขายมันทิ้งซะ" นาเนียร์ตอบอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเล่น โดยพอเขาเห็นแบบนั้นก็สตาร์ตรถขับออกมา พร้อมกับส่ายหน้าไปมากับการกระทำของคนด้านข้าง"ถึงมันจะแพง แต่เราใช้โดยไม่รักษา จะแพงขนาดไหนก็อยู่กับเราได้ไม่นาน" เขาพูดออกไปเพื่อให้เพื่อนของตัวเองคิดได้ เพราะถึงรถคันนี้เขาจะซื้อมาแพง อะไหล่รถค่อนข้างที่จะแข็งแรง แต่ถ้าเราไม่รักษาวันนึงมันก็ต้องพังลง"ขอโทษ ฉันคิดน้อยไปหน่อย" นาเนียร์เอ่ยขอโทษเขาอย่างรู้สึกผิดซึ่งชายหนุ่มก็ไม่ได้ตอบอะไร แต่เลือกที่จะถามคำถามใหม่กับเธอ "กินข้าวเช้ามาหรือยัง""ยังเลย" คนที่กำลังเล่นโทรศัพท์อยู่ส่ายหน้าปฏิเ
더 보기
ตอนที่ 4 เด็กสาวหน้ามึน
หลายวันต่อมา..."แล้วเรื่องวันเกิดลูก ปีนี้เอาธีมอะไรดีคะ อีกไม่กี่วันก็ถึงแล้ว แม่ตื่นเต้นจัง""ปีนี้ผมขอไม่จัดได้ไหมครับแม่""ทำไมล่ะ""ผมแค่ไม่อยากให้จัดเฉย ๆ ครับ กลัวแม่เหนื่อย""เหนื่อยอะไรล่ะ แม่ไม่ได้เป็นคนทำเองสักหน่อย แค่จ้างออแกไนซ์มาจัดให้ทั้งนั้น""ถึงแบบนั้นผมก็ไม่อยากให้แม่เหนื่อยอยู่ดีครับ ผมขอนะปีนี้ไม่จัด""โอเค ไม่อยากจัดก็ไม่จัด"โดยพอแม่ของเขาพูดออกมาแบบนั้น ชายหนุ่มก็นั่งทานข้าวของตัวเอง แต่จะมีบางครั้ง ที่หันไปพูดกับผู้เป็นพ่อที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ"แล้วช่วงนี้เรียนเป็นยังไงบ้าง""ก็เรื่อย ๆ ครับ" เขาต้องพูดตอบพ่อออกไปแบบนั้น เพราะไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดี"เมื่อวาน แม่เจอหนูวิเวียนที่ห้างด้วย แกยังน่ารักและสดใสอยู่เหมือนเดิมเลย"".....""น้องถามหาลูกด้วยนะ""ถามหาทำไมครับ ก็เจอกันแทบทุกวันอยู่แล้ว" เพราะตัวเด็กสาวนั้น ก็มาวอแวกับเขาแทบทุกวันอยู่แล้ว โดนไล่โดนด่าแต่ก็ยังไม่เคยจำ หน้ามึนจริง ๆ"ไม่คิดจะใจอ่อนให้น้องจริง ๆ เหรอลูก น้องดูรักลูกมากเลยนะ"เขาไม่ตอบผู้เป็นแม่ แต่เลือกนั่งทานข้าวของตัวเองต่อจนเสร็จ พร้อมกับขอตัวกลับคอนโด"ทำไมไม่นอนบ้านสักวันล่ะลูก ตอนนี้ก็ดึก
더 보기
ตอนที่ 5 น้องมึงหยุดกูไม่ได้หรอก
วันต่อมา..."ขอบคุณนะคะ"วิเวียนเอ่ยขอบคุณไปยังลุงคนขับรถที่มาส่งเธอที่มหาวิทยาลัย โดยพอเดินลงจากรถเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวก็รีบเดินตรงมาหาเพื่อนสาวอย่างพิมพ์สุขที่นั่งอยู่"หาวววว..." แต่เพราะทนความง่วงของตัวเองไม่ไหว จึงหาวอ้าปากกว้าง"หาวอะไรอ้าปากกว้างขนาดนั้น เป็นสาวเป็นแส้นะวิเวียน" พิมพ์สุขที่นั่งรออยู่โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าคณะก็พูดออกมา"ก็ฉันง่วงน่ะสิ" หลังจากที่อยู่ด้วยกันมาอาทิตย์กว่า เธอก็ค่อนข้างที่จะพูดคุยกับอีกฝ่ายได้แบบสบายใจ"ดูซีรีส์เหรอ ทำไมนอนดึก""ไม่ได้ดูซีรีส์ แต่พอดีฉันทำของขวัญให้กับคนที่ตัวเองชอบอยู่" เนื่องจากหลายวันที่ผ่านมา เธอมุ่งมั่นทำของขวัญให้กับคนที่ตัวเองแอบชอบ ครั้งแรกเธอว่าจะซื้อ แต่พอมาคิดดู เอาเป็นสิ่งที่ตัวเองตั้งใจทำ มันน่าจะดูมีอะไรมากกว่า"หืม ของขวัญอะไร""ไม่บอกหรอก ความลับ" ของขวัญที่เธอตั้งใจทำ เธอไม่อยากบอกให้ใครรับรู้ว่าเป็นอะไร อยากให้เจ้าของวันเกิดเป็นคนเห็นคนแรก และคนเดียว"ชิ เราไม่อยากรู้ก็ได้""แล้วทำอะไรอยู่" วิเวียนเดินมานั่งลง ก็เห็นเพื่อนสาวกำลังนั่งทำงานอะไรบางอย่าง"การบ้านน่ะ""การบ้านอะไร ฉันจำได้ว่าเมื่อวานอาจารย์ไม่ได้สั่งนะ หร
더 보기
ตอนที่ 6 จะทรมานตัวเองทำไมก็ไม่รู้
หลังจากที่กลับมาถึงบ้าน วิเวียนก็รีบเดินกลับเข้าไปในบ้าน ก็เห็นคุณป้าที่เป็นแม่ของราชานั่งถักอะไรบางอย่างจบ เธอจึงรีบยกมือไหว้สวัสดีท่าน"สวัสดีค่ะคุณป้า กลับมาจากอเมริกาตอนไหนเนี่ย" หญิงสาวเดินเข้าไปกอดคุณป้าด้วยความคิดถึง หลังจากที่เมื่อสองอาทิตย์ก่อน ท่านได้เดินทางไปที่อเมริกาพร้อมกับสามีเพื่อทำธุรกิจ"ตอนเที่ยงน่ะลูก""เพิ่งกลับมาเอง น่าจะนอนพักผ่อนก่อน""นอนมาทั้งวันแล้วลูก เพิ่งตื่นมาเมื่อกี้นี้เอง""แล้วนี่ถักอะไรคะ สวยจัง""โครเชต์ผ้าพันคอค่ะ""เก่งจัง" หญิงสาวเอ่ยชม"อยากได้ไหม เดี๋ยวป้าจะถักให้""อยากได้ค่ะคุณป้า แต่หนูไม่อยากให้คุณป้าเหนื่อยน่ะสิ" เธออยากได้ผ้าพันคอแบบถักสักผืน แต่ก็ไม่อยากให้คุณป้าเหนื่อย"ไม่เหนื่อยเลยลูก""งั้นก็ขอบคุณล่วงหน้านะคะ" เธอยกมือไหว้ขอบคุณท่าน พร้อมกับยิ้มส่งให้"ป้าได้ยินแม่เราบอกว่า จะย้ายไปอยู่คอนโดใช่ไหม”“ใช่ค่ะ”“แล้วจะย้ายวันไหนล่ะลูก""อาทิตย์หน้าค่ะคุณป้า พอดีหนูยังเก็บของไม่เสร็จเลย""ของเยอะใช่ไหมล่ะ""ใช่ค่ะ มาอยู่ไม่กี่เดือนเอง แต่ของเต็มห้องไปหมด""ตอนสาว ๆ ป้าก็เป็นแบบนี้แหละ แล้วนี่ทำไมลูกชายป้ายังไม่กลับมาอีกนะ""เฮียราชาบอกว่
더 보기
ตอนที่ 7 โดนยา
ครืด! ครืด!ควันหลงลืมตาตื่นขึ้นมาในเวลาในเวลาเกือบสองทุ่ม เนื่องจากวันนี้เขาไม่มีเรียน ทำให้นอนหลับพักผ่อนอยู่บนเตียงทั้งวันไม่ได้ออกไปไหนชายหนุ่มขยับตัวดันลุกขึ้น พร้อมกับเดินมาหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโซฟาหรูกลางห้อง ที่มันดังสั่นรบกวนอยู่ ขึ้นมาดูว่าใครโทรมา โดยพอเห็นรายชื่ออยู่บนหน้าจอ ก็พบว่าเป็นราชา เพื่อนสนิทของเขา ควันหลงจึงตัดสินใจกดรับสาย(มึงอยู่ไหน)"ห้อง"(เพิ่งตื่นเหรอ ทำไมเสียงเป็นแบบนั้น)"อืม ตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์มึงนี่แหละ"(เวลานี้เนี่ยนะ นอนอะไรขนาดนั้นวะ)"ก็วันนี้ไม่มีเรียน ก็เลยนอนแค่นั้นเอง แล้วนี่มึงโทรมาทำไม"(จะชวนไปดื่ม ยังไงวันนี้ก็วันเกิดมึง ไปฉลองกันหน่อยสิ)"ชวนไปดื่ม หรือหาข้ออ้างไปเฝ้าเมียมากกว่าวะ" เขาตอบออกไปอย่างรู้ทันปลายสาย(เออน่า... ไปดื่มกัน เดี๋ยววันนี้กูเลี้ยงเอง)"มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว"(งั้นเจอกันเวลาเดิม)พอเขาตอบอะไรสายไปแบบนั้น ก็รีบกดตัดสายไปเลยในระหว่างที่เขากำลังวางโทรศัพท์ลงอยู่นั้น หางตาก็ชำเลืองไปเห็นสายที่ถูกโทรเข้ามาแล้วเขาไม่ได้รับ ซึ่งพอกดเข้าไปดูก็พบว่าเป็นเบอร์ของวิเวียน พอเขาเห็นแบบนั้นก็เลือกที่จะไม่สนใจ วางโทรศั
더 보기
ตอนที่ 8 เลือดบริสุทธิ์ของหญิงสาวใต้ร่าง NC++
ควันหลงใช้มือผลักบานประตูเข้าห้องพักของผับที่ตัวเองมาใช้บริการเป็นประจำ แล้วมุ่งตรงไปยังห้องน้ำอันเป็นหนทางแก้ปัญหาในตอนนี้ แต่ทว่าในตอนที่เท้ากำลังจะก้าวเดินผ่านเตียงกว้าง เขากลับได้ยินเสียงหนึ่งเรียกขึ้น “เฮียควัน” เสียงคุ้นเคยดังขึ้นด้านหลัง ซึ่งเขาจำได้ดีว่ามันเป็นเสียงของใคร "มาทำอะไรที่นี่" "มาหาเฮียควันไงคะ หนูเดินหาตั้งนะ..." “ออกไปซะ!” ควันหลงเค้นเสียงตวาดไล่หญิงสาว รุ่นน้องทั้งที่สภาพของเขาตอนนี้คล้ายจะคลุ้มคลั่งเต็มทีแล้ว “เฮียเป็นอะไรคะ” วิเวียนมองท่าทางของเพื่อนพี่ชายด้วยความสงสัย และเธอเลือกที่จะเมินเฉยถ้อยคำขับไล่ไสส่งจากคนตัวสูง “ฉันบอกให้ออกไปไง!” ชายหนุ่มตะคอกเสียงดังยิ่งกว่าเดิม ดวงตาคมเริ่มฉ่ำปรือ หัวสมองพลันมึนงงหนักขึ้นเรื่อย ๆ หญิงสาวตกใจกับเสียงดังกร้าวของชายหนุ่มรุ่นพี่อยู่ไม่น้อย ทว่าเธอมีสิ่งที่อยากมอบให้เขา จึงได้ดื้อดึงไม่สนคำไล่ของเขา คนตัวเล็กเล็กก้าวเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม ก่อนสองมือจะประคองโหลแก้วที่ด้านในบรรจุดาวกระดาษที่หญิงสาวตั้งใจพับไว้เต็มโหล วิเวียนยกยิ้มกว้างจนดวงตาหยีลง พร้อมเอ่ยปากพูด “หนูเอามาให้เฮียค่ะ หนูตั้งใจพับทุกดาวทุกดวงเองกับมือเล
더 보기
ตอนที่ 9 ทำลายเยื่อพรหมจรรย์ NC++
วิเวียนคว้าจับท่อนแขนแข็งแรงของชายหนุ่มรุ่นพี่ไว้แน่น เล็บคมเผลอจิกลงบนผิวเนื้อของเขาจนควันหลงขบกรามแน่น หญิงสาวไม่ได้รู้สึกแย่กับการที่ต้องสูญเสียความบริสุทธิ์ให้กับคนบนร่าง ทว่าเธอเพียงแค่ไม่เข้าใจ เขาปัดความรู้สึกของเธอทิ้ง แต่ก็ยังเลือกที่จะกระชากเธอให้เข้าใกล้จนถึงขั้นแนบชิดสนิทเนื้อกัน “อ๊ะ ๆ! เฮีย อะ...อื้อ หนูจุกนะ” เสียงหวานคนตัวเล็กพร่ำร้องครางอย่างไม่อาจเก็บกลั้น ในตอนที่เขาทำลายเยื่อพรหมจรรย์ฝากฝังตัวตนเข้ามา วิเวียนรู้สึกราวกับว่าร่างของเธอแทบจะปริแยกออกจากกัน อาจจะเพราะเธอเองก็ยังไม่ได้เตรียมใจมาด้วย มันถึงได้รู้สึกเจ็บปวดขนาดนี้ แต่เมื่อควันหลงเริ่มโยกขยับ ความรู้แปลกประหลาดก็แทรกซึมเข้ามาแทนที่ความเจ็บปวดที่เคยมี ทั้งเสียวซ่าน และรุ่มร้อนจนเหงื่อซึมไหล “อ่า! ข้างในตัวเธอมันแน่นมากเลย” ควันหลงผ่อนลมหายใจออกหนัก ๆ เอวสอบควงคว้านจนสัมผัสทั่วทั้งร่องสาว ก่อนจะขยับถอยกายออกมาแล้วกระแทกกลับเข้าไปใหม่อีกครั้ง ควันหลงทำเช่นนั้นอยู่สองสามที ก็เริ่มเร่งจังหวะตอกตรึงลำกายเข้าออกรัว ๆ มือหนาข้างที่ถนัดเลื่อนลงไปบดขยี้ติ่งเนื้อกระสันด้านนอกของหญิงสาวรุ่นน้อง ในขณะที่ลำกายยาวก
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status