Se connecterถ้าความสุขของเขาคือการมีเราอยู่ด้วยก็ดีไป แต่ถ้าความสุขของเขาคือการไม่มีเราอยู่ ก็ต้องทำใจแล้วเดินออกมา แต่นั่นก็ไม่ได้แปลว่าเราหมดรักเขาแล้ว เรายังรักเขาอยู่... แค่เขาไม่ได้เป็นของเรา
Voir plusพบรัก...
" เธอพูดแบบนี้หมายความว่าไง "
เสียงผู้ชายตัวสูงสวมชุดนักศึกษาเหมือนกันกับฉันถามขึ้น
" ก็หมายความตามที่บอกไง เราเลิกกัน "
ฉันย้ำ
" ไม่เลิก!! ยังไงฉันก็ไม่เลิกกับเธอ!! "
" แล้วนายจะตะโกนทำไมห๊ะ!! "
ฉันขึ้นเสียงกลับ
" เธอไม่มีเหตุผล ฉันยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแล้วเธอจะเลิกกับฉันทำไม "
" ก็ฉันไม่ได้รักนายไงชัดมั้ย "
" แต่ฉันรักเธอ!! แล้วฉันก็จะไม่เลิกกับเธอด้วย!! "
คนตรงหน้าตะโกนใส่พลางเขย่าตัวฉันไปด้วย
" ไม่เลิกไม่ได้!! เราต้องเลิกกันเพราะฉันไม่ได้รักนาย!! "
ฉันผลักเขาออกก่อนจะบอกเหตุผลกับเขาอีกครั้ง
ฉันกับเบียร์เราคบกันตั้งแต่ปีสองและตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบสองปีแล้วที่เราคบกัน ตอนนั้นเขามาตามจีบฉันจนฉันรู้สึกรำคาญไล่ยังไงก็ไม่ไป และเพื่อนๆในกลุ่มก็บอกให้ฉันคบๆกับเขาไปก่อน บางคนก็มองว่าฉันเล่นตัวแล้วก็หนักขึ้นๆจนถึงกับตั้งวงนินทาว่าฉันเรียกร้องความสนใจ
เรื่องพวกนี้ทำให้ฉันไม่มีสมาธิในการเรียนและไม่มีสมาธิในการทำงานฉันก็เลยตกลงคบกับเขาแต่ฉันไม่ได้รักเขาหรอกนะฉันบอกเขาตั้งแต่วันที่ฉันตกลงคบกับเขาไปแล้ว ฉันคิดว่าพอคบกันไปสักพักแล้วเขาเบื่อเขาก็คงเลิกกับฉันไปเองแต่ฉันคิดผิด!! เพราะเขาบอกว่าจะทำทุกอย่างให้ฉันรักเขาให้ได้ไม่ว่านานแค่ไหนเขาก็จะรอ
" ทำไมพบ ฉันไม่ดีตรงไหนทำไมเธอถึงไม่รักฉัน!! ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันก็รักและซื่อสัตย์กับเธอมาตลอดมันไม่ชัดเจนอีกหรือไง!! ฉันต้องรักเธอมากแค่ไหนเธอถึงจะรักฉันบ้าง "
คนข้างหลังวิ่งตามมาคว้าข้อมือฉันเอาไว้จนฉันหันไปสบตากับเขา ฉันรู้ว่าฉันผิดที่ทำให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้แต่ตอนนี้ฉันต้องชัดเจนกับเขาได้แล้ว เพราะเรากำลังจะเรียนจบทั้งคู่เราต้องออกไปเจอผู้คนอีกมากมาย จะมามัวทำอะไรเด็กๆแบบที่ฉันเป็นกับเขาตอนนี้ไม่ได้ มันไม่เคลียร์
" เบียร์นายฟังฉันนะ ไม่ว่านายจะรักฉันมากแค่ไหนถ้าฉันไม่รักนายมันก็คือไม่รัก "
" .......... "
" ไม่ว่านายจะทำดียังไง ซื่อสัตย์แค่ไหน แต่ฉันไม่ได้รักนายฉันก็คบกับนายต่อไปไม่ได้ "
ฉันบอก
" .......... "
" เหตุผลของคนที่จะไม่รักน่ะมันไม่มีหรอกว่านายเป็นแบบนั้นฉันถึงไม่รัก เพราะนายเป็นแบบนี้ฉันถึงไม่รัก "
" .......... "
" ไม่รักก็คือไม่รักเหตุผลมันชัดเจนอยู่แล้วเบียร์ "
" .......... "
" ไม่ว่านายจะถามหาเหตุผลที่ฉันไม่รักนายอีกกี่ร้อยข้อ คำตอบที่ได้ก็คือไม่รัก เพราะไม่รักก็เลยไม่รัก ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่รักอยู่ดี "
" .......... "
" เพราะถ้าฉันจะรักนายจริงๆ นายอยู่นิ่งๆฉันก็รักได้ นายไม่ต้องทำอะไรเลยฉันก็รักนาย "
" .......... "
" ถ้าฉันจะรักนายจริงๆ ต่อให้นายเลวแค่ไหนหรือนายไล่ฉันไปยังไงฉันก็รักนาย แต่นี่ฉันไม่ได้รักนาย "
" .......... "
" ฉันขอโทษนะที่ทำให้นายต้องมาเจออะไรแย่ๆแบบนี้ แต่ฉันก็เคยบอกนายไปตั้งแต่วันแรกแล้วนิว่าฉันไม่ได้รักนาย "
" .......... "
" ฉันบอกกับนายทุกวันทุกครั้งแต่นายก็ไม่เคยเชื่อไม่เคยสนใจ แต่ตอนนี้มันไม่ได้แล้วนะเบียร์ เราโตๆกันแล้วเราต้องออกไปสู่โลกกว้างที่ไม่ใช่แค่สังคมในมหาลัย นายยังมีสิทธิ์ที่จะเจอผู้คนอีกมากมาย นายจะได้เจอกับคนที่เขารักนายจริงๆ "
ฉันพูดพลางมองตาเขาไปด้วย ฉันรู้ว่าคนที่ฟังอะไรแบบนี้ต้องเจ็บปวดแต่ฉันไม่อยากยืดเยื้ออีกแล้ว ฉันเคยพยายามหลายครั้งที่จะทำใจให้รักเขาแต่ก็ไม่เคยรักเขาได้สักที บางทีความรักมันก็ฝืนกันไม่ได้หรอก มันบังคับให้คนที่ไม่รักมารักไม่ได้
" ฉันอยากให้นายไปเจอคนที่รักนายจริงๆ ไม่ใช่มาเจอกับฉันแล้วก็เอาแต่วิ่งตามแบบนี้ วิ่งตามโดยที่ไม่ได้ความรักจากฉันเลย "
" .......... "
" นายไปเริ่มต้นใหม่เถอะนะ ต่อไปเราสองคนก็เป็นแค่แฟนเก่าของกันและกัน "
ฉันบอกก่อนจะแกะมือออกจากเขาพร้อมกับถอดเกียร์ที่คอคืนให้เขาไปด้วย
" เธอใส่มันไว้ในฐานะที่เป็นของสำคัญของแฟนเก่าได้มั้ย ใส่มันไว้จนกว่าเธอจะมีใครแล้วค่อยถอดมันออกได้มั้ย "
คนตรงหน้าพูดเสียงอ่อยๆ ฉันรู้ว่าเขาคงทำใจลำบากและทำใจได้ยากแต่มันสุดทางแล้วจริงๆฉันทำใจให้รักเขาไม่ได้
" ก็ได้ "
ฉันบอกยิ้มๆก่อนจะยืนนิ่งๆให้เขาสวมเกียร์ที่เป็นสัญลักษณ์แทนใจของวิศวะคืน เอาไว้ฉันค่อยถอดออกเองก็ได้
คนเราน่ะเหตุผลที่จะไม่รักมันไม่ได้มีอะไรมากมายหรอก ไม่ใช่ไม่สวย ไม่หล่อ ไม่รวยก็เลยไม่รัก ไม่ใช่ไม่ดี ไม่เฟอร์เฟคก็เลยไม่รัก เพราะคนที่ไม่หล่อ ไม่สวย ไม่รวย คนที่ทำตัวแย่ๆยังมีคนรักมากมายได้เลย ฉะนั้นเหตุผลที่ไม่รักก็คือไม่รัก
อย่าถามเลยนะว่าทำไมเขาถึงไม่ได้รักคุณแล้ว มันไม่ใช่เพราะเขาไปเจอคนใหม่ที่ดีกว่า ไม่ใช่ว่าเขาไปเจอคนที่หล่อกว่าหรือสวยกว่า ไม่ใช่เพราะว่าเขาไปเจอคนที่รวยกว่า แต่เขาแค่ไม่ได้รักคุณแล้วหรืออาจจะไม่เคยรักเลย
เป็นเรื่องที่ดีมากเลยนะคุณรู้มั้ยที่รู้ว่าเขาไม่ได้รักคุณแล้ว หรือเขารีบมาบอกว่าไม่ได้รักคุณ เพราะคุณจะได้รีบเสียใจ รีบผิดหวัง รีบร้องไห้ รีบทำใจ แล้วก็รีบเริ่มต้นใหม่ คุณจะได้ไม่ต้องเสียเวลา แล้วฉันเองก็ไม่อยากให้เขาเสียเวลาเพราะฉันอีก
พบรัก...เนื่องจากเมื่อเช้าฉันไม่ได้ขับรถมาเรียนเพราะไอ้เพื่อนตัวดีสองคนนั้นไปรับถึงหน้าคอนโด และเย็นวันนี้ฉันก็ต้องห้อยรถเมล์หรือไม่ก็นั่งแท็กซี่กลับคอนโดเพื่อกลับไปเตรียมตัวสำหรับคืนนี้ที่นัดกินเหล้ากับพวกเพื่อนๆไว้ปกติฉันก็ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์เหมือนคนทั่วไปนั่นแหละแต่ไม่เยอะ เพราะฉันไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ แต่เวลาออกงานกับพ่อฉันก็ต้องมีบ้างที่สำคัญฉันเป็นถึงเจ้าของผับดังในย่านนี้มันก็ต้องเทสเครื่องดื่มเองด้วยถูกมั้ย" แท็กซี่หรือรถเมล์เวลานี้ก็น่าจะถึงช้าพอกันแหละว้า "ฉันบ่นกับตัวเองเมื่อมีอาการลังเลว่ากลับยังไงดี ถึงฉันจะไม่ได้เดือดร้อนหรือมีปัญหาเรื่องเงินแต่การประหยัดก็เป็นเรื่องจำเป็นเพราะฉะนั้นฉันจึงเลือกนั่งรถเมล์ ที่สำคัญเวลารถติดแบบนี้คนขับแท็กซี่ชอบบ่นๆแล้วก็สบถไปด้วยระหว่างขับทำให้ฉันไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ ก็รู้ว่าหงุดหงิดรถติดนะแต่ไม่ต้องแสดงออกเยอะก็ได้โดยเฉพาะเวลาที่มีผู้โดยสารอยู่ในรถรถเมล์ในกรุงเทพก็เป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่าพอเราก้าวขึ้นเสร็จก็ต้องรีบมองหาที่นั่งไม่ก็ต้องมองหาที่ว่างสำหรับจับยึดให้แน่นไม่งั้นจะได้ลงไปนอนกองที่พื้นแน่ๆ และในช่วงเวลาเย็นๆแบบนี้เชื่อเ
พบรัก...ฉันเดินเซ็งๆออกมาจากโรงอาหารคณะก่อนจะเข้าไปในตึกหอสมุดของวิทยาลัย ในเวลาเครียดๆหรือเซ็งๆการอ่านหนังสือจะเป็นตัวช่วยให้เราผ่อนคลายได้ดีที่สุด ฉันจึงเลือกที่จะมานั่งอ่านหนังสือที่นี่เพราะนอกจากบรรยากาศจะสงบแล้ว ยังไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านเพราะยังอยู่ในช่วงพักเที่ยง แถมชั่วโมงต่อไปฉันก็ไม่มีเรียนหรือเรียกได้ว่าทั้งวันฉันกับเพื่อนๆไม่มีเรียนเลยก็ได้ เราแค่มาทำโปรเจ็คจบกันแค่นั้น" นี่นายมันทำอะไรที่นี่ "พอฉันหยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากชั้น ช่องว่างตรงหน้าก็ปรากฎใบหน้าของผู้ชายที่ฉันคุ้นหน้าเขาเป็นอย่างดี หนังสือที่ฉันหยิบออกจากชั้นเล่มใหญ่และหนามากพอสมควรจึงเห็นหน้าคนตรงหน้าได้เกือบครึ่งหน้า" มาห้องสมุดก็มาอ่านหนังสือไง จะให้มาเข้าห้องน้ำหรอ "คนตรงหน้าตอบกวนๆ" กวนประสาท "ฉันว่าก่อนจะยัดหนังสือเล่มเดิมที่ดึงออกมากลับเข้าที่เพราะไม่อยากเห็นหน้าเขาแล้วพรึ่บ!!" ทำบ้าอะไรของนาย "ฉันโวยวายเมื่อคนตรงหน้าดึงหนังสือเล่มที่ฉันยัดใส่ชั้นคืนออกจนเราต้องเห็นหน้ากันอีกครั้ง" ก็อ่านหนังสือไง จะให้ทำอะไรล่ะ "คนตรงหน้าตอบกวนๆ ถึงจะเห็นใบหน้าของเขาไม่เต็มแต่ฉันก็เห็นนะว่าเขายิ้มอยู่ฉันจึงเ
พบรัก..." พบแกจะกินอะไรอะเดี๋ยวพวกฉันไปซื้อเอง แกไปจองโต๊ะได้เลย "เพื่อนผู้ชายในกลุ่มที่เดินมาโรงอาหารด้วยกันหันมาคุยกับฉัน" เอาอะไรก็ได้แกที่ไม่ต้องรอคิวนานอะ เดี๋ยวฉันไปจองที่มุมโน้นล่ะกัน "ฉันหันไปตอบพลางชี้มือไปมุมหนึ่งของโรงอาหารที่มีโต๊ะว่างเหลืออยู่" เคๆ งั้นพวกฉันไปล่ะแกรีบๆไปนั่งเลยเดี๋ยวไม่มีที่นั่ง "...พรึ่บ!!" มาแล้วหรอ ได้ข้าวเร็วจัง...เบียร์!! "ฉันพูดขึ้นพลางละสายตาจากจอมือถือที่จ้องอยู่ก็พบว่าคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าฉันเป็นเบียร์ แฟนเก่าฉันนั่นเองแล้วเพื่อนๆฉันล่ะ" นี่ใครใช้ให้นายมานั่งตรงนี้ "ฉันถามด้วยสีหน้าหงุดหงิด" ทำไมต้องให้คนอื่นใช้มาด้วยล่ะ ก้นฉันฉันก็ต้องมานั่งเองสิ "คนตรงหน้าเงยหน้ามาตอบแล้วก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ" แต่ที่ตรงนี้ฉันจะนั่งกับเพื่อนฉัน "" ที่สาธารณะใครอยากนั่งก็นั่งได้ ไม่ได้มีป้ายบอกว่าต้องนั่งกับเพื่อนตัวเองถึงนั่งได้สักหน่อย "คนตรงหน้าตอบกวนๆ" อยากนั่งก็นั่งไป ฉันไปหาที่นั่งใหม่ก็ได้ "พูดจบฉันก็ลุกขึ้นทันที" อยากหาใหม่ก็เชิญ แต่ไม่มีที่ว่างแล้วนะเดี๋ยวจะหาว่าไม่บอก "คนตรงหน้าพูดยิ้มๆ" อยู่ตรงนี้จริงๆด้วยพวกฉันก็หาแกอยู่ตั้งนาน
พบรัก..." ฉันหมายถึงน้องชายฉันที่เธอนั่งทับอยู่จะทำอันตรายน้องสาวเธอได้ถ้าเธอยังไม่อยู่นิ่งๆ "วินาทีนั้นฉันถึงกับชะงักและนั่งนิ่งราวกับรูปปั้นทั้นที และเมื่อตั้งสติดีๆแล้วฉันก็รู้สึกได้ว่าบางอย่างที่ฉันนั่งทับอยู่มันมีอะไรแข็งๆกำลังดันสะโพกฉันเอาไว้ ไอ้คนลามก!!" หิวข้าวอะ เธออยากไปกินข้าวร้านไหน "คนตรงหน้าถาม" ฉันไม่ไปกินข้าวกับนาย เราเลิกกันแล้วก็ให้มันจบๆกันไปนายจะอะไรกันนักหนา จะตามฉันจะมาวุ่นวายกับฉันอีกทำไม "ฉันว่า" อยากรู้จริงๆดิ ก็เพราะว่าฉันรักเธอไง แล้วฉันก็ไม่ได้อยากเลิกกับเธอด้วย "คนตรงหน้าตอบ" เบียร์ นายก็รู้ว่าฉันอื้อ อื้อ "ฉันไม่รู้ว่าตัวเองดิ้นแรงแค่ไหน รู้แค่ว่าท้ายทอยของตัวเองถูกรั้งเอาไว้ให้อยู่นิ่งๆและตัวของฉันถูกล็อคเอาไว้บนตักเขาด้วยแขนเพียงข้างเดียวริมฝีปากหนากำลังบดขยี้ริมฝีปากฉันซ้ำๆจนฉันรู้สึกเจ็บ แขนแกร่งข้างนึงล็อคตัวฉันเอาไว้แน่นจนขยับไม่ได้ หัวใจฉันเต้นกระหน่ำราวกับว่าจะทะลุออกมา นี่เป็นจูบแรกของฉันกับเขา ตลอดเวลาที่คบกันมาไม่เคยมีเลยสักครั้งที่เขาจะทำอะไรแบบนี้กับฉันแม้แต่หอมแก้มก็ยังไม่เคย แต่นี้เขากำลังจูบฉัน" อื้อ เอีย อ่อย "ตุบ ตุบยิ่งพย