Share

6

last update publish date: 2026-06-24 23:53:36

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นจากหมายเลขที่ทำให้สิงหราช เบ้ปากนิดๆ แล้วคว่ำหน้าจอลงเสีย เขาไม่อยากจะรับสายนี้เลย

​มันยังดังไม่หยุด...

​นายหัวหนุ่มถอนใจเฮือก เอามือเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ นับฟังเสียงสัญญาณที่ดังขึ้นจนเงียบไปว่าเขาจะให้โอกาสความพยายามของคนทางโน้นอีก เอา...อีกสัก สี่สายก็แล้วกัน ถ้าเพียรพอ เขาก็ค่อยรับสาย

​“นายหั้วครับ รถขนปาล์มกำลังจะออกครับ”

​“อือ...”

สิงหราชพยักหน้า ทางนั้นมองนายแล้วยิ้มเผล่ จนเห็นฟันทุกซี่ ก่อนจะแบมือออกมาตรงหน้านาย

​“ขอเบี้ยไปจ่ายค่าน้ำมันด้วยครับนายหั้ว”

เสียงสำเนียงบอกว่าเป็นคนใต้ของคนตรงหน้า ทำให้สิงหราชมองจ้องเขม็ง

​“เอาบัตรไปจ่ายสิ กูทำการ์ดไว้ให้แล้ว จะมาขอเงินอะไรอีก ไอ้เอียด”

​“น้ำมันคนไงครับนายหัว” มือนั้นยังคงแบไม่ลดละ ยังไงวันนี้ก็ต้องเอาให้ได้ละ

​“วันนี้ขนปาล์มวันสุดท้ายแล้ว พวกเราทำงานกันหนักเหนื่อยสายตัวแทบจะขาด นายหัวจะไม่ให้เบี้ยให้น้ำใจกันสักกะนิดกะหน่อยหรือครับ”

​สิงหราชกำลังจะอ้าปาก เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกรอบ เอียด หัวหน้าคนงานที่มีลักษณะตัวผอมสูง ผิวคล้ำ ผมหยิกทั้งศีรษะเขาไว้ผมทรงแอโฟร และชอบใส่เสื้อสีแดง บอกว่าใครจะได้เห็นแต่ไกล เพราะต้องเด่น เนื่องจากเป็นหัวหน้า

​เอียดนั้นปากกล้า ปากดี แต่ทำงานดีเหมือนปาก ลูกน้องเกรงและรัก สิงหราชเลยจ้างเขาไว้เป็นหัวหน้าคนงาน ยามงานเอียดทำงานจริง แต่ยามไม่มีงานปากก็ไม่ค่อยจะว่าง หาแนวแต่จะมาแหย่นาย นายหัวสิงหราชหน้าดุ พูดน้อย หล่อเหมือนดาราฝรั่ง เพราะรูปร่างสูงใหญ่ บึกบึน หน้าตาคมเข้ม ชอบสวมหมวกคาวบอย และสวมรองเท้าบูท เวลาออกไปตรวจงานทำงาน แต่งตัวเต็มมาก เหลือแต่แค่ขี่ม้า แต่นายขับรถจิ๊ปคันเล็กแทน ไม่ได้ขี่ม้า ไม่ก็ขี่มอเตอร์ไซค์ ไม่อย่างนั้นก็จะยิ่งเหมือนคาวบอยจริงๆ

​สิงหราชมาทำงานเป็นนายหัวที่สวนปาล์ม และสวนทุเรียนแห่งนี้แทนนายหัวเทพตาของเขา เนื้อที่มหาศาลรวมกันก็ห้าร้อยไร่ เป็นสวนทุเรียนที่ใหญ่อันดับต้นๆ ในตรัง ผลผลิตดีส่งออกนอกมีคนมาจองประจำตั้งแต่ออกดอก ในส่วนของปาล์มก็ออกผลผลิตสม่ำเสมอ แค่สองอย่างนี้ก็มั่งคั่งร่ำรวยจนกินไม่หมดไปจนตายแล้ว

​เขาเพิ่มขยายธุรกิจเพิ่มคือทำฟาร์มโคเนื้อ ทดลองทำเนื้อที่ได้คุณภาพป้อนตลาด ที่มีมูลค่าทางการตลาดดีขึ้นเรื่อยๆ ในทุกปีจากความนิยมของคนรับประทานในประเทศ ที่เพิ่มมากขึ้น เขาตั้งใจอยากทำเนื้อไทยให้ได้ผลผลิตเนื้อเกรดใกล้เคียงเนื้อจากต่างประเทศ เพิ่มมูลค่าให้สินค้าของเขา อยู่ในขั้นการทดลอง

​ตั้งแต่มาอยู่ทำงานที่นี่คุณคิง ก็มีแต่ทำให้เจริญก้าวหน้าขึ้น ถ้าตายายและมารดาของเขายังอยู่คงจะภูมิใจมาก แต่ทุกท่านก็เสียไปหมดแล้ว สิงหราชเลยรั้งตำแหน่งสามีในฝันของสาวละแวกนี้ไว้ เพราะยังไม่มีเมียเป็นตัวตน ยังโสด รวย พ่วงด้วยกำพร้าอีกต่างหาก ปัญหาเรื่องญาติสามีไม่น่าจะมี โดยเฉพาะแม่ผัวลูกสะใภ้ตัดไปได้เลย

​“เอ่อ แล้วใครโทรมาหานายหัว เห็นโทรมาเป็นสิบๆ สาย นายหัวไม่ได้ยินเหรอ หรือว่าหลบใคร ไปทำลูกสาวบ้านใครท้องหรือเปล่า?”

​“มึงนี่ปากดี กูว่าจะให้เงินไปกินข้าวเที่ยงเลี้ยงลูกน้อง ไม่ให้แม่งละ”

นายออกลูกโมโห ไอ้เอียดรีบยกมือไหว้ปะหลกๆ แล้วเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะ

​“อะโธ่ นายหัว ผมได้ยินนานแล้วไม่เห็นนายรับที ก็เลยนึกว่าหลบโจทย์ ขอโทษครับนี่แนะๆ ปากผมไม่ดี ตีมันๆ นายหัวอย่าโกรธ ขอสักสามพันนะครับนาย ลูกน้องเยอะ...”

ว่าแล้วก็แบมือ สิงหราชถอนใจ จะรั่วกับมัน แต่ก็ต้องยอมมันไว้คนหนึ่งละ กับไอ้เอียดนี่...

​เขาล้วงเงินส่งให้กับเอียดแล้วตกลงใจว่ารับโทรศัพท์ก็ได้ เห็นแต่ความพยายาม มีคนเดียวนั่นแหละที่โทรมาเบอร์ของเขา  

​“คุณคิง คุณคิงขา เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ คุณคิง”

​“ทำไม พ่อฉันตายคาอกอีหนูคนไหนหรือไง? ถ้ายังนั้นพี่จันก็โทรแจ้งญาติๆ แล้วก็ติดต่อวัน เดี๋ยวฉันตามไปอีกวันสองวัน”

​“ปากนะคะคุณคิง โอ๊ยน่ะ ไม่ตายก็เหมือนเฉียดตายค่ะ คือว่าตอนนี้คุณท่านอยู่โรงพยาบาลค่ะ”

​“อ้อ...”

ชะงักไปนิด แม้จะปากไวแช่งพ่อไป แต่พอรู้ว่าท่านเจ็บป่วยจริงๆ คนเป็นลูกก็สะอึกอยู่บ้าง จะอย่างไร ก็พ่อ ความรักความผูกพันแม้จะบอกว่าไม่มีเหลือแต่ตัดบัวจะอย่างไรก็ยังเหลือใยอยู่ดี

​“คือว่านังเด็กมาลี ลูกเลี้ยงนังเพียงตีหัวคุณท่านเอาค่ะ เอ่อ...ตอนนี้คุณท่านเข้าโรงพยาบาลค่ะ อาการไม่น่าเป็นห่วงมาก แต่ที่ห่วงจนต้องโทรมาหาคุณคิง ก็คือ...คุณท่านอะ จะจดทะเบียนกับนังเด็กมาลีค่ะ”

​“หืม ยังไง ไหนลองเล่าสิ มาลีที่ว่าเป็นใคร แล้วทำไมมาตีหัวพ่อได้”

​พอได้ยินคำว่าจะจดทะเบียน สิงหราชก็หัวร้อนขึ้นมาทันที พ่อของเขาสัญญาไว้ว่าจะไม่จดทะเบียนกับใครอีกนอกจากแม่...นี่พ่อจะไม่ทำตามสัญญาอีกแล้วหรือ

​เขาไม่มีทางให้พ่อเขาได้ทำสำเร็จหรอก คงจะรักหลงกันมาก หรือเล่นเซ็กซ์วิปริตกันวะ ถึงได้ตีหัวพ่อเขาเอาแบบนั้น

​สิงหราชขบกรามกรอด หูก็ฟังพี่เลี้ยงของเขาพูดฉอดๆ เกี่ยวกับเด็กใหม่ของบิดา ซึ่งแน่นอนว่าไม่ได้มีถ้อยคำดีๆ มาเลยสักคำเกี่ยวกับเด็กที่ชื่อมาลีรินทร์และเพียงพิมพ์ที่เป็นแม่ของเธอ

​หนนี้เขาจะต้องขึ้นไปจัดการเรื่องทั้งหมดด้วยตัวเอง พ่อของเขาจะไม่มีทางได้จดทะเบียนกับใครอีก พ่อของเขาผิดสัญญามามากจนเกินไปแล้ว ครั้งนี้เขาไม่ยอมอีกแล้ว

​จะไปดูหน้านังเด็กนั่นเสียหน่อย ว่าจะสวยเด็ดขนาดไหน ทำไมพ่อเขาถึงยอมจดทะเบียนให้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ดอกไม้นายหัวเถื่อน   31

    หลังจากที่เกิดเหตุการณ์เรื่องของมาลีรินทร์ได้ไม่ถึงอาทิตย์ ก็เกิดเหตุใหญ่ที่บ้านของนายหัวชัชพงศ์...​ทางนั้นคลุ้มคลั่ง อาละวาด...บุกไปจะยิงน้องสาวตัวเองอย่างชาริ ข้อหาที่น้องสาวตัวดีจะปล่อยเขาให้คนของจิระคุณจับไปเข้าห้องขัง ลุงทมเป็นคนปิดจ๊อบ...นัดเดียวแม่นๆ และจบตำนานนายหัวแห่งเขตพงศ์ศรีแต่เพียงเท่านั้น ​เขายื่นมือเข้าช่วยด้วยการใช้เส้นสาย เพื่อเคลียร์ให้ลุงทมตามคำขอร้องของชาริเขาเพิ่งจะทราบว่าเธอเป็นน้องของนายหัวชัชพงศ์ และเป็นที่รักของคนที่ทำงานให้กับบ้านนั้นทุกคน ลุงทมจะติดคุกไม่นานหรืออาจจะไม่ติดเลย เพราะตำรวจทำสำนวนให้เป็นการป้องกันตัวและอุบัติเหตุปืนลั่น​ก็ถือว่าเขาทำดีที่สุดแล้ว และจบกันเสียทีกับความบาดหมางทั้งหมดนี่​เรื่องเพื่อนของเขาอย่างมังกร เคลียร์แล้วสวยๆ เมื่อลูกสาวยอมกลับบ้านมากับพ่อ แถมยังรักพ่อกว่าเดิมไปอีก ที่พ่อพาไอดอลในดวงใจอย่างพี่มานีมีปูมีปลาตัวเป็นๆ มาให้เธอได้กอด ได้เซลฟี่ ไม่พอได้เต้นลงติ๊กต่อกด้วยกัน มิชชั่นคอมพลีทของแท้ พี่มานีสัญญาว่าปิดเทอมอาจจะไปเยี่ยมที่ไร่ของเธอและไปเต้นติ๊กต่อกด้วยกัน เด็กสาวนับวันรอเลยทีเดียว มังกรกลับไปแล้วด้วยความชื่นมื่น แต่คุ

  • ดอกไม้นายหัวเถื่อน   30

    “นายหัวชัช โอย...ตายแล้ว”เสียงของชาริอุทานออกมาอย่างตกใจกับสภาพของพี่ชายของเธอ นายเอียดเป็นคนลากมาส่ง เขาทำตามคำสั่งนายเคร่งครัด ยามหน้าตาของเอียดเวลาขึงขังเอาจริงไม่ติดตลก แถมอาวุธครบ ก็ดูน่ากลัวเลยแหละ​“ไม่ตายหรอก แค่โดนนายหัวคิงกระทืบ นายหัวชัชไปแตะรังแตนเข้าก่อน”เขาประกาศ ชาริได้แต่ถอนใจ เธอพนมมือไหว้เอียดโดยไม่ถือตัว เล่นเอาเอียดยกมือไหว้ตอบแทบไม่ทัน ไม่ได้เตรียมใจกับอะไรแบบนี้ เพราะคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะโวยวาย เรียกลูกน้องมา แต่ดันไม่ใช่เสียนี่​“ขอโทษมากๆ นะคะ ขอโทษจริงๆ ที่พวกเรา เอ่อ ห้ามพี่ชัชไม่ได้ อย่าทำอะไรพี่ชัชเลยนะคะ ถือว่าทางเราขอ จะให้ชดใช้ความผิดเท่าไหร่ กี่แสนกี่ล้านก็ได้ค่ะ พี่ชัชไม่ค่อยปรกตินัก...หวังว่าทางนายหัวสิงหราชคงจะเห็นใจนะคะ”​“อ้างบ้าว่างั้น”เอียดทำเสียงเข้ม ชาริมองหน้าเอียดแล้วหน้าซีดลง เธอถอนใจเฮือก​“ไม่เคยพาไปตรวจ แต่อาการก็...น่าเป็นห่วงค่ะ”​“คนบ้าวางแผนไม่ได้นะคุณ นายหัวสั่งมาว่าให้พาพี่ชายคุณพยาบาลให้ดีขึ้น แล้วจะเชิญไปดัดสันดานในคุกสักสองสามเดือน อ้อ...ห้ามพาหนีละ นี่แหละคือการลงโทษสถานเบาแล้ว คุณคงไม่อยากจะต่อต้านขัดขืนหรอกนะ เพราะผลที่ตามมา แ

  • ดอกไม้นายหัวเถื่อน   29

    ​“มานี่ ตามมาดีๆ”​“หนูไม่ได้ขัดขืนแล้ว...หนูไม่อยากเจ็บตัว”สาวน้อยพยายามทำเสียงไม่ให้สั่นด้วยความกลัว เธอหวังว่าสามีจะมาช่วยเธอทัน เขาดึงกระชากเธอเข้าไปที่บ้านหลังเล็กที่ตั้งอยู่กลางสวนปาล์ม เมื่อจอดรถไว้แล้วเรียบร้อย เธอพยายามถ่วงเวลาและทำให้ชัชพงศ์ไว้วางใจ ตอนนี้เธอคิดว่าเขาน่าจะคลั่งเหมือนคนบ้า เธอพอจะรู้ความบาดหมางระหว่างสามีและนายหัวชัชพงศ์อยู่บ้าง แต่ก็ไม่คิดว่าจะถึงขนาดนี้ เขาชอบพูดว่าเธอต้องมีบอดี้การ์ดคุ้มกัน และให้ไปไหนมาไหนกับนายผันถ้าเขาไม่อยู่ อาจจะเพราะแบบนี้ นึกเป็นห่วงนายผันแวบหนึ่ง ป้าแครงแม่ครัวก็เล่าเปรยให้ฟังว่าเพราะอะไรชัชพงศ์ถึงเกลียดโกรธสามีของเธอมาก และทางนั้นเหมือนหมาบ้า พร้อมจะทำทุกอย่างไม่เลือกวิธีเพื่อแก้แค้น เรื่องคราวที่นายหัวชัชพงศ์ส่งคนมาแกล้งทางจิระคุณ สิงหราชก็ประกาศบอกให้รู้กันทั่ว เขาบอกว่าจะไม่เอาเรื่อง แต่ให้ชัชพงศ์ไปขอโทษต่อหน้านายอำเภอ ให้ท่านเป็นพยานว่าจะไม่ระรานกันอีก เหมือนประจานนั่นแหละ สร้างความอับอายขายหน้าให้กับชัชพงศ์เป็นอย่างมาก​มันพานไปถึงความเชื่อมั่นในสวนปาล์มของชัชพงศ์ด้วย ของสวนนั้นพานขายไม่ดี ต้องขนไปขายนอกจังหวัด...ตอนนี้แถบนี

  • ดอกไม้นายหัวเถื่อน   28

    “พี่ผัน หนูซื้อหมูย่างมาให้พี่ผันด้วยนะคะ เอากลับไปฝากที่บ้านด้วยนะคะ”ทันที่กลับมาขึ้นรถได้ เธอก็เอ่ยเสียงแจ้ว ชวนเจรจาโดยไม่ได้มองว่าคนขับนั้น สัดส่วน รูปร่างเปลี่ยนไป...​พนักงานที่ช่วยขนกล่องหมูย่างหลายกล่องปิดประตูให้กับมาลีรินทร์ และรถก็ออกตัว สาวน้อยก้มลงมองโทรศัพท์ที่สั่นดังขึ้น จึงกดรับพร้อมกับกรอกเสียงหวานลงไป ​“ค่ะพี่คิง”​“วันนี้พี่อาจจะต้องค้างนะ จะพามานีไปช่วยคุยกับลูกของไอ้ริวมัน”​“ค่ะ”​“สอบเป็นยังไงบ้าง”​“ผ่านแน่นอนค่ะ ไม่ทำให้คนส่งเสียเสียใจหรอกค่ะ”​“ดีแล้ว เย็นๆ วีดีโอคลอคุยกันนะครับ มานีจะคุยด้วยน้องบอกว่าคิดถึงหนูมาก”​“แล้วพามานีไปส่งเลย หรือพากลับมาบ้านคะ” เธอเองก็คิดถึงน้องสาวมากเหมือนกัน​“พี่ลาให้น้องมาอาทิตย์หนึ่ง มานีจะได้อยู่กับหนูยังไงละ จะวันเกิดหนูแล้ว หนูคงอยากให้น้องฉลองด้วย”​“พี่คิงน่ารักที่สุดเลย”​“พี่น่ารักกลับไปบ้านก็ต้องรักพี่มากๆ ละ”​“แหม...” ยิ้มเขินแก้มแดง รู้แหละว่าเขาจะให้ทำอะไร เธอทำอยู่แล้ว...เพราะสิ่งที่เขาชอบมันก็คือสิ่งที่เธอชอบเช่นกัน​“หนูสั่งชุดมาใหม่ด้วย” พูดไปแบบนั้น ทางนั้นถึงกับครางแผ่ว รู้กันแบบสามีภรรยาว่าชุดอะไร​“พี่

  • ดอกไม้นายหัวเถื่อน   27

    ตั้งแต่วันที่โดนไอ้นายหัวนั่นทำร้ายเอา นายหัวชัชพงศ์ก็เกิดอาการเสียเส้น...แม้ปากจะยอม แต่ใจไม่ยอม คิดแค้นทุกเมื่อเชื่อวัน ถึงกับไม่ทำงานทำการวันๆ นั่งกินแต่เหล้า เมาขึ้นมาปากก็ก่นด่านายหัวสิงหราชไม่วาย​น้องสาวของชัชพงศ์อย่างชาริ มองพี่ชายด้วยความสมเพชปนสงสาร แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะเธอมักจะโดนเขาด่าทอต่อว่าหนักเข้าก็โดนเขาตีเอา เธออายุห่างจากนายหัวชัชพงศ์มากถึงสามสิบปี เธอเป็นลูกซุกซ่อนของบิดาชัชพงศ์ เอามาเปิดตัวตอนงานศพของท่าน มารดาของเธอไม่มีทางเลือกเลยต้องมาแสดงตัว เพราะตอนที่ชัยยศตายไปไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ให้เธอได้เลี้ยงลูกเลย สร้างความเกลียดโกรธให้กับชัชพงศ์มาก เนื่องจากพ่อของเขาไปจดรับรองบุตรให้กับชาริ มันหมายถึงมรดกทุกอย่างต้องหารให้นังเด็กนี่ไปด้วย​เขาจำต้องเลี้ยงดูเธอ และคิดยึดเอาส่วนของเธอไปดูแลไม่ยอมมอบให้ตามพินัยกรรมของพ่อ ใครจะสน แค่ดูแลก็ดีมากแล้ว ส่งเธอเรียนก็จริง แต่เอาไว้เพื่อช่วยงาน เก็บหญิงสาวไว้ในบ้านเพื่อทำงานไม่เปิดตัวกับสังคมว่าเธอเป็นน้องสาว เป็นทายาทของพ่อเขาเหมือนกัน​มารดาของชาริเสียชีวิตหลังจากที่บิดาของเธอเสียไปไม่นาน เพราะตรอมใจด้วยส่วนหนึ่งที่ถูกนายหัวชัชพงศ์

  • ดอกไม้นายหัวเถื่อน   26

    อีกไม่กี่วันต่อมามาลีรินทร์ก็ได้รู้จักเพื่อนสนิทของนายหัวสิงหราช อย่างมังกร...ชายหนุ่มขับรถมาจากภาคเหนือ ลงมาภาคใต้ จริงๆ แล้วก็เดินทางอย่างมากก็วันเดียว แต่มังกรเป็นลูกอีช่างแวะ แวะมาตลอดทาง กว่าจะมาถึงก็เลยกินเวลาไปสามวันเต็มๆ ​มาถึงพร้อมกับเหล้าลิ้นจี่ ของดีของไร่เรือนคำเต็มหลังรถกระบะ แจกจ่ายให้กับคนงานของสวนจิระคำ และ ฟาร์มสิงหราช มังกรไปทำงานไร่ช่วยบิดาและมารดา สองหนุ่มเรียนมาด้วยกัน มีความฝันต่างกัน จริงๆ แล้วมังกรอยากเป็นนักบิน แต่ต้องไปทำธุรกิจสืบทอดของครอบครัวต่อ เขาเลยเลือกเรียนบริหารเผื่อเอาไปใช้ในงานของไร่ได้ ส่วนสิงหราชถูกวาดหวังให้ทำงานธุรกิจต่อจากบิดา บิดาเลยให้เรียนสาขานี้ แต่สุดท้ายกลับมาต้องทำงานต่อจากนายหัวเทพ เขาชอบมากยิ่งกว่าจะไปทำงานนั่งโต๊ะ หรือรับธุรกิจต่อจากบิดาเสียอีก​ตั้งใจไว้ว่าถ้าท่านเสียชีวิตไป ก็จะมอบหมายต่อให้ลูกพี่ลูกน้องหนุ่มอย่างไกรสิงห์ ที่สนิทสนมกันในระดับหนึ่ง มั่นใจในฝีมือ ว่าจะพาไปได้ไกล ทุกวันนี้ก็ได้ไกรสิงห์นี่แหละบริหาร เพราะพ่อของเขานั้นไม่เอาอะไรแล้ว บริหารอย่างอื่นอย่างเดียว จนลูกอย่างเขาไม่เคารพนับถือก็เพราะอย่างนี้​นัดเจอกับน้องชายบ่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status