แชร์

ดั่งลมต้องรัก Chapter 8

ผู้เขียน: อัญญาณี
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-09 02:16:45

ดั่งลมต้องรัก Chapter 8

ใช่อัญชิสาจริงๆ ด้วย...พันลภครางในใจ นัยน์ตายังไม่ถอนจากใบหน้าเธอ

“พี่พีท” เสียงหวานของอัญชิสาทำลายความเงียบ เธอส่งยิ้มให้พันลภกว้างขึ้น

“ไอซ์” ชื่อเล่นนี้จำได้ขึ้นใจ “ไอซ์มาที่นี่ได้ยังไงครับ”

อัญชิสายังไม่ตอบ เธอหันไปทางเด็กชาย ประโยคหนึ่งดังจากปากสาว เรียกความตกใจให้พันลภ ชนิดที่ว่า อ้าปากค้าง หัวใจแทบหยุดเต้น มองสองแม่ลูกสลับกันไปมา

“น้องแชมป์ครับ ไหว้คุณพ่อพีทสิลูก” เด็กชายชณาทิปลุกขึ้นยืน เดินไปหาพันลภที่เอาแต่มองหน้าคนกำลังเดินมาหาตนนิ่ง

“ลูกเหรอคะ เด็กคนนี้เป็นลูกชายพี่พีทหรือคะ” พันลภหันขวับมองต้นเสียง ที่ตกอยู่ในอาการตกใจไม่ต่างกับตน รวมถึงกลุ่มคนที่เดินมาสมทบ ทั้งหมดได้ยินคำถามของประภาวรรณพอดี สายตาพุ่งตรงไปยังอัญชิสากับเด็กผู้ชายที่กล่าวอ้างว่า เป็นลูกชายพันลภ “ใช่ลูกพี่พีทจริงหรือคะ”

“ใช่ค่ะ น้องแชมป์เป็นลูกพี่พีทกับไอซ์ค่ะ” อัญชิสาตอบแทน พันลภถึงกับทำอะไรไม่ถูก ปกติเขาไม่ใช่คนยอมรับเรื่องที่ไม่ใช่ ครั้งนี้เขาพูดไม่ออก ราวกับว่าลืมวิธีพูดก็ว่าได้ ยืนนิ่งมองหน้าอัญชิสาสลับกับมองหน
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • ดั่งทรายต้องลม   ดั่งลมต้องรัก Chapter 13

    ดั่งลมต้องรัก Chapter 13 ใช่แล้ว...นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่อัญชิสาทำเช่นนี้ เวลาไม่พอใจใคร หรือไม่ได้ดั่งใจ สนามอารมณ์ของเธอคือ ลูกชาย ที่เอาแต่ร้องไห้ด้วยความเจ็บ “แกต้องเชื่อฟังฉันทุกอย่าง เข้าใจไหมว่าทุกอย่าง สั่งให้ทำอะไรก็ต้องทำ อย่าขัดใจฉัน ไม่งั้นแกเจอหนักกว่านี้แน่” อัญชิสาพูดใส่หน้าลูกชาย ชณาธิปร้องไห้ยกใหญ่ ไม่เข้าใจคำพูดมากนัก แต่ก็พยักหน้ารับคำ “ไป จะไปไหนก็ไป” ตีจนพอใจก็ผลักร่างลูกชายให้ออกห่าง อย่างไร้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี หรือคิดสงสารลูกชาย ชณาธิปรีบวิ่งไปนั่งร้องไห้เงียบๆ ตรงมุมห้องทันที ตกเย็น อัญชิสาเป็นคนทำอาหารเก่ง เธอทำอาหารได้หลากหลายมาก ตั้งแต่มาอยู่ไร่พันลภ เธอยึดงานในครัวไปครอง ส้มเช้งแทบไม่ต้องทำกับข้าวให้เหนื่อย อัญชิสาเหมาทำสามเวลา เย็นนี้เธอทำกับข้าวสี่อย่าง ที่กินได้ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ และอาหารส่วนใหญ่คือ อาหารโปรดของพันลภ “แกงเขียวหวานไก่ใส่ยอดมะพร้าวอ่อน ป้าไม่ได้กินมานานมากแล้วนะ หน้าตาน่ากินมากเลย” เสียงประไพดังขึ้นเมื่อเห็นอาหาร “ไอซ์จำได้ว่า เป็นของโปรดพี่พีทค่ะ แต่ไม่รู้ว่า ตอนนี้จะ

  • ดั่งทรายต้องลม   ดั่งลมต้องรัก Chapter 12

    ดั่งลมต้องรัก Chapter 12 สองชั่วโมงต่อมา ประภาวรรณนั่งเล่นมือถืออยู่ตรงระเบียงนอกบ้าน จุดที่เธอชอบมานั่งรับลมและมองดูทุ่งกว้าง ที่มีม้าหลายตัวยืนแทะเล็มหญ้า เดิมทีตั้งใจจะเดินขึ้นไปนอนเอกเขนกในห้อง แต่ความขี้เกียจ อยากนั่งรับลมตรงนี้สักครู่ค่อยขึ้นไปชั้นบน ขณะกำลังนั่งแชทกับเพื่อนสนิทเพลินๆ ร่างใครคนหนึ่งทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้อีกตัว “ยาค่ะหยก” ประภาวรรณละสายตาจากมือถือ เงยหน้ามองคนพูด ก่อนขยับสายตามองตลับยาในมืออัญชิสา “พี่เห็นว่า หยกตกม้า ก้นกระแทกพื้น เลยเอายาแก้ฟกช้ำมาให้ทาน่ะ” “ขอบคุณค่ะ” ประภาวรรณรับไว้ แล้วรีบวางลงบนโต๊ะตัวเตี้ย ไม่สนใจยาตลับนั้น “เป็นไงบ้าง ยังเจ็บอยู่ไหม” “ถามเพราะเป็นห่วง หรือว่าถามเพราะต้องถาม” ประภาวรรณไม่ใช่นางเอกใสซื่อ เธอรู้ทันอัญชิสา เพียงแค่ว่า จะพูดออกไปหรือไม่ก็แค่นั้น “ก็นึกว่าเจ็บไง เห็นอ้อนพี่พีท ให้พี่พีทพยุงให้ ทั้งที่ด้วงช่วยพยุงก็ได้”อัญชิสาเปิดฉากต่อปากต่อคำ เธอเล่นกับคนผิดซะแล้ว ขนาดพันลภยังต้องถอย “ถ้าเธอแหกตาดูล่ะก็ จะเห็นว่า ฉันไม่ได้อ้อนใครทั้งนั้น แต่ที่พี่

  • ดั่งทรายต้องลม   ดั่งลมต้องรัก Chapter 11

    ดั่งลมต้องรัก Chapter 11“ไม่รบกวนพี่พีทหรือคะ” เธอกล่าวเหมือนเกรงใจ“ก็ไม่ได้ใช้เวลามากนี่ ไม่เป็นการรบกวนหรอก”“ค่ะ ถือว่าไปทวนบรรยากาศเก่าๆ ที่เราเคยขี่ม้าด้วยกัน ไอซ์ยังจำได้ดีค่ะว่า วันนั้นไอซ์มีความสุขมากแค่ไหน จำไม่เคยลืม” อัญชิสามองหน้าคู่สนทนา ดวงหน้าหวานระบายรอยยิ้ม นัยน์ตาหวานสวยที่พันลภเคยหลงใหล มองเท่าไหร่ไม่มีวันเบื่อ มองสบตาพันลภราวกับเส้นเวลาหยุดเดิน พันลภกับอัญชิสาสบตากันนิ่งนาน คล้ายว่ากำลังขุดความรู้สึกในใจให้เบ่งบาน ภาพสองหนุ่มสาวนั่งมองหน้ากัน ไม่สนใจสิ่งรอบข้าง หรือบุคคลใด ทำให้คนที่เดินลงมาจากชั้นบนมองเห็น ประภาวรรณหยุดยืนตรงตีนบันได ดวงตาไม่เคลื่อนไปจากภาพเจ็บปวดหัวใจ เป็นพันลภที่เห็นประภาวรรณก่อน ทำให้เขาออกจากภวังค์ความหลัง กลับมาสู่ความเป็นจริง“หยกจะไปไหน” พันลภถาม เมื่อเห็นประภาวรรณแต่งตัวแปลกตา วันนี้เธอสวมกางเกงยีนส์ดูทะมัดทะแมง กับเสื้อเชิ้ตสีชมพูที่พับแขนเสื้อขึ้นมาเล็กน้อย และหมวกปีกแกป“หาผัว” คนถูกถามตอบไม่แยแส ก้าวฉับออกไปจากบ้าน พันลภถึงกับอึ้ง ทำท่าจะลุกเดินตามประภาวรรณ แต่เขาคงลืมเรื่องหนึ่งไป“ไปกันหรือยังคะ วันนี้แดดไม่ค่อยแรง ขี่ม้าท่าจะสนุก

  • ดั่งทรายต้องลม   ดั่งลมต้องรัก Chapter 10

    ดั่งลมต้องรัก Chapter 10เวลานี้อัญชิสาไม่มีพันธะกับมารดาและสามีแก่คราวพ่อ จะมีเพียงพันธะสายใยรักที่ก่อเกิดในคืนนั้นกับพันลภ ซึ่งเธอมาหาเขาด้วยเหตุผลเดียวคือ ตามรักคืนหัวใจ และหวังว่า พันลภยังมีใจให้ตนมีใจให้งั้นหรือ...คนกำลังใช้เหล้าดับความกลัดกลุ้ม ประเมินความรู้สึกตัวเองทวนประโยคไม่กี่คำ แต่ทำให้ความคิดเขาสับสนวุ่นวาย ตีวนจนไม่รู้ว่า ตอนนี้หัวใจเขาเป็นของใครกันแน่รักเก่า...รักใหม่หากใช้ตาชั่งๆ ออกจะโอนเอนไปทางรักใหม่ ทว่าอีกใจก็ค้านเพราะพันลภไม่เคยลืมอัญชิสาได้แบบสนิทใจ เธอวกเข้ามาในความทรงจำเนืองๆ วันสองวันนี้ยิ่งคิดถึง แถมยังเก็บรูปภาพอัญชิสาไว้ในกระเป๋าสตางค์ ตอกย้ำว่า พันลภไม่เคยทิ้งอัญชิสาไปจากใจได้เลย แน่นอนว่า ไม่ยุติธรรมกับรักใหม่ ฉะนั้นพันลภต้องเคลียร์ความรู้สึกตัวเองให้ได้เสียก่อน ให้แน่ชัดว่า สตรีคนใดนั่งกลางใจกันแน่ สี่วันต่อมา ครอบครัวปรินทร์กับยุรนันท์เดินทางกลับกรุงเทพแล้ว เหลือเพียงประภาวรรณที่ยังไม่กลับ ไม่ใช่ว่าไม่อยากกลับ หากเธอไม่นัดล่วงหน้ากับเพื่อนสนิทที่จะตามมาสมทบเพื่อแอ่วเมืองเชียงใหม่ด้วยกัน เธอคงกลับไปพร้อมพี่ชาย ไม่ต้องทนเห็นภาพบา

  • ดั่งทรายต้องลม   ดั่งลมต้องรัก Chapter 9

    ดั่งลมต้องรัก Chapter 9 “แกคงอยากให้พ่อแกเดือดร้อนใช่ไหม ฉันได้ข่าวว่าพ่อแกเป็นโรคหัวใจ อยากให้พ่อแกหัวใจวายตายไหมล่ะ ด้วยวิธีอะไรดีนะ เผาซุปเปอร์มาเก็ตของพ่อแกดีไหม หรือว่าฉันจะพุ่งเป้าไปที่เมืองไทย ไปหาแม่แกแทน แต่เอ...คนพูดไม่รู้เรื่องอย่างแก ฉันว่าจัดการทั้งสองคนพร้อมกันดีกว่า” หม่อมราชวงศ์แก้วกมลถือตนว่า มีไพ่เหนือกว่า ขู่พันลภหนักมากขึ้น “แกจะเลือกใคร ระหว่างพ่อแม่กับไอซ์ ถ้าแกเลือกไอซ์ พ่อแม่แกไม่รอดแน่ แล้วอย่าคิดนะว่า ฉันไม่ทำจริงหรือทำไม่ได้ คนระดับฉัน ทำอะไรย่อมได้และไม่มีใครเอาผิดได้ด้วย แกจะลองไหมล่ะ ฉันจัดให้ได้หมดนะ” แม้ไม่รู้จักครอบครัวอัญชิสามากนัก พันลภก็พอรู้ว่า ต้นตระกูลเธอเป็นอย่างไร มีอำนาจมากแค่ไหน เขาได้แต่มองหน้าคนพูด รู้สึกราวกับว่า ตนเองพ่ายแพ้ตั้งแต่ยังไม่ต่อสู้จริงจัง “คุณไม่คิดหรือว่า ไอซ์จะเสียใจที่คุณทำอย่างนี้” “เสียใจได้ก็หายได้ ไม่นานหรอก” แก้วกมลตอบแบบคิดแทนบุตรสาว “ฉันมีลูกสาวคนเดียวก็ย่อมอยากให้ลูกได้คู่ครองที่สมกันในทุกด้าน ลูกเขยที่เชิดหน้าชูตาให้ฉันได้ ไม่ใช่ลูกชาวไร่ชาวสวนอย่างแก แม้ว่าแกจะจบเมืองนอกก็ตาม

  • ดั่งทรายต้องลม   ดั่งลมต้องรัก Chapter 8

    ดั่งลมต้องรัก Chapter 8 ใช่อัญชิสาจริงๆ ด้วย...พันลภครางในใจ นัยน์ตายังไม่ถอนจากใบหน้าเธอ “พี่พีท” เสียงหวานของอัญชิสาทำลายความเงียบ เธอส่งยิ้มให้พันลภกว้างขึ้น “ไอซ์” ชื่อเล่นนี้จำได้ขึ้นใจ “ไอซ์มาที่นี่ได้ยังไงครับ” อัญชิสายังไม่ตอบ เธอหันไปทางเด็กชาย ประโยคหนึ่งดังจากปากสาว เรียกความตกใจให้พันลภ ชนิดที่ว่า อ้าปากค้าง หัวใจแทบหยุดเต้น มองสองแม่ลูกสลับกันไปมา “น้องแชมป์ครับ ไหว้คุณพ่อพีทสิลูก” เด็กชายชณาทิปลุกขึ้นยืน เดินไปหาพันลภที่เอาแต่มองหน้าคนกำลังเดินมาหาตนนิ่ง “ลูกเหรอคะ เด็กคนนี้เป็นลูกชายพี่พีทหรือคะ” พันลภหันขวับมองต้นเสียง ที่ตกอยู่ในอาการตกใจไม่ต่างกับตน รวมถึงกลุ่มคนที่เดินมาสมทบ ทั้งหมดได้ยินคำถามของประภาวรรณพอดี สายตาพุ่งตรงไปยังอัญชิสากับเด็กผู้ชายที่กล่าวอ้างว่า เป็นลูกชายพันลภ “ใช่ลูกพี่พีทจริงหรือคะ” “ใช่ค่ะ น้องแชมป์เป็นลูกพี่พีทกับไอซ์ค่ะ” อัญชิสาตอบแทน พันลภถึงกับทำอะไรไม่ถูก ปกติเขาไม่ใช่คนยอมรับเรื่องที่ไม่ใช่ ครั้งนี้เขาพูดไม่ออก ราวกับว่าลืมวิธีพูดก็ว่าได้ ยืนนิ่งมองหน้าอัญชิสาสลับกับมองหน

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status