พันธะสัมพันธ์ร้าย

“ไอ้สารเลวเอ้ย” เสียงหวานสบถออกมาดังลั่นด้วยความเดือดดาดหลังจากที่ได้เห็นภาพบาดตาบาดใจผ่านเฟซบุ๊กของหญิงชู้คนนั้นที่โพสต์รูปกอดรัดยิ้มหน้าบานอยู่กับแฟนหนุ่มของเธอ “อะไรยัยพริก โวยวายอะไรของแก” นลินเพื่อนสาวคนสนิทเอ่ยถามออกมาอย่างไม่เข้าใจเมื่อจู่ ๆ ยัยพริกเพื่อนรักก็สบถด่าออกมาเสียงดังลั่นแถมหน้าตายังแดงก่ำไปด้วยอารมณ์โทสะ “ไอ้วีมันนอกใจฉัน” หัวใจเจ็บรวดร้าวราวกับมีคนเอามีดมากรีดให้ตายลงอย่างช้า ๆ นอกใจไม่เท่าไหร่หรอกนะ แต่ในอีกสองวันข้างหน้าพวกมันจะแต่งงานกันนี่สิ บัดซบสิ้นดี “เชี่ย” เห็นภาพที่เพื่อนให้ดูก็รู้สึกตกใจไม่ต่างกัน ได้แต่สบถและช้อนสายตามองคนตัวเล็กด้วยแววตานิ่งอึ้ง คบกันมาตั้งสี่ปีจู่ ๆ แฟนก็ประกาศแต่งงานกับผู้หญิงอีกคนไม่ให้ช็อกยังไงไหว “มึงโอเคไหมวะ” “โอเคก็บ้าแล้วไหม คนนะไม่ใช่กำแพงที่จะไม่มีความรู้สึก” หญิงสาวว่าเสียงเครือ หัวใจบีบรัดเข้าหากันทุกขณะด้วยความเจ็บปวด ยากจะเชื่อจริง ๆ ว่าแฟนที่คบกันมาสี่ปีจะทำอย่างนี้ได้ อยู่ด้วยกันตลอด บอกคิดถึงกันอยู่ทุกวัน ตัวติดกันยิ่งกว่าตังเม มันเอาเวลาไหนไปแอบคบกัน “คบกับฉันมาตั้งสี่ปีแต่มันไม่เคยพูดถึงเรื่องแต่งงานเลยสักค

จากวันที่ไปพังงานแต่งแฟนเก่าเฮงซวยนั่น นี่ก็ผ่านมาหลายวัน แรก ๆ ไอ้แฟนเก่านั่นก็ตามมาง้อขอคืนดีเธออยู่บ้างแต่ตั้งแต่ที่เธอแจ้งจับมันข้อหาบุกรุกและทำอนาจารมันก็หายหน้าหายตาไปเลย มันคงคิดว่าเธอรักมันมากและคงคิดว่าเธอต้องให้อภัยมันแน่ ๆ แต่ขอโทษทีค่ะคนอย่างพริกจินดาขอโง่แค่ครั้งเดียวพอ เงินที่เคยเสียให้มันไปก็ถือซะว่าเป็นค่าตัวของมันก็แล้วกัน ส่วนเงินที่มันยืมเธอนั้นแม่ของมันเพิ่งเอามาคืนเมื่ออาทิตย์ก่อน เช็กเงินสดจำนวนเจ็ดล้านเธอทำทานให้มูลนิธิหมาไปแล้ว ทำบุญกับคนไม่ขึ้นงั้นเธอขอทำบุญกับสัตว์ก็แล้วกันเผื่อโชคชะตาจะเห็นใจไม่ส่งคนใจสัตว์เข้ามาในชีวิตเธออีก แต่ตั้งแต่เลิกกับปฐวีไปความเหงาก็กัดกินใจเธออยู่ทุกวัน หันมองไปทางไหนก็รู้สึกอ้างว้างและเคว้งคว้างสุด ๆ นี่สินะที่เขาว่ากันว่าความผูกพันมันน่ากลัว ถ้าถามว่าเธอรักปฐวีมากแค่ไหน มันก็ไม่ได้มากพอที่เธอจะฝากชีวิตไว้กับผู้ชายไร้อนาคตแบบนั้นหรอก แม้ว่าปฐวีจะมีอายุมากกว่าเธอถึงสามปีแต่ทว่าเขากลับไม่มีงานการทำและไม่คิดจะหาทำด้วย ใช้ชีวิตเกาะเธอและพ่อแม่กินไปวัน ๆ นึก ๆ แล้วก็ดีเหมือนกันที่มันไปแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นเธอจะได้หมดเว

พริก: ตกลงค่ะ เธอตอบตกลงเขาด้วยความเร็วแรงอย่างไม่ต้องใช้ความคิดและไม่จำเป็นต้องคิดให้มากความเพราะงั้นตอนนี้เธอถึงได้มานั่งรอเขาอยู่ที่ห้องอาหารของโรงแรมสุดหรูแห่งหนึ่ง พริกจินดาวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างพิจารณา วันนี้เธอแต่งตัวมาในชุดเดรสปาดไหล่สีขาวโชว์ลาดไหล่ เกล้าผมขึ้นโชว์ลำคอระหงและไหปลาร้าที่นูนชัด เนื้อตัวขาวผ่องไปทุกอณูดูดีจนเหล่าผู้ชายแถวนี้ต่างพากันจ้องมองมาทางเธอไม่วางตา เช่นเดียวกับใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามา คาเรนแอบชะงักเล็กน้อยมองหญิงสาวที่เขานัดมาเจออย่างนิ่งงัน มองคนที่นั่งหันหลังอยู่ด้วยความรู้สึกหลายหลาก สีผิวของเธอกระแทกตาเขาแต่ไกล คนอะไรจะขาวได้ขนาดนั้นวะ เธอกินไฮเตอร์เข้าไปรึเปล่า “สวัสดีครับ” เขาเดินมาหยุดตรงโต๊ะที่เธอนั่งแล้วเอ่ยทักทายออกไป ต่างคนต่างนิ่งงันไปหลังจากที่ได้เห็นหน้าของกันและกัน อือ ดูดีกว่าให้รูปเยอะเลย นั่นคือความคิดของเขาและเธอ “คาเรนครับ” “พริกค่ะ” หญิงสาวระบายยิ้มหวานให้กับชายหนุ่มตรงหน้า แม้ว่าเขาจะทักทายเธออย่างเป็นกันเองแต่พริกจินดาก็สัมผัสได้ถึงความเย็นชาของเขา “ขอโทษที่ผมมาช้านะครับ พอดีติดธุระนิดหน่อย” “พริ

“คุณบอกว่า คุณชอบดื่มนมใช่ไหม” “ค่ะ” เธอตอบรับอย่างงง ๆ แต่พอเห็นแววตาร้ายกาจของเขาเธอก็เข้าใจได้ทันที “ลงไปนั่งคุกเข่าสิ ผมจะป้อนนมให้” หึ หญิงสาวกระตุกยิ้มร้ายมองสบตาชายตรงหน้าก่อนจะเคลื่อนตัวลงจากตักของเขาช้า ๆ อย่างอ้อยอิ่งด้วยท่าทางแสนยั่วยวนจนคาเรนไม่สามารถละสายตาจากเธอได้เลย ไหนจะรูปร่างของเธอที่ตรงสเปกเขาทุกอย่าง นมเป็นนม เอวคอดกิ่ว และบั้นท้ายอวบอั๋นทุกอย่างที่เป็นเธอทำให้คาเรนแทบคลั่งแต่ก็ต้องควบคุมอารมณ์ปรารถนาที่มีต่อเธอไว้ มือหนาเคลื่อนปลดเข็มขัดก่อนจะถอดกางเกงที่สวมใส่อยู่ทิ้งไปเมื่อหญิงสาวเคลื่อนกายเข้ามานั่งอยู่ตรงกลางหว่างขาเขา พริกจินดาใช้มือถูไถท่อนเอ็นของคาเรนเบา ๆ ช้อนแววตาฉ่ำเยิ้มขึ้นมองเขาจึงทำให้เราได้สบตากัน “อื้อ” เขาก้มลงมามอบจูบดูดดื่มให้แก่เธอเกี่ยวกระหวัดลิ้นของเธอเล่นอย่างหยอกเย้า เสียงจูบลามกดังเล็ดลอดออกมาเป็นระยะปลุกเร้าอารมณ์กำหนัดให้เธอและเขาได้เป็นอย่างดี ยามที่คาเรนถอดถอนริมฝีปากออกไม่รู้ว่าน้ำลายของเขาหรือเธอยืดเป็นทางยาว “จัดการมันซะ” เขาก้มลงมองต่ำออกคำสั่งเธอเสียงพร่า พริกจินดาไม่รอช้าควักท่อนเอ็นขนาดเขื่องภายใต้เนื้

หลายวันผ่านไป….. หลังจากแยกย้ายกับคาเรนวันนั้นเขาและเธอยังคงติดต่อและนัดเจอกันอยู่เรื่อย ๆ ไม่ใช่นัดกันแค่มีเซ็กซ์อย่างเดียวหรอกนะแต่ยังนัดกันไปทำกิจกรรมอย่างอื่นด้วยกันอีกด้วยอย่างเช่นกินข้าว ดูหนัง ช็อปปิ้ง เหมือนที่คนอื่นเขาทำกัน ความรู้สึกของเธอและเขาไม่ได้พิเศษมากกว่าครั้งแรกที่เจอกันสักเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะว่าทั้งเขาและเธอได้ขีดเส้นความสัมพันธ์ครั้งนี้เอาไว้อย่างชัดเจนว่ามันได้แค่ไหนและไม่มีใครคิดก้าวข้ามเส้นที่ขีดไว้ คาเรนกับพริกจินดาอยู่ในกรอบความสัมพันธ์เพื่อนนอนได้อย่างดีเยี่ยม แม้บางครั้งความใกล้ชิดอาจทำให้พริกจินดาเผลอไผลไปบ้างแต่พอคิดไว้ว่ามันก็ต้องรู้สึกหวั่นไหวกับคนหล่อ ๆ บ้างเป็นธรรมดาเธอก็สามารถมองข้ามไอ้อาการหัวใจเต้นแรงยามอยู่กับคาเรนไปได้ ความสัมพันธ์ของเรามันไม่ได้แย่ขนาดนั้น อย่างน้อย ๆ คาเรนก็เป็นคนที่ทำให้เธอหายเศร้าและคลายความเหงาลงไปได้เยอะเลย ”เฮ้อ“ พริกจินดาแหงนมองท้องฟ้ายามบ่ายด้วยดวงตาเลือนลอยเคล้าความเศร้าหมอง เมื่อชั่วโมงที่แล้วเธอดันไปเห็นโพสต์เฟซบุ๊กของอดีตแฟนเก่ามันเช็กอินพาภรรยาของมันไปฝากท้องที่โรงพยาบาล วันก่อนยังตามตื้อเธออย่า