LOGIN“แกโหลดแอปที่ยี่หวาว่าให้ฉันหน่อย เขียนbioว่าชอบสายฝอ” “ไหนใครมันบอกไม่สนใจ” “ผีในตัวฉันเอง เร็ว ๆ โหลดให้ฉัน เขียนไปเลยเหงามาก เพิ่งอกหักอยากได้ฝอสักคนมาดามใจ” “เปลี่ยนรสนิยมไม่ชอบชายไทยแล้วเหรอ” “พัก” เข็ดขยาดจริง ๆ คราวนี้ขอฝอหล่อ ๆ สักคนมากอดให้ชื่นใจ แล้วนี่กูปัดไปโดนใคร นอกจากมันจะไม่ใช่สายฝอแล้วนั้น หน้าของมันยังดูเลวอีก ‘คาเรน’ มม.56 แล้วมม.56 คืออะไร ปีเกิดเหรอ?
View More“ไอ้สารเลวเอ้ย” เสียงหวานสบถออกมาดังลั่นด้วยความเดือดดาดหลังจากที่ได้เห็นภาพบาดตาบาดใจผ่านเฟซบุ๊กของหญิงชู้คนนั้นที่โพสต์รูปกอดรัดยิ้มหน้าบานอยู่กับแฟนหนุ่มของเธอ
“อะไรยัยพริก โวยวายอะไรของแก” นลินเพื่อนสาวคนสนิทเอ่ยถามออกมาอย่างไม่เข้าใจเมื่อจู่ ๆ ยัยพริกเพื่อนรักก็สบถด่าออกมาเสียงดังลั่นแถมหน้าตายังแดงก่ำไปด้วยอารมณ์โทสะ “ไอ้วีมันนอกใจฉัน” หัวใจเจ็บรวดร้าวราวกับมีคนเอามีดมากรีดให้ตายลงอย่างช้า ๆ นอกใจไม่เท่าไหร่หรอกนะ แต่ในอีกสองวันข้างหน้าพวกมันจะแต่งงานกันนี่สิ บัดซบสิ้นดี “เชี่ย” เห็นภาพที่เพื่อนให้ดูก็รู้สึกตกใจไม่ต่างกัน ได้แต่สบถและช้อนสายตามองคนตัวเล็กด้วยแววตานิ่งอึ้ง คบกันมาตั้งสี่ปีจู่ ๆ แฟนก็ประกาศแต่งงานกับผู้หญิงอีกคนไม่ให้ช็อกยังไงไหว “มึงโอเคไหมวะ” “โอเคก็บ้าแล้วไหม คนนะไม่ใช่กำแพงที่จะไม่มีความรู้สึก” หญิงสาวว่าเสียงเครือ หัวใจบีบรัดเข้าหากันทุกขณะด้วยความเจ็บปวด ยากจะเชื่อจริง ๆ ว่าแฟนที่คบกันมาสี่ปีจะทำอย่างนี้ได้ อยู่ด้วยกันตลอด บอกคิดถึงกันอยู่ทุกวัน ตัวติดกันยิ่งกว่าตังเม มันเอาเวลาไหนไปแอบคบกัน “คบกับฉันมาตั้งสี่ปีแต่มันไม่เคยพูดถึงเรื่องแต่งงานเลยสักครั้ง ไอ้คนระยำ ไอ้คนไม่มีจะกิน” ด่าไปแค้นใจไป มึงนะมึงหักอกใครไม่หักมาหักอกคนอย่างพริกจินดา บอกเลยว่างานนี้มันไม่ตายดี “แล้วไม่ร้องไห้สักนิด” นลินถามด้วยความแปลกใจโดนแฟนนอกใจไปแต่งงานกับคนอื่นขนาดนั้นแต่เธอกลับไม่เห็นน้ำตาของเพื่อนรักเลยสักหยดมีเพียงน้ำเสียงติดสั่นกับแววตากร้าวโกรธเท่านั้นที่แสดงออกมา “เก็บไว้ร้องให้หมาดีกว่า ในเมื่อมันไม่เห็นค่าฉันจะมีผัวใหม่” เอ่ยเสียงดังฟังชัดอย่างมั่นใจ แม้ว่าจะโดนทิ้งในวัยยี่สิบหกปีกับแฟนที่คบหากันมานานแต่ ‘พริกจินดา’ คนนี้จะไม่เศร้านานเด็ดขาด คนสวย ๆ แบบเธอหาผัวใหม่ได้ไม่ยากหรอก เพราะฉะนั้นเธอไม่จำเป็นต้องเสียน้ำตาให้กับผู้ชายใจหมาแบบนั้น กล้าทิ้งคนสวย ๆ อย่างพริกจินดาได้ลง บอกเลยว่ามันไม่ตายดีแน่นอน รักกันเข้าไปเถิดเดี๋ยวจะส่งไปลงนรกทั้งคู่เลยคอยดูภายในห้องพักฟื้นเต็มไปด้วยเสียงดังเซ็งแซ่ของปู่ย่า ตายาย ลุง ป้า น้า อา ที่พากันมาเยี่ยมหลานจนห้องพักฟื้นขนาดใหญ่แทบรับจำนวนคนไม่ไหว ทุกคนต่างพากันชื่มชมเด็กน้อย หยอกล้อต่อกระซิก บ้างก็ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายเก็บความน่ารักของน้องพาร์คไว้ “ดูสิหลานใครเนี่ยน่าเกลียดน่าชังมากเลย“ “มองลุงทำไมครับน้องพาร์ค อยากให้ลุงอุ้มเหรอครับ” “อยากได้อะไรครับสุดหล่อเงินหรือรถยนต์ดี” “โอ้ย ทำไมน่ารักอย่างนี้ ใจย่าละลายหมดแล้ว” ”อ้อนเก่งจังเลยลูก อ้อนแบบนี้สงสัยตาคงหมดตัวแน่เลย“ ”หล่อแต่เด็กแบบนี้ โตขึ้นมาอย่าเจ้าชู้เหมือนพ่อนะลูก“ ”ถอยหน่อยสิคะคุณฉันจะถ่ายรูปหลานไปอวดเพื่อน ๆ หน่อย“ ”ฉันถ่ายด้วยค่ะ“ หลากหลายคำพูดที่เหล่าผู้ใหญ่ต่างพากันพูดกับเด็กน้อย แต่ละคนยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแย่งกันถ่ายรูปจ้าละหวั่น เทความสนใจทั้งหมดไปให้ยังเด็กน้อยน่ารักอย่างน้องพาร์คกันหมดไม่คิดสนใจคุณพ่อคุณแม่มือใหม่ที่กำลังมองลูกตัวเองถูกเชยชมตาละห้อยเลยสักนิด จู่ ๆ ก็กลายเป็นหมาหัวเน่าไปโดยปริยายทั้งผัวทั้งเมีย ได้แต่นั่งมองตากันปริบ ๆ ไม่มีสิทธิ์ทักท้วงอะไรเลยด้วยซ้ำ “เหมือนเราจะเป็นหมาหัวเน
เป็นการรอคอยที่แสนยาวนานมากสำหรับพร้อมเมื่อตอนนี้พร้อมนั่งรอเจนนี่อยู่หน้าห้องคลอด หลังจากที่รอจนปากมดลูกของเจนนี่เปิดครบสำหรับคลอดลูก คุณหมอก็พาเจนนี่เข้าห้องคลอดไปโดยที่ไม่อนุญาตให้คุณพ่ออย่างพร้อมเข้าไปด้านในด้วย พร้อมเลยอดอยู่เคียงข้างเจนนี่ในช่วงเวลาที่แสนเจ็บปวดแบบนี้ ตอนนี้หน้าห้องคลอดเต็มไปด้วยผู้คนมากมายทั้งครอบครัวของพร้อม ทั้งครอบครัวของเจนนี่ที่มานั่งรอเจอหลานกันอย่างใจจดใจจ่อ ตั้งแต่เจนนี่เข้าห้องคลอดไป พร้อมนั่งไม่ติดเก้าอี้เลยด้วยซ้ำ เขาเดินไปเดินมาด้วยความรู้สึกกระวนกระวายใจระคนเป็นเป็นห่วงเจนนี่ที่เข้าไปอยู่ในห้องคลอดตามลำพัง ทั้งที่ความจริงแล้วพร้อมอยากเข้าไปอยู่เคียงข้างเธอใจจะขาดแต่พร้อมก็ต้องเคารพกฎของโรงพยาบาล ตอนนี้พร้อมจึงทำได้เพียงตั้งหน้าตั้งรอเจนนี่กับลูกอยู่ด้านนอกเท่านั้น “นี่ ไอ้พร้อมมึงมานั่งสักทีดิ มึงเดินไปเดินมาคนอื่นเขาเวียนหัวจะแย่แล้ว” คาเรนว่าให้พร้อมอย่างเอือมระอาเมื่อพร้อมเอาแต่เดินไปเดินมาไม่หยุดทำให้คนที่มองอยู่รู้สึกเวียนหัวตาม “กูเป็นห่วงเมียกูนี่” พร้อมหันมาตอบแผ่ว ขอบตาร้อนผ่าวจะร้องไห้ออกมาอยู่รอมร่อด้วยความเป็นห่วงเจนนี่กับลู
ย่างเข้าสู่ไตรมาสสุดท้ายของการตั้งครรภ์อีกไม่นานเกินรอเจ้าก้อนที่เธอเฝ้าฟูมฟักจะได้ออกมาลืมตาดูโลกกว้างใหญ่ เจนนี่ พร้อม และทุก ๆ คน ตั้งหน้าตั้งตารอวันที่ได้เจอลูกอย่างใจจดใจจ่อ เจนนี่เตรียมของสำหรับลูกไว้ครบหมดแล้ว หากเธอเจ็บท้องคลอดก็สามารถหิ้วของขึ้นรถไปโรงพยาบาลได้เลย ทันที เจนนี่เตรียมพร้อมเป็นอย่างดีแต่คนที่ดูพร้อมกว่าน่าจะเป็นพร้อม หนึ่งเดือนก่อนหน้าพร้อมไปลงเรียนเกี่ยวกับคุณพ่อคุณแม่มือใหม่รับมือกับการดูแลลูกน้อยมา เจนนี่ไม่คิดว่าพร้อมจะทำแบบนั้นเลยด้วยซ้ำ ตอนที่รู้เธอเองก็ตกใจเหมือนกัน ไม่คิดเลยว่าคนหน้าเถื่อน นิสัยห่าม ๆ อย่างพร้อมจะทำอะไรแบบนี้ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเจนนี่รู้สึกดีที่พร้อมพยายามทำเพื่อลูกขนาดนี้แม้ว่ามันเป็นเพียงสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ตาม ในช่วงเวลาที่ผ่านมาที่เธอกับเขาใช้ชีวิตครอบครัวอย่างจริงจัง เจนนี่รับรู้ได้เลยว่าพร้อมเปลี่ยนไปมากจริง ๆ แม้ว่าพร้อมยังทำคลับของเขาอยู่แต่พร้อมไม่มีเรื่องผู้หญิงมาทำให้เจนนี่รู้สึกเป็นกังวลหรือว้าวุ่นใจเลย ไปทำงานก็คือไปทำงาน กลับบ้านตรงเวลาเป๊ะ ๆ ทุกวัน เจนนี่ไม่เคยระแวงว่าพร้อมจะมีคนอื่นเลยด้วยซ้ำ เธอไม่เคยจับผิดและไม่เค
หลังจากที่พร้อมกับเจนนี่ปรับความเข้าใจกันแบบถึงพริกถึงขิง เช้าของอีกวันพร้อมรีบกลับบ้านไปขนเสื้อผ้าย้ายมาอยู่บ้านของเจนนี่อย่างถาวรโดยไม่รอให้ใครเอ่ยอนุญาตเพราะพร้อมอนุญาตตัวเองเรียบร้อยแล้ว นับเป็นช่วงเวลาหลายเดือนที่พร้อมกับเจนนี่โกรธกัน วันนี้เป็นวันที่พร้อมสามารถยิ้มได้แบบไม่ต้องฝืนใจอีกต่อไป เขาฉีกให้ตั้งแต่ยามหน้าหมู่บ้านกระทั่งขับรถเข้ามาจอดอยู่ในรั้วบ้านของหญิงสาว พร้อมทักทายตั้งแต่คนทำสวน คนขับรถ จวบจนเหล่าบ้านแม่ แจกยิ้มเรี่ยราดจนทุกคนพากันสงสัยว่าวันนี้ว่าที่ลูกเขย ไม่สิ ต้องเป็นลูกเขยของคุณวัชระไปกินอะไรผิดสำแดงมารึเปล่า ถึงได้ทำตัวพิลึกชอบกลขนาดนี้ ยิ้มเหมือนคนเมายาบ้ายังไงอย่างนั้นเลย “มาแล้วจ้ะเมียจ๋า” เสียงของพร้อมดังมาก่อนตัวด้วยซ้ำ เรียกความสนใจจากทุกคนที่กำลังทานข้าวกันอยู่ให้หันไปมองพร้อมเป็นตาเดียว “ขนอะไรมาเยอะแยะน่ะลูก” เป็นแม่ของเจนนี่ที่เอ่ยถามพร้อมขึ้นมาก่อน มองพร้อมที่ยืนยิ้มหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้าด้วยความสงสัย “อ๋อ กระเป๋าเสื้อผ้าครับแม่ น้องใจอ่อนให้ผมแล้ว ผมเลยย้ายมาอยู่ที่นี่ซะเลย” “มึงจะมาอยู่ที่นี่มึงขอเจ้าของบ้านอย่างกูหรือยังไอ้พร้อม