Se connecterPartager
บทที่ 11
Date de publication:
2026-10-05 00:13:04รฐาขมวดคิ้วเมื่อเห็นเพื่อนรักมาหาเธอถึงบ้าน บ้านที่อยู่บนชั้นที่สี่สิบของคอนโดหรูกลางกรุง
“ไม่คิดว่าแกจะมาเช้าขนาดนี้” เจ้าของห้องเอ่ยทักและสวมกอดเมื่อเปิดประตูให้เพื่อน
“ส่งลูกแล้วก็มาเลย” ณดาจอดรถไว้ที่สถานีรถไฟฟ้าจากนั้นก็นั่งรถไฟฟ้ามาลงที่สถานีใกล้คอนโดเพื่อน
เธอกับรฐารู้จักกันตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน ทั้งสองเรียกได้ว่าเป็นท็อปของรุ่น ระดับหัวกะทิ
“หน้าตาไม่ดีเลยมีอะไรหรือเปล่า” ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมเวลานี้รฐาถึงไม่ไปทำงาน เพราะบริษัทของเธอทำงานแบบ work form home ซึ่งทำแบบนี้ตั้งแต่รฐาเข้าทำงาน
“พี่ปัญญ์มีเมียน้อย”
“what???” คำอุทานออกจากปากของเพื่อนที่ทำงานกับต่างชาติ สิ่งสุดท้ายในโลกที่เธอจะคิดคือการที่ปัญญ์มีเมียน้อย ด้วยรู้เห็นความรักของทั้งคู่ตั้งแต่ที่ณดาเรียน
“อืม เป็นเลขาหน้าห้องเขาน่ะ”
“ดูแกไม่ตื่นเต้นกับเรื่องนี้ รู้มานานแล้วเหรอ” รฐาเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเพื่อนดูไม่ตื่นตกใจกับเรื่องนี้
“รู้มานานแล้ว น่าจะสักหกเจ็ดเดือน”
“เอ้ย! ทำไมแกไม่ทำอะไรวะ” รฐาถามอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน ถ้าเธอเป็นณดาบ้านคงบึ้มไปแล้ว
“แล้วแกจะให้ฉันทำอะไรละ เลิกกับเขาเหรอ”
“เออ ก็ใช่นะสิวะ มันมีเมียน้อยนะแก จะทนอยู่ทำไม” รฐาไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนต้องทน
“เพราะลูก เพราะเงินไงแก ถ้าฉันหย่าแกคิดว่าเขาจะส่งเสียลูกตลอดเหรอ ถ้าฉันหย่าฉันต้องออกจากบ้านที่เป็นชื่อเขาอย่างนั้นหรือ ถ้าฉันหย่าเงินที่เป็นเงินเดือนเขาจะจ่ายแน่เหรอ”
“ก็จริงของแก” รฐาตระหนักความจริงข้อนี้ได้ดี หลายต่อหลายคู่ถึงศาลจะให้จ่ายค่าเลี้ยงดูกับลูก ผู้ชายพวกนั้นมันก็ไม่ยอมจ่ายอยู่ดี แล้วระหว่างเลี้ยงลูกณดาเองก็ไม่มีงานทำ จะเอาอะไรเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ใช่ว่าลูกจะกินคนเดียว คนเป็นแม่ก็ต้องกินต้องใช้เหมือนกัน
“ฉันต้องออกจากงานเลี้ยงลูกและกลายเป็นผู้หญิงไม่มีงานทำก็เพราะเขานะ ทำไมฉันต้องยอมหย่า ยกสิ่งที่ฉันสร้างและสิ่งที่ฉันเสียสละให้ใครก็ไม่รู้ ที่บริษัทอยู่ได้ทุกวันนี้ไม่ใช่เพราะรางวัลที่ฉันเคยประกวดได้หรอกหรือ”
ความเชื่อถือของบริษัทเกิดจากรางวัลที่ณดาประกวดชนะ นั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่บริษัทเป็นที่รู้จักและหลายครั้งในช่วงแรกที่ลูกค้าได้คำปรึกษาจากเธอจนกลายเป็นลูกค้าประจำและแนะนำกันปากต่อปาก
“ก็จริงของแก” รฐาคล้อยตามในสิ่งที่เพื่อนพูด
“เขาขอหย่า ขอสิทธิ์การเลี้ยงดูลูก”
“เอ๊ย! แกอย่ายอมนะณดา” คราวนี้เป็นรฐาที่เลือดขึ้นหน้าอย่างโมโห
“ใช่ ฉันไม่มีทางยอมหรอกแก” ณดาบีบมือเพื่อนที่จับมือเธอไว้แน่นอย่างให้กำลังใจ
“ฉันต้องมีงาน ต้องมีเงิน ถึงจะสู้กับเขาได้” เมื่อไหร่กันที่สามีภรรยากลายเป็นศัตรูที่ต้องสู้รบกัน ณดาเองก็สุดจะรู้ รู้แค่ว่าเวลานี้ปัญญ์ไม่ใช่คนที่ยืนข้างเธออีกต่อไปแล้ว
ปลายมีดแหลมนั่นพร้อมทิ่มแทงเธอที่เป็นภรรยา เป็นคนที่เขาเคยรัก เป็นทุกอย่างในโลกใบนี้ของเธอ
มันไม่ใช่แค่การเสียสามีที่รักไป หากแต่เหตุการณ์นี้ทำให้ณดาได้รู้ว่า เธอได้สูญเสียหัวใจ สูญเสียความเชื่อมั่น ความไว้ใจ ความเชื่อใจไปหมดแล้ว
ไม่เหลืออีกแล้วพลังความศรัทธาในรัก
“ฉันอยากได้ทนาย”
บทที่ 8 ล้ำเส้น
หลังจากเสร็จธุระที่บ้านกับรฐาแล้ว ณดาก็ตรงไปยังโรงเรียนลูกทันที ขึ้นรถไฟฟ้ากลับมายังสถานที่ที่จอดรถยนต์ไว้ แต่พอลงจากรถไฟฟ้าก็พบว่าเวลานี้ฝนตกรถติด
“ติดอะไรนักหนา” ณดามองเวลาบนจอมอนิเตอร์ของรถยนต์ เส้นทางการจราจรขึ้นสีแดงเป็นทางยาว ณดารีบยกโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาคุณครูของลูกสาวทันที
“ครูฝนคะ วันนี้แม่ไปรับญารินช้าหน่อยนะคะ”
“อ๋อ...คุณพ่อมารับน้องไปตั้งแต่หลังเที่ยงแล้วนะคะ”
“อะไรนะคะ!!!” ณดาตัวชาวาบ ปัญญ์มารับลูกโดยที่ไม่บอกเธอ โดยที่ไม่รอคำตอบณดาโทรหาสามีทันที อีกฝ่ายไม่รับสาย
“ไอ้บ้าเอ๊ย!” เป็นครั้งแรกที่เธอด่าปัญญ์ออกมาอย่างเหลืออด เขามารับลูกโดยที่ไม่บอกเธอ ณดามองสัญญาณไฟแดงตรงหน้าเพียงแค่แยกข้างหน้าก็จะถึงทางแยกเข้าหมู่บ้าน
เธอรีบกดดูตำแหน่งของลูก นั่นยิ่งทำให้ณดาโมโหยิ่งกว่าเดิมเมื่อสัญญาณจีพีเอสถูกปิด นี่เขาบ้าไปแล้วหรือไง จีพีเอสเป็นเรื่องความปลอดภัยของลูกนะ
เธอตัดสินใจต่อสายหาปัญญ์อีกครั้งและเขาก็ไม่รับเช่นเคย
ณดา : รับโทรศัพท์เดี๋ยวนี้ ลูกอยู่ไหน
เธอส่งข้อความหาอีกฝ่าย แต่ปัญญ์ยังปั่นประสาทเธอได้อีกเมื่อเขาไม่อ่านข้อความ รถข้างหน้ายังติดยาวเธอตัดสินใจต่อสายไปที่แม่บ้านคนเก่าแก่ของบริษัท
“สวัสดีค่ะป้าอ้อย”
‘คุณณดาว่ายังไงคะ’
“เอ่อ คุณปัญญ์อยู่ที่บริษัทไหมคะ ณดาติดต่อคุณปัญญ์ไม่ได้เลยค่ะ” ความร้อนแล่นทั่วใบหน้าของเธอด้วยความอาย อับอายที่ต้องเป็นภรรยาที่ตามหาสามีกับคนอื่น นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน ยิ่งคิดยิ่งแค้นผู้ชายที่เคยมองว่าดีนักดีหนากลายเป็นไอ้ชั่ว ไอ้เหี้ยไปได้อย่างไรกัน
Dernier chapitre
ตื่นขึ้นมาอีกทีเมียขอหย่า ตอนพิเศษ ( จบ )
“ต้องบอกว่าน่าเกลียดค่ะ น้องญาริน” ป้าอ้อมเอ่ยแย้ง“น้องน่ารัก ทำไมต้องบอกว่าน่าเกลียดคะ” พี่สาวไม่เข้าใจ น้องเธอน่ารักขนาดนี้ทำไมป้าอ้อมถึงได้บอกว่าน้องน่าเกลียด“คนโบราณว่าถ้าบอกว่าน่ารักจะมีคนมาขโมยน้องค่ะ”“ใครมาขโมยน้อง พ่อจ๋าแจ้งตำรวจเร็วจะมีคนมาขโมยน้อง” ญารินดาพูดเสียงดังด้วยความตกใจกลัวว่าจะมีใครมาขโมยน้อง เด็กหญิงมองซ้ายมองขวาอย่างระแวดระวัง“ไม่มีใครมาขโมยน้องหรอกครับ” ปัญญ์ลูบผมลูกสาว ยิ้มกับความหวงน้อง“จริงเหรอคะป้าอ้อม”“จ้าไม่มีค่ะ คุณหนูปุญญ์น่าชังจังเลย” ว่าแล้วแม่บ้านที่ช่วยเลี้ยงญารินดาก็ใช้มือเขี่ยข้างแก้มของคุณหนูคนใหม่เล่นเด็กอ้วนที่เพิ่งเกิดทำปากจิ๊บจั๊บจากนั้นก็ร้องโวยวายคงเพราะหิวนม ปัญญ์อุ้มลูกชายมาหาเมียให้เธอพาเจ้าลูกชายเข้าเต้าเขามองภาพนี้ด้วยความอิ่มเอมใจ ชาติที่แล้วเขาไม่มีโอกาสได้อุ้มลูกตั้งแต่ตลอด ไม่มีโอกาสเห็นลูกดูดนมจากเต้าเช่นนี้ ชาตินี้เขาได้เห็นมันแล้ว คุณงามความดีที่เขาได้เป็นหนึ่งในการปกป้องแผ่นดินคงส่งผลให้เขาได้สมหวังเช่นนี้สามวันต่อมาเด็กชายปุญญ์ก็ได้กลับบ้าน กิจวัตรประจำวันของผู้เป็นพ่อทุกวันนี้หลังจากส่งลูกสาวไปโรงเรียนก็จะรีบกลับบ้านม
ตื่นขึ้นมาอีกทีเมียขอหย่า บทที่ 70
พวกเขาให้เงินเธอมากมายแต่เงินพวกนั้นพิมมาดากลับหมดไปกับยาเสพติดและการพนัน ชีวิตเธอถลำลึกไปเรื่อย ๆ สิ่งเดียวที่ยังหล่อเลี้ยงหัวใจอันด้านชาของเธอคือความเกลียดชังเธอเกลียดปัญญ์ที่ทำให้เธอเป็นอย่างนี้ เกลียดที่เขาเคยให้ความหวังและพังมันด้วยมือเขาเองเกลียดณดาถ้าไม่มีมัน ชีวิตเธอคงไม่ตกต่ำเช่นนี้ เกลียดเสี่ยตั้มที่เขาพาเธอไปเป็นเมียน้อยในบ้าน ให้เมียหลวงกดขี่ข่มเหงเธอราวกับทาส อีแก่นั่นมันใช้ให้เธอทำงานลงบัญชีค่าเช่า เก็บเงินที่แผงตลาด ให้แม่ค้าพวกนั้นตราหน้าเธอว่าเป็นเมียน้อยเกลียดขจรที่มันพาเธอมาแผ่นดินนี้ เกลียดที่มันมีชีวิตที่ดีกว่าเธอ เกลียดไอ้จีนเทาที่มันสอนให้เธอเสพยา สอนให้เธอขาดผู้ชายไม่ได้เพราะยาที่มันให้เธอกินทุกครั้งก่อนจะรับงานเกลียดโลกใบนี้ที่ไม่เคยยุติธรรมสำหรับเธอเลยพิมมาดาจะรู้หรือไม่ว่าในขณะที่เธอรับกรรมอยู่บนโลกใบนี้ ในนรกวิญญาณของคำปันเองก็รับโทษอยู่เช่นเดียวกัน กระทะทองแดงกับต้นงิ้วที่ใครต่อใครพูดเล่นว่าหนามมันคงเตียนหมดแล้วเพราะคนปีนเยอะ หากแต่ในนรกจริง ๆ นั้นหนามของมันยังคงแหลมคมและสร้างความเจ็บปวดให้ทุกดวงวิญญาณที่ทำผิดบาปเช่นที่เคยเป็นมาทั้งพิมมาดาและคำปันได้
ตื่นขึ้นมาอีกทีเมียขอหย่า บทที่ 69
บทที่ 40 หากเรื่องให้กูจนได้“อะไรนะ!!” เสียงตวัดของเสี่ยตั้มดังลั่นห้องเมื่อได้ยินว่าลูกน้องเขาโดนจับ“ไอ้ไผ่กับไอ้ศรโดนจับครับนาย” ไอ้บอยลูกน้องคนสนิทของเสี่ยตั้มวิ่งกระหืดกระหอบมาบอกข่าวร้ายกับผู้เป็นนาย เมื่อไอ้สองตัวที่โดนจับโทรมาบอก“มันโดนจับเรื่องห่าอะไรวะ” ถึงจะเป็นนักเลงแต่คนอย่างเสี่ยตั้มก็ไม่ทำเรื่องผิดกฎหมาย ค้ายา เว็บพนันหรือแม้แต่ทำร้ายใครเขาไม่เคยทำ“พยายามฆ่าครับ” คำบอกเล่าของลูกน้องนั่นยิ่งทำให้เสี่ยตั้มขมวดคิ้วยิ่งกว่าเดิม เขาไม่เคยสั่งให้ลูกน้องไปฆ่าใคร“มันจะฆ่าใคร” เสี่ยตั้มถามอย่างสงสัย เขาเลี้ยงคนไว้ไม่ได้สอนให้ไปฆ่าแกงใคร ทำไมไอ้สองคนนั่นมันถึงได้กล้า“ชู้ของคุณพิมครับ” คำพูดนั้นทำให้เสี่ยตั้มยิ่งขมวดคิ้ว ชู้ของพิมมาดาคือใคร“เอ่อ จะเรียกว่าเมียของชู้เธอถึงจะถูกครับ ไอ้พวกนั้นรับสารภาพว่าคุณพิมจ้างยิงเมียหลวงของชู้เก่าครับ” นั่นยิ่งทำให้หัวของเสี่ยตั้มปวดตุบ ๆ“กูก็บอกมึงแล้ว ว่าแม่นั่นหูตามันแพรวพราว ไว้ใจไม่ได้ คนใจคด” เสียงของคนที่นอนให้เสี่ยตั้มนวดพูดขึ้น ไม่ใช่ใครที่ไหนที่เสี่ยตั้มนวดให้ก็คือเมียตีทะเบียนของเขาเอง เป็นเมียที่อยู่กินกันมาหลายปีตั้งแต่ทั้งส
ตื่นขึ้นมาอีกทีเมียขอหย่า บทที่ 68
จนกระทั่งได้ยินเสียงรฐานั่นแหละ ทั้งปัญญ์และณดาจึงรู้ว่าที่แท้ภิชย์ก็มารอรฐา“พี่ภิชย์จะจริงใจกับรฐาไหมเนี่ย ถ้าหลอกเพื่อนณดานะ โดนดีแน่”“โอ๊ย ตีมือพี่ทำไม”“อย่าล้วงสิคะ” จับบีบเคล้นเธอไม่ว่า แต่นี่ปัญญ์เริ่มล้วงเข้าข้างในแล้วไม่ให้เธอตีได้อย่างไร ก่อนหน้านี้ก็ทำได้ไม่แปลกหรอกแต่ตอนนี้ฝนกำลังจะตกฟ้าแลบ เกิดฟ้าผ่าขึ้นมาจะทำอย่างไร บัดสี“ก็มันอยาก”“พี่เพิ่งเสร็จเองนะคะ” ณดาเอ่ยแย้ง“พี่กลัว” เขากอดเธอแน่นขึ้น“กลัวอะไรคะ”“กลัวตาย กลัวเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน เรารู้วันเกิดก็จริงแต่เราไม่รู้วันตายเลย พี่อยากใช้ทุกวินาทีให้คุ้มค่ากับเธอ”“พี่ปัญญ์ อื้อ” ณดาอยากจะก่นด่าตัวเองที่หลงเพ้อกับคำหวาน รู้ตัวอีกทีไม่ใช่มือที่ล้วงร่องเธอหากแต่เป็นท่อนความใหญ่ยาวที่เสียบเข้ามาจนสุดทาง“พี่อยากอยู่ในตัวเธออย่างนี้ทุก ๆ วันเช้าค่ำ” เสียงปัญญ์แหบพร่าด้วยความต้องการ ส่วนคนที่เวลานี้ผัวรักผัวหลงอย่างหนักก็ทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากนอนหงายอยู่บนตัวเขาไม่กล้าครางเสียงดังด้วยกลัวว่าคนที่เดินเล่นริมทะเลจะได้ยินณดาคงกังวลเกินไปเพราะสองหนุ่มสาวที่เดินเล่นริมทะเลเดินเลยไปไกลในจุดที่ลับตาคนและกำลังจูบกันอย่างดูดดื
ตื่นขึ้นมาอีกทีเมียขอหย่า บทที่ 67
“กำลังใจยังไงคุณ” รฐาเอ่ยถามเธอเผลอยื่นหน้าเข้าไปใกล้ กำลังจะถามและยังไม่ทันได้ทำอะไร ร่างของรฐาก็โดนแรงกระโจนจากด้านหลังทำให้ร่างของรฐาโผเข้าหาภิชย์ ทั้งคู่จมไปในน้ำด้วยกันโดยมีเสียงของเด็กหญิงตัวน้อยหัวเราะเอิ๊กอ๊ากที่ได้แกล้งลุงกับป้าใต้น้ำที่ทุกคนเห็นไม่ชัดเพียงเสี้ยววินาที ภิชย์ใช้มือประคองใบหน้างามและใช้ปากเขาแนบกับปากเธอ แม้ไม่มีการรุกล้ำมากกว่านั้นรฐาก็ทั้งตกใจและเขินอายจนต้องรีบขึ้นจากน้ำจะด่าเขาก็ไม่ได้เดี๋ยวหลานได้ยิน ได้แต่คาดโทษเขาทางสายตา“เดี๋ยวโดน” เธอว่าเสียงเบา ทนายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะตอบออกไป“อยากโดนจะแย่”หลังจากพาเด็กหญิงญารินดาที่เล่นน้ำจนหนำใจขึ้นไปนอนห้องข้างบนปัญญ์เล่านิทานเพียงครึ่งเรื่องลูกสาวตัวน้อยก็หลับไม่รู้เรื่อง เขาจึงเดินลงมายังชั้นล่างที่ทั้งสามนั่งจิบไวน์แดงกันก่อนเข้านอน“อาจารย์ตำรวจได้ตัวคนร้ายแล้วนะครับ” ทันทีที่ปัญญ์ลงบันไดมาภิชย์ก็รีบรายงานเรื่องที่ตำรวจเจ้าของคดีเพิ่งโทรมาแจ้งเมื่อไม่กี่นาทีก่อน“ใคร”“มันเป็นคนของเสี่ยตั้ม ได้ยินว่าเป็นเจ้าของตลาดแถวลาดกระบังครับ” คำบอกเล่าของภิชย์ยิ่งทำให้ปัญญ์ขมวดคิ้ว เขาแน่ใจว่าไม่เคยรู้จักไอ้เสี่ย
ตื่นขึ้นมาอีกทีเมียขอหย่า บทที่ 66
“ไม่ดีกว่าครับ เดี๋ยวผมชวนคุณรฐากลับด้วยดีกว่า” ภิชย์รีบปฏิเสธที่จะอยู่ต่อให้เขากลับเลยก็ดี ปล่อยให้ทั้งสองได้สวีตกัน ส่วนเขาจะได้ชวนสาวแวะค้างพัทยาสักคืนเมื่อทั้งสามกลับมายังห้องนั่งเล่นก็เห็นว่าทั้งรฐากับญารินดากำลังเล่นถักเปียให้กันอยู่โดยที่ผู้เป็นคุณป้านั่งให้หลานถักเปียทั้งที่ยังทำไม่เป็น ผมทั้งหัวจึงยุ่งจนดูไม่ได้“แม่จ๋า พี่รฐาสวยไหมคะ”“หืม ทำไมเรียกป้าฐาว่าอย่างงั้นละลูก”“ก็ป้าบอกว่าถ้าเรียกพี่จะให้เล่นผม” เด็กหญิงตัวจ้อยยิ้มแฉ่งตอบ ส่วนคนเป็นป้าแต่อยากให้เรียกพี่ก็หลิ่วตาให้เพื่อนรัก“รฐาค้างที่นี่ไหม” คำถามของณดาทำให้เพื่อนมองเลยเพื่อนไปยังคนหลังสุดที่กำลังส่ายหัวให้เธอปฏิเสธ“ไม่ละแก ฉันว่าจะกลับเลย พรุ่งนี้มีนัดกับโชมันน่ะ” เอาเพื่อนอีกคนมาอ้างนี่แหละง่ายสุด “แง ไม่ให้ป้าฐากลับ” เด็กหญิงญารินดากระโดดกอดคอผู้เป็นป้าไว้แน่นไม่ยอมให้กลับ สายตาของทนายหนุ่มใหญ่กับป้าฐาสบกันทันที เมื่อรู้ว่าความยุ่งยากกำลังจะตามมา“งั้นก็ค้างที่นี่กันสักคืนดีไหม ไหน ๆ บ้านนี้ก็มีห้องตั้งเยอะ” เมื่อลูกสาวร้องไห้ ปัญญ์ผู้ตามใจลูกสาวจึงหันไปทางภิชย์เพื่อขอความช่วยเหลือภิชย์ถอนหายใจสุดท้ายก็ยอ
Vous vous intéresseriez aussi à
นางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.8K Vuesเรื่องสั้นอีโรติก LOVE
C102.7K Vuesเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.3K Vuesสตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M VuesCERBERUS พันธนาการรักแห่งยมโลก
ศรีอักษรรินทร์86 Vuesทริปสวาท The Lustful Journey
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko89 Vuesไม่ได้อยากเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งของท่านประธานาธิบดีสักหน่อย!
หนูแดงตัวน้อย51 Vuesคืนนี้ไร้ไออุ่น
อันเสี่ยวตี๋437 Vues
