แชร์

4

ผู้เขียน: ณิการ์
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-23 16:14:33

“ตอแหล!”

“เนียนขอโทษค่ะคุณดิน” สาวใช้เดินผ่านมาได้ยินเสียงสบถของเจ้านายเลยรีบเอ่ยขอโทษเมื่อคิดว่าตัวเองเผลอทำให้เจ้านายไม่พอใจ

“ผมไม่ได้ว่าคุณเนียน ผมว่าผู้หญิงมารยาทตอแหลคนนั้นต่างหาก” เขาพูดกำมือแน่นและส่งสายตาเข้าไปในห้องรับประทานอาหาร เนียนมองตามสายตาอำมหิตแล้วก็รู้สึกเสียวสันหลังแทนนายหญิงของตนทันที และก็ไม่เข้าใจทำไมเจ้านายถึงไม่ชอบคุณเตยหอม ทั้งๆ ที่เธอออกจะน่ารักและสวย

“ไปไหนก็ไปเถอะ”

เขาเอ่ยปากไล่สาวใช้ ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปจากตรงนี้เหมือนกัน เพราะยิ่งอยู่ตรงนี้และเห็นภาพทุกคนเอ็นดูเตยหอมเขายิ่งโกรธ โกรธจนอยากเดินไปกระชากลากเธอโยนออกไปจากบ้านของเขา เขาเกลียดหล่อน ไม่อยากหายใจร่วมกันในสภาพอากาศที่ใกล้กันแบบนี้เลย

“ให้ตายสิ!”

ส่วนเนียนได้แต่ยกมือเกาหัวตัวเองแล้วมองตามหลังเจ้านายและมองสลับไปยังในห้องรับประทานอาหารอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะเดินไปทำงานของตัวเองบ้าง

หลังจากมื้อเช้ามณีกับแดนก็นั่งรอลูกสะใภ้ช่วยสาวใช้เก็บโต๊ะอาหารที่ห้องนั่งเล่น ส่วนลมนั้นกลับบ้านไปเรียบร้อยแล้ว และตอนนี้เตยหอมก็ช่วยสาวใช้เสร็จแล้วเดินเข้ามานั่งโซฟาตัวเล็กตรงข้ามนางและสามีด้วยท่าทางสงบเรียบร้อยน่าเอ็นดู

“หนูเตยหอมยังไม่ได้เป็นเมียเจ้าดินใช่ไหม” แดนถามคำถามตรงๆ อย่างไม่รีรอ

“ค่ะ” เตยหอมตอบพลางก้มหน้าอาย

“หนูต้องรีบแล้วนะลูก แม่กับพ่ออยากอุ้มหลาน หนูทำยังไงก็ได้ให้เจ้าดินแตะต้องหนูและหลงหนู” มณีเอ่ยขึ้นบ้างอย่างจริงจัง พร้อมกับเปิดกระเป๋าสะพายของตนเพื่อหยิบซองยาบางอย่างออกมาแล้วส่งยื่นให้เตยหอม

“อะไรคะ” เธอเลิกคิ้วถามอย่างสงสัย

“ยาปลุกเซ็กส์น่ะ หนูใส่ในน้ำให้เจ้าดินกินนะลูก ถ้าหนูไม่ทำแบบนี้ให้ตายลูกชายแม่ก็ไม่แตะต้องหนู และก็ยากที่จะท้องได้” มณีไม่อยากใช้ยากับลูกชายของตัวเองหรอก แต่ดูท่าแล้วดินไม่มีทางมองเตยหอมแน่นอน แม้จะสวยน่ารักแค่ไหน หากได้ลั่นวาจาแล้วไม่มีทางจะแตะต้องหรือสนใจหญิงสาวแน่นอน

“หนูรับไปเถอะลูก พ่อกับแม่ไม่ได้อยากเร่งรัดหนู แต่ถ้าไม่ใช้มัน หนูไม่มีทางทำตามข้อตกลงสำเร็จได้ เจ้าดินมันดื้อและมันหัวแข็งกว่าที่หนูเห็นอีกนะเตยหอม” แดนพูดพร้อมกับพยักหน้าให้เตยหอมรับซองยาในมือภรรยาของตนเองไป

เตยหอมรับยามากำไว้ในมือพร้อมกับมองหน้าท่านทั้งสอง ก่อนจะเอ่ยขึ้นบ้าง

“หนูขอใช้วิธีของหนูก่อนนะคะ ถ้าไม่ได้จริงๆ หนูถึงจะใช้ยานี้ค่ะ” เธอบอกท่านทั้งสอง เพราะไม่อยากใช้ยากับชายหนุ่ม

“เอาแบบนั้นก็ได้ แต่อย่าลืมนะลูกว่าหนูมีเวลาแค่หนึ่งปีที่จะทำให้เจ้าดินรักและทำให้หนูท้อง ถ้าหนึ่งปีหนูทำไม่ได้ หนูคงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น” มณียกเรื่องข้อตกลงขึ้นมาขู่บังคับ ทั้งที่จริงๆ ไม่อยากพูดถึงเรื่องข้อตกลง แต่เพื่อย้ำให้เตยหอมทำให้สำเร็จตามข้อตกลงเร็วๆ อีกอย่างนางได้แต่หวังว่าจะได้หญิงสาวเป็นลูกสะใภ้จริงๆ ไม่ใช่ลูกสะใภ้แบบมีเงื่อนไข

“หนูเตยหอมไปทำตามวิธีของหนูเถอะ พ่อกับแม่จะกลับบ้านใหญ่แล้ว บ้านหลังนี้เป็นบ้านของเจ้าดิน เป็นบ้านที่หนูมีสิทธิ์เสียงเท่าเทียมกับเขา เพราะหนูแต่งงานมาเป็นเมียของเจ้าดิน อย่าถือสาคำพูดชั่วๆ ของลูกชายพ่อเลยนะ เจ้าดินยังโกรธพ่อกับแม่เรื่องบังคับให้แต่งงานกับหนูอยู่ อีกอย่างคนดีและน่ารักอย่างเตยหอม พ่อกับแม่เชื่อว่าสักวันจะเอาชนะใจคนเย็นชาอย่างเจ้าดินได้”

แดนเอ่ยให้กำลังใจและเชื่อในตัวลูกสะใภ้ว่าทำได้แน่นอน ดินต้องหลงรักเด็กสาวแน่นอน เตยหอมเป็นผู้หญิงที่มีอะไรให้เขาและภรรยาแปลกใจหลายเรื่อง ตั้งแต่เจอกันครั้งแรกแล้ว ไม่อยากเชื่อว่าเตยหอมจะยอมทำตามข้อตกลงเพื่อช่วยพ่อกับแม่และครอบครัวของตัวเอง เด็กกตัญญูแบบหญิงสาวต้องได้ดีแน่นอน

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ถึงชั่วก็ผัวเธอ   12

    เช้าวันใหม่ทุกคนพร้อมหน้าพร้อมตากันที่ห้องรับประทานอาหาร เป็นครั้งแรกที่บ้านหลังนี้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันสามีภรรยา น้องชายเจ้าของบ้าน จะว่าไป บ้านหลังใหญ่หลังนี้แตกหักกันไปตั้งแต่ว่องไวบอกกับคล่องแคล่วว่าจะแต่งงานกับมรุลี พอแต่งงาน สามีภรรยาก็แตกกันไปคนละทาง แต่วันนี้ทุกคนก็มานั่งพร้อมหน้าพร้อมตากันในห้องรับประทานอาหาร ทำให้ป้าสมจิตแม่บ้านเก่าแก่และสาวใช้ต่างแปลกใจและไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง“น้องคล่องกลับมาอยู่บ้านเรานะ” ว่องไวบอกน้องชาย วันนี้อย่างน้อยก็มีเรื่องดี ๆ ตื่นมาเจอน้องชายร่วมโต๊ะทานข้าวเช้าด้วย ก่อนจะหันไปมองภรรยาของตน แล้วหันกลับมาสนใจอาหารตรงหน้า“ครับ น้องจะกลับมาค้างบ้านเรา วันนี้พี่ว่องดูเพลีย ๆ นะครับ” คล่องแคล่วถามพี่ชายด้วยความเป็นห่วง ดูตาที่คล้ำโบ๋ของพี่มันบอกชัดเจนว่าเมื่อคืนพี่ชายของเขานอนไม่หลับ“นิดหน่อยน่ะ รีบทานกันเถอะ ป้าสมจิตตักข้าวเลยครับ” ทุกคนบนโต๊ะไม่คิดจะทักทายหนึ่งสาวร่วมโต๊ะแม้แต่น้อย ทำให้ป้าสมจิตและสาวใช้รีบทำงานหน้าที่ของตนแล้วถอยออกไปจากห้องรับประทานอาหาร เพราะบรรยากาศมันดูตึงเครียดยังไงก็ไม่รู้มรุลีรู้สึกน้อยใจเมื่อถูกมองข้าม ถูกมองเป็นส่วนเ

  • ถึงชั่วก็ผัวเธอ   11

    “ก็ได้ค่ะ รุลีไปส่งนะคะ” เธอพูดพร้อมกับแกะมือหนาที่โอบกอดไหล่ของเธอออก แต่ยังไม่ทันได้ลุกขึ้นก็มีเสียงห้าวดังขึ้น“เชิญครับคุณหนึ่ง ผมขอตัวภรรยาผมไว้คงไม่เป็นไรนะครับ เดินออกไปทางเดิมคงไม่ทำให้คุณหลงทางหรอก”อีกมุมหนึ่งของห้องนั่งเล่น คล่องแคล่วแอบมองการสนทนาของพี่ชายกับภรรยาและแขกของมรุลีตลอด ตอนแรกเขาตั้งใจจะเดินเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย แต่ด้วยความอยากรู้ว่าพี่ชายจะจัดการกับเรื่องนี้ยังไงเลยยืนแอบดูและแอบฟังอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลเท่าไรนัก คล่องแคล่วยิ้มขันเมื่อเห็นการกระทำและการแสดงออกของพี่ชาย เขาเพิ่งเคยเห็นพี่ชายในมุมแบบนี้“ครับ เจอกันพรุ่งนี้นะครับรุลี” ก่อนจะเดินออกไป นับหนึ่งไม่ลืมพูดลามรุลี ส่วนมรุลีทำได้แค่ยิ้มตอบรับ เพราะต้องเจอกันอยู่แล้วเพราะทำงานที่เดียวกัน เมื่อลับร่างของนับหนึ่ง เธอก็หันมาตำหนิสามีทันที“พี่ว่องทำบ้าอะไรคะนี่” เธอขยับตัวถอยห่างจากคนตัวโตที่นั่งเบียดด้วยสีหน้ารังเกียจอีกฝ่าย ปากน้อยเบะเล็กน้อยทำหน้าเบื่อหน่ายว่องไวเต็มกลืนว่องไวแทบจะลุกขึ้นเดินหนีเมื่อเห็นสายตาชิงชังรังเกียจเขาส่งมาจากทางคนที่เขารักสุดหัวใจ แต่ก็ต้องฝืนทำเป็นไม่สนใจตอบกลับไป“ทำไมพี่จะทำไม่ได

  • ถึงชั่วก็ผัวเธอ   10

    “เธอทำทุกอย่างเพื่อหลอกให้พี่รัก และมันก็สำเร็จ พี่รักรุลี รักจริง ๆ แต่เธอไม่ได้รักพี่ เธอแค่แสดงว่ารักพี่เฉย ๆ”มันคือความจริงที่เจ็บชาไปถึงขั้วหัวใจ เมื่อหญิงที่ทำให้เขารักและทำให้เขาทรยศหักหลังน้องชายกลับเป็นคนบดขยี้หัวใจเขาด้วยน้ำมือของหล่อนเอง แต่ทำไมเขาถึงยังรักหล่อน พยายามจะทำทุกอย่างเพื่อให้มรุลีรักเขาจริง ๆ และทำให้ความอาฆาตแค้นของหล่อนจางหายไปจากใจ แต่เขายังไม่รู้ว่าเพราะอะไรมรุลีถึงแค้นเขาได้ถึงเพียงนี้คล่องแคล่วไม่เข้าใจในสิ่งที่พี่ชายพูด มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน มรุลีรักพี่ชายเขาเขามองออก มันจะเป็นแค่การแสดงได้ยังไง มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ ๆ ระหว่างสองคนนี้“มันจะเป็นไปได้ยังไงครับพี่ รุลีรักพี่ ผมดูออกว่าเธอรักพี่”“ไม่ใช่หรอก เธอทำทุกอย่างเพื่อจะแก้แค้นพี่ต่างหาก” เขาแย้งคำพูดน้องชาย แล้วปากระป๋องเบียร์ในมือทิ้งลงพื้น แล้วหยิบบรั่นดีที่ซื้อมาด้วยออกมาเปิดขวดกระดกขึ้นดื่ม“พะ...พอก่อนพี่ว่อง ดื่มแบบนั้นเมาตายกันพอดี” เขาแย่งขวดบรั่นดีจากมือพี่ชายมาถือเก็บไว้“ให้พี่ดื่มจนตาย รุลีก็ไม่สนใจพี่หรอก” เขาพยายามแย่งขวดบรั่นดีคืน แต่คล่องแคล่วจับไว้แน่น“พี่รู้ไหมว่าใครต่อใครก็

  • ถึงชั่วก็ผัวเธอ   9

    “ขอบคุณครับ สบายดีนะครับ ว่าแต่ไม่เจ็บตรงไหนนะครับวันนั้น” คล่องแคล่วรับเมนูมาพร้อมเอ่ยถามพนักงานสาว เมื่อเขาจำเธอได้ว่าเธอเป็นคนที่ตัดหน้ารถเขาและพาเขาไปส่งโรงพยาบาล“สบายดีค่ะ แล้วคุณเป็นยังไงบ้างคะ” ขวัญฟ้าดีใจที่เขาจำหล่อนได้“ผมแข็งแรงดีไม่เป็นอะไรหรอกครับ ว่าแต่คุณทำงานที่นี่นานรึยังครับ”ไม่รู้อะไรทำให้คล่องแคล่วเริ่มถามพนักงานสาวและอยากรู้เรื่องของเธอ ภาพใบหน้าของหล่อนติดตาเขาทุกครั้งเวลาหลับตานอน ภาพในวันที่หล่อนเคาะกระจกเรียกเขา มันยังก้องอยู่ในหู เหมือนกับว่าเธอเป็นห่วงเขาจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่คนที่เขาจะคิดถึงและนึกถึงควรจะเป็นมรุลี คนที่ทำให้ต้องตกอยู่ในสภาพแบบนั้นคล่องแคล่วสะบัดหัวไล่ความคิดของตัวเองออกไป ก่อนจะมองเมนูอาหารในมือที่รับมาเพื่อสั่ง เขาสั่งสเต็กเนื้อจานเดียวก่อนจะส่งเมนูให้เธอ“รอสักครู่นะคะคุณลูกค้า”“ครับผม ว่าแต่...” คล่องแคล่วหยุดชะงักเมื่อไม่รู้ว่าควรจะถามเธอไหม“รับอะไรเพิ่มอีกรึเปล่าคะ”“คุณชื่ออะไรครับ” ในที่สุดเขาก็เลือกถามชื่อเธอออกไป“ขวัญฟ้าค่ะ เรียกฟ้าก็ได้ค่ะ” เธอบอกเขาพลางแตะป้ายชื่อที่อกซ้ายของตนให้เขาดูว่าเธอมีชื่อติดอยู่ที่เสื้อพนักงาน“ครับคุณฟ

  • ถึงชั่วก็ผัวเธอ   8

    หลังจากอุบัติเหตุของคล่องแคล่ว ว่องไวก็คิดทบทวนตัวเอง แต่พอมองไปยังหญิงที่เข้ามาครอบครองหัวใจตัวเองจึงทำให้เกิดงานแต่งงานในครั้งนี้ หลังจากคล่องแคล่วออกจากโรงพยาบาลได้สองอาทิตย์ งานแต่งานจัดเรียบง่าย มีแค่แขกของเขา ส่วนแขกของเจ้าสาวไม่มี แม้แต่เพื่อนของเธอ เธอก็ยังไม่ชวน ว่องไวมองหาน้องชายตั้งแต่งานเริ่มจนตอนเขาและมรุลีถูกส่งตัวเข้าห้องหอก็ยังไม่เห็นเงาของน้องชาย แอบหวังว่าคล่องแคล่วจะโผล่มาตอนตักบาตรทำบุญเช้า แต่ก็ไม่มา หวังว่าจะมาตอนที่เจ้าหน้าที่มาจดทะเบียนสมรสของเขาและมรุลีแต่ก็ไม่มา จนตอนนี้สามทุ่มกว่า เขานั่งบนเตียง รอเจ้าสาวเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด คิดว่าระหว่างรอคล่องแคล่วจะมาเคาะห้อง แต่ก็ยังเงียบ จนตอนนี้เจ้าสาวออกมาจากห้องน้ำ แทนที่จะเป็นชุดนอน แต่กลับเป็นชุดเหมือนว่าเธอกำลังจะออกไปข้างนอกในคืนเข้าหออย่างไรอย่างนั้น และไม่ปล่อยให้ความสงสัยอยู่นาน เขาจึงถามเสียงนุ่ม“รุลีจะไปไหนครับ” เห็นสาวเจ้าสาวของตัวเองถอดชุดไทยทิ้งมาเป็นชุดเดรสยาวรัดรูปผูกคอสีดำเว้าหลังถึงเอวเล็กคอด“ไปเที่ยวยังไงคะ” หล่อนตอบเสียงเย็นชาไร้ความรู้สึก จนคนฟังสัมผัสได้ถึงความเยือกเย็นในประโยคบอกเล่าของภรรยา

  • ถึงชั่วก็ผัวเธอ   7

    ตลอดเวลาเกือบเดือนที่ต้องนอนร่วมเตียงเดียวกับเตยหอมทำให้เขาทรมานและอดทนมากเหลือเกิน ทรมานกับความโกรธและเนื้อตัวของหล่อนเบียดแนบกับเขา ส่วนนุ่มนิ่มของร่างก็แนบถูไปกับเนื้อตัวของเขา และที่สำคัญหล่อนทำให้เขาขาดความเป็นส่วนตัวมากขึ้นทุกวัน และเช้านี้ก็เป็นเหมือนทุกวันที่ตื่นมามีหญิงสาวนอนเกยทับอยู่บนตัวของเขา“ยัยบ้าเอ๊ย!” ตื่นมาเจอกับภาพแบบนี้ทุกๆ วันเหมือนจะชิน แต่ดินไม่เคยชินสักครั้ง เขาผลักเตยหอมออกจากตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปอาบน้ำ ส่วนเตยหอมก็ขยับพลิกตัวนอนต่อไม่สนใจว่าอีกคนจะรังเกียจตัวเองแค่ไหน“คนเลว! คุณใจร้ายกับฉันมากเกินไปแล้วนะคุณดิน” เธอว่าเขาเมื่อนอนต่อไม่ได้แล้ว เพราะทุกๆ วันเธอต้องเจอภาพของเขากับหลินและทั้งคู่ก็หายเข้าไปในกระท่อมด้วยกันทุกวัน กับคนอื่นเขาแสนดี อ่อนโยน สุภาพ แต่กับเธอ เขาปฏิบัติตัวแตกต่างกับทุกคน“คนอย่างเตยหอมไม่มีทางยอมแพ้หรอก รังเกียจกันนักใช่ไหม ได้! ยิ่งรังเกียจฉันมากเท่าไหร่ ฉันยิ่งจะอยู

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status