ถูกบีบจนจนมุม! คุณป้าสะใภ้กับสาวใช้สุดสวย

ถูกบีบจนจนมุม! คุณป้าสะใภ้กับสาวใช้สุดสวย

Por:  เอ็มอาร์ดี_บีบีEm andamento
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
Classificações insuficientes
30Capítulos
494visualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

(เรื่องสำหรับผู้ใหญ่ 21+ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน!) อนุมานเป็นนักศึกษาหนุ่มจากชนบทที่มาเรียนต่อที่จาการ์ตา และอาศัยอยู่ในบ้านของลุงกับป้าของเขา เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าตัวเองจะเข้าไปพัวพันกับการผจญภัยอันร้อนแรงภายในบ้านของลุง ซึ่งเริ่มต้นขึ้นจากการที่เขาเผลอไปแอบเห็นกิจกรรมบางอย่างในห้องนอนใหญ่โดยไม่ตั้งใจ จากเสียงครางในห้องนั้นเอง ความลับร้อนแรงของความสัมพันธ์ต้องห้ามที่อนุมานไม่เคยฝันถึงก็ค่อยๆ ถูกเปิดเผย และสุดท้ายเขากลับกลายเป็นตัวละครหลักในวังวนอันเร่าร้อนนี้เสียเอง.

Ver mais

Capítulo 1

บทที่ 1 เสียงครางในห้องนอนใหญ่

“Why has my husband grown so cold? Why doesn’t he even care about me anymore?”

Evelyn Stone stared blankly out the living room window as a light rain trickled down the glass. Her mind was in turmoil, her heart filled with questions. Julian used to come home with a smile and a warm hug. But now… even the familiar sound of his key turning in the door had vanished from her life.

Three years.

Three years of marriage she once believed was perfect—now reduced to a torturous riddle.

She sat at the edge of the sofa, a cup of untouched tea in her hands. Her fingers trembled as she reached for her phone. More than ten times she had tried to call her husband today. But as always—no answer.

“Is there another woman who’s made him forget about our marriage?” she whispered, her voice barely audible. Her eyes began to well up.

Dark thoughts haunted her. She tried to shake them off, but reality stung like salt in an open wound. Unanswered messages. Silent nights. These weren’t just coincidences.

Suddenly, the sound of the front door opening shattered the silence.

Evelyn jumped to her feet, her heart pounding.

“Julian!” she cried.

A tall man in a rain-drenched black coat stood motionless in the doorway. His face was cold. No smile. No longing. Just a lifeless stare that pierced her soul.

Evelyn rushed forward, wrapping her arms around his waist. “I missed you so much, Julian.”

But his body didn’t respond to her embrace. Within seconds, Julian pushed her away. Harshly. Without hesitation.

“I want a divorce, Evelyn,” he said flatly.

Thud.

It felt as though the earth split open beneath her feet.

“W-what?” Evelyn stepped back. Her breath caught in her throat. “Divorce? Why so suddenly? Just yesterday, you told me you loved me. That I was the only one who could make your heart truly happy.”

Julian stared at her with eyes void of emotion. The warmth from before was gone.

“I was wrong. You’re not the woman I want. I made a mistake marrying you. You’re not the one I’ve been searching for.”

“What do you mean?” Evelyn’s voice shook. “Why are you saying this?”

Julian turned and began walking toward the stairs. But before he could go further, he called out.

“Selena, come in!”

Evelyn spun around—and in that moment, a woman in a tight red dress sauntered into the room with a smug smile. Without shame, she clung to Julian’s arm like she belonged there.

“Baby… I’m freezing,” Selena purred seductively.

Julian smiled at her. “You’ll be warm soon enough.”

Crash!

The teacup slipped from Evelyn’s hand and shattered on the floor. But the pain in her chest was far sharper than any piece of broken porcelain.

“You… you have another woman?” Her voice was barely more than a breath.

Julian nodded. “Yes. She’s the woman I’ve been looking for. Her father is a man who’s helped me more than anyone else. I’ve been searching for her for years… and unfortunately, I married the wrong woman in the process.”

Selena laughed haughtily. “Honey, why are you being so cruel to her? Look—she’s trembling.”

Evelyn stepped forward, eyes locked on the woman before her. “You knew he was married, and you still walked into our home?”

Selena sneered. “Our home? Oh, sweetheart, don’t flatter yourself. This place doesn’t belong to you anymore.”

Julian added coldly, “Evelyn, I’ve already prepared the divorce papers. Just sign them. Don’t make this harder than it needs to be.”

Evelyn clenched her fists. “After everything… after I stood by you, helped you rise, supported you through your worst days… this is how you repay me?”

Julian said nothing. His expression remained blank.

Tears began to fall down Evelyn’s cheeks. But she refused to break—not in front of the two people who had shattered her dignity.

“You know something?” Evelyn’s voice was soft but sharp. “You might think you’ve won because you’ve found your ‘perfect woman.’ But one day, when you realize that love isn’t about status or inheritance… that day will be the worst day of your life.”

Julian turned to her with a sneer. “You’re being too dramatic.”

“And you’re a coward,” Evelyn snapped back.

Selena tugged on Julian’s arm. “Let’s go, darling. I’m bored. Let her cry by herself.”

Julian nodded. Without another word, he took Selena’s hand and walked out of the house—the home he once shared with Evelyn.

She stood frozen. The sound of their footsteps growing distant made her heart feel even emptier.

Evelyn stared at the closed door, then turned to the mirror in the living room. Her hair was a mess, her eyes swollen. But beneath all that pain… a fire slowly lit within her.

“I’ll make you both regret this.”

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
30 Capítulos
บทที่ 1 เสียงครางในห้องนอนใหญ่
“หมดแรงอีกแล้วเหรอคะ...?” เสียงผิดหวังของหญิงคนหนึ่งดังขึ้น หลังจากความต้องการของเธอยังไม่ถูกเติมเต็มอย่างที่หวังหญิงสาวคนนั้นลุกขึ้น แล้วหยิบชุดนอนสีดำของเธอมาสวมบนร่างอวบอิ่ม ด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจภาพตรงหน้าในยามนี้ทำให้สมองของ อนุมาน หลานชายที่มาอาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่และหรูหราแห่งนี้ แทบปั่นป่วนนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเหตุการณ์ส่วนตัวของผู้ใหญ่ต่อหน้าต่อตาอย่างชัดเจน ผ่านรูกุญแจห้องนอนใหญ่“ขอโทษนะ...” เสียงแหบพร่าของชายวัยกลางคนดังขึ้น ราวกับหมดหนทางกับสภาพของตัวเองที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอนุมาน ชายหนุ่มรูปร่างผอมแต่ว่องไว มีพื้นฐานวิชาศิลปะป้องกันตัวที่ฝึกมาตั้งแต่อยู่หมู่บ้าน ได้มาอาศัยอยู่ในบ้านหรูของลุง ภูมินทร์ และป้า อารียา ระหว่างเรียนมหาวิทยาลัยที่จาการ์ตาในฐานะเด็กบ้านนอก เขามักจะระวังตัวและวางตัวดีเสมอแต่เย็นวันนี้ เขากลับเผลอทำเรื่องที่ไม่ควรทำลงไปโดยไม่ตั้งใจการกระทำครั้งนี้ไม่ได้มีการวางแผนมาก่อนเลย เป็นเพียงความเผลอไผลชั่ววูบ และเขาก็ทำไปด้วยหัวใจเต้นแรง เพราะกลัวถูกจับได้เป็นที่สุดตอนแรก เย็นวันนั้น อนุมานเพิ่งกลับจากมหาวิทยาลัยห
Ler mais
บทที่ 2 เหยื่อล่อที่ชวนอึ้ง
ชั่วขณะหนึ่ง ลมหายใจของอนุมานเหมือนจะหยุดลง เขาสับสนจนไม่รู้ว่าควรพูดอะไร! เรื่องนี้มันเหนือการควบคุมของเขาจริง ๆเขายิ่งหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อจู่ ๆ ป้าอารียาก็แตะไหล่ไล่ไปถึงลำคอของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว การเคลื่อนไหวนั้นทำให้ลมหายใจของเขาเหมือนติดอยู่ที่คอการกระทำนั้นไม่ใช่การตบหรือทุบตี แต่กลับเป็นการลูบเบา ๆ!“เธอรู้ใช่ไหมว่าเมื่อกี้ป้าจะเอาแตงกวานั่นไปทำอะไร…?” เธอกระซิบ เสียงคล้ายลมหายใจแผ่ว ๆอนุมานตัวแข็งทื่อ นึกเสียใจที่แอบมอง “ซวยแล้วไง…ตายแน่เรา” เขาคิดในใจอย่างกระวนกระวายสุด ๆจู่ ๆ มือเรียวของป้าอารียาก็ลูบไล้เบา ๆ จากเอวของอนุมาน แล้วเลื่อนลงไปที่ต้นขาของเขา จากนั้นก็…หมับ!ร่างของอนุมานเกร็งขึ้นทันที เมื่อเห็นป้าอารียาส่งยิ้มมาทางเขา จนในเสี้ยววินาทีนั้น…“ที่รัก… คุณอยู่ไหนน่ะ? ทำไมนานจัง!”ตอนที่อารียากำลังจะพูดต่อ เสียงของลุงภูมินทร์ก็ดังเรียกมาจากไกล ๆป้าอารียารีบตั้งสติและกลบเกลื่อนสถานการณ์ที่น่าอึดอัดสุด ๆ นี้ ก่อนจะกลับเข้าห้องไป พร้อมส่งสายตาแวบหนึ่งที่ทำให้อนุมานยิ่งขนลุกกว่าเดิมตอนนี้อนุมานรู้สึกโล่งใจที่ไม่โดนดุ แต่เขาก็ยังสับสนกับสายตาคม ๆ เมื่
Ler mais
บทที่ 3 ใบเฟิร์นสาวใช้ประจำบ้าน 
"อะแฮ่ม…!" ป้าอารียาเอ่ยเตือน "อุ๊ยยย…คุณนายใหญ่อยู่นี่เอง แหม หนูมองไม่เห็นเลย เพราะมัวแต่มองพ่อหนุ่มสุดหล่อร่างผอมคนนี้อยู่ ฮิ ๆ ๆ!" หญิงสาวสวยรูปร่างอวบอิ่มรีบเปลี่ยนท่าทีทันที เธอคือใบเฟิร์นแม่บ้านประจำบ้านหลังนี้ ตั้งแต่อนุมานมาอยู่ที่นี่ เขาก็มักจะได้คุยเล่นกับใบเฟิร์นอยู่บ่อย ๆ และทั้งคู่ก็มักจะหยอกล้อกันเป็นประจำ มุกล้อเล่นของพวกเขาบางทีก็ออกจะทะลึ่งนิด ๆ แต่ก็แค่ปากเท่านั้น อนุมานไม่กล้าทำอะไรแปลก ๆ เกินเลยหรอก เขายังจำคำสั่งเสียของพ่อได้ดี ก่อนที่เขาจะขอไปเรียนต่อที่จาการ์ตา ว่าต้องวางตัวและประพฤติตัวให้ดี "จำไว้นะ อย่าซน พ่อรู้วีรกรรมของแกในหมู่บ้านนี้ดี ชอบแอบดูนัก โดยเฉพาะเวลามีคู่แต่งงานใหม่ แกกับพวกเพื่อน ๆ พวกนั้นน่ะ ถึงขั้นเคยมีเรื่องกับหัวหน้าชุมชนมาแล้ว อย่าทำแบบนั้นอีก มันน่าอายต่อครอบครัวเรา ถึงเราจะจนแบบนี้ แต่เราก็เป็นเชื้อสายผู้ดีนะอนุมาน เพราะงั้นชื่อแกถึงได้ชื่อ อนุมานไง…!" นั่นคือคำพูดของพ่อที่อนุมานจำได้ขึ้นใจ เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าเป็นสายเลือดผู้ดีจากราชวงศ์ไหน เพราะพ่อไม่เคยเล่าให้ฟังเลย "ขะ..ขอโทษครับป้า พี่ใบเฟิร์น ผมขอตัวก่อนนะครับ กลัวไปเข้
Ler mais
บทที่ 4 สับสนอยู่คนเดียว
ก๊อก…ก๊อก…ก๊อก!“อนุมาน เธอกลับจากมหาวิทยาลัยแล้วเหรอ?” เสียงของใบเฟิร์นดังมาจากนอกห้อง อนุมานเปิดประตูอย่างอืดอาด แล้วแม่บ้านรูปร่างอวบอิ่มคนนี้ก็ยืนอยู่หน้าประตูห้องของเขาแล้ว“เพิ่งตื่นเหรอจ๊ะ?”“ใช่ครับ พี่ใบเฟิร์น วันนี้ตอนอยู่มหาวิทยาลัยผมรู้สึกไม่ค่อยสบาย พอกลับมาก็เลยนอนเลย” อนุมานพูดโกหกออกไป“อืม…งั้นเหรอ?” ใบเฟิร์นที่ผมยังเปียกอยู่ดูเหมือนไม่ค่อยเชื่อคำตอบของหนุ่มร่างผอมคนนี้สักเท่าไหร่ แต่พอมองดวงตาของอนุมานที่แดงนิด ๆ ใบเฟิร์นก็เชื่อ“เธอ…เอ่อ…อืม…งั้นก็ช่างเถอะ พี่ไปเก็บกวาดก่อนนะ” ใบเฟิร์นพูดต่อ แล้วเดินจากหน้าอนุมานไปอย่างสบาย ๆ พร้อมโชว์สะโพกที่งดงามไม่แพ้ของป้าอารียาเลย“โอ้โห…สะโพกนั่นแหละที่ทำให้ลุงของเราส่ายไม่หยุด” อนุมานคิดในใจพลางกลั้นหัวเราะตอนนี้เขารู้ความลับใหญ่ในบ้านหลังนี้แล้ว ลุงภูมินทร์ ลูกพี่ลูกน้องของพ่อเขา อดีตทหารที่ตอนนี้ทำงานในสายราชการ แอบมีเรื่องอื้อฉาวกับ…ใบเฟิร์น แม่บ้านของบ้านนี้แต่สิ่งที่ทำให้อนุมานแปลกใจก็คือ ตั้งแต่เขามาอยู่ที่นี่ ดนัย ลูกพี่ลูกน้องของเขา ซึ่งเป็นลูกของลุงภูมินทร์กับภรรยาคนแรกที่ล่วงลับไปแล้ว กลับไม่เคยเห็นอยู่ในบ้
Ler mais
บทที่ 5 วันที่ซวยสุดๆ
“กำลังเรียนอะไรอยู่เหรอ ทำไมจริงจังขนาดนั้น…!”ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือไม่ ใบเฟิร์นจงใจย่อตัวลงพร้อมมองแล็ปท็อปของอนุมาน ทำให้ชุดเดรสอยู่บ้านที่ค่อนข้างหลวมของเธอเผยให้เห็นด้านใน จนสายตาของอนุมานอดเหลือบมองไม่ได้“โอ้โห…” ชายหนุ่มคิดในใจ บางอย่างของเขาเริ่มขยับอย่างควบคุมไม่อยู่จากมุมที่เขามอง เขาเห็นส่วนบนของร่างกายอวบงามของใบเฟิร์นอย่างเต็มตา จน…อนุมานเองก็พูดไม่ออก!ถึงที่ผ่านมาเขาจะคุยเล่นกับเธอบ่อย ๆ แต่เพราะแอบเห็นเรื่องเมื่อช่วงเย็น ความคิดของอนุมานก็เริ่มรวนไปด้วยเขาจึงเริ่มสังเกตร่างกายของใบเฟิร์น ซึ่งสำหรับเขาแล้วช่างเย้ายวนมาก ยิ่งตอนอยู่ใกล้แบบนี้ กลิ่นหอมจากตัวใบเฟิร์นก็ยิ่งชวนให้ใจสั่นจริง ๆ“กะ-กำลัง…ไถนา…เอ๊ย หมายถึงอ่านหนังสือครับ เอ่อ ทบทวนบทเรียนเมื่อตอนกลางวันน่ะครับพี่?” คำตอบตะกุกตะกักของอนุมานทำให้ใบเฟิร์นต้องกลั้นหัวเราะ“ทำไมต้องประหม่าขนาดนั้นด้วยล่ะ บอกมานะ คิดอะไรอยู่เหรอ?” ใบเฟิร์นแกล้งแหย่ จนลมหายใจของเธอปะทะแก้มของอนุมาน“อะ-เอ่อ…” ลิ้นของอนุมานแข็งไปหมด การคุยกันใกล้ขนาดนี้ แถมยังมีภาพที่เขาแอบเห็นใบเฟิร์นกับลุงภูมินทร์ออกกำลังกายบนเตียงเมื่อช่วงเย็
Ler mais
บทที่ 6 บังเอิญเห็นป้าอารียากับชายหนุ่มคนหนึ่ง
อนุมานกินอย่างเอร็ดอร่อย เพราะเขายังไม่ได้กินมื้อเช้า เมื่อเช้าก็รีบตรงไปมหาวิทยาลัยทันที พอเรียนเสร็จเขาเลยรีบมาที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยเพื่อเติมข้าวให้ท้องอิ่มตอนจะจ่ายเงินและกำลังค้นหากระเป๋าสตางค์ในกระเป๋าเป้ อนุมานก็ทั้งงงทั้งตกใจ เพราะกระเป๋าสตางค์ของเขาหายไป“โอ๊ย กระเป๋าสตางค์ฉันอยู่ไหนเนี่ย?” เขาคิดในใจอย่างสับสนอนุมานเริ่มลนลาน ไม่รู้จะจ่ายค่าอาหารยังไง แถมเอกสารสำคัญของเขาอย่าง ใบอนุญาตขับขี่ และ ใบรับรองหมายเลขทะเบียนรถ ก็อยู่ในกระเป๋าสตางค์นั้นด้วย ไหนจะบัตรประชาชนกับบัตรนักศึกษาอีก แน่นอนว่าเงินของเขาก็อยู่ในกระเป๋าสตางค์ที่หายไปใบนั้นเช่นกันอนุมานได้แต่นึกโทษตัวเอง ทำไมถึงเอากระเป๋าสตางค์ไว้ในกระเป๋าเป้ ทั้งที่ควรใส่ไว้ในกระเป๋าหลังกางเกงของตัวเองแท้ ๆ“นายกำลังหาอันนี้อยู่ใช่ไหม...?” จู่ ๆ ตรงหน้าเขาก็มีนักศึกษาสาวสวยหุ่นนักกีฬาคนหนึ่งนั่งอยู่ และในมือของเธอก็กำลังกระเป๋าสตางค์ของเขาไว้“เอ๊ะ ใช่ นั่นกระเป๋าสตางค์ของฉันนี่ แล้วทำไมมันไปอยู่กับเธอได้ล่ะ?!” อนุมานร้องออกมาอย่างตกใจ“หืม...ลืมแล้วเหรอ เมื่อเช้านายเดินชนฉันน่ะ?” หญิงสาวคนนั้นย้อนถามอนุมานทันที“
Ler mais
บทที่ 7 สินบนจากป้าอารียา
“ขอบคุณนะที่ยอมไปซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นเพื่อนฉัน...”หลังจากรถ SUV คอมแพกต์คันนั้นกลับมาถึงลานจอดรถของมหาวิทยาลัยอีกครั้ง ชนันก็พูดขึ้นในที่สุด แววตาสวยของเธอดูอ่อนล้าอนุมานรู้สึกโมโห คิดไม่ตกจริง ๆ จะว่ามีผู้ชายโง่ ๆ ที่ปล่อยผู้หญิงระดับชนันไปได้ยังไง“พี่ครับ พี่ต้องได้เจอคนที่ดีกว่าไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนั้นแน่...”หลังจากยิ้มบาง ๆ จู่ ๆ ภายในรถที่เปิดแอร์เย็นสบาย ชนันก็ถอดแจ็กเก็ตของเธอออก ตอนนี้เธอสวมเพียงเสื้อกล้ามสีขาวรัดรูปเท่านั้นลำคอระหงและหน้าอกขาว ๆ ของเธอปรากฏชัดทันที ยิ่งตอนที่เธอยกแขนขึ้น ก็เผยให้เห็นรักแร้เรียบเนียนไร้ตำหนิบางอย่างของอนุมานขยับขึ้นลงทันที“ฉันขอกอดได้ไหม? ถือเป็นคำขอบคุณ แล้วก็เป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพ...”คอของอนุมานแห้งผาก กะ-กอดงั้นเหรอ?!ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบ ชนันก็ขยับตัวอย่างรวดเร็วหมับ!ร่างแข็งทื่อของอนุมานถูกกอดแน่น กลิ่นน้ำหอมปะปนกับกลิ่นเหงื่อจาง ๆ ของชนันกระแทกประสาทสัมผัสของเขาเข้าเต็ม ๆ ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีสัมผัสนุ่มนิ่มเต็มแน่นที่กดแนบเข้ากับอกของเขาอย่างชัดเจนกางเกงของอนุมานคับแน่นขึ้นมาทันทีจนแทบทนไม่ไหว เขาเกือบเสียสติอยู่ในอ้
Ler mais
บทที่ 8 อีกนิดเดียว
ตอนที่ป้าอารียากำลังจะทำอะไรบางอย่าง จู่ ๆ ก็มีเสียงของใบเฟิร์น เรียกชื่ออนุมานขึ้นมา ทำเอาป้าคนนี้รีบลุกพรวด แล้วเผ่นออกจากห้องของหลานชายต่างสายเลือดคนนี้ไปอย่างรวดเร็ว“ฮึ่ย บ้าจริง ขัดจังหวะคนอื่นอยู่ได้!” ยังได้ยินเสียงบ่นของป้าคนนี้แว่วมาป้าอารียาทิ้งให้อนุมานนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น ราวกับยังตกอยู่ในภวังค์จากพฤติกรรมชวนใจสั่นของป้าสาวเมื่อครู่ความจริง ใบเฟิร์นรู้ว่าป้าอารียาแอบออกมาจากห้องของอนุมานแต่แม่บ้านสาวคนนี้กลับทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น เพียงแต่มีรอยยิ้มลึกลับผุดขึ้นที่ริมฝีปาก“อะแฮ่ม...มีคนใจกล้ากับพ่อหนุ่มผอมหล่อคนนั้นซะด้วย” เธอพึมพำพลางหัวเราะอย่างมีเลศนัย มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้ว่ารอยยิ้มนั้นหมายถึงอะไรไม่ใช่แค่ใบเฟิร์น แม้แต่อนุมานเองก็ยังนั่งเหม่ออยู่ที่โต๊ะอ่านหนังสืออยู่นาน เรื่องเมื่อกี้เหมือนความฝันสำหรับเขา เกือบจะเกิดเรื่องที่ทำให้หัวใจเต้นแรงแล้วแท้ ๆ แต่สุดท้ายก็พลาดไปในวินาทีสุดท้ายอีกจนได้ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...!เมื่ออนุมานหันไปมองใบเฟิร์น สาวสวยก็ยืนอยู่หน้าประตูห้องของเขาแล้ว“ขอโทษนะพ่อรูปหล่อ ไม่ได้รบกวนใช่ไหม?” ใบเฟิร์นทักด้วยรอยยิ้มแปลก ๆในใจของ
Ler mais
บทที่ 9 เริ่มฝึก
“ตลกดีแฮะ กลิ่นของใบเฟิร์นทำเอาเรามีอารมณ์เลย” อนุมานคิดในใจ ขณะสตาร์ตรถมอเตอร์ไซค์มุ่งหน้าไปมหาวิทยาลัย และยังยิ้มกับตัวเองไม่หยุดแต่พอเพิ่งจอดมอเตอร์ไซค์ที่มหาวิทยาลัยและกำลังเดินไปห้องเรียน อนุมานก็จำต้องเดินอ้อม เพราะสามนักเลงประจำมหาวิทยาลัยกำลังเดินผ่านหน้าห้องเรียนของเขา แถมตอนนั้นอาจารย์จอมโหดยังเดินอยู่ข้างหลังทั้งสามคนนั้นอีกผลก็คือ…อนุมานสายไป 1 นาที และ…จำใจเข้าเรียนไม่ได้“บ้าเอ๊ย เราจะเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้วนะ ถ้าเป็นแบบนี้มีหวังเรียนไม่จบภายใน 3 ปีครึ่งแน่” อนุมานบ่น พลางมองแขนผอม ๆ ของตัวเองที่ดูเหมือนไม่มีเนื้อเลยสักนิดใจหนึ่งเขาอยากจะสู้กลับไปเลย ถ้าสามนักเลงมหาวิทยาลัยพวกนั้นมารังแกเขาอีก แต่พอมองสภาพตัวเองแบบนี้ มีแต่เขานั่นแหละที่อาจโดนทั้งสามคนรุมซ้อมจนสะบักสะบอมสุดท้ายเขาจึงจำใจนั่งเหม่ออยู่ที่โรงอาหาร รอคาบต่อไปที่อีก 3 ชั่วโมงครึ่งถึงจะเริ่ม“อ้าว ทำไมเธอมาอยู่ตรงนี้ล่ะ?” จู่ ๆ ชนันก็มานั่งอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว“ผมสายไปหนึ่งนาทีครับ พี่ชนัน เฮ้อ ดวงซวยจริง ๆ!” อนุมานตอบเสียงห่อเหี่ยว แต่พอเห็นชนันวันนี้แต่งตัวเรียบร้อยกว่าเดิม แถมยังสวยขึ้นด้วยเมกอัพบ
Ler mais
บทที่ 10 ใบเฟิร์นยิ่งหงุดหงิดมากขึ้น
อนุมานอาบน้ำให้ร่างกายสดชื่น พอเสร็จแล้วเขาก็ใช้ผ้าขนหนูเช็ดร่างผอมของตัวเอง พลางมองกระจกตรงหน้า“อืม...ที่ชนัน พี่ใบเฟิร์น แล้วก็ป้าอารียา พูดก็จริงนะ ตัวเราผอมเกินไปจริง ๆ ผู้หญิงที่ไหนจะมาสนใจคนหุ่นแห้งแบบนี้” อนุมานคิดในใจพร้อมยิ้มแห้ง ๆ ก่อนจะออกจากห้องน้ำเขาเผลอมองของใช้ส่วนตัวของ ใบเฟิร์นที่ยังวางอยู่ตรงนั้นอีกครั้ง ความคิดซุกซนเริ่มผุดขึ้นมาในหัว จนเขาต้องรีบส่ายหน้าไล่ความคิดแปลก ๆ ออกไป“แค่ของใช้ยังทำให้ใจวุ่นได้ขนาดนี้ แล้วตัวจริงจะขนาดไหนกันนะ” เขาคิดในใจอย่างอดไม่ได้ ก่อนภาพของ ใบเฟิร์น และ...ป้าอารียาจะผุดขึ้นมาในหัวอนุมาน ไม่เคยสังเกตเลยว่า ตั้งแต่ลุงภูมินทร์ ไปทำงานต่างประเทศ ป้าอารียามักกลับบ้านดึกบ่อยครั้ง บางครั้งก็ไม่กลับมานอนที่บ้าน และเพิ่งกลับมาอีกทีในวันรุ่งขึ้นแต่ อนุมาน ไม่กล้าสอดรู้สอดเห็น สำหรับเขา นั่นเป็นเรื่องส่วนตัวของป้า ในฐานะเด็กบ้านนอกที่มาอาศัยอยู่ในบ้านของญาติห่าง ๆ ของพ่ออย่างลุงภูมินทร์ เขามีหน้าที่เพียงช่วยเหลือหากป้าอารียา ต้องการความช่วยเหลือเท่านั้นแต่ตอนนี้ป้าก็ไม่ได้ต้องการให้เขาช่วยอะไร เขาจึงทำตัวสบาย ๆ ไม่ว่าป้าจะกลับบ้านกี่โม
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status