MasukShare
บทที่ 129
Bab terbaru
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 492
การพลิกเกมล้างมลทินครั้งนี้กลายเป็นหมัดหนักที่เข้าเป้าอย่างจัง ชื่อเสียงของราชวงศ์การเมืองของมาเฟียคนนั้นพังยับเยินราบเป็นหน้ากลองเครือข่ายนักการเมืองที่สนับสนุนแคมเปญหาเสียงของไพโรจน์ในกระทรวงต่างพากันตีตัวออกห่างทีละคน พวกเขาต่างกลัวจะถูกลากเข้าไปในวังวนคดีอื้อฉาวคอร์รัปชันระดับล้านล้านรูเปียห์ด้วยกระแสในตลาดหุ้นตอบรับข่าวนี้อย่างรุนแรงมาก อำนาจต่อรองของหุ้นบริษัทครอบครัวผมพุ่งกลับขึ้นไปอย่างรวดเร็วภัยวิกฤตล้มละลายร้ายแรงนั้น ในที่สุดก็ถูกผลักถอยออกไปได้สำเร็จ การต่อสู้อันนองเลือดครั้งนี้ค่อยๆ มองเห็นแสงสว่างที่ปลายทางแล้วเรานั่งกอดกันอยู่บนท้ายเรือประมง ลมหายใจของพวกเราเริ่มกลับมาเป็นปกติ สายลมทะเลยามเย็นที่พัดผ่านให้ความรู้สึกผ่อนคลายหัวใจที่เหนื่อยล้านี้เหลือเกินศีรษะของลลิตาพิงอยู่บนแผงอกของผมอย่างสบายใจ มือของเธอโอบรอบเอวผมไว้แน่น ราวกับไม่ยอมให้ปล่อยออกจากกัน"เราผ่านมันมาได้แล้วนะ บัญญัติ" เธอกระซิบเบาๆ"ก็เพราะความกล้าของคุณด้วย ลลิตา" ผมจูบลงบนกลางกระหม่อมของเธอหญิงสาวผู้สง่างามคนนั้นเพียงยิ้มบางๆ ตอบรับการกระทำของผม แววตาของเธอฉายความสงบสุขที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 491
"พวกมันเตรียมพร้อมเต็มที่ บัญญัติ เราต้องแยกย้ายกันเดี๋ยวนี้"เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกศัตรูมองเห็นโดยตรง ผมจึงรีบเปลี่ยนเส้นทางการแทรกซึมทันที นิ้วมือของผมกำช่องเหล็กขึ้นสนิมไว้แน่นพร้อมกลั้นหายใจผมปีนบันไดตู้คอนเทนเนอร์ขึ้นไปอย่างเงียบเชียบ ลมที่พัดแรงบนที่สูงบังคับให้ผมต้องแนบตัวติดกับผิวโลหะร้อนๆตำแหน่งได้เปรียบจากความสูงนี้เปิดมุมมองที่สำคัญมากให้ผม ดวงตาของผมมองเห็นจุดที่ลลิตาถูกมัดอยู่บนเก้าอี้ได้อย่างชัดเจนโดยไม่ถูกจับได้อกของผมเต้นกระหน่ำอย่างรุนแรงเมื่อเห็นสภาพคนรักอยู่ที่ลานคอนกรีตด้านล่าง เธอถูกมือปืนชุดดำห้าคนคุมไว้อย่างแน่นหนา ตำแหน่งของพวกมันกระจายตัวอย่างอันตรายล้อมพื้นที่ยางมะตอยโล่งระหว่างตู้คอนเทนเนอร์ผมเตรียมทำแผนเสี่ยงตายด้วยกระเป๋ากีฬาที่เต็มไปด้วยเศษกระดาษหนังสือพิมพ์เก่าๆ ผมสูดหายใจยาวก่อนตัดสินใจทำเรื่องบ้าที่สุดในชีวิตร่างของผมกระโดดลงผ่านกองผ้าใบไปยังลานแข็งด้านล่าง!เสียงพื้นรองเท้าของผมกระแทกพื้นดังสะท้อนก้อง ทำลายความเงียบของท่าเรือ การปรากฏตัวอย่างเปิดเผยของผมกลางลาน ทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่อันตรายถึงชีวิตทันทีเสียงขึ้นลำปืนหลายสิบกระบอกดังรัวต้
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 490
คุณจรัลพยายามห้ามความวุ่นวายจากด้านหลังด้วยการดึงไหล่ผมสุดแรง แต่แรงของผมมากเกินกว่าที่นักการเมืองวัยกลางคนคนนั้นจะรั้งไว้ได้ในจังหวะที่กำปั้นของผมกำลังจะซัดหมัดมรณะครั้งต่อไปเข้าใส่ขมับของพี่กฤษณ์ เสียงแปลกหน้าหนึ่งก็ดังขึ้นทำลายความตึงเครียดอาบเลือดนี้อย่างกะทันหันเสียงริงโทนทำนองสดใสดังก้องขึ้นมาอย่างกะทันหันจนทั่วห้องพักที่พังเละเทะไปหมดแล้วต้นตอของเสียงมาจากสมาร์ตโฟนยี่ห้อแพงเครื่องหนึ่งที่นอนแน่นิ่งอยู่บนฟูกไร้ผ้าปูตรงมุมห้อง ผมปล่อยมือจากคอเสื้อของพี่กฤษณ์อย่างหยาบคาย แล้วก้าวเดินโซเซด้วยเข่าอ่อนแรงเข้าไปใกล้เตียงที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดนั้นมือที่เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำของผมค่อยๆ เอื้อมไปหยิบวัตถุแบนๆ เครื่องนั้น หน้าจอสว่างจ้า แสดงข้อความเข้าหนึ่งข้อความเป็นไฟล์วิดีโอบันทึกที่ไม่มีเบอร์ผู้ส่งนิ้วโป้งของผมกดปุ่มเล่นพร้อมลางสังหรณ์ในใจที่พังทลายยับเยินไปหมดแล้ว วินาทีต่อมา คลิปข่มขู่ลักพาตัวนั้นก็เล่นขึ้นอย่างชัดเจน เผยให้เห็นความจริงอันเจ็บปวดต่อหน้าต่อตาผมสภาพของลลิตาดูเหมือนถูกมัดแน่นอยู่กับเก้าอี้เหล็กขึ้นสนิมตัวหนึ่ง โดยมีเทปกาวปิดปากแน่นหนาหลายชั้น ใบหน้าสวยของเธอเต็มไป
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 489
"ต้องใช้เวลาเตรียมการนานแค่ไหนครับท่าน?" ผมถามอย่างเต็มไปด้วยความหวัง"ให้เวลาผมอย่างมากสามวัน" เขาสบตาผมกลับอย่างคมกริบ"เร็วกว่านี้ได้ไหมครับ คุณจรัล? ความปลอดภัยของครอบครัวที่เหลือของผมเป็นเดิมพันอยู่ตรงนี้ ตอนนี้พวกเขาไม่มีการคุ้มกันอะไรเลย""พรุ่งนี้เช้า ร่างรายงานจะถึงโต๊ะผู้บริหารสำนักงานอัยการสูงสุดทันที อิทธิพลขององค์กรผมในสภาไม่ใช่สิ่งที่ไพโรจน์จะมองข้ามได้ง่ายๆ ชื่อเสียงของคุณจากข้อหาผู้ต้องหาหลบหนีระดับชาติจะถูกล้างให้ขาวสะอาดโดยเร็วที่สุด""ขอบคุณมากครับที่รับประกันให้" ผมก้มศีรษะลงเล็กน้อยเสียงเครื่องยนต์กระบะยังคงครางต่ำไปตามถนนเมืองหลวงที่เปียกชื้นจากฝนปรอยที่เพิ่งหยุดลง ก่อนเสียงเครื่องยนต์จะค่อยๆ ชะลอลง พี่กฤษณ์หมุนพวงมาลัยเลี้ยวรถเข้าสู่ย่านชุมชนแออัดที่มีทางเข้าถนนโรยหิน รถหลบหนีของพวกเราในที่สุดก็หยุดสนิทตรงบริเวณบ้านพักคุ้มกันแห่งที่สอง ซึ่งตั้งอยู่ริมตลิ่งแม่น้ำด้านเหนือของเมืองพอดีบรรยากาศรอบข้างเงียบมาก เพราะเข็มนาฬิกาชี้เลยตีสองไปแล้ว อาคารบ้านเช่าเรียบง่ายที่ก่อจากอิฐแดงหลังนั้นมืดสนิท ไม่มีแสงลอดออกมาจากภายนอกแม้แต่นิดเดียว"พี่แน่ใจนะว่าที่นี่ปลอดภ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 488
เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์วิกฤตสุดขีดแบบนี้ อะดรีนาลีนที่เหลืออยู่ในเส้นเลือดของผมก็ถูกสูบฉีดขึ้นมาจนถึงขีดสุดอีกครั้ง"บ้าเอ๊ย พวกมันถึงขั้นเอาหมาดมกลิ่นมาด้วย เพื่อไล่ล่าเราในตรอกแคบๆ แบบนี้!" ผมสบถ พลางหันกลับไปมองด้านหลังด้วยสีหน้าตื่นตระหนกสุดขีด"เดี๋ยวผมจะถ่วงพวกมันไว้ตรงสามแยกซอยข้างหน้าด้วยท่อนไม้นี่เอง คุณพาคุณจรัลวิ่งไปให้เร็วที่สุด ไปทางรถตู้สีดำที่เครื่องยังติดอยู่ บอกคนขับให้เหยียบออกไปทันที ไม่ต้องรอผมกลับไป!""ผมไม่มีทางปล่อยให้พี่โดนตำรวจชั่วจับไป แค่เพื่อเป็นโล่มนุษย์หรอก! เราต้องออกจากนรกสถานีนี้ไปด้วยกัน โดยไม่มีใครต้องถูกสังเวยทั้งนั้น!" ผมปฏิเสธ พลางคว้าแขนเสื้อแจ็กเก็ตของเขาไว้แน่น ไม่ให้หันกลับไป"ไม่ต้องเถียงมาก ถ้ายังอยากให้ชีวิตนักการเมืองคนสำคัญคนนี้รอดไปถึงพรุ่งนี้เช้า! ความปลอดภัยของพวกคุณสองคนสำคัญกว่ามาก ถ้าจะกวาดล้างเครือข่ายมาเฟียพวกนั้นให้สิ้นซากถึงรากถึงโคน ก็รีบวิ่งไป ก่อนที่หมาดมกลิ่นนั่นจะกัดขาพวกคุณจนขาด!"แรงผลักหนักๆ จากสองมือของพี่กฤษณ์ บังคับให้ผมต้องกลับมาเร่งฝีเท้าหนีต่ออย่างสุดแรง พร้อมกับคุณจรัลที่ผมกลับไปพยุงให้เดินกะเผลกอีกครั้ง ฝี
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 487
เพื่อให้ความสำคัญกับความปลอดภัยของพันธมิตรใหม่ของผม ผมจึงเตะโต๊ะไม้สำหรับวางอาหารจากด้านล่างอย่างแรง แผ่นไม้หนาที่พลิกคว่ำอยู่ตอนนี้ กลายเป็นโล่ป้องกันชั่วคราวให้ร่างของเราสองคนจากด้านหน้าได้สำเร็จ เวลานับถอยหลังให้มอบตัวเหลือเพียงไม่ถึงห้าวินาทีอันวิกฤต ก่อนที่กระสุนจริงจะถูกยิงออกมาอย่างบ้าคลั่ง"เราคงได้ตายโง่ๆ กันตรงนี้แน่ ถ้าไม่รีบหาทางออกทางห้องครัว! กองกำลังพวกนั้นเห็นชัดๆ ว่าถูกไพโรจน์จ่ายเงินหนักมาเพื่อเอาชีวิตผมคืนนี้เลย คุณจรัลห้ามลุกขึ้นเด็ดขาดก่อนที่ผมจะให้สัญญาณว่าปลอดภัย เข้าใจไหมครับ?!""ผมไม่คิดเลยจริงๆ ว่าไพโรจน์จะกล้าใช้กำลังเจ้าหน้าที่รัฐอย่างเป็นทางการมาทำการประหารกันโจ่งแจ้งแบบนี้ เครือข่ายมาเฟียการเมืองของเขาแทรกซึมลึกไปถึงรากของสถาบันตำรวจส่วนกลางแล้วจริงๆ เราสองคนติดกับอยู่ในร้านแคบๆ แห่งนี้อย่างไร้ความปรานีแล้วล่ะ บัญญัติ""คุณจรัลกลั้นหายใจไว้แป๊บหนึ่งนะครับ จะได้ไม่สูดฝุ่นเศษกระจกที่ปลิวอยู่เหนือโต๊ะนี้เข้าไป ผมจะหาช่องเตะสวนตำรวจคนหนึ่งให้เราได้มีเวลาหนีไปด้านหลัง ยังไงคุณจรัลก็ตามผมไปทุกทางที่ผมจะขยับก็พอ""อย่าบุ่มบ่ามไปท้าปากกระบอกปืน ถ้าคุณยังไม่เบื
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 2
หัวใจผมแทบจะกระเด็นหลุดออกมาทางลำคอด้วยความตกใจ"ชิบหายแล้ว! ทำไมต้องมาเหยียบกิ่งไม้ตอนนี้ด้วยวะเนี่ย ถ้าโดนจับได้กูโดนไล่ออกแน่ๆ ซวยแล้วไง ไอ้บัญญัติ รีบคิดหาทางออกสิวะ อย่ามัวแต่ไปจดจ่ออยู่ที่ข้างล่างนั่น!"ท่ามกลางความลนลานนั้น สมองน้อยๆ ของผมกลับทำงานได้อย่างเหลือเชื่ออ๊ะ!คิดออกแล้วแทนที
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 1
"บัญญัติ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป แกมาคอยดูแลลูกสาวทั้งสามคนของฉัน!"ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบรับหรือแค่พยักหน้าแต่อย่างใด เสียงอันแข็งกร้าวก็ดังมาจากทางบันไดก แทรกขัดจังหวะพวกเราเสียก่อนเจ้าของเสียงคือคุณหนูลลิตา ลูกสาวคนโตของคุณนายอารยา เธอสวยหยาดเยิ้มก็จริง แต่ร้ายยิ่งกว่าแม่เสือที่หวงลูกน้อยเสียอี
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
Anda juga akan menyukai
สามีเก่าฉันไม่ใช่คนธรรมดา
เด็กเสิร์ฟไวน์95.2K Dibacaผมคือหมอเทวดา
ลั่วเหล่ย292.1K Dibacaบทเพลงแห่งความเงียบ(The Symphony of Silence)
theoneyoulove1.3K Dibacaทายาทอันดับหนึ่ง
ปรมาจารย์ยูผู้เล่นควัน93.0K Dibacaหลงเมียน้อย (NC20+)
สนามอารมณ์13.6K Dibacaปฏิบัติการ ตามล่า อำนาจ ของ ฮาร์วีย์ ยอร์ก
หมาป่าผู้คลั่งรักมันฝรั่ง1.2M Dibacaสุดชีวาชะตาลิขิต
เอเวอร์กรีน ฉิน54.6K DibacaJust Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)
L.sunanta2.3K Dibaca
