บทที่ 6

"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"

คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน

"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน้ำจริงๆ วะเนี่ย ผิวนี่ชมพูอ่อนเหมือนเด็กแรกเกิดเลย ถึงจะไม่ได้อึ๋มเท่าพี่สาว แต่…"

ท่าทางการทาครีมช้าๆของเธอนั้นช่างยั่วยวนเสียเหลือเกิน ไล่จากข้อเท้าขึ้นมาที่น่อง เข่า แล้วขึ้นไปถึงต้นขาด้านหลังที่โผล่เล็กน้อยเพราะผ้าขนหนูเลื่อนขึ้น ภาพนี้ต่อให้เป็นพระสงฆ์ยังตบะแตกได้ แล้วนับประสาอะไรกับคนขับอย่างผม

ผมยืนนิ่งอยู่หน้าประตู มือยังจับลูกบิดที่เปิดค้างไว้ครึ่งหนึ่ง

สมองบอกให้หนี แต่ขากลับเหมือนถูกตรึงไว้กับพื้น และตาก็ไม่ยอมละจากภาพสวรรค์ตรงหน้าเลย

"ให้ตายสิ อิจฉาครีมที่เขาทาอยู่ชะมัด มันโชคดีสุดๆ ได้แนบ ได้ละลาย แล้วถูกมือเนียนๆ ลูบไล้จากน่องขึ้นไปต้นขา โธ่เอ๊ย ทำไมมือต้องขยับช้าขนาดนั้นด้วยวะ…"

ไอ้ลูกชายผมที่เพิ่งสงบตอนนั่งรถกลับ ตอนนี้เห็นให้ภาพตรงหน้าแล้วลุกขึ้นตั้งตรงทันที เหมือนเคารพธงชาติ

อาจเพราะลมเย็นจากประตูที่เปิด หรือสัญชาตญาณผู้หญิงที่รับรู้ได้ว่ามีสายตาหิวโหยจ้องมองอยู่ จู่ๆ มือของคุณหนูดาราก็หยุดลงกะทันหัน

เธอค่อยๆ หันไปมองกระจกบานใหญ่ตรงหน้า

และในเงาสะท้อนที่มีไอน้ำเกาะบางๆ นั้น สายตาของเราก็สบกัน ดวงตากลมของคุณหนูดาราเบิกกว้างเมื่อเห็นผู้ชายยืนอ้าปากค้างอยู่ด้านหลัง

"กรี๊ด…!!!"

เธอกำลังจะกรีดร้อง

แต่พอรู้ว่าเสียงนั้นอาจเรียกพี่อิสรามาได้และทำให้ผมโดนไล่ออก สัญชาตญาณผมก็ทำงานเร็วกว่าสมองอีกครั้ง

ผมพุ่งเข้าไปในห้องน้ำ ปิดประตูปัง แล้วพุ่งไปหาคุณหนูดารา

"ชู่วว! อย่าร้องนะครับ คุณหนู นี่ผมเอง บัญญัติ!" ผมกระซิบลนลาน ใช้มือใหญ่ปิดปากเล็กๆ ของเธอไว้

ร่างของเราเบียดเสียดกัน

คุณหนูดาราดิ้นด้วยความตกใจ ทำให้ผ้าขนหนูที่พันไว้หลวมๆ เลื่อนลงจากหน้าอก เผยร่องอกขาวเนียนที่เปียกชื้น

เราสองคนเบียดอยู่ด้วยกันในห้องน้ำแคบๆ ที่อบอวลไปด้วยไออุ่น

ผมกอดเธอจากด้านหลัง ลำตัวด้านหน้าของผมแนบกับแผ่นหลังเธอ และไอ้ลูกชายผมที่ตอนนี้แข็งสุดๆ ก็ดันไปโดนก้นของเธอที่มีแค่ผ้าขนหนูบางๆ กั้นไว้เท่านั้น

คุณหนูดาราหยุดดิ้นทันที

เธอมองผมผ่านกระจก หายใจถี่ รับรู้ได้ชัดถึงสิ่งแข็งที่ดันอยู่ด้านหลัง

ร่างเธอขยับไปมาในอ้อมแขน ทำให้การเสียดสียิ่งชัดขึ้น ผิวหลังที่โผล่พ้นผ้าขนหนูถูเข้ากับกระดุมเสื้อผม ส่วนสะโพกก็ขยับอยู่ตรงจุดอันตราย

ผมหลับตา กลั้นเสียงครางที่แทบจะหลุดออกมา

พอลืมตา ผมเห็นภาพเราทั้งคู่ในกระจก เธอเหลือบมองลงไปที่ท้องผมที่แนบกับหลังเธอ แล้วเงยขึ้นสบตาอีกครั้ง

เธอต้องรู้แน่

ต้องรู้ว่ามีอะไรแข็งๆ กำลังดันเธออยู่เป็นแน่

คุณหนูดาราค่อยๆ ยกมือขึ้น จับข้อมือผมที่ยังปิดปากเธอ นิ้วเรียวนุ่มของเธอบีบเบาๆ เป็นสัญญาณให้ปล่อย

"อย่าร้องนะครับ คุณหนู ผมสาบานว่าไม่ได้ตั้งใจทำอะไร ผมนึกว่าห้องน้ำว่าง แค่อยากมาอาบน้ำ เพราะข้างหลังมีคนใช้อยู่" ผมกระซิบข้างหูด้วยเสียงที่แหบแห้ง

คุณหนูดาราพยักหน้าเบาๆ

พอผมปล่อยมือ เธอกลับยังไม่หันมา

"พี่เข้ามาทำไม?" เธอถามเสียงเบา

"คือ… ผมร้อนมาก ผมเพิ่งไปส่งคุณหนูกัญญามา และจะไปอาบที่หลังบ้าน แต่พี่อิสรากำลังซักผ้าม่านอยู่ ผมนึกว่าคุณหนูดาราอยู่ข้างบน ก็เลย…" ผมอธิบายติดๆ ขัดๆ

"พี่บัญญัติรู้ใช่ไหมว่านี่มันห้องน้ำแขก ถ้าแม่หรือพี่ลลิตารู้ว่าพี่อยู่กับฉันที่นี่ พี่จะโดนไล่ออกนะ"

"คุณหนูครับ อย่าฟ้องคุณนายกับคุณหนูลลิตาเลยนะครับ ผมยังต้องใช้เงินรักษาแม่ที่บ้าน" ผมอ้อนเต็มที่

"ก็ได้ ฉันจะไม่ฟ้อง" เธอพูดเบาๆ แล้วก้าวมาข้างหน้าเล็กน้อย ทำให้ผ้าขนหนูตรงอกหลวมลงอีก

ผมกะดูด้วยสายตา ผ้าขนหนูน่าจะเลื่อนลงประมาณห้าเซนติเมตรได้

ภาพเนินอกขาวโผล่พ้นออกมา พร้อมร่องลึกชัดเจน "ตายแน่กู นั่นของจริงใช่ไหมวะ ขาว เนียน นุ่ม น่าจะพอดีมือฉันเลย เวรเอ๊ย ไอ้ลูกชายกลับมาแข็งอีกแล้ว!"

ผมกลืนน้ำลายดังเอื๊อก ลูกกระเดือกขึ้นลง "คุณหนู... ผ้าขนหนู…"

แต่คุณหนูดารากลับหัวเราะคิก เหมือนสนุกกับอาการลนลานของผม เส้นผมเปียกโชกของเธอไหลลงมาปิดไหล่เนียน

"ทำไม? ไม่ชอบเหรอ หรือแกล้งทำเป็นใสซื่อ?"

"ไม่ใช่ไม่ชอบนะ! ชอบมาก… เอ้ย ไม่ใช่! ผมมองไม่ได้ครับ! มันไม่เหมาะที่คนใช้จะมองเจ้านาย!" ผมรีบแก้ตัว แต่สายตาก็ยังไม่ยอมละออก

ไอ้ลูกชายด้านล่างแทบจะระเบิดแล้ว มันปวดหนึบที่ต้องฝืนกลั้นไว้ต่อหน้านางฟ้าที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ

ทันใดนั้น ก็มีเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ พร้อมเสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นหินอ่อน

ตึก!

ตึก!

ตึก!

"ดารา? อยู่ไหน พี่เอาผลไม้มาให้แล้วนะ" เสียงคุณหนูลลิตาดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

หน้าของคุณหนูดาราซีดลงทันที

เราสองคนตอนนี้ในสภาพแบบนี้

ถ้าใครมาเปิดประตูตอนนี้ ชีวิตผมจบแน่

คุณหนูดารารีบจับผ้าขนหนูตรงอกไว้ แล้วมองไปรอบๆ ห้องน้ำแคบๆ ที่ไม่มีที่ซ่อนเลย มีแค่ห้องอาบน้ำกระจกใสกับอ่างล้างหน้า

"ล็อกประตู!" เธอสั่งกระซิบ

ผมรีบหมุนล็อกด้วยมือสั่น

ทันใดนั้น ลูกบิดประตูก็ถูกหมุนจากด้านนอก

แกร๊ก!

"เอ๊ะ? ใครอยู่ในห้องน้ำแขกเนี่ย ดาราเหรอ?" คุณหนูลลิตายืนอยู่หน้าประตูด้วยความสงสัย