LOGINShare
บทที่ 328
Latest chapter
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 384
พอได้ยินประโยคนั้น ลลิตาก็วางแผ่นรายงานการสืบสวนกลับลงบนพรมทันที ด้วยมือที่ดูอ่อนแรงไร้เรี่ยวแรงความจริงที่ว่าตัวเองถูกพ่อแท้ๆ มองเป็นแค่สินค้าชิ้นหนึ่ง เหยียบย่ำศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ของเธอจนแหลกละเอียดเป็นชิ้นๆ น้ำตาของลลิตาที่ก่อนหน้านี้ยังไหลอยู่ จู่ๆ ก็แห้งหายไปทันที ถูกแทนที่ด้วยแววตาเกลียดชังที่ลุกโชนอย่างชัดเจน“หมายความว่าพ่อจะบอกว่า ไอ้นักการเมืองสารเลวนั่นจะขายพวกเราสองคน เพื่อเพิ่มอำนาจทางการเมืองของมันอย่างเดียวเหรอ?” อัญชัญสบถออกมาด้วยความโกรธที่ปะทุขึ้นอย่างรุนแรงหญิงสาวสุดทันสมัยคนนั้นถึงกับลุกขึ้นจากพรม เส้นเลือดที่คอของเธอเห็นได้ชัด เพราะกำลังกลั้นอารมณ์ที่พุ่งขึ้นถึงหัว“ฉันยอมกระโดดหน้าผาตายยังดีกว่าต้องไปกราบเท้าผู้ชายที่ไม่เคยเลี้ยงดูฉันมาตั้งแต่เด็ก! ขยะแขยงชะมัดที่ฉันมีพ่อแท้ๆ แบบนั้น!”“อัญชัญ นั่งลง! อย่าเพิ่งตะโกน ให้พ่อพูดให้จบก่อน” ลลิตาดุเพื่อพยายามทำให้บรรยากาศสงบลง ทั้งที่มือของเธอเองก็กำลังสั่นเพราะกลั้นความโกรธไว้ลลิตาที่ปกติมักจะดูสง่างามในฐานะประธานบริษัท ตอนนี้กลับดูเปราะบางและสิ้นหวังมากอีโก้และความภูมิใจของเธอตลอดมา ที่แท้ถูกสร้างขึ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 383
ช่วงเวลาการพบกันอันซาบซึ้งที่เต็มไปด้วยน้ำตาและเสียงสะอื้นนั้นดำเนินอยู่หลายนาที ท่ามกลางความอบอุ่นของห้องเตาผิง รู้สึกเหมือนความทุกข์ทรมานจากการหลบหนีในคืนนี้ได้รับการชดเชยจนหมดแล้วสุดท้าย พ่อนเรศก็ค่อยๆ คลายอ้อมกอดหมู่นั้นออก เขาใช้หลังมือเช็ดใบหน้าที่เปียกไปด้วยน้ำตาแห่งความสุขจากนั้นชายคนนั้นก็พาพวกเราทุกคน สมาชิกครอบครัวทั้งหมดของเขาที่ตอนนี้กลับมาพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง ให้นั่งล้อมวงกันอย่างสบายบนพรมขนหนานุ่มตรงหน้าเตาผิงที่กำลังลุกโชน“มีเรื่องบ้าๆ และไม่น่าเชื่อเยอะมากที่พ่อต้องอธิบายให้พวกเธอทุกคนเข้าใจภายในคืนนี้” พ่อนเรศเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงหนักอึ้งเขามองใบหน้าของลูกๆ ทีละคนที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพรม มีเพียงเสียงฟืนแตกเปรี๊ยะๆ ในเตาผิงเท่านั้นที่เติมเต็มความเงียบภายในกระท่อมหลังนี้“ทำไมพ่อถึงใจร้ายโกหกพวกเราทุกคน แล้วหายตัวไปตั้งห้าปี? แม่บอกว่าพ่อถูกไฟคลอกตายในเครื่องบินตอนอุบัติเหตุครั้งนั้น” อัญชัญซักทันที นิสัยใจร้อนของเธอโผล่ออกมาในทันที เธอต้องการคำตอบให้กับความทุกข์ทางใจที่ต้องเผชิญกับแม่ผู้เผด็จการมาตลอดชายวัยกลางคนทำได้เพียงยิ้มอย่างขมขื่น เมื่อ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 382
ไม่นานหลังจากพวกเราปีนขึ้นเนินเล็กๆ มาได้ อาคารกระท่อมไม้เรียบง่ายหลังหนึ่งก็เริ่มปรากฏให้เห็นลางๆ จากหลังแนวต้นสนที่ขึ้นหนาทึบ กระท่อมไม้ลึกลับหลังนั้นมีสถาปัตยกรรมคลาสสิกแบบสมัยก่อนที่นั่นมีแสงสลัวๆ จากตะเกียงน้ำมันก๊าดดวงหนึ่งที่ถูกปล่อยให้ติดอยู่ตรงระเบียงด้านหน้าทันใดนั้น ผมก็ยกกำปั้นขึ้นกลางอากาศทันที นั่นคือสัญญาณแบบทหารให้ทุกคนในกลุ่มเงียบและลดท่าทางของตัวเองลงแนบกับพื้นดินชื้นๆ ที่เต็มไปด้วยหินสายตาของผมที่คมเหมือนเหยี่ยวกวาดมองไปรอบๆ พื้นที่มืด ตั้งแต่พุ่มไม้ไปจนถึงหลังคากระท่อม ผมต้องแน่ใจว่าไม่มีการ์ดรับจ้าง สุนัขดมกลิ่น หรือระบบรักษาความปลอดภัยอิเล็กทรอนิกส์ถูกติดตั้งไว้ข้างนอกนั่น"สถานการณ์ปลอดภัยทั้งหมดครับแม่ ไม่มีสัญญาณการเคลื่อนไหวของคนหรือกล้องวงจรปิดอยู่ข้างนอกกระท่อม" ผมกระซิบเบาๆ ไปทางแม่ที่กำลังย่อตัวหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ข้างๆ ผมหลังจากมั่นใจว่าสถานการณ์สะอาดร้อยเปอร์เซ็นต์ ผมก็ยืนตัวตรง ผมก้าวอย่างมั่นคงขึ้นบันไดไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดเบาๆ เมื่อถูกเหยียบ มือหยาบของผมค่อยๆ หมุนลูกบิดประตูทองเหลืองเย็นเฉียบนั้นอย่างระมัดระวัง เตรียมพร้อมโจมตีทันทีหากมีศัตรู
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 381
เพราะพุ่งไปข้างหน้าเร็วเกินไปโดยไม่มีอะไรกีดขวางด้านข้าง รถเก๋งสีดำคันนั้นเลยเสียการควบคุมทั้งหมดในทันที“ตายห่าไปซะ! แดกกำแพงคอนกรีตข้างถนนไปเลย ไอ้เวร!” ผมสบถอย่างดุดันเมื่อเห็นว่าแผนของผมได้ผลเต็มๆรถของศัตรูส่ายไปทางซ้ายอย่างบ้าคลั่ง และสุดท้ายก็พุ่งชนแบริเออร์คอนกรีตบนทางด่วนด้วยความเร็วสูง เสียงโลหะกระแทกกันดังสนั่นมาก ประกายไฟสว่างวาบกลางความมืดของค่ำคืนจากการเสียดสีของเหล็กกับพื้นยางมะตอยรถไล่ล่าคันแรกพังยับเยินและพลิกคว่ำกลิ้งไปหลายตลบกลางถนน เหลือไว้เพียงควันดำหนาทึบที่ลอยคลุ้งหลังจากจังหวะนั้นเกิดขึ้นและทำให้เกิดระยะห่างที่ค่อนข้างมาก ผมก็เหยียบคันเร่งลงไปลึกอีกครั้ง รถของผมพุ่งทะยานทิ้งรถไล่ล่าอีกสองคันไว้ไกลๆ ในค่ำคืน“เราต้องออกจากทางด่วนเฮงซวยนี่ให้ได้ ก่อนที่พวกมันจะเรียกกำลังเสริมทางวิทยุ!” ผมตัดสินใจด้วยลมหายใจหอบถี่ผมหักพวงมาลัยอย่างแรงเข้าไปยังทางออกทางด่วนที่ใกล้ที่สุด มุ่งหน้าไปทางถนนสายรองในชนบทถนนยางมะตอยเรียบๆ เปลี่ยนเป็นถนนดินขรุขระเต็มไปด้วยหินที่ลาดชันมากในทันที พื้นที่นี้มุ่งตรงไปยังไหล่เขาอันมืดมิด แรงสั่นสะเทือนภายในห้องโดยสารรุนแรงมาก ทำให้ร่า
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 380
ผมก้าวยาวๆ แล้วกระโดดเข้าไปหลังพวงมาลัยฝั่งคนขับ ผมกระแทกประตูรถปิดอย่างแรงแล้วกดปุ่มสตาร์ตทันที ทำให้เครื่องยนต์ V8 ใต้ฝากระโปรงคำรามดุดันจนตัวถังสั่นสะเทือนแม่รีบเปิดประตูหน้าแล้วนั่งตัวตรงลงบนเบาะผู้โดยสารข้างผม ใบหน้าของหญิงงามผู้สง่างามคนนั้นตึงเครียดมาก แต่ดวงตากลับฉายแววสังหารคมกริบขณะเดียวกัน ลลิตา อัญชัญ และดาราก็เบียดกันเข้าไปนั่งแถวเบาะหลังพร้อมกัน พวกเธอขยับตัวแนบชิดกันและเลื่อนสะโพกหาที่ เพื่อให้เบาะหนังนั้นพอรองรับคนสามคนได้ในคราวเดียวจากกระจกมองหลังตรงกลาง หางตาของผมเหลือบเห็นต้นขาเนียนของลลิตาที่แยกออกกว้างเพื่อหนีบกระเป๋าเป้ไว้บนตัก ภาพนั้นทำให้ไอ้น้องชายกระตุกตุบๆ อย่างตื่นเต้นแบบไม่รู้จักอายอีกแล้ว แต่ผมรีบเบือนหน้ากลับไปมองถนนทันทีเท้าขวาของผมเหยียบคันเร่งจมลงไปอย่างไม่ปรานี ยางรถเอสยูวีขนาดมหึมาส่งเสียงเอี๊ยดดังลั่น เสียดสีกับพื้นคอนกรีตของโรงรถ ก่อนจะพุ่งทะยานอย่างดุดันไปทางทางออกรถหุ้มเกราะของพวกเราฝ่าความมืดยามรุ่งสางของกรุงจาการ์ตาที่ค่อยๆ เริ่มคึกคัก ผมหักพวงมาลัยอย่างดุดัน บังคับหัวรถตรงไปยังทางขึ้นทางด่วนออกนอกเมือง เพื่อไล่ตามจุดสีแดงในเครื่องติดต
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 379
เช้าวันต่อมา คอของผมแข็งไปหมดเมื่อคืนผมยอมเสียสละนอนบนโซฟาห้องนั่งเล่นของห้องสวีต ส่วนห้องนอนทั้งหลายผมยกให้พวกผู้หญิง โซฟาแม้จะแพงแค่ไหนก็ยังเป็นโซฟาอยู่ดี ทั้งแคบทั้งทำเอาเอวปวดไปหมดแม่นั่งสง่างามรินชาอยู่แล้ว ลลิตาที่นั่งข้างๆ กำลังจ้องหน้าจอแล็ปท็อปอย่างวุ่นวาย ยังสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเมื่อคืนที่เธอใส่จัดข้อมูลการประชุมอยู่ดารานอนเหยียดอยู่ปลายโซฟา เธอสวมเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้น ปากเต็มไปด้วยครัวซองต์ขณะดูการ์ตูนอยู่ส่วนผมเองมีเวลาแค่คว้ากางเกงคาร์โกตัวเดียวที่มีอยู่ในกระเป๋า สูทสำหรับเข้าประชุมยังแขวนเรียบร้อยอยู่ในตู้ รอให้ถึงเก้าโมงส่วนคุณฤทธิ์ไม่ได้อยู่ด้วย เขาบอกว่าตั้งแต่เช้ามืดจะไปเดินตรวจทางออกทั้งหมดของโรงแรมประตูห้องของอัญชัญเปิดออกในที่สุด เธอขังตัวเองอยู่ในนั้นเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว เธอก้าวออกมาช้าๆ ตั้งใจเว้นจังหวะเหมือนนางแบบบนเวที“เป็นไง บัญญัติ?” เธอถามพลางหมุนตัวครึ่งรอบ “ฉันดูเหมือนบอสไหม?"เอ่อ... พูดจริงนะ ผมถึงกับแทบจำไม่ได้เลย" ผมตอบไปตามตรง กลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงสุดขั้วของผู้หญิงตรงหน้าอัญชัญที่ปกติชอบอวดร่องอกกับต้นขาเนี
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 4
ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 5
เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ
You May Also Like
ทายาทอันดับหนึ่ง
ปรมาจารย์ยูผู้เล่นควัน92.9K viewsมหัศจรรย์ เป็นคุณชาย ชั่วข้ามคืน
โพธิ์สองหู274.2K viewsจอมอสูรคลั่งอันดับหนึ่ง
อู๋ซิน65.3K viewsโคตรคนยอดปรมาจารย์
เฉิงกวงโฮ่วถู่301.4K viewsเมื่อฉันหลุดหลงเข้าไปในนิยายของตัวเอง
จันทร์ส่องแสง3.0K viewsไฟร้ายพลาดรัก 20+
ฅนบนดอย4.4K viewsเจ็ดพี่สาวจอมทะลึ่งของผมทั้งสวยทั้งฮอต
สาวน้อยจับปลา263.4K viewsหลงเมียน้อย (NC20+)
สนามอารมณ์12.2K views
