LOGINShare
บทที่ 568
Latest chapter
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 568
เช้าวันถัดมา กิจวัตรประจำวันกลับมาดำเนินไปอย่างคึกคักอีกครั้ง จุดสนใจหลักของคนทั้งบ้านตอนนี้มุ่งไปที่การเตรียมสอบป้องกันวิทยานิพนธ์รอบสุดท้ายของอัญชัญ ด้วยความช่วยเหลือจากวชิร เอกสารธุรการและข้อมูลวิจัยทั้งหมดได้รับการยืนยันจากฝ่ายทะเบียนของคณะแล้วว่าครบถ้วนเรียบร้อยตอนนี้อัญชัญกลายเป็นคนที่ขยันตื่นเช้าที่สุดในหมู่พวกเราทุกคน สาวแฟชั่นคนนั้นฝึกเทคนิคการนำเสนอของตัวเองหน้ากระจกในห้องอย่างต่อเนื่อง"สวัสดีตอนเช้าค่ะ ท่านอาจารย์กรรมการสอบทุกท่าน วันนี้ดิฉันจะนำเสนอผลการวิจัยวิทยานิพนธ์ของดิฉันต่อหน้าทุกท่านค่ะ" อัญชัญพูดเสียงดังชัดเจนอยู่หน้ากระจก"น้ำเสียงของคุณดีแล้วนะ อัญชัญ อย่าลืมสบตากรรมการไว้ตอนอธิบายกราฟนั้นด้วย" วชิรให้ความเห็นผ่านวิดีโอคอลบนหน้าจอแล็ปท็อป"ฉันกลัวว่าจู่ๆ จะประหม่าตอนถูกถามเรื่องตัวแปรอิสระน่ะ วชิร สมองฉันบางทีก็ชอบโล่งไปหมดเวลาโดนอาจารย์ยิงคำถามต่อเนื่อง" อัญชัญบ่น พลางจับศีรษะด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย"คุณต้องผ่านมันไปได้อย่างสมบูรณ์แบบแน่ เชื่อมั่นในตัวเองนะ เพราะพวกเราฝึกทำความเข้าใจเนื้อหานี้กันทุกวันแล้ว" วชิรชมและปลอบคนรักจากระยะไกล"ขอบคุณนะที่อดทนค
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 567
อีกมุมหนึ่งของโต๊ะ ดารายังคงยุ่งกับการแอบถ่ายรูปไม่หยุด เด็กสาวอัจฉริยะคนนั้นเล็งกล้องมือถือไปยังมุมต่างๆ ของโต๊ะอาหาร รูปพวกนั้นถูกตั้งใจถ่ายไว้เพื่อเก็บเป็นความทรงจำของครอบครัวในกลุ่มแชต"ดารา ลูกมัวแต่ถ่ายรูปตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ เดี๋ยวอาหารก็เย็นหมดหรอก" แม่ชบาเตือนพลางมองลูกสาวคนเล็ก"แป๊บเดียวค่ะ แม่! หนูกำลังหามุมถ่ายที่พอดี จะได้จับภาพหน้าตึงๆ ของพี่อัญชัญกับวชิรคืนนี้ได้" ดาราตอบพลางหัวเราะคิกคักอย่างพอใจหลังมื้อค่ำจบลง จานสกปรกก็เริ่มถูกเลื่อนไปไว้กลางโต๊ะ วชิรลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างกะทันหันด้วยท่าทางที่ตรงและสง่ามาก ชายหนุ่มคนนั้นมองตรงไปทางแม่แท้ๆ ของผม เพื่อขออนุญาตเป็นพิเศษ"ขออนุญาตครับ คุณชบา ผมขออนุญาตพูดเรื่องสำคัญกับอัญชัญในคืนนี้ครับ" วชิรพูดด้วยเสียงดังฟังชัด"เชิญเลยจ้ะ วชิร พูดความตั้งใจดีๆ ของเธอต่อหน้าพวกเราทุกคนได้เลย" แม่ชบาตอบพร้อมพยักหน้าเบาๆวชิรหมุนตัวไปเผชิญหน้ากับหญิงสาวข้างๆ ทันที ชายหนุ่มเริ่มพูดประโยคของเขาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเล็กน้อยแต่เต็มไปด้วยความมั่นใจ ดวงตาของเขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาทั้งคู่ของนักศึกษาสาวปีสุดท้ายคนนั้น"อัญชัญ บางทีความสน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 566
"ผมคิดเรื่องการตัดสินใจครั้งนี้มาอย่างรอบคอบแล้วครับ ผมสัญญาว่าจะดูแลและคอยชี้แนะให้เธอกลายเป็นผู้หญิงที่ดีกว่าเดิมในอนาคต""นายรู้ใช่ไหมว่าอดีตของเธอค่อนข้างมืดมน เพราะสังคมเสรีของคุณนายอารยาเมื่อก่อน?" ผมถามยั่วเพื่อทดสอบความหนักแน่นในใจของเขา"อดีตเป็นส่วนหนึ่งของบทเรียนชีวิตครับพี่ ผมรักอัญชัญในตอนนี้ และผมพร้อมยอมรับผลที่ตามมาทุกอย่าง"ผมยิ้มบางๆ เมื่อได้ยินคำตอบหนักแน่นไร้ความลังเลนั้น มือของผมตบลงบนไหล่ขวาของเขาแรงๆ ทันที วินาทีนั้นผมให้พรเต็มที่ ขอแค่น้องสาวต่างแม่ของผมคนนี้ได้รับการดูแลอย่างดีก็พอแล้ว"พี่จะจำคำพูดของนายวันนี้ไว้นะ วชิร ระวังไว้เถอะ ถ้าอัญชัญต้องร้องไห้เพราะถูกผู้ชายคนไหนทำร้ายจิตใจ โดยเฉพาะนาย พี่เอาเรื่องนายแน่""ผมเอาชีวิตเป็นประกันครับพี่ ว่าผมจะไม่ทำให้อัญชัญต้องร้องไห้เสียใจเพราะการกระทำของผม""พี่จะหักคอนายเองถ้านายผิดสัญญานั่น แล้วคืนนี้นายวางแผนจะสารภาพรักกับเธอที่ไหนล่ะ?" ผมถามพลางกอดอกไว้หน้าหน้าอก"ผมวางแผนเล็กๆ เอาไว้แล้วครับ ไม่ได้เว่อร์เกินไป ผมจะสารภาพรักกับเธอใต้แสงไฟในสวนหลังบ้านตอนมื้อค่ำคืนนี้""ไอเดียค่อนข้างคลาสสิก แต่ก็ใช้ได้ผลกั
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 565
"ก็ใช่ไง เราจะทะเลาะกันไปตลอดเหมือนหมากับแมวหรือไง? ตอนนี้ศัตรูของพวกเราก็ไม่มีแล้ว ถึงเวลาที่เราต้องโฟกัสกับการมีความสุขไปด้วยกันแล้วนะ" อัญชัญที่อยู่ๆ ก็โผล่มาจากทางครัวพร้อมจานผลไม้หั่นโพล่งขึ้นมา "นั่นแหละ ถ้าทุกคนคิดได้แบบอัญชัญ ชีวิตพี่ก็คงสงบขึ้นทุกวันเลย!" ผมพูดพลางหยิบเมลอนชิ้นหนึ่งจากจานของเธอ"เฮ้ย! ผลไม้นั่นของดารากับพี่ลลิตา ไม่ใช่ของพี่นะ!" อัญชัญร้องลั่น พยายามแย่งจานกลับไปจากมือผมเสียงหัวเราะดังลั่น เติมเต็มห้องนั่งเล่นของบ้านพักคุ้มครองในช่วงบ่ายวันนี้ ภาพสวยงามที่ทุกคนหัวเราะได้อย่างโล่งใจ โดยไม่ต้องแบกรับภัยคุกคามถึงชีวิตอีกต่อไป กลายเป็นช่วงเวลาที่มีค่ามากสำหรับพวกเราทุกคนจริงๆ"มาๆ เราคุยเรื่องรายชื่อแขกกันต่อเถอะ ดารา พี่อยากเช็กให้แน่ใจว่าเพื่อนๆ ไฮโซของพี่ได้อยู่ในกลุ่มแขกวีไอพีทุกคนเลยนะ!" อัญชัญพูดขอขณะนั่งลงข้างดารา"โห เพื่อนๆ เธอนี่สำคัญกับธุรกิจบริษัท อรุณใหม่ จำกัดขนาดนั้นเลยเหรอ? สุดท้ายก็คงแค่อยากมาถ่ายรูปสวยๆ ลงโซเชียลตรงเวทีแต่งงานเท่านั้นแหละ!" ดาราแซว ทำให้ทั้งสองคนเริ่มเถียงกันอย่างสนุกสนานแต่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะทันที***ช่วงเที่ยงวันนั
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 564
แม่ชบาให้กำลังใจอย่างเต็มที่ และลูบผมอัญชัญด้วยความรักที่จริงใจมาก ท่านรู้ดีว่าเบื้องหลังนิสัยดื้อรั้นของน้องสาวคนนี้ มีหัวใจที่เปราะบางมากและต้องการการยอมรับจากคนอื่น"ฟังแม่นะ ลูกน่ะสวย เก่ง แล้วตอนนี้ก็โตเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเมื่อก่อนเยอะแล้ว แม่ของวชิรต้องเห็นด้านดีของลูกแน่ ถ้าลูกวางตัวสุภาพและจริงใจต่อหน้าเขา" แม่ชบาแนะนำอย่างปลอบโยน"แต่หนูก็ยังตื่นเต้นสุดๆ อยู่ดีนี่นาแม่! หนูควรเอาอะไรไปฝากตอนที่ไปที่นั่นดี? จะให้ไปตัวเปล่าเหมือนจะไปขอกินฟรีได้ยังไง?" อัญชัญถามอย่างสับสน"แม่แนะนำให้ลูกทำอาหารบ้านๆ ฝีมือตัวเองเอาไปเป็นของฝากให้ว่าที่แม่สามี คนเป็นผู้ใหญ่น่ะมักจะดีใจที่สุดเวลามีคนให้ของที่ทำด้วยมือตัวเอง ไม่ใช่แค่ของแพงๆ ที่ซื้อจากห้าง" แม่ชบาเสนอไอเดียดีๆ ให้"ทำเองเหรอ?! แม่คะ แค่ทอดข้าวเกรียบหนูยังทำไหม้จนกลิ่นฟุ้งทั้งบ้านบ่อยๆ เลยนะ! จะให้เอาอาหารแย่ๆ ไปฝากแม่ของวชิรจริงเหรอ?!" อัญชัญประท้วงด้วยสีหน้าน่าสงสารที่ดูตลกมากแม่ชบาหัวเราะเสียงดัง แล้วสัญญาว่าจะเปิดคอร์สสอนทำอาหารแบบเร่งด่วนให้อัญชัญในอีกสองวันข้างหน้า ท่านมั่นใจว่าอาหารที่ทำด้วยความจริงใจ จะให้รสชาติพิเศษกับลิ้
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 563
คำถามจากผู้หญิงสง่างามคนนี้ทำเอาผมกลืนน้ำลายแทบไม่ลง ผมต้องรีบหาทางเปลี่ยนเรื่องคุยให้เร็วที่สุด เพื่อไม่ให้ลลิตาซักไซ้หาความจริงเรื่องใบปลิวใส่ร้ายชั้นต่ำนั่นต่อไป"ช่วงนี้นายกับพี่กฤษณ์ก็แปลกจริงๆ นะ ชอบไปกระซิบกระซาบกันในโรงรถบ่อยๆ อย่างกับกำลังวางแผนปล้นธนาคารเลย" ลลิตาบ่น พลางป้ายแยมสับปะรดลงบนขนมปังแผ่นด้วยท่าทางค่อนข้างแรง"โธ่ ที่รัก พวกเราก็แค่คุยเรื่องตารางเอารถไปเช็กระยะกับเปลี่ยนน้ำมันเครื่องกันอยู่ข้างหน้านี่เอง จะให้ประธานบริษัทขนส่งเปลี่ยนอาชีพไปเป็นโจรกระจอกในเมืองหลวงจริงๆ เหรอ?" ผมตอบแก้ตัวพร้อมหัวเราะแห้งๆบรรยากาศกระอักกระอ่วนครอบงำโต๊ะอาหารของพวกเราอยู่หลายวินาที ลลิตาจ้องตาผมเขม็งราวกับพยายามมองหาคำโกหกในนั้น"ที่รัก เรามาคุยเรื่องลิสต์เพลงสำหรับงานเลี้ยงรับรองมะรืนนี้กันดีกว่า คุณอยากจ้างวงอะคูสติกหรือว่านักร้องเดี่ยวชื่อดังมาร้องเพลงให้เราบนเวทีงานแต่งดี?" ผมถาม พยายามเปลี่ยนเรื่องอย่างหักดิบสุดๆ"เห็นไหม จับได้อีกแล้ว! นายนี่ชอบเปลี่ยนเรื่องทุกทีเวลาจนมุมแบบนี้ที่โต๊ะอาหาร ระวังเถอะ ถ้าฉันรู้ว่านายแอบมีความลับลับหลังฉันก่อนวันแต่งงานของเรา" ลลิตาขู่ พลางหย
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 4
ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 2
หัวใจผมแทบจะกระเด็นหลุดออกมาทางลำคอด้วยความตกใจ"ชิบหายแล้ว! ทำไมต้องมาเหยียบกิ่งไม้ตอนนี้ด้วยวะเนี่ย ถ้าโดนจับได้กูโดนไล่ออกแน่ๆ ซวยแล้วไง ไอ้บัญญัติ รีบคิดหาทางออกสิวะ อย่ามัวแต่ไปจดจ่ออยู่ที่ข้างล่างนั่น!"ท่ามกลางความลนลานนั้น สมองน้อยๆ ของผมกลับทำงานได้อย่างเหลือเชื่ออ๊ะ!คิดออกแล้วแทนที
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 1
"บัญญัติ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป แกมาคอยดูแลลูกสาวทั้งสามคนของฉัน!"ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบรับหรือแค่พยักหน้าแต่อย่างใด เสียงอันแข็งกร้าวก็ดังมาจากทางบันไดก แทรกขัดจังหวะพวกเราเสียก่อนเจ้าของเสียงคือคุณหนูลลิตา ลูกสาวคนโตของคุณนายอารยา เธอสวยหยาดเยิ้มก็จริง แต่ร้ายยิ่งกว่าแม่เสือที่หวงลูกน้อยเสียอี
